Positieve resultaten met onze nieuwe lesmethode

In één van mijn vorige blogs vertelde ik over nieuwe werkbladen die ik speciaal bij het onderdeel "Voor Gezinsbespreking" uit Ontwaakt! maakte. 2 weken geleden gebruikten we zo'n blad voor het eerst bij de gezinsaanbidding, bij het tijdschrift van januari. Dat ging echt super! Weer een geslaagde uitbreiding! :-) Er zat een onderdeeltje bij met een opdracht over "iemand helpen". Wel, elk van de kids heeft dat ingevuld en daar zijn enkele heel mooie voornemens uit voortgekomen. Één voorbeeld daarvan is dat de kinderen de afgelopen 2 weken de auto gekuist hebben! Mijn ventje deed dat altijd en het is eigenlijk nooit ter sprake gekomen om dat door de kids eens te laten doen. Gewoon niet aan gedacht. Maar nu kwamen ze spontaan zelf met dat idee en deden het dus ook. Echt een supertof resultaat! Ook hebben ze nu vaker samen het eten gemaakt, wat nog zo'n voornemen was.  Nu ben ik dus eens zo enthousiast en content dat ik die werkbladen maakte, en dat we nu eindelijk dat prachtige materiaal dat het Genootschap ons verschafte, ook daadwerkelijk kunnen gebruiken in ons gezin. Soms moet je gewoon even zoeken hè, (of enkele jaren in dit geval hihi) en dingen aanpassen aan hoe dit het beste werkt voor je eigen gezin. :-)

Ik heb voorlopig dan maar besloten om ze op bestelling beschikbaar te maken, voor in het geval er nog gezinnen zijn die zo'n extra duwtje kunnen gebruiken om met die artikelen te starten.

En ik wacht nu in het vervolg vol ongeduld op de nieuwe Ontwaakt! om daar weer mee aan de slag te gaan, ook in verband met de andere werkbladen die ik erbij maak. Want die werkpakketten bij dit tijdschrift zijn eveneens echt nog steeds een succes bij mijn 3 oudsten. En ik krijg nog steeds nieuwe ideeën bij. Zo maakte ik bij juli een pakket met opdrachten bij 7 artikelen (eerst bij 6, maar kreeg later nog een idee meer). Nadien werkte ik terug wat verder aan het pakket bij april en nu zit ik al aan opdrachten bij 8 artikelen en 2 puzzels op 2 verschillende niveaus die haast het volledige tijdschrift van die maand overlopen (kernwoorden). In totaal bij april 12 bladzijden op dit moment, bij juli 7 bladzijden. (Download hier)

Mijn zoon kon daardoor ook een blad meer maken. Hij krijgt steeds het werkblad bij "Toeval of ontwerp?", het werkblad bij de "Bijbelkaart" en nu dan ook een puzzel waarbij hij woorden moet zoeken uit meerdere artikelen, waardoor hij toch ook enkele interessante en leerzame stukjes moet lezen waarvan ik graag zou hebben dat hij die zeker leest. :-)

Ik voel mij nu veel beter bij het lesmateriaal van mijn kinderen. Bij dit lesmateriaal moeten zowel zij als ik geen schrik meer hebben dat ze iets tegenkomen wat niet geschikt is. Het materiaal is steeds betrouwbaar, en altijd respectvol tegenover en over onze Schepper. Iets waar wij als gezin nu eenmaal veel belang aan hechten!

Verder gaf ik ook weer zo'n losse opdacht, zoals ik gepland had: ditmaal moeten ze een onderdeel van chemie onderzoeken (zoals ze ook al eens moesten voor fysica en geschiedenis) en mijn derde dochter (13,5 jaar) voerde die opdracht al uit. Weer wist ze mij te vertellen dat, hoewel ze in eerste instantie er tegenop zag (chemie was nog nieuw en onbekend voor haar), ze al snel interessante dingen tegenkwam tijdens haar speurtocht en haar werkstuk was dan ook vlot afgewerkt! :-)

Ik heb nog geen seconde spijt gehad van mijn beslissing om te veranderen van lesmethode. Ik heb alleen maar spijt dat ik de moed niet eerder had en er zo lang over deed. Maar alles heeft nu eenmaal tijd nodig, en de omstandigheden moeten er ook naar zijn. Ben al blij dat ik dit alles nog ontdek en leer terwijl mijn kinderen er nog vruchten van kunnen plukken. :-)

Mijn eerste eigen lapbook-ontwerp

Ons project rond België is bijna af. Ik ben begonnen met het idee om de 3 oudste kids elk een deel van de geschiedenis van België te laten onderzoeken. Die opdracht kregen zij dan ook. Maar in de loop van de eerste week kwamen er nog ideeën bij, vooral over hoe ik ook de 2 jongsten erbij kon betrekken.

Zo had ik voor ons herfstproject gepland om herfstchocolade te maken: chocolade smelten en daar chocolaatjes mee maken met noten en rozijnen in/op. Maar door omstandigheden was dat er toen niet van gekomen. Ik had al dat materiaal wel nog steeds klaar staan en aangezien chocolade ook iets typisch Belgisch is, paste dit plan nu alsnog perfect bij ons huidige thema! Dus vrijdags gingen we aan de slag. De chocolaatjes waren zelfs zo goed gelukt, dat we hadden besloten ze de volgende dag aan onze vrienden, die we hadden uitgenodigd voor een kaastafel, te presenteren.

Verder ontwierp ik mijn eerste eigen kant-en-klaar lapbookpakket, bedoeld voor het basisonderwijs, over België. Ik heb zelfs rekening gehouden met enkele eindtermen voor dit bepaald onderdeel (België - politiek). Het bestaat op dit moment uit 12 knipbladen. Maar hier kan zoveel aan toegevoegd worden als gewenst natuurlijk (om eventuele ontbrekende eindtermen ook nog aan bod te laten komen).

Aangezien bijbelstudie steeds mijn grootste passie is, was mijn doel en wens dan ook om zeker bijbelse lapbookpakketten te maken. Iets wat ik al wou sinds ik lapbooks voor het eerst ontdekte enkele jaren geleden en wat ik dus ook al aan Jehovah had gevraagd om ooit te kunnen maken!

Zo'n bijbels lapbook zou eveneens een ideaal gezinsproject kunnen zijn tijdens de avond voor gezinsaanbidding. Elke leeftijd kan daar een aandeel in hebben (knippen, plakken, tekenen, schrijven, kleuren, opzoeken, ...).

Ik koos een makkelijk onderwerp als thema voor mijn eerste ontwerp: Mozes. Ik zag op een site van Amerikaanse zusters een tof ideetje voor de 10 plagen en daar bouwde ik op verder. Al gauw had ik 18 knipbladen ontworpen! :-) Volgende dinsdag gaan we het pakket tijdens onze gezinsaanbidding in elkaar steken, joepie!

Het pakket steekt dus nog niet in elkaar, maar mijn man vroeg nu al of hij dat dan nadien mee naar de koninkrijkszaal mocht nemen om aan anderen te laten zien... hihi! Het is toch zo'n schat hè!

En een Amerikaanse zuster vroeg direct waar ze het kon downloaden toen ik over mijn bijbels ontwerp en plannen vertelde op Twitter. Heb haar dus moeten zeggen dat we het eerst zelf nog moesten uittesten en dat ik het dan ook nog moet vertalen nadien hè. Leuk dat er al mensen blij mee zijn nog voor het uitgetest en verkrijgbaar is! :-)

Naast al dat ontwerpen, ging ik ook nog eens grondig op zoek op het internet en vond een heleboel gratis lapbookpakketten om mee aan de slag te gaan, zowel voor kleuter- en basis- als secundair onderwijs. Ik plaatste de links trouwens ook ineens op mijn infowebsite bij het onderdeel "Lapbooks". Alles is steeds in het Engels, maar ik ga er daar toch van gebruiken, want dit is ineens een goede oefening Engels voor mijn oudste kids. Verder zijn die sites en materialen dus erg handig om ideeën uit op te doen!

Mezelf kennende, zal ik snel meerdere pakketten zelf gemaakt hebben, omdat dit dan weer meer past bij onze persoonlijke noden en wensen. Ook kan ik met eigen ontworpen Nederlandstalige versies andere broeders en zusters die huisonderwijs geven, ook weer blij maken.

Maar tussendoor is zo'n Engelstalig kant-en-klaar pakket wel handig om veel tijd te besparen en de kids ervaring te helpen opdoen!

Op dit moment is lapbooking nog niet voor elke week. We zijn nog te onervaren en daardoor steekt er nog te veel tijd in de voorbereiding. Ik deed ondertussen wel al enkele tips op om het minder tijdrovend te maken. Planning en voorbereiding zijn zeker twee belangrijke sleutelwoorden!

Maar ik ben al zeer content over de veranderingen van de afgelopen weken in ons huisonderwijs. Zelfs mijn 10-jarige zoon werkt goed mee om dingen op te zoeken en werkstukken te maken over wat hij vindt! Ik had hem bepaalde suggesties gegeven over het onderwerp "België" en gezegd dat we pas met de chocolade konden werken, nadat hij ook iets af had om in het lapbook te plaatsen. Waar hij dan onmiddellijk ijverig aan begon. :-) Hij maakte een werkstuk op de computer van 2 bladzijden, en de week nadien voegde hij er spontaan nog eens 2 bij, dit keer zonder chocoladebeloning!

Met mijn jongste zocht ik samen prentjes op van typische Belgische dingen en liet er enkele van inkleuren door haar. Verder drukte ik voor haar grote open letters af van de woorden België en Retie, die zij dan ook mocht inkleuren, voor o.a. op de voorkant van ons lapbook. Bijna elke dag is er wel iets gemaakt (ook door mezelf hihi) en ik verzamelde alles aan het bord. Ik ben ondertussen al begonnen met uitknippen en  samenstellen. Misschien lukt dit de komende dagen al om alles af te werken, maar als het later is, ook goed. Voor het fysicaproject is ook nog niet alles afgeraakt. Heb trouwens eerst nog folders gezocht... en uiteindelijk gevonden bij Carrefour. :-)

De weken zijn tegenwoordig wel wat kort voor de kids. Maandag had mijn ventje regelmatig vrij tijdens deze winter en daardoor de kids ook, of is het soms velddienst; woensdag is het voor de 2 oudsten altijd vaste velddienstdag en donderdag steekt er natuurlijk vooral tijd in de voorbereiding van de vergadering 's avonds.

Vrijdag is zowat de enige dag dat iedereen echt volledig beschikbaar is om samen aan dingen te werken. En één van de vorige keren was dat dus ons chocoladeproject, waar mijn 3 jongsten en ik samen aan gewerkt hebben.

Nu in maart staan we met ons vijven (echtgenoot, onze 3 oudste dochters en ik) in de hulppioniersdienst en daardoor zal er deze maand ook vrijdag weinig gelegenheid overblijven om aan onze projecten te werken. Maar dat doen we dan wel tussendoor, telkens wanneer het uitkomt. Niets is echt dringend met huisonderwijs hè hihi.

Wat ik eveneens kocht na vele jaren uitstel, is een inbindmachine. Ik wou dat eigenlijk al lang, maar ik vond het wat duur voor die paar keer dat ik dat eens nodig zou hebben. Maar nu ik ons huisonderwijs meer richt naar notebooking en lapbooking, zou dat zeker wel vaker van pas komen. En ik vond er één die best wel betaalbaar was, dus joepie, ook die wens kwam eindelijk uit! :-)

De eerste resultaten

Het was een zeer interessante en fantastische week.

Ik kwam zoooooveel te weten deze week. Ik kon en kan erover blijven bloggen! :-)

Onze lesweek begon op dinsdag, want maandag had mijn ventje een vrije dag en dan krijgen onze kids gewoonlijk ook vrij. (De oudsten hechten minder belang aan zo'n vrije dag en werken dan soms alsnog aan hun lessen zodat ze op een andere dag in de week meer tijd vrij hebben om in de velddienst te gaan.)

Dus dinsdag was de dag dat ik mijn drie oudste dochters mijn nieuwe plannen uitlegde. Zij zouden moeten beginnen met het thema fysica.

Al snel ontwikkelde zich dit in enkele interessante individuele projecten, wat mij de opdracht 's avonds al deed herzien. Maar dat behoort nu precies tot mijn nieuw onderwijsplan: dat er meer plaats is voor input van de kids en er punten behandeld worden die zij zelf hebben gevonden tijdens hun speurtochten. Dus ik spoorde hen nadien aan om vanuit het aangeboden thema te starten, maar ze mochten daarbij gerust bij iets specifieker uitkomen dat hen interesseerde en ze graag dieper wilden onderzoeken.

Diezelfde dag was er één dappere dochter (Yana, 15 jaar) die al begon aan haar onderzoek over fysica. (Toen de nog onaangepaste opdracht.) Zij ging aan de slag met een persoon die ik als voorbeeld genoemd had. Vervolgens groeide uit dat onderzoek 3 thema's die ze verwerkte in haar werkstuk: Marie Curie, radioactiviteit en kanker. Ze kwam mij die eerste namiddag al enthousiast vertellen wat voor interessante dingen ze al allemaal gevonden had. Ik stond versteld van haar enthousiasme en de diepgang van wat ze onderzocht had en hoe snel mijn nieuwe plan succes had! Wat mij trouwens de opdracht deed aanpassen en de focus van fysica naar een onderdeel (-delen) van fysica deed verschuiven. En zo hou ik zelfs de mogelijkheid over om fysica nog vaker als thema te kunnen gebruiken.

Mijn derde dochter (Ilani, 13 jaar) was degene die het meest tegen de opdracht opzag. Het vak fysica zat nog niet in haar lespakket en dit was dus nog onbekend terrein voor haar. (Alhoewel ze natuurlijk al wel in het basisonderwijs natuurkundige lessen te verwerken kreeg, maar het verband niet direct besefte.)

Door het aanpassen van de opdracht en het enthousiasme van haar grotere zus, begon ze woensdag dan toch ook maar aan haar eigen speurtocht. Al gauw vond ze iets dat haar interesse opwekte en in no time had zij als eerste haar werkstuk klaar. Op donderdag nam ik het door om mij te kunnen voorbereiden op de geplande lapbookles voor de volgende dag, en viel ik haast achterover van verbazing!

Ze had zeer doeltreffend haar onderwerp - geluid - weergegeven in een sterke en duidelijke samenvatting, zodat het de inhoud zich makkelijk leende om in een lapbook te verwerken!

Ik stond echt versteld van haar kunnen. De training met de K-reeks (de opdrachtbladen die ik maak bij Ontwaakt!) werpt nu echt haar vruchten af!

Ik ben zo blij dat ik eindelijk mijn plan heb durven doorzetten!

Diezelfde avond stelde ik een schema op voor Ilani's eerste lapbook.

Ik vind het steeds heerlijk om de werkstukken van mijn kids te lezen. Vaak leer ik er ook nog van bij. En ik moedig hen altijd aan elkaars werkstukken eveneens te lezen, zodat ze bovendien van elkaar ook nog leren. Elk heeft z'n eigen kijk op een onderwerp en een verschillend opmerkingsvermogen en interesse. Daardoor voegt elk kind weer andere details toe.

Ook mijn oudste dochter (Natascha, wordt over twee maanden 17 jaar) deed me versteld staan door haar werkstuk helemaal anders aan te pakken dan verwacht. Zij had haar eigen ingenieus plan bedacht en nam de eindtermen voor het vak fysica erbij en werkte die stap voor stap door, zodat haar werkstuk de meeste eindtermen bedekte.

Zij heeft daardoor een zeer uitgebreid werkstuk en dit bleek achteraf niet echt te passen bij ons lapbookplan. Dus besloot ze om alsnog op zoek te gaan naar een onderdeel wat ze verder wou uitdiepen en dit komt dan in een tweede werkstuk dat meer geschikt zal zijn om een lapbook mee te maken.

Op vrijdag werkte Yana haar werkstuk af. Natascha had het hare pas 's avonds af en begon dan ook nog aan dat tweede, dat de komende week nog verder afgewerkt zal worden.

Ik maakte vervolgens ook een planning voor het lapbook van Yana en in de namiddag begonnen Ilani en ik aan haar eerste lapbook. 's Avonds was dit af, maar energie voor een tweede had ik echter niet meer, dus dat zal voor de komende week zijn. Yana schreef al wel een toepasselijke bijbeltekst op een kaartje voor in haar lapbook, dus het begin is al gemaakt. :-)

Mijn oudste vroeg zich af of ze wel voldoende materiaal in het werkstuk had gestoken enz. Maar ik heb haar gezegd dat het mij niet uitmaakt wat ze erin heeft staan en ook niet dat ze niet alles erin heeft kunnen verwerken wat ze tegenkwam. Het gaat niet om de inhoud van dat werkstuk, maar wel over wat ze geleerd heeft tijdens haar speurtocht! Ze heeft nu veel meer geleerd over fysica op twee dagen tijd dan in de periode toen ze de schoolwerkbladen voor dat vak moest doorploeteren!

Ik vond het echt een schitterend idee hoe ze het heeft aangepakt. Zeer volwassen. Ze maakte dus eigenlijk bij toeval een eindwerk fysica, volledig op eigen initiatief.

Een werkwijze die ook toepasbaar gaat zijn op de eindtermen van een aantal van de andere vakken! (Hihi, nu heeft ze zichzelf en de anderen wat aangedaan hè... ;-))

Toen ik met Ilani aan haar lapbook begon, zat ze er in het begin wat hulpeloos bij en ik vond het eerst echt moeilijk haar erbij te betrekken. Ik moest nog veel zelf plannen en uitzoeken, zoals waar bepaalde teksten het beste op zouden passen enz., dus dan moest zij telkens wachten. (Ik had dan ook nog maar ervaring met één lapbook hè.) Maar na verloop van tijd kwamen we toch goed op gang en lukte het me beter om ook haar een aandeel te laten hebben in het ontwerp en begon ze het zelfs heel leuk te vinden! Ik liet haar teksten schrijven, prentjes uitknippen en dingen opplakken. Ik laat de kids trouwens altijd de prentjes die ze vonden tijdens het opzoekwerk voor hun onderwerp(en), ineens in een map plaatsen (op de computer). Wat nu dus ook handig is om die dan nadien te kunnen gebruiken voor het lapbook. Toen de resultaten zich wat meer lieten zien, werd Ilani heel enthousiast en verheugde zij zich echt op het eindproduct!

We zijn dan ook zeer tevreden over het resultaat. :-) (Foto's.)

Het zal nog wel een tijd duren voordat elk van de kids in staat zal zijn zelf vlot een lapbook te produceren. Het ging deze keer al vlotter dan de vorige keer bij mij. Ik had, voordat ik begon aan mijn eerste, al veel onderzoek naar lapbooking gedaan en toen ik mijn eerste thema bedacht (herfst), had ik al vrij snel een bepaald beeld in mijn hoofd van hoe mijn lapbook eruit ging zien. Dat had ik nu ook weer, toen ik de werkstukken doornam. Dus ik ga er van uit dat de kids dat mettertijd ook steeds meer gaan ervaren. De bedoeling is uiteindelijk dat ze tijdens de start van hun onderzoek tegelijkertijd in hun hoofd ook al beginnen aan de planning van het bijbehorende lapbook.

Dit betekent dat, wanneer ze een bepaald stukje informatie lezen, ze in hun hoofd al een idee vormen van hoe ze die informatie in hun lapbook gaan verwerken, welk prentje er eventueel bijkan enz.

Er steekt dus nog best veel tijd in zo'n lapbook, dus het zal waarschijnlijk niet elke week lukken, en dat hoeft van mij ook niet. De nadruk ligt hoofdzakelijk op het onderzoeken en leren. Is er gelegenheid om dit in een werkstuk en/of lapbook te verwerken, dan is die mogelijkheid er.

Maar ik heb wel al een plan ontwikkeld om hen vlotter ervarener te maken in minder tijd en met minder werk.

Aangezien het samenwerken aan Ilani's lapbook het wat sneller liet gaan dan de vorige keer en een voordeel was voor ons beiden i.v.m. ervaring opdoen, wil ik nu dat ze het volgende thema samen omzetten in een lapbook. (En joepie, daardoor is ineens nog eens de samenwerkingsfactor toegevoegd!)

We vonden zelfs al een volgend thema, doordat één van de meisjes weer eens een vraag stelde hihi. Mijn gewoonlijke antwoord "Zoek het op" veranderde in "dat is een goed thema voor jullie volgende werkstuk en lapbook"! :-)

De volgende opdracht zal zijn voor het vak geschiedenis, meer bepaald "België", vanaf "Horum omnium fortissimi sunt Belgae", tot nu. Elk van hen krijgt een deel toegewezen en op het einde zullen we deze onderzoeken samenvoegen in één lapbook.

Ik ben echt zeer trots op mijn meisjes! Want ondanks hun vooroordelen en de onzekerheid over wat nu precies allemaal de bedoeling was deze week, deden ze allen hun uiterste best om mee te werken. Na de eerste tegenzin bij de aanvang van dit project, zijn hun bereidwilligheid en enthousiasme al snel de bovenhand gaan voeren, wat tot fantastische resultaten leidde! Elk van hen trad bevredigd het weekend tegemoet, en ik nog het meest! :-)

Wauw, de afgelopen week was echt fantastisch gezegend! Ik ben Jehovah zooooo dankbaar!

Proefperiode

Ik heb de knoop doorgehakt.

Iets wat ik al vele jaren wil, is dat een groot deel van de schoolwerkbladen volledig afgeschaft worden ten huize Lambregts. :-)

Tot nu toe heb ik alle nieuwe plannen steeds proberen te combineren MET die werkbladen en schoolboeken. Maar dan ondervinden we telkens opnieuw dat de werkbladen er voor zorgen dat de andere (betere) methoden op de achtergrond raken, of dat er gewoon geen energie, moed en tijd voor over is.

Wat hield mij tegen om het schoolmateriaal los te laten?

Wel, in de eerste plaats vooral de onwetendheid over de manier waarop ik dat materiaal moest vervangen. Dit geldt vooral voor de vakken die niets met talen te maken hebben.

Verder zat ik ook met wiskunde... (Maar ook voor dat vak heb ik ondertussen de knoop doorgehakt.)

En dan de vraag hoe ik hen voldoende Frans en andere talen leer zonder die schoolboeken...

Plus dat ik wel al heel veel geld in al dat materiaal stak hè... Ik vond het moeilijk om dat dan niet meer te gebruiken... Al dat geld heb ik dan voor niets uitgegeven!

Hier nu het plan.

Ik heb mijn drie oudsten al hun materiaal behalve de taalvakken laten afgeven aan mij. (Enkel de kleine overschot van het vak muziek heb ik in de kaft laten zitten bij Ilani, die dit vak nog moest afwerken, omdat dit geen zwaar vak is en het niet zoveel en niet zo moeilijk is.)

Dus de taalvakken houden ze, maar al de rest heb ik opzij gelegd. Bijbelstudie blijft natuurlijk ook gewoon. Maar met de werkbladen die ik zelf maak, hebben ze nooit problemen gehad, buiten dan dat de ene natuurlijk al wat liever puzzels oplost dan de andere. Ik begrijp nu ook waarom mijn bijbelse werkbladen wel altijd zo effectief waren en de schoolwerkbladen niet. Ik ontwerp die altijd zodanig dat ze meestal moeten gaan opzoeken om antwoorden te vinden, wat net die onderzoeksdrang wel stimuleert! Hetzelfde effect hebben de opdrachtbladen die ik ontwerp bij Ontwaakt!.

We gaan nu een proefperiode houden met de nieuwe lesplannen (unschooling, notebooking en lapbooking).

Als het werkt, hou ik het zo. Eerst moeten ze wennen aan deze manier van werken. Als ze het eenmaal goed onder de knie hebben en er is tijd over, kunnen ze eventueel nog de resterende werkbladen afwerken die ik nu opzij gelegd heb. (Enkele kaften vol!) Maar als dit er niet meer van komt, ook goed. PRIORITEIT is nu dat hun natuurlijke leerdrang terug hersteld wordt en ze terug bewuster plezier krijgen in exploreren en leren. Ze leren allen heel graag, maar de schoolwerkbladen ontmoedigde dit en werkte hun onderzoeksdrang tegen.

Bij de twee jongsten hadden we de afgelopen maanden al wat afgebouwd. Zij krijgen momenteel nog slechts 2 keer in de week de schoolwerkbladen, de andere dagen werken ze met Piccolo en de tijdschriftjes van Averbode. En ook probeer ik nu regelmatiger een leerzaam spel met hen te doen. Mijn doel met hen is om uiteindelijk nog meer veranderingen aan te brengen (zoals eveneens notebooking en lapbooking als regelmatiger onderdeel toevoegen), maar eerst moet ik nu het middelbaar onderwijs onder handen nemen. Ik laat mijn twee jongsten al een tijdje wat vrijer en ik merk dat de onderzoeksdrang al heel wat toegenomen is. Ze leren letterlijk een pak MEER met MINDER schoolwerkbladen. :-)

En verder besefte ik nog iets belangrijk deze week!

Ik heb tot het vierde ASO materiaal voor het vak Engels aangeschaft. Normaal zou ik dan daarna dat van het vijfde en zesde nog kopen. Want mijn plan was eerst om voor Frans en Engels verder nog wel schoolmateriaal te kopen. MAAAAAAR... Ik heb zelf maar Engels gehad tot 4 ASO, want daarna ben ik overgestapt naar het deeltijds onderwijs omdat ik school echt intens beu was. Toch kan ik zeer goed Engels. Die taal is voor mij een tweede natuur. Ik heb Natascha vorig jaar al eens een werkstuk laten maken in het Engels, en dat was echt fantastisch goed. De enkele fouten die ze had, daarover heb ik haar direct uitleg kunnen geven en daardoor leerde ze onmiddellijk bij wat ze precies nodig had, en niet nog een heleboel uitleg over onnuttige extra's die ze al kon. (Zoals in de werkboeken.)

De Engelse lessen op school waren voor mij echt vooral tijdopvulling. Ik had daar niet veel aan, net zoals het vak Nederlands. Met basisonderwijs had ik die vakken al echt onder de knie, meer had ik niet nodig. Ook zijn er verschillende onderdelen die ik door de onderwijsmethode op school na al die jaren nog steeds niet begreep voor meerdere vakken, en pas later toen ik die zaken moest uitpluizen voor mijn kids, eindelijk begreep. Puur door zelfonderzoek! Dus ook daar faalde het schoolsysteem.

Vandaar dat ik eveneens besloten heb te stoppen met schoolmateriaal te kopen voor het vak Engels (zoals ik ook eerder al besloot aangaande het vak Nederlands). Ik kan dat nog altijd doen als dat ooit nodig zou zijn voor mijn andere kids. Maar ook bij hen ben ik daar vrij gerust in, want ik bemerk bij hen allen dezelfde talenten als bij mijn oudste op die respectievelijke leeftijden.

Ik ga mijn oudste dochter nu zeker meer werkstukken in het Engels laten maken, en ook de sprong wagen om dit eveneens in de Franse taal te proberen. Frans is voor mij moeilijker dan Engels, dus daar ontbrak het me wat aan moed. Maar ik moet het minstens eens proberen. Lukt het mij niet om het werkstuk te verbeteren, kan ik nog altijd hulp vragen. Het zal wel meevallen, want ik had ook geen problemen met haar Franse toespraakje te verbeteren (waar ik trouwens niet veel aan moest verbeteren). Is ze er nog niet klaar voor, dan stel ik de volgende poging nog wat uit. (Maar ik vermoed dat het wel mee gaat vallen...)

Een toespraakje maken in het Frans is veel makkelijker voor mij, omdat ik dan veel uit de publicaties kan halen en dit maar aan te passen heb, en ook de Nederlandse vertaling voor mijn neus heb via de WT Library. Een werkstuk is andere kost hè. Maar net zoals dat Engelse werkstuk, zou het mij wel een goed idee kunnen geven van waaraan er nog gewerkt moet worden. Op die manier gaat het onderwijs veel doeltreffender zijn en moet ze niet eindeloos maar werkbladen blijven invullen. (En moet ik daar ook niet steeds voor blijven bijkopen...)

Ik weet meestal snel of iets goed is of niet, heb altijd goede instincten gehad. Maar moed... Da's minder. Ik heb vaak totaal geen zelfvertrouwen hè. Ik weet soms al jaren dat iets goed of slecht is, anders moet enz. Maar de moed vinden en voldoende zelfvertrouwen om er ook echt iets aan te doen, om veranderingen door te voeren... Een ramp!

En als ik dan eindelijk moed vind en zie hoeveel beter het daarna is, dan vraag ik mij steeds af waarom ik die stap niet eerder had kunnen zetten en dan vind ik mezelf zo zwak hè.

Maar in mijn goede dagen denk ik dan: beter dat ik nu nog de stap heb durven zetten dan nooit!

En ik vertrouw ook op Jehovah. Hij laat vaak bepaalde dingen een tijd toe om er uit te leren en sterker van te worden en hij zorgt ALTIJD tijdig voor een oplossing of uitweg. Elk proces heeft steeds tijd nodig. En zelfs al wil je het liefst morgen alles al goed kunnen wanneer je iets nieuws leert, de meeste groeiprocessen in het leven hebben wel degelijk veel tijd nodig, soms zelfs jaren.

We starten nu rustig onze proefperiode. De kinderen reageren met gemengde gevoelens. Langs de ene kant zijn ze blij en opgelucht dat ze die berg werkbladen hebben zien slinken. Maar langs de andere kant lopen ze nu een beetje verloren omdat ze niet goed weten wat er komen gaat en is er nog de angst of ze wel gaan kunnen wat ik van hen vraag enz. Maar ze reageren toch wel opgewonden ook. :-) Want de test met het fysicathema ging veel beter dan ze zelf hadden verwacht!

Ik weet dat het wel in orde komt. Jehovah bracht ons al tot hier, ik weet dat hij ons ook zal leiden de rest van onze weg!

Nieuw lesplan krijgt vorm

Deze week had ik een project gepland voor mijn 3 oudsten. Mijn opdracht voor hen bestond ditmaal maar uit één woord: fysica. Het was de bedoeling dat ze dit zelf verder inkleden en er een werkstuk rond maken. En dat ze het geleerde op het einde van de week zouden omzetten in een lapbook.

Het doel was dat ze leren wat fysica precies inhoudt. Fysica is iets dat je in grote lijnen moet kennen voor in het dagelijks leven, maar al die extra's die erbij komen in de schoolboeken, zoals de vele proeven en formules, da's meer voor de individu die daar echt een interesse voor heeft en er zijn hobby van wil maken, vind ik persoonlijk. Of voor hen die dat later in hun beroep nodig hebben. Als ik dat opzoek in een encyclopedie of op het internet, dan moet ik geen dikke boeken doorlezen om te weten te komen wat fysica inhoudt en wat de toepassingen er van zijn. Media zoals Wikipedia en de Watchtower Library (Ontwaakt!) vind ik daar zeer geschikt voor. De onderdelen waar je dan meer over wil weten, daar kan je gewoon op klikken en zo steeds verder. En zo verken je datgene wat je interesseert en wordt het niet saai of irritant. En de dingen die je interesseren, blijven gewoonlijk ook hangen. Op een werkblad bij een schoolboek wordt datgene aangeboden wat anderen vinden dat je zou moeten interesseren... Niet echt stimulerend om verder te zoeken. En zelfs als het je interesseert, ben je niet echt geneigd om nadien nog verder uit te diepen wat je in de klas "leert". Geef nu toe, wie van ons ging vroeger 's avonds na schooltijd nog de behandelde lessen van die dag in de klas, verder uitdiepen? (En ja, zulke personen zijn er wel, maar de meeste onder ons hadden na een hele dag er toe gedwongen te worden op school, echt wel genoeg van leren en wilden alleen nog maar aan ontspanning denken!)

Het schoolsysteem vernietigt de natuurlijke leergierigheid en onderzoeksdrang van een kind. Alles wordt hen steeds aangeboden en opgedragen. Op school is het nu eenmaal steeds "moeten". En bij nalatigheid of faling volgt er een bestraffing door middel van minder punten... Nog maar gezwegen over de constante competitie en het vergelijken onderling. Wat een leerkracht zelfs met de beste bedoelingen niet kan voorkomen.

Dus, zoals verteld, ik gaf de opdracht "fysica". Na de eerste dag was ik er al achter dat deze opdracht enigszins anders ging uitlopen dan verwacht. Mijn dochters stonden er nogal kritisch tegenover. "Wat moet ik daar nu mee?"

Mijn oudste is al voldoende volwassen om er aan te beginnen zodra ze tijd heeft en er altijd iets goeds van te maken, ook als zij daar in eerste instantie tegenop ziet. Dus als zij bedenkelijk kijkt wanneer ik weer eens een "vreemde" opdracht geef, dan maak ik mij geen zorgen hihi.

Er was een iets uitgebreider gesprek nodig met mijn tweede dochter over wat ik allemaal bedoelde. Zij was de moedigste en begon er die eerste dag dan toch maar aan. Ik had haar enkele voorbeelden gegeven en met één van die voorbeelden ging ze aan de slag... (enkel een naam van een persoon die ik genoemd had.) Wat diezelfde dag nog resulteerde in een hele uitleg van haar aan mij over al de interessante dingen ze gevonden had! (Ik dolblij en opgelucht... hihi!)

Mijn derde had wat meer tijd nodig om moed te vinden, zag van de drie de opdracht het minst zitten. (Begrijpelijk, want heeft ook nog geen fysica in haar lespakket gehad, dus onbekend terrein.) Ik had haar eveneens gezegd dat ze eens moest kijken of er iets specifiek tussen zat wat haar interesseerde. En zo vond ze de volgende dag dus iets en begon er ook aan. En de dag nadien kreeg ik ook van haar te horen dat ze het nu wel interessant vond en wel zag zitten. :-)

Het onderwerp wat mijn tweede vond en verder wil uitwerken, heeft eigenlijk niet meer zoveel te maken met fysica. Vandaar dat ik zei dat deze opdracht anders ging uitlopen dan verwacht. Maar wel in een positieve zin! Ik heb veel gelezen over notebooking, lapbooking en unschooling enz. En zonder dat ik het verwacht had, heb ik datgene bereikt waar ik al zo vaak over las! Dat een kind dus een onderwerp kiest (of krijgt aangeboden om op gang te helpen) dat hem/haar interesseert en dat dan verder uitpluist, zodanig dat het een echte leerzame les wordt.

Dus al tijdens de tweede dag paste ik de opdracht aan. Het thema bleef fysica van waaruit ze hun reis moeten starten, maar ze mogen zelf inkleden welke richting dat ze van daaruit dan verder gaan. Als ze beginnen met het onderwerp fysica, lezen en leren ze daar toch al direct iets over, terwijl ze verder speuren naar puntjes die hen wat meer interesseren.

En daaruit ontstond mijn nieuw lesplan! Wat ik nu wil proberen is ze elke keer (voorlopig geen vast schema, maar wanneer het lukt) een ander thema aan te bieden (tenzij ze zelf al iets gevonden hebben dat ze willen onderzoeken) en hen dan diezelfde werkwijze laten volgen. Ik ga hierbij zeker gebruik maken van de vakken die gebruikelijk zijn in het secundair onderwijs, als thema zoals ik nu dus deed. Dit wil zeggen dat ik het thema fysica dus nog meerdere keren zal aanbieden, en zo ook de andere vakken. Hier gaan ze veel meer mee leren dan door altijd maar die werkbladen in te vullen. Voor de taalvakken werken we gewoon verder met het materiaal dat we hebben.

Thema's kunnen bijvoorbeeld zijn: geografie, geschiedenis, bijbelse geschiedenis, literatuur, kunst, cultuur, geneeskunde, chemie, biologie, economie, muziekgeschiedenis, klassieke talen, technologie, fysica, taalwetenschap, psychologie, wiskunde (de leuke kanten ervan hihi) enz. Heel wat van deze thema's komen trouwens ook in het tijdschrift Ontwaakt! regelmatig aan bod.

Ook de twee jongsten heb ik (bij toeval) aangemoedigd tot exploreren. Mijn zoon houdt enorm van onderzoeken en vooral van experimenteren. (En betrekt maar al te graag zijn zussen in zijn ontdekkingstochten.) We hebben een microscoop en die haalde hij net deze dagen nog eens te voorschijn. Dus spoorde ik hem aan om de volgende dag daar wat proeven mee te doen en dingen te onderzoeken. En dat deed hij. :-) Hij kwam regelmatig vertellen wat hij ontdekt had en soms kwam hij ons allemaal roepen om te komen kijken. (Of hij komt met microscoop en al tot in mijn bed hihi.) Verder heb ik ook enkele keren mee gezocht naar dingen die we onder de microscoop konden bekijken. We vonden het echt leerzaam en vooral leuk! :-)

Mijn kids hebben mij ooit al meerdere malen verteld dat die werkbladen zo ontmoedigend en vaak saai zijn... Die ontnemen hen echt de zin om te leren en te exploreren.

Mijn derde dochter, die vorig jaar examens voor het basisonderwijs aflegde, vertelde me dat ze nadien de smaak van studeren terug te pakken had en de eerste periode na de examens haar lessen graag deed. Maar na een tijdje sloeg de sleur toch terug toe en nu doet ze het weer niet meer zo graag. Dus nogal een geluk dat ik in diezelfde periode ben begonnen met ernstig te speuren naar een nieuw lesplan.

Ben benieuwd naar het einde van de week, want dan is het de bedoeling om de oudsten hun eerste lapbooks te laten maken. Spannend! :-) (Of eventueel volgende week, als het deze week niet moest lukken. Ik probeer steeds tot een bepaalde mate flexibel te blijven.) Ik heb al heel wat mini-boekjes voorgeknipt en ineen geknutseld, om het hen zo makkelijk mogelijk te maken de eerste keer. En ik ga hun natuurlijk helpen indien gewenst. Want ook tegenover lapbooking staan ze wat kritisch. Maar mijn ervaring leert me dat, zodra ze datgene waar ze kritisch tegenover staan, geprobeerd hebben, ze het meestal wel leuk vinden. Dus ik moet hen gewoon even doen doorbijten. Handje vasthouden, over de streep trekken, enz. Hihi.

Mijn doel is wel om die natuurlijke drang naar leren en kennis opdoen, terug volledig te ontplooien in mijn kids. De eerste resultaten zijn al zeer beloftevol. :-)

En wat er zich hier allemaal afspeelde de afgelopen week in het huisonderwijs ten huize Lambregts, is alweer veel dichter bij het beeld dat ik had, toen ik nog geen kind had en nadacht over hoe ik later mijn kinderen huisonderwijs zou willen geven!

Werkstukken/projecten

Absoluut de meest doeltreffende manier van leren vind ik persoonlijk werkstukken of projecten maken!

Ongeveer een jaar geleden (eind 2010) begon ik met de 3 oudste kinderen specifieke opdrachten te geven met als bron steeds een artikel uit de Ontwaakt!, waar ze dan op konden uitbreiden zoveel ze wilden. Dit ging heel goed en ze leerden veel op die manier. Ook hoe ze een goed werkstuk moesten maken. Vroeger gaf ik hen wel eens een opdracht, maar ze wisten nooit niet precies wat ze dan moesten noteren in dat werkstuk, tenzij ik hen hielp. Door nu die opdrachtbladen te maken bij specifieke onderwerpen uit Ontwaakt!, hadden ze steeds een leidraad en ging het veel vlotter, en volledig zonder mijn hulp.

Er steekt voor mij wel wat tijd in wanneer ik zo’n opdrachtblad maak. Ik moet zelf ook eerst dat artikel lezen, dan opzoekwerk doen over alles wat ik nog als bijvragen kan stellen enz.

Dus ’t zou voor mij ook weer makkelijker zijn als ik ze gewoon een onderwerp zelf kon laten kiezen of aanbieden en ze er dan een werkstuk zouden rond maken, volledig zonder mijn hulp. Wel, door al die opdrachten van het afgelopen jaar, weten ze nu echt wel hoe een goed werkstuk te maken en kon ik hen dus nu gewoon een thema laten kiezen! Ik bedacht me laatst dat ze eigenlijk zelden echt samenwerken aan een lesproject, dus verdeelde ik hen voor het eerst eens in groepjes en moesten ze samen een werkstuk maken over een onderwerp dat ze dan als partners samen moesten kiezen. En wauw, dat ging fantastisch zeg! En ze hadden er nog plezier in ook! Ik had mijn 2^e en 3^e dochter samengevoegd en de oudste met de 2 jongsten. De oudste is dan het werkstuk op de PC gaan maken en ik heb de 2 jongsten allebei zover gekregen om een blad te schrijven met info over een bepaald dier dat ze hadden uitgekozen (hun thema was “knaagdieren”, van de ‘andere’ groep was het thema “frieten”, zie foto's). Mijn 2e dochter had zelfs frieten gebakken om er een foto van te kunnen trekken voor bij hun werkstuk! Waar wij dus allen van konden meegenieten... :-)

Mijn zoon heeft slechts een klein beetje ervaring met werkstukken en mijn jongste geen, dus zij hadden ditmaal nog wel wat hulp nodig. Maar ik dacht, hoe meer ik ze nu help, hoe sneller ze het leren en binnenkort ook zelfstandig kunnen.

Dit avontuur is alleszins voor herhaling vatbaar! Liefst terug wat regelmatiger, want mijn doel op gebied van werkstukken, is toch nog steeds het aantal opvoeren. Tot voor de zomer lukte het meestal wel wekelijks sinds we er mee begonnen, waar ik zeer tevreden over was, maar het pionieren van mijn oudste twee dochters heeft daar verandering ingebracht, plus dat het voor mij ook niet meer haalbaar was om elke week zoveel tijd in de nodige research ervoor, te steken. Ik weet niet of wekelijks ooit nog opnieuw haalbaar gaat zijn, maar meer dan om de paar maanden zou toch wel terug moeten kunnen. Maar als ik er niet meer elke keer zoveel research voor moet doen, omdat ze nu zelfstandiger aan de slag kunnen, dan zal het er toch wel eens vaker terug van kunnen komen ... misschien? Ik blijf hopen! :-)

Bezigheidstherapie

Nu de examens voorbij zijn, is het weer tijd om aan de rest van onze lesplannen te denken. Ben de afgelopen dagen al volop bezig geweest met organiseren. Voor Ilani staan er nog 2 volle maanden afwerking basisonderwijs op het menu. Ik heb er niets op tegen dingen te laten schieten, maar het was nog te veel om weg te doen en ook herhaalt ze dan nog eens het meeste van wat ze de afgelopen weken geleerd heeft, zodat het er beter in blijft. (Hoop ik…) Er is nog, maar de rest gaat ze gewoon bij haar 1^e ASO toegevoegd krijgen. Heb ik bij de twee oudste meisjes ook gedaan. Bij ons lopen er meestal meerdere jaren samen. Dat begon al in de kleutertijd, omdat ik enkele jaren eerder met leren lezen begin dan op school. Dus bij sommige vakken ontstaat er dan een voorsprong. En als ik bemerk dat ze voor sommige dingen nog niet klaar zijn, geef ik dat pas later. Ook kocht ik door de jaren heen voor de meeste vakken meerdere methodes, soms zelfs teveel voor het jaar waar het zogezegd in gegeven moet worden.

Dus meerdere redenen waardoor het komt dat er lesmateriaal uit verschillende jaren naast elkaar gebruikt wordt.

Verder wil ik graag mijn “notebooking”-plannen verder uitwerken. En de werkstukken terug opstarten. Tijdens de examens lag dat allemaal stil.

Deze week nog niet, want Ilani had nog verlof. Maar volgende week vliegen we daar weer volop in.

Ondertussen ben ik bezig met te proberen mij kind per kind door het materiaal te werken, wat ze gedaan hebben en wat ze nog moeten doen dit jaar enz.

Ilani heeft me eigenlijk nog maar eens aangetoond dat ze veel meer kunnen met veel minder materiaal… Maar… eigenlijk heb ik dat altijd al geweten. De reden dat ik zoveel materiaal gebruik, is omdat ik anders hun lesuren niet gevuld krijg en alles veel te snel afgewerkt is, terwijl ze dan geestelijk nog niet klaar zijn voor het volgende niveau.

Ilani had veel werk laten liggen. Ze heeft dit altijd wel gehad, het proberen “niets” te doen hihi. We zullen maar zeggen dat haar liefde voor verlof nogal eens de bovenhand haalt. ;-) Maar vroeger zat ik daar dan achteraan hè. Nu, door de verhuis, was er dat vaak niet meer van gekomen. Bijgevolg dat het materiaal waar ze normaal slechts enkele maanden over zou hebben moeten doen, er na een jaar nog steeds lag… Toch slaagde ze voor haar examens, alleen maar door 5 weken intens te leren samen! Dus ja, zoals een zuster mij ooit eens zei: je kunt een heel leerjaar in slechts enkele maanden (weken) proppen. (Of zelfs meerdere jaren in dit geval. Want van het vijfde leerjaar had ze voor wiskunde niet veel afgewerkt.)

De rest is dus eigenlijk vooral bezigheidstherapie… ;-)

Sssst, vertel dit niet verder aan mijn kinderen hè, of ze gaan misschien allemaal meer “verlof” nemen… hahahaha.

Ik verdeel het liever over het hele jaar, zodat ze ook veel tijd hebben voor andere dingen, maar toch regelmatig iets leren en hun hersenen dus op regelmatige basis gevoed en getraind worden.

Niettemin kun je tegenwoordig heel wat dingen leren door een (soms intense) cursus van slechts enkele maanden te volgen. Voor een kind is dat zelfs nog beter mogelijk, omdat een kind nog veel vlotter opslaat en leert. Zij hebben vaak ook iets na slechts één keer of enkele keren uitleg door.

Ik ben niet van plan om volledig van mijn dagelijks schema af te stappen, maar enige veranderingen wil ik toch echt wel doorvoeren. Maar het gaat tijd nodig hebben. Ik hoop tegen september mijn nieuwe lesplannen in orde te hebben. Bovendien krijgen we waarschijnlijk komend schooljaar weer inspectie, dus een reden te meer om dit daarvoor in orde te hebben! De inspectie is nochtans altijd zeer positief geweest over mijn vorige lesplannen. Maar ik moet aan mijn kinderen denken hè, niet aan wat bepaalde mensen die niets met mijn gezin te maken hebben, wel of niet goed vinden.

Alhoewel, ik meen mij te herinneren dat ze de vorige keer liever wat meer werkstukken zagen… Wel, dat gaat dan dik in orde zijn dit keer hihi. Werkstukken is hier ieders favoriete bezigheid geworden op gebied van leren! Ze leren daar zoveel meer mee dan met die werkbladen uit het schoolmateriaal. Ik wil daar dan ook steeds meer op overschakelen en… dat is ook ineens een onderdeel van “notebooking”. Eigenlijk is notebooking maar hetzelfde als werkstukken maken. Alleen besteedt men dan meer aandacht aan de inkleding en dergelijke.

Ook kwam ik via een gesprek met een andere huisonderwijsgevende moeder van wie de zoon tegelijk met Ilani deelnam aan de examens, te weten dat mijn dochters en ik niet de enige zijn die zich zo ergeren aan de vulgaire inhoud van het vak Nederlands in het middelbaar (en zij was geen getuige van Jehovah). Zij haalt haar lesmateriaal bij een religieuze uitgeverij in Nederland, als ik het goed begrepen heb, waar zulke dingen niet in voor komen. Ikzelf heb besloten dat ik al veel te veel geld heb gestoken in al die rommel en ga het anders aanpakken. Ik ga het houden bij de kern van het vak, het echte Nederlands dat ze moeten kunnen (spelling, grammatica, spraakkunst…). De rest in die schoolcursussen is vaak maar opvulling, want hoe krijg je anders een heel jaar gevuld met Nederlands? Iets wat veel kinderen al machtig zijn van in hun jonge kindertijd (als ze goed opgeleid zijn toch en geen leerproblemen hebben). Ook de lessen die wij als getuigen krijgen op onze theocratische school zijn een perfecte hulp.

Om een voorbeeld te noemen: een 14- of 15-jarig meisje hoort toch echt niet een tekst voorgeschoteld te krijgen waarin in detail een verkrachting beschreven wordt … !!! Geschokt was ik, en mijn dochter nog meer! Dat zit me nog steeds dwars. Ze lezen het grotendeel van hun teksten niet meer, gewoonweg omdat er zoveel rommel in komt… En ik heb de tijd niet meer om alles van te voren te censureren zoals ik nog deed toen ze kleiner waren… Heb ik nu wel spijt van natuurlijk. Anders had ik dat al veel eerder opgemerkt!  Ik heb mijn kinderen eigenlijk op dat gebied aan hun lot overgelaten… Maar dat probleem ga ik dus nu eveneens aanpakken. Heb op het internet aan het speuren geweest, en cursussen Nederlands voor volwassenen zijn daar de beste oplossing voor. Daarin leren ze alleen het essentiële van de zaak. (Begrijpen wie begrijpen kan: cursussen voor volwassen maken ze zonder vulgaire taal en onderwerpen, maar voor kinderen voegen ze dat dan wel toe!)

Een tip als je wel het schoolmateriaal wilt gebruiken: neem de tijd om de inhoud zelf ook eens te lezen! JIJ beslist wanneer je kind klaar is voor iets en of het wel geschikt is voor jouw kind, en NIET de schrijvers van zulk materiaal!

Nederlands is niet het enige probleemvak. Ook bij de andere taalvakken duiken er wel eens ongepaste zaken op. Maar om de één of andere reden is het bij Nederlands het ergste. Toch, voor het vijfde en zesde ASO durf en wil ik niet meer zoveel aanschaffen bij educatieve uitgeverijen. Ben dus al intens op zoek gegaan naar alternatieven en heb ook al heel wat gevonden. Weer een heleboel links die ik trouwens nog aan mijn infosite over huisonderwijs moet toevoegen. :-)

Volgens de wet mag je zelf je lesmateriaal kiezen. Ik begrijp daar nu pas de volle waarde van. Vroeger had ik geen idee wat ik daar mee moest en hoe ik dat dan moest aanpakken. Door allerlei omstandigheden ben ik door de jaren heen afhankelijk geworden van materiaal waar ik eigenlijk NIET van afhankelijk wil zijn. En het heeft nog verschrikkelijk veel geld gekost ook! Maar een mens heeft nu eenmaal steeds tijd nodig om te groeien en te leren. En gelukkig groei en leer ik nog steeds. Beter nu de moed voor verandering vinden dan nog veel later of zelfs nooit! Ik probeer mij daar eigenlijk al vele jaren van los te werken, maar door die examens is me dat nog niet gelukt. Wel, dit keer heb ik het eindelijk door hihi. Als ik zie hoe weinig Ilani nu met al die werkbladen heeft gedaan de afgelopen 2 leerjaren en er alsnog door is, met zelfs betere resultaten dan de vorige 2 keren… Ik heb mijn “les” eindelijk wel geleerd! Want uiteindelijk zijn die punten telkens een graadmeter voor mijn manier van onderwijzen hè, niet of mijn kind slim genoeg is of niet. Als ik het hen niet goed leer, kunnen ze niet door die examens geraken natuurlijk... En ik ondervond dat mijn methodes altijd nog voor verbetering vatbaar zijn. Gelukkig heb je bij elk kind vele jaren tijd om te groeien en te verbeteren hihi.

Ik ga wel nog een deel van dat materiaal blijven gebruiken om hen voor te bereiden op de examens (het gedeelte waar ik nu goede ervaring mee heb), maar verder ga ik mijn eigen plannen doorvoeren.

Wat ook enorm geholpen heeft, zijn de ervaringen van anderen. Vooral dan die van Amerikaanse, Australische en Britse huisonderwijzers. Daar zijn er velen die les geven zonder al die aangekochte werkbladen! Fantastisch vind ik dat. Ik ben nu zelf ook begonnen met mijn eigen materiaal te maken voor Frans, net zoals ik altijd heb moeten doen om mijn kinderen Nederlands te leren lezen. Want ik ben niet tevreden over het schoolmateriaal. Teveel begeleiding nodig en ik wil dat ze meer zelfstandig verder kunnen, zodat ze sneller geneigd zijn de oefening te maken en ze niet opzij leggen. En op die manier dus ook meer oefenen. (En we niet zoveel ineens moeten instuderen voor de examens hihi.)

Tja, toen ik begon, stond ik er volledig alleen voor en had ik ook nog geen internet om op rond te neuzen. En de enige paar ervaringen die ik gehoord had, waren vrij negatief. Waar ik natuurlijk wel lessen uit trok.

Sommigen stoppen ook met huisonderwijs omdat ze ervaren dat het zwaar is om dat schoolmateriaal allemaal door te werken elk schooljaar. Een reden te meer voor mij om ook ervaring op te doen zonder of minder, zodat ik die ervaring ook weer kan doorgeven aan zulke gezinnen (en aan mijn eigen kinderen voor later). Hoe leuker het onderwijs/de onderwijsmethode is, hoe meer een kind gewillig zal zijn om zelfstandiger te leren en te werken en hoe minder stress de lesgever er zelf van heeft. Da’s wat ik ook altijd al heb ervaren.