Positieve resultaten met onze nieuwe lesmethode

In één van mijn vorige blogs vertelde ik over nieuwe werkbladen die ik speciaal bij het onderdeel "Voor Gezinsbespreking" uit Ontwaakt! maakte. 2 weken geleden gebruikten we zo'n blad voor het eerst bij de gezinsaanbidding, bij het tijdschrift van januari. Dat ging echt super! Weer een geslaagde uitbreiding! :-) Er zat een onderdeeltje bij met een opdracht over "iemand helpen". Wel, elk van de kids heeft dat ingevuld en daar zijn enkele heel mooie voornemens uit voortgekomen. Één voorbeeld daarvan is dat de kinderen de afgelopen 2 weken de auto gekuist hebben! Mijn ventje deed dat altijd en het is eigenlijk nooit ter sprake gekomen om dat door de kids eens te laten doen. Gewoon niet aan gedacht. Maar nu kwamen ze spontaan zelf met dat idee en deden het dus ook. Echt een supertof resultaat! Ook hebben ze nu vaker samen het eten gemaakt, wat nog zo'n voornemen was.  Nu ben ik dus eens zo enthousiast en content dat ik die werkbladen maakte, en dat we nu eindelijk dat prachtige materiaal dat het Genootschap ons verschafte, ook daadwerkelijk kunnen gebruiken in ons gezin. Soms moet je gewoon even zoeken hè, (of enkele jaren in dit geval hihi) en dingen aanpassen aan hoe dit het beste werkt voor je eigen gezin. :-)

Ik heb voorlopig dan maar besloten om ze op bestelling beschikbaar te maken, voor in het geval er nog gezinnen zijn die zo'n extra duwtje kunnen gebruiken om met die artikelen te starten.

En ik wacht nu in het vervolg vol ongeduld op de nieuwe Ontwaakt! om daar weer mee aan de slag te gaan, ook in verband met de andere werkbladen die ik erbij maak. Want die werkpakketten bij dit tijdschrift zijn eveneens echt nog steeds een succes bij mijn 3 oudsten. En ik krijg nog steeds nieuwe ideeën bij. Zo maakte ik bij juli een pakket met opdrachten bij 7 artikelen (eerst bij 6, maar kreeg later nog een idee meer). Nadien werkte ik terug wat verder aan het pakket bij april en nu zit ik al aan opdrachten bij 8 artikelen en 2 puzzels op 2 verschillende niveaus die haast het volledige tijdschrift van die maand overlopen (kernwoorden). In totaal bij april 12 bladzijden op dit moment, bij juli 7 bladzijden. (Download hier)

Mijn zoon kon daardoor ook een blad meer maken. Hij krijgt steeds het werkblad bij "Toeval of ontwerp?", het werkblad bij de "Bijbelkaart" en nu dan ook een puzzel waarbij hij woorden moet zoeken uit meerdere artikelen, waardoor hij toch ook enkele interessante en leerzame stukjes moet lezen waarvan ik graag zou hebben dat hij die zeker leest. :-)

Ik voel mij nu veel beter bij het lesmateriaal van mijn kinderen. Bij dit lesmateriaal moeten zowel zij als ik geen schrik meer hebben dat ze iets tegenkomen wat niet geschikt is. Het materiaal is steeds betrouwbaar, en altijd respectvol tegenover en over onze Schepper. Iets waar wij als gezin nu eenmaal veel belang aan hechten!

Verder gaf ik ook weer zo'n losse opdacht, zoals ik gepland had: ditmaal moeten ze een onderdeel van chemie onderzoeken (zoals ze ook al eens moesten voor fysica en geschiedenis) en mijn derde dochter (13,5 jaar) voerde die opdracht al uit. Weer wist ze mij te vertellen dat, hoewel ze in eerste instantie er tegenop zag (chemie was nog nieuw en onbekend voor haar), ze al snel interessante dingen tegenkwam tijdens haar speurtocht en haar werkstuk was dan ook vlot afgewerkt! :-)

Ik heb nog geen seconde spijt gehad van mijn beslissing om te veranderen van lesmethode. Ik heb alleen maar spijt dat ik de moed niet eerder had en er zo lang over deed. Maar alles heeft nu eenmaal tijd nodig, en de omstandigheden moeten er ook naar zijn. Ben al blij dat ik dit alles nog ontdek en leer terwijl mijn kinderen er nog vruchten van kunnen plukken. :-)

Nieuwe website!

Mijn splinternieuwe website is zo online! Er staat nog niet zo veel op, maar het begin is gemaakt en ik hoop er mettertijd nog dingen aan toe te voegen. Ze zal vooral dienen om het lesmateriaal dat ik bij Ontwaakt! maak, op te plaatsen, en wat ik ontwerp in verband met notebooking en lapbooking. Maar de setjes memory in het Frans en Engels die ik maakte, staan er eveneens al op, en nog wat andere zaken die ik ooit maakte.

De bladen die ik zelf ontwierp voor ons lapbook over België, kun je daar dus nu ook terugvinden. Je kan daar van gebruiken wat je zelf graag wilt (dat moet dus niet per se alles zijn) of gewoon ideeën uit opdoen. Of je kan dat verder aanvullen met zoveel en wat je zelf belangrijk acht natuurlijk.

Verder alvast wat notebookpagina's die ik maakte, zowel blanco als bij enkele bijbelse publicaties.

Sommige materialen die ik ontwierp, zijn wat persoonlijker en zullen enkel via aanvraag te verkrijgen zijn.

Mag ik jullie even voorstellen: Homeschoolaholics - Downloads :-)

De werkbladen bij Ontwaakt! die ik in het verleden op mijn infowebsite plaatste, zijn daar dus volledig verdwenen. Maar dit alles is dan nu beschikbaar op mijn nieuwe downloadwebsite.

Één van de redenen dat ik het lang uitstelde zo'n downloadsite op te richten, is omdat ik altijd onzeker en ongerust ben over kopieerrechten en dergelijke. Maar als iemand zich aangesproken voelt, zal ik dat dan wel merken zeker... Als ik al iets van iemand gebruikt heb die dat niet goed zou vinden, dan heb ik dat zeker niet bewust of met slechte bedoelingen gedaan. De meeste prentjes die ik in mijn materiaal gebruik, haal ik gewoon op in Word zelf, via Microsoft Office Online. Tenzij ik hetgeen ik nodig heb, daar niet in vind, dan duik ik wel eens in Google afbeeldingen.

Voor het bijbelse materiaal gebruik ik altijd het materiaal van het Wachttorengenootschap natuurlijk, tenzij ik ook daarin iets niet vind, en verder eveneens via Word zelf. Enkel als ik in die 2 bronnen en mijn eigen foto's niet vind wat ik nodig heb, ga ik zoeken via Google afbeeldingen.

Mijn voornemen is nu om bewuster op te letten en bronnen te vermelden die afwijken van de hierboven genoemde. Maar aangezien mijn geheugen mij steeds vaker in de steek laat, kan het natuurlijk wel zijn dat ik dat vergeet wanneer ik weer eens in een hevige ontwerpbui ben... Maar het voornemen is er alvast... ;-)

Tweede bijbels lapbook in de maak :-)

Yep yep, het is gelukt: het lapbook over Mozes is sinds afgelopen week EINDELIJK beschikbaar, in het Nederlands en in het Engels!

Kennelijk was het eerst nodig om dat lapbook over Mozes beschikbaar te stellen online, om terug inspiratie te krijgen voor een volgend lapbook. Vlak nadat ik enkele maanden geleden het lapbook over Mozes af had, begon ik direct aan het volgende over Jezus, met de Gedachtenisviering in het vooruitzicht. Ik maakte alvast een mindmap over Jezus, om als leiddraad te gebruiken.

Maar hoe hard ik ook probeerde, ik had even geen ideeën meer en kwam niet verder dan een 3-tal knipbladen. En Jezus' leven is nu eenmaal niet in een paar pagina's samen te vatten... Dus liet ik het voor wat het was en maakte gewoon enkele werkbladen om de Gedachtenisviering voor te bereiden. Iets dat ik eigenlijk al vele jaren wou en nu dan dus eindelijk gelukt was. :-) Wat trouwens een groot succes was voor ons gezin en ik zeker elk jaar opnieuw hoop te verwezenlijken vanaf nu! Zowel mijn ventje als de kids vonden het heel leuk en leerzaam om de Gedachtenisviering op deze manier voor te bereiden. Er bleef veel meer hangen dan wanneer ze telkens alleen maar de teksten lazen samen, vonden ze. Ik had de werkbladen zodanig gemaakt dat ze elke dag bij elk leesgedeelte een aantal antwoorden moesten zoeken. En na enkele dagen moesten ze dan al die antwoorden in een puzzel passen en op het einde van die speciale week, nog eens. Dit puzzelaspect maakte het extra leuk, vonden ze. Het was een hele week elke avond een beetje gezinsaanbidding op die manier. :-)

Zoals in het begin al verteld, de afgelopen weken kreeg ik het dan toch voor elkaar om het Mozes-lapbook te vertalen in het Engels en kon daardoor beide eindelijk online beschikbaar maken. Diezelfde dag nog kreeg ik een explosie van ideeën voor het lapbook over Jezus en werkte ik de rest van de dag en de hele nacht er aan verder. Ook nog even de volgende dag, wat uiteindelijk resulteerde in 18 knippagina's! Joepie! :-)

Nu is het weer wachten op de gelegenheid om dit lapbook samen met mijn eigen gezin in elkaar te steken en dan nog te vertalen in het Engels.

Deze week is de kringopziener op bezoek in onze gemeente, dus dat uittesten zal ten vroegste pas volgende week kunnen plaatsvinden.

Ik denk er wel over om er een soort notebook-versie van te maken deze keer. Want voor heel wat huisonderwijzende Belgen is lapbooking nog onbekend en een notebook-versie zou die eerste stappen misschien iets kunnen vergemakkelijken. Daarmee bedoel ik:

in plaats van een foldermap te gebruiken, zouden we dan alles op stevig gekleurd (knutsel)papier plakken en dit nadien dan als een boek of brochure samenbinden. Dit kan door gewoon te perforeren en een mooi koordje door de gaatjes te steken of als je een inbindmachine hebt, het geheel op die manier in te binden. Het zou dan een soort flapjesboek worden, zoals je in een boekenwinkel wel eens vindt voor kinderen.

Wanneer ik iets nieuws voor mijn gezin ontwerp, denk ik steeds tegelijkertijd hoe dit ook tot nut zou kunnen zijn voor andere gezinnen. Dus bij ontwerpen komt dan best wel wat kijken. Ook in verband met foto's en handleidingen enz. Voor het "lapbooken" plaatste ik al een handleiding online in het Nederlands.

Dat is dan eveneens de reden dat ik nu een andere manier wil uitvoeren samen met mijn gezin, zodat ik ook daarover wat foto's en info als hulp beschikbaar kan stellen.

Ik heb het pakket alvast afgedrukt. :-)

Storm na de stilte

Tenminste, dat zou ik toch graag willen... :-)

Na onze hulppioniersmaand maart, viel ik letterlijk stil en had ik het enkele maanden moeilijk om terug op gang te geraken aan het onderwijsfront.

Ik word steeds maar geconfronteerd met mijn toenemend falende lichaam, wat me al eens tegen depressieve gevoelens doet strijden. Bewegen en lopen wordt steeds moeilijker en vooral pijnlijker.

Toch is het me wel gelukt af en toe iets in elkaar te steken en ik ben zeer content over de resultaten. Al had ik ze dan liever vaker gezien dan in het slakkengangetje van de afgelopen maanden. Maar ik blijf hopen!

Toen ik deze testperiode begon, met het afschaffen van de werkbladen (behalve voor talen) voor de 3 oudsten, was mijn plan om dat te vervangen met zowel lapbooking als notebooking. En dit laatste natuurlijk het meest. Als ik mij zo voel zoals de afgelopen maanden, is lapbooking spijtig genoeg (nog) geen optie in ons gezin. Doordat we daar pas zo laat mee begonnen in ons huisonderwijs-leven en we nog in de leerfase zitten, zijn onze kids daar helemaal nog niet zelfstandig mee weg. Als ik een periode niet kan begeleiden, wordt er dan natuurlijk niets gemaakt. Dus richt ik mij in mijn "stille" periodes vooral op taal en werkstukken/notebooking, iets wat ze wel zonder mij kunnen.

Zo ontwierp ik bij enkele Ontwaakt!-tijdschriften meerdere opdracht-en werkbladen. Tot nu toe had ik enkel de K-reeks, maar daar komt nu dus (eindelijk) uitbreiding bij. De bladen bestaan uit een mengeling van hedendaagse onderwerpen en bijbelse onderwerpen.

En aangezien de resultaten zeer bevredigend zijn, wil ik die pakketjes ook graag delen met andere huisonderwijzers. Maar door de mengeling van onderwerpen, was het de vraag, op welke site plaats ik die?

Mijn huisonderwijs-informatiesite was oorspronkelijk bedoeld om enkel informatie te verstrekken voor startende huisonderwijzers of personen die willen weten wat de mogelijkheden zijn.

De K-reeks stelde ik daar beschikbaar als download, omdat ik vond dat die niet echt thuishoorde op mijn andere site met bijbelse materialen. Aangezien de K-reeks hoofdzakelijk gaat over niet-bijbelse onderwerpen. En enkel voor die K-reeks een nieuwe site oprichten, was een beetje gek. Maar nu er meer dingen zijn bijgekomen, zoals die nieuwe pakketjes bij Ontwaakt!, heb ik toch maar besloten een nieuwe site toe te voegen hiervoor: een huisonderwijs-downloadsite. Ik heb ook nog andere dingen gemaakt in 't verleden die niet bijbels zijn, zoals die spelletjes bv., waarvan ik ook best dingen wil delen, en die zouden dan ook op die site kunnen komen. De site gaat echt enkel zijn voor volledig door mij gemaakte lesmaterialen. Er zal ook een Engelse sectie voorzien zijn, aangezien ik de K-reeks ook in het Engels maak, en die pakketjes bij Ontwaakt! ook in het Engels gepland zijn.

Ik moet zeggen dat ik het zo fantastisch vind dat al dat materiaal (Ontwaakt! en andere publicaties) nu als pdf-bestand te vinden is op jw.org! Zo'n pdf is zoveel toegankelijker dan een papieren tijdschrift, vind ik. Tenminste toch als je er bijvoorbeeld lesmateriaal mee wilt maken. Ook voor mijn kids/leerlingen is het een groot voordeel. Wanneer ze een tijdschrift nodig hebben voor hun werkstuk, kunnen ze dat gewoon opzoeken op de computer. Met vijf kinderen wordt er al wel eens iets misplaatst en onvindbaar op het moment dat je het nodig hebt. Dan hadden ze soms het excuus om hun opdracht niet te maken, omdat ze het juiste tijdschrift niet konden vinden... of omdat het tijdschrift in gebruik was. Die excuses zijn nu dus onmogelijk. :-)

Ontwaakt! is een tijdschrift met een breed aanbod van materiaal, en ik heb nog lang niet alle mogelijkheden benut. Hoop mettertijd nog meer ermee te gaan doen (geldt ook voor de publieke WT), maar deze nieuwe pakketjes zijn zeker al een goed begin. Ook de bladen van de K-reeks zullen mee geïntegreerd worden in deze pakketjes.

De pakketten kunnen ook toegevoegd worden aan een notebook bijvoorbeeld. Of als hulpmiddel voor het samenstellen van een lapbook over één van de onderwerpen uit Ontwaakt!.

Ik zag pas ergens een tip over "eenvoudig" notebooken, waar je mee kunt beginnen als je kleuter/ jong kind nog niet (of nog niet vlot) kan schrijven. Ook daar zijn de publicaties goede hulpmiddelen bij.

Je leest dan een (informatieve) tekst voor (bv. uit Ontwaakt!) en daar maken ze dan bovenaan de notebook-pagina een tekening over, waaronder jij dan een samenvatting schrijft van wat er gelezen is. Naargelang de leeftijd is het de bedoeling dat jij fungeert als schrijver van wat het kind over het onderwerp kan navertellen.

Sjablonen van zo'n pagina ga je binnenkort terugvinden op mijn nieuwe Homeschoolaholics downloadwebsite. :-)

(Ze staan er zelfs al op, maar de website is nog niet helemaal af op dit moment.)

De nieuwe pakketjes bij Ontwaakt! zijn bedoeld voor meerdere leeftijden. Mijn 3 oudsten krijgen er dus een ander deel werkbladen van dan mijn 2 jongsten. En zij zullen dan tijdens hun middelbare jaren de overige werkbladen ook nog krijgen.

Voor ons persoonlijk heb ik ook nog een werkblad gemaakt bij de kinderpagina's ("Voor gezinsbespreking"). Maar ben er nog niet uit of ik die ook ga toevoegen aan de pakketjes. 't Is eigenlijk de bedoeling dat ouders dat gedeelte samen met het gezin bespreken en dus zelf inkleden...

Bij ons komt het er niet gemakkelijk van echt iets met die pagina's te doen, wat ik altijd zeer spijtig vind. We deden al pogingen, maar die artikelen bestaan al enkele jaren en we deden daar nog maar enkele keren iets mee... Dus besloot ik die ook in werkbladvorm te gieten, waarbij de opdrachten dus schriftelijk gemaakt kunnen worden. Aangezien dit zowel bij mijn echtgenoot als kids beter in de smaak valt en meer stimuleert tot actie. Ook blijven zaken vaak beter "opgeslagen" als er wat van opgeschreven wordt. Mijn lieve schat heeft niet echt de tijd om zulke zaken voor te bereiden en dingen te verzinnen om ermee te doen. Voor hem is het veel makkelijker als ik hem dus iets kant-en-klaar bezorg.

Langs de andere kant, misschien zijn er nog gezinnen die hetzelfde probleem hebben als wij en met mijn werkbladen dan eveneens de juiste stimulatie zouden vinden... Ben er dus nog niet uit. Misschien op aanvraag? Zou ook nog een mogelijkheid zijn. 't Is wel zo, hoe zelfstandiger anderen aan mijn materiaal kunnen, hoe meer tijd en energie ik overhoud om aan nieuw materiaal te werken natuurlijk. Daarom richtte ik nu precies al mijn websites op! Conclusie: ben er nog steeds niet uit...

Verder heb ik ook een paar pakketten bij het bijbelleesgedeelte afgewerkt, waarmee ik achterstond. Ik sta nog steeds achter, maar dat zal zo wel blijven. Lichamelijk wordt alles steeds zwaarder en daardoor geestelijk vaak ook. Nadat ik het bijbelleesgedeelte gelezen en onderzocht heb, moet ik meestal een tijdje slapen. Elke week volgen lukt me daarom geregeld niet meer. Hopelijk kan ik de ontbrekende dingen volledig afwerken wanneer we tijdens het bijbelleesgedeelte de bijbel weer van vooraf aan beginnen te lezen.

Uiteindelijk geraakt alles wel ooit af en krijg ik de meeste van mijn plannen wel uitgevoerd, is mijn ervaring door de jaren heen. Maar zelden op de tijd dat ik het wil of dat het eigenlijk handig zou zijn. 't Is daarom voor mij ook altijd moeilijk om bijvoorbeeld een einddatum te geven. Ik kan dus niet zeggen tegen iemand: dat pakket bij dat boek/tijdschrift of over dat onderwerp zal af zijn tegen...

Zo heb ik nog enkele bijbelse spelideeën klaarliggen. Sommige ervan hebben we zelfs al uitgetest tijdens onze gezinsaanbiddingsavond vorig jaar en zelfs nog vóór onze verhuis... Maar dan kan het nog heel lang duren voor ik daadwerkelijk zo'n spel afgewerkt heb en het beschikbaar kan maken voor anderen...

Vroeger vroeg ik mij altijd af waarom het proces van een spel of boek maken bij andere mensen zolang duurt. Daar kunnen soms jaren overheen gaan! Dat leek mij zo onrealistisch. Maar sinds ik zelf ontwerper ben, begrijp ik dat maar al te goed. Zo'n spel heb ik vaak op enkele uren of dagen bedacht en een proefversie van gemaakt, maar het verder sleutelen er aan en het daadwerkelijk afwerken nadien...

Als je dit als beroep doet en dan ook nog eens met deadlines geconfronteerd wordt... Ik begrijp nu echt wel dat je bijvoorbeeld iets voor kunt hebben zoals een "writer's block" en dat moet echt een verschrikking zijn als je onder contract staat. Niets voor mensen met een paniekstoornis, zoals ik ook heb!

Zo heb ik in februari mijn eerste bijbelse lapbook ontworpen en wou dit ook in het Engels vertalen, zodat ik beide versies tegelijk kan uitbrengen. Wel, door het stilvallen de afgelopen maanden, heb ik dat pas vorige week eindelijk kunnen vertalen! En als ik daar zoveel uur mee bezig ben geweest, moet ik dat nadien weer een tijdje met rust laten. Zodat ik dan wat later met een frisse kijk dat nog eens kan nalezen en bepaalde dingen nog meer kan verbeteren, indien nodig. Dus dan duurt het alsnog een tijdje voordat het eindelijk online staat!

Mensen die mij kennen, zullen dat waarschijnlijk al sneller doorgehad hebben dan ikzelf... Het voelt dan wel alsof ik anderen teleurstel of niet betrouwbaar overkom, wanneer ik iets aankondig, en het dan pas vele maanden later waar maak (of nog veel later)... Zeker als ik van die leuke reacties krijg zoals dat ze zich erop verheugen of zelfs vragen of ik het hen al kan bezorgen enz. Sorry lieve schatten, het lukt mij echt niet anders! Één feit kan ik meestal wel met zekerheid zeggen: wat ik plan of aankondig, komt er uiteindelijk wel haast altijd! Oef. (Tenzij ik ondertussen een beter idee kreeg natuurlijk.)

Ach, je kunt het zo bezien: je krijgt bij mij ruimschoots de kans om aan eigenschappen te werken zoals "geduld" en "zelfbeheersing"... ;-)

Om een lang verhaal even samen te vatten:

Er was enkele maanden stilte, maar ik doe nu mijn best om weer flink te stormen... :-)

Lapbooking tijdens onze gezinsaanbiddingsavond

Yep, het is gelukt! We hebben als gezin samen ons eerste bijbelse lapbook gemaakt tijdens onze avond voor gezinsaanbidding. Het duurde ongeveer 2 uurtjes en het was heel leuk. Iedereen had iets te doen: knippen, plakken, opzoeken, kleuren of schrijven. (Foto's.)

Mijn eerste bijbelse ontwerp ging over Mozes. We bespraken een aantal aspecten uit zijn leven. En staken tegelijkertijd samen de onderdelen voor het lapbook in elkaar.

Wij hebben het nu bij dit basispakket gehouden, maar er kan daar nog makkelijk op uitgebreid worden als men dat zou willen en dit dan eventueel spreiden over meerdere gezinsaanbiddingsavonden. Er is nog plaats over in het lapbook, dus als ik ooit eens tot een tweede deel over Mozes zou komen, dan kan dat er zeker nog bij.

We vonden het echt leuk, omdat we allemaal heel wat te doen hadden en er verschillende activiteiten bij aan bod kwamen. Dus het ontwerpen van bijbelse lapbooks zal zeker een vast onderdeel worden van het bijbels materiaal dat ik ontwerp!

Ter voorbereiding en oefening besloot ik op zondagavond dat ik samen met mijn 2 oudste dochters eerst het lapbook over België ging afwerken. Want mijn derde dochter en ik hadden er al samen één gemaakt (over geluid - Foto's), maar mijn twee oudsten hadden nog steeds de kans niet gehad. En ik wou dat ze dat toch eerst leerden kennen voordat we dinsdagavond dan aan het lapbook over Mozes zouden beginnen. Zodoende is het lapbook over België zondagavond afgeraakt. :-) Heb mijn derde dochter ook eventjes laten meeknippen en kleuren om het wat sneller te laten gaan. Er was best wel veel knipwerk. Maar het resultaat mag er wezen! En allemaal leerden we wat bij over België. :-)

(Foto's.)

Nu word ik soms 's morgens wakker met in mijn hoofd allerlei ideeën over wat er ook nog bij had gekund... hihi. Maar zo kan ik wel bezig blijven natuurlijk! Het is wel zo dat ik nog in een soort van leerperiode zit op gebied van lapbooks hè. Ik zal nadien waarschijnlijk wel eens vaker denken dat dit of dat er nog bij had gemoeten of dat iets helemaal anders zou kunnen enz.

Al doende leert men. :-)

Ik ben alleszins al heel tevreden met de eerste resultaten en wil dit onderdeel zeker blijven behouden in ons huisonderwijs EN bijbels onderwijs!

Mijn eerste eigen lapbook-ontwerp

Ons project rond België is bijna af. Ik ben begonnen met het idee om de 3 oudste kids elk een deel van de geschiedenis van België te laten onderzoeken. Die opdracht kregen zij dan ook. Maar in de loop van de eerste week kwamen er nog ideeën bij, vooral over hoe ik ook de 2 jongsten erbij kon betrekken.

Zo had ik voor ons herfstproject gepland om herfstchocolade te maken: chocolade smelten en daar chocolaatjes mee maken met noten en rozijnen in/op. Maar door omstandigheden was dat er toen niet van gekomen. Ik had al dat materiaal wel nog steeds klaar staan en aangezien chocolade ook iets typisch Belgisch is, paste dit plan nu alsnog perfect bij ons huidige thema! Dus vrijdags gingen we aan de slag. De chocolaatjes waren zelfs zo goed gelukt, dat we hadden besloten ze de volgende dag aan onze vrienden, die we hadden uitgenodigd voor een kaastafel, te presenteren.

Verder ontwierp ik mijn eerste eigen kant-en-klaar lapbookpakket, bedoeld voor het basisonderwijs, over België. Ik heb zelfs rekening gehouden met enkele eindtermen voor dit bepaald onderdeel (België - politiek). Het bestaat op dit moment uit 12 knipbladen. Maar hier kan zoveel aan toegevoegd worden als gewenst natuurlijk (om eventuele ontbrekende eindtermen ook nog aan bod te laten komen).

Aangezien bijbelstudie steeds mijn grootste passie is, was mijn doel en wens dan ook om zeker bijbelse lapbookpakketten te maken. Iets wat ik al wou sinds ik lapbooks voor het eerst ontdekte enkele jaren geleden en wat ik dus ook al aan Jehovah had gevraagd om ooit te kunnen maken!

Zo'n bijbels lapbook zou eveneens een ideaal gezinsproject kunnen zijn tijdens de avond voor gezinsaanbidding. Elke leeftijd kan daar een aandeel in hebben (knippen, plakken, tekenen, schrijven, kleuren, opzoeken, ...).

Ik koos een makkelijk onderwerp als thema voor mijn eerste ontwerp: Mozes. Ik zag op een site van Amerikaanse zusters een tof ideetje voor de 10 plagen en daar bouwde ik op verder. Al gauw had ik 18 knipbladen ontworpen! :-) Volgende dinsdag gaan we het pakket tijdens onze gezinsaanbidding in elkaar steken, joepie!

Het pakket steekt dus nog niet in elkaar, maar mijn man vroeg nu al of hij dat dan nadien mee naar de koninkrijkszaal mocht nemen om aan anderen te laten zien... hihi! Het is toch zo'n schat hè!

En een Amerikaanse zuster vroeg direct waar ze het kon downloaden toen ik over mijn bijbels ontwerp en plannen vertelde op Twitter. Heb haar dus moeten zeggen dat we het eerst zelf nog moesten uittesten en dat ik het dan ook nog moet vertalen nadien hè. Leuk dat er al mensen blij mee zijn nog voor het uitgetest en verkrijgbaar is! :-)

Naast al dat ontwerpen, ging ik ook nog eens grondig op zoek op het internet en vond een heleboel gratis lapbookpakketten om mee aan de slag te gaan, zowel voor kleuter- en basis- als secundair onderwijs. Ik plaatste de links trouwens ook ineens op mijn infowebsite bij het onderdeel "Lapbooks". Alles is steeds in het Engels, maar ik ga er daar toch van gebruiken, want dit is ineens een goede oefening Engels voor mijn oudste kids. Verder zijn die sites en materialen dus erg handig om ideeën uit op te doen!

Mezelf kennende, zal ik snel meerdere pakketten zelf gemaakt hebben, omdat dit dan weer meer past bij onze persoonlijke noden en wensen. Ook kan ik met eigen ontworpen Nederlandstalige versies andere broeders en zusters die huisonderwijs geven, ook weer blij maken.

Maar tussendoor is zo'n Engelstalig kant-en-klaar pakket wel handig om veel tijd te besparen en de kids ervaring te helpen opdoen!

Op dit moment is lapbooking nog niet voor elke week. We zijn nog te onervaren en daardoor steekt er nog te veel tijd in de voorbereiding. Ik deed ondertussen wel al enkele tips op om het minder tijdrovend te maken. Planning en voorbereiding zijn zeker twee belangrijke sleutelwoorden!

Maar ik ben al zeer content over de veranderingen van de afgelopen weken in ons huisonderwijs. Zelfs mijn 10-jarige zoon werkt goed mee om dingen op te zoeken en werkstukken te maken over wat hij vindt! Ik had hem bepaalde suggesties gegeven over het onderwerp "België" en gezegd dat we pas met de chocolade konden werken, nadat hij ook iets af had om in het lapbook te plaatsen. Waar hij dan onmiddellijk ijverig aan begon. :-) Hij maakte een werkstuk op de computer van 2 bladzijden, en de week nadien voegde hij er spontaan nog eens 2 bij, dit keer zonder chocoladebeloning!

Met mijn jongste zocht ik samen prentjes op van typische Belgische dingen en liet er enkele van inkleuren door haar. Verder drukte ik voor haar grote open letters af van de woorden België en Retie, die zij dan ook mocht inkleuren, voor o.a. op de voorkant van ons lapbook. Bijna elke dag is er wel iets gemaakt (ook door mezelf hihi) en ik verzamelde alles aan het bord. Ik ben ondertussen al begonnen met uitknippen en  samenstellen. Misschien lukt dit de komende dagen al om alles af te werken, maar als het later is, ook goed. Voor het fysicaproject is ook nog niet alles afgeraakt. Heb trouwens eerst nog folders gezocht... en uiteindelijk gevonden bij Carrefour. :-)

De weken zijn tegenwoordig wel wat kort voor de kids. Maandag had mijn ventje regelmatig vrij tijdens deze winter en daardoor de kids ook, of is het soms velddienst; woensdag is het voor de 2 oudsten altijd vaste velddienstdag en donderdag steekt er natuurlijk vooral tijd in de voorbereiding van de vergadering 's avonds.

Vrijdag is zowat de enige dag dat iedereen echt volledig beschikbaar is om samen aan dingen te werken. En één van de vorige keren was dat dus ons chocoladeproject, waar mijn 3 jongsten en ik samen aan gewerkt hebben.

Nu in maart staan we met ons vijven (echtgenoot, onze 3 oudste dochters en ik) in de hulppioniersdienst en daardoor zal er deze maand ook vrijdag weinig gelegenheid overblijven om aan onze projecten te werken. Maar dat doen we dan wel tussendoor, telkens wanneer het uitkomt. Niets is echt dringend met huisonderwijs hè hihi.

Wat ik eveneens kocht na vele jaren uitstel, is een inbindmachine. Ik wou dat eigenlijk al lang, maar ik vond het wat duur voor die paar keer dat ik dat eens nodig zou hebben. Maar nu ik ons huisonderwijs meer richt naar notebooking en lapbooking, zou dat zeker wel vaker van pas komen. En ik vond er één die best wel betaalbaar was, dus joepie, ook die wens kwam eindelijk uit! :-)

De eerste resultaten

Het was een zeer interessante en fantastische week.

Ik kwam zoooooveel te weten deze week. Ik kon en kan erover blijven bloggen! :-)

Onze lesweek begon op dinsdag, want maandag had mijn ventje een vrije dag en dan krijgen onze kids gewoonlijk ook vrij. (De oudsten hechten minder belang aan zo'n vrije dag en werken dan soms alsnog aan hun lessen zodat ze op een andere dag in de week meer tijd vrij hebben om in de velddienst te gaan.)

Dus dinsdag was de dag dat ik mijn drie oudste dochters mijn nieuwe plannen uitlegde. Zij zouden moeten beginnen met het thema fysica.

Al snel ontwikkelde zich dit in enkele interessante individuele projecten, wat mij de opdracht 's avonds al deed herzien. Maar dat behoort nu precies tot mijn nieuw onderwijsplan: dat er meer plaats is voor input van de kids en er punten behandeld worden die zij zelf hebben gevonden tijdens hun speurtochten. Dus ik spoorde hen nadien aan om vanuit het aangeboden thema te starten, maar ze mochten daarbij gerust bij iets specifieker uitkomen dat hen interesseerde en ze graag dieper wilden onderzoeken.

Diezelfde dag was er één dappere dochter (Yana, 15 jaar) die al begon aan haar onderzoek over fysica. (Toen de nog onaangepaste opdracht.) Zij ging aan de slag met een persoon die ik als voorbeeld genoemd had. Vervolgens groeide uit dat onderzoek 3 thema's die ze verwerkte in haar werkstuk: Marie Curie, radioactiviteit en kanker. Ze kwam mij die eerste namiddag al enthousiast vertellen wat voor interessante dingen ze al allemaal gevonden had. Ik stond versteld van haar enthousiasme en de diepgang van wat ze onderzocht had en hoe snel mijn nieuwe plan succes had! Wat mij trouwens de opdracht deed aanpassen en de focus van fysica naar een onderdeel (-delen) van fysica deed verschuiven. En zo hou ik zelfs de mogelijkheid over om fysica nog vaker als thema te kunnen gebruiken.

Mijn derde dochter (Ilani, 13 jaar) was degene die het meest tegen de opdracht opzag. Het vak fysica zat nog niet in haar lespakket en dit was dus nog onbekend terrein voor haar. (Alhoewel ze natuurlijk al wel in het basisonderwijs natuurkundige lessen te verwerken kreeg, maar het verband niet direct besefte.)

Door het aanpassen van de opdracht en het enthousiasme van haar grotere zus, begon ze woensdag dan toch ook maar aan haar eigen speurtocht. Al gauw vond ze iets dat haar interesse opwekte en in no time had zij als eerste haar werkstuk klaar. Op donderdag nam ik het door om mij te kunnen voorbereiden op de geplande lapbookles voor de volgende dag, en viel ik haast achterover van verbazing!

Ze had zeer doeltreffend haar onderwerp - geluid - weergegeven in een sterke en duidelijke samenvatting, zodat het de inhoud zich makkelijk leende om in een lapbook te verwerken!

Ik stond echt versteld van haar kunnen. De training met de K-reeks (de opdrachtbladen die ik maak bij Ontwaakt!) werpt nu echt haar vruchten af!

Ik ben zo blij dat ik eindelijk mijn plan heb durven doorzetten!

Diezelfde avond stelde ik een schema op voor Ilani's eerste lapbook.

Ik vind het steeds heerlijk om de werkstukken van mijn kids te lezen. Vaak leer ik er ook nog van bij. En ik moedig hen altijd aan elkaars werkstukken eveneens te lezen, zodat ze bovendien van elkaar ook nog leren. Elk heeft z'n eigen kijk op een onderwerp en een verschillend opmerkingsvermogen en interesse. Daardoor voegt elk kind weer andere details toe.

Ook mijn oudste dochter (Natascha, wordt over twee maanden 17 jaar) deed me versteld staan door haar werkstuk helemaal anders aan te pakken dan verwacht. Zij had haar eigen ingenieus plan bedacht en nam de eindtermen voor het vak fysica erbij en werkte die stap voor stap door, zodat haar werkstuk de meeste eindtermen bedekte.

Zij heeft daardoor een zeer uitgebreid werkstuk en dit bleek achteraf niet echt te passen bij ons lapbookplan. Dus besloot ze om alsnog op zoek te gaan naar een onderdeel wat ze verder wou uitdiepen en dit komt dan in een tweede werkstuk dat meer geschikt zal zijn om een lapbook mee te maken.

Op vrijdag werkte Yana haar werkstuk af. Natascha had het hare pas 's avonds af en begon dan ook nog aan dat tweede, dat de komende week nog verder afgewerkt zal worden.

Ik maakte vervolgens ook een planning voor het lapbook van Yana en in de namiddag begonnen Ilani en ik aan haar eerste lapbook. 's Avonds was dit af, maar energie voor een tweede had ik echter niet meer, dus dat zal voor de komende week zijn. Yana schreef al wel een toepasselijke bijbeltekst op een kaartje voor in haar lapbook, dus het begin is al gemaakt. :-)

Mijn oudste vroeg zich af of ze wel voldoende materiaal in het werkstuk had gestoken enz. Maar ik heb haar gezegd dat het mij niet uitmaakt wat ze erin heeft staan en ook niet dat ze niet alles erin heeft kunnen verwerken wat ze tegenkwam. Het gaat niet om de inhoud van dat werkstuk, maar wel over wat ze geleerd heeft tijdens haar speurtocht! Ze heeft nu veel meer geleerd over fysica op twee dagen tijd dan in de periode toen ze de schoolwerkbladen voor dat vak moest doorploeteren!

Ik vond het echt een schitterend idee hoe ze het heeft aangepakt. Zeer volwassen. Ze maakte dus eigenlijk bij toeval een eindwerk fysica, volledig op eigen initiatief.

Een werkwijze die ook toepasbaar gaat zijn op de eindtermen van een aantal van de andere vakken! (Hihi, nu heeft ze zichzelf en de anderen wat aangedaan hè... ;-))

Toen ik met Ilani aan haar lapbook begon, zat ze er in het begin wat hulpeloos bij en ik vond het eerst echt moeilijk haar erbij te betrekken. Ik moest nog veel zelf plannen en uitzoeken, zoals waar bepaalde teksten het beste op zouden passen enz., dus dan moest zij telkens wachten. (Ik had dan ook nog maar ervaring met één lapbook hè.) Maar na verloop van tijd kwamen we toch goed op gang en lukte het me beter om ook haar een aandeel te laten hebben in het ontwerp en begon ze het zelfs heel leuk te vinden! Ik liet haar teksten schrijven, prentjes uitknippen en dingen opplakken. Ik laat de kids trouwens altijd de prentjes die ze vonden tijdens het opzoekwerk voor hun onderwerp(en), ineens in een map plaatsen (op de computer). Wat nu dus ook handig is om die dan nadien te kunnen gebruiken voor het lapbook. Toen de resultaten zich wat meer lieten zien, werd Ilani heel enthousiast en verheugde zij zich echt op het eindproduct!

We zijn dan ook zeer tevreden over het resultaat. :-) (Foto's.)

Het zal nog wel een tijd duren voordat elk van de kids in staat zal zijn zelf vlot een lapbook te produceren. Het ging deze keer al vlotter dan de vorige keer bij mij. Ik had, voordat ik begon aan mijn eerste, al veel onderzoek naar lapbooking gedaan en toen ik mijn eerste thema bedacht (herfst), had ik al vrij snel een bepaald beeld in mijn hoofd van hoe mijn lapbook eruit ging zien. Dat had ik nu ook weer, toen ik de werkstukken doornam. Dus ik ga er van uit dat de kids dat mettertijd ook steeds meer gaan ervaren. De bedoeling is uiteindelijk dat ze tijdens de start van hun onderzoek tegelijkertijd in hun hoofd ook al beginnen aan de planning van het bijbehorende lapbook.

Dit betekent dat, wanneer ze een bepaald stukje informatie lezen, ze in hun hoofd al een idee vormen van hoe ze die informatie in hun lapbook gaan verwerken, welk prentje er eventueel bijkan enz.

Er steekt dus nog best veel tijd in zo'n lapbook, dus het zal waarschijnlijk niet elke week lukken, en dat hoeft van mij ook niet. De nadruk ligt hoofdzakelijk op het onderzoeken en leren. Is er gelegenheid om dit in een werkstuk en/of lapbook te verwerken, dan is die mogelijkheid er.

Maar ik heb wel al een plan ontwikkeld om hen vlotter ervarener te maken in minder tijd en met minder werk.

Aangezien het samenwerken aan Ilani's lapbook het wat sneller liet gaan dan de vorige keer en een voordeel was voor ons beiden i.v.m. ervaring opdoen, wil ik nu dat ze het volgende thema samen omzetten in een lapbook. (En joepie, daardoor is ineens nog eens de samenwerkingsfactor toegevoegd!)

We vonden zelfs al een volgend thema, doordat één van de meisjes weer eens een vraag stelde hihi. Mijn gewoonlijke antwoord "Zoek het op" veranderde in "dat is een goed thema voor jullie volgende werkstuk en lapbook"! :-)

De volgende opdracht zal zijn voor het vak geschiedenis, meer bepaald "België", vanaf "Horum omnium fortissimi sunt Belgae", tot nu. Elk van hen krijgt een deel toegewezen en op het einde zullen we deze onderzoeken samenvoegen in één lapbook.

Ik ben echt zeer trots op mijn meisjes! Want ondanks hun vooroordelen en de onzekerheid over wat nu precies allemaal de bedoeling was deze week, deden ze allen hun uiterste best om mee te werken. Na de eerste tegenzin bij de aanvang van dit project, zijn hun bereidwilligheid en enthousiasme al snel de bovenhand gaan voeren, wat tot fantastische resultaten leidde! Elk van hen trad bevredigd het weekend tegemoet, en ik nog het meest! :-)

Wauw, de afgelopen week was echt fantastisch gezegend! Ik ben Jehovah zooooo dankbaar!

Proefperiode

Ik heb de knoop doorgehakt.

Iets wat ik al vele jaren wil, is dat een groot deel van de schoolwerkbladen volledig afgeschaft worden ten huize Lambregts. :-)

Tot nu toe heb ik alle nieuwe plannen steeds proberen te combineren MET die werkbladen en schoolboeken. Maar dan ondervinden we telkens opnieuw dat de werkbladen er voor zorgen dat de andere (betere) methoden op de achtergrond raken, of dat er gewoon geen energie, moed en tijd voor over is.

Wat hield mij tegen om het schoolmateriaal los te laten?

Wel, in de eerste plaats vooral de onwetendheid over de manier waarop ik dat materiaal moest vervangen. Dit geldt vooral voor de vakken die niets met talen te maken hebben.

Verder zat ik ook met wiskunde... (Maar ook voor dat vak heb ik ondertussen de knoop doorgehakt.)

En dan de vraag hoe ik hen voldoende Frans en andere talen leer zonder die schoolboeken...

Plus dat ik wel al heel veel geld in al dat materiaal stak hè... Ik vond het moeilijk om dat dan niet meer te gebruiken... Al dat geld heb ik dan voor niets uitgegeven!

Hier nu het plan.

Ik heb mijn drie oudsten al hun materiaal behalve de taalvakken laten afgeven aan mij. (Enkel de kleine overschot van het vak muziek heb ik in de kaft laten zitten bij Ilani, die dit vak nog moest afwerken, omdat dit geen zwaar vak is en het niet zoveel en niet zo moeilijk is.)

Dus de taalvakken houden ze, maar al de rest heb ik opzij gelegd. Bijbelstudie blijft natuurlijk ook gewoon. Maar met de werkbladen die ik zelf maak, hebben ze nooit problemen gehad, buiten dan dat de ene natuurlijk al wat liever puzzels oplost dan de andere. Ik begrijp nu ook waarom mijn bijbelse werkbladen wel altijd zo effectief waren en de schoolwerkbladen niet. Ik ontwerp die altijd zodanig dat ze meestal moeten gaan opzoeken om antwoorden te vinden, wat net die onderzoeksdrang wel stimuleert! Hetzelfde effect hebben de opdrachtbladen die ik ontwerp bij Ontwaakt!.

We gaan nu een proefperiode houden met de nieuwe lesplannen (unschooling, notebooking en lapbooking).

Als het werkt, hou ik het zo. Eerst moeten ze wennen aan deze manier van werken. Als ze het eenmaal goed onder de knie hebben en er is tijd over, kunnen ze eventueel nog de resterende werkbladen afwerken die ik nu opzij gelegd heb. (Enkele kaften vol!) Maar als dit er niet meer van komt, ook goed. PRIORITEIT is nu dat hun natuurlijke leerdrang terug hersteld wordt en ze terug bewuster plezier krijgen in exploreren en leren. Ze leren allen heel graag, maar de schoolwerkbladen ontmoedigde dit en werkte hun onderzoeksdrang tegen.

Bij de twee jongsten hadden we de afgelopen maanden al wat afgebouwd. Zij krijgen momenteel nog slechts 2 keer in de week de schoolwerkbladen, de andere dagen werken ze met Piccolo en de tijdschriftjes van Averbode. En ook probeer ik nu regelmatiger een leerzaam spel met hen te doen. Mijn doel met hen is om uiteindelijk nog meer veranderingen aan te brengen (zoals eveneens notebooking en lapbooking als regelmatiger onderdeel toevoegen), maar eerst moet ik nu het middelbaar onderwijs onder handen nemen. Ik laat mijn twee jongsten al een tijdje wat vrijer en ik merk dat de onderzoeksdrang al heel wat toegenomen is. Ze leren letterlijk een pak MEER met MINDER schoolwerkbladen. :-)

En verder besefte ik nog iets belangrijk deze week!

Ik heb tot het vierde ASO materiaal voor het vak Engels aangeschaft. Normaal zou ik dan daarna dat van het vijfde en zesde nog kopen. Want mijn plan was eerst om voor Frans en Engels verder nog wel schoolmateriaal te kopen. MAAAAAAR... Ik heb zelf maar Engels gehad tot 4 ASO, want daarna ben ik overgestapt naar het deeltijds onderwijs omdat ik school echt intens beu was. Toch kan ik zeer goed Engels. Die taal is voor mij een tweede natuur. Ik heb Natascha vorig jaar al eens een werkstuk laten maken in het Engels, en dat was echt fantastisch goed. De enkele fouten die ze had, daarover heb ik haar direct uitleg kunnen geven en daardoor leerde ze onmiddellijk bij wat ze precies nodig had, en niet nog een heleboel uitleg over onnuttige extra's die ze al kon. (Zoals in de werkboeken.)

De Engelse lessen op school waren voor mij echt vooral tijdopvulling. Ik had daar niet veel aan, net zoals het vak Nederlands. Met basisonderwijs had ik die vakken al echt onder de knie, meer had ik niet nodig. Ook zijn er verschillende onderdelen die ik door de onderwijsmethode op school na al die jaren nog steeds niet begreep voor meerdere vakken, en pas later toen ik die zaken moest uitpluizen voor mijn kids, eindelijk begreep. Puur door zelfonderzoek! Dus ook daar faalde het schoolsysteem.

Vandaar dat ik eveneens besloten heb te stoppen met schoolmateriaal te kopen voor het vak Engels (zoals ik ook eerder al besloot aangaande het vak Nederlands). Ik kan dat nog altijd doen als dat ooit nodig zou zijn voor mijn andere kids. Maar ook bij hen ben ik daar vrij gerust in, want ik bemerk bij hen allen dezelfde talenten als bij mijn oudste op die respectievelijke leeftijden.

Ik ga mijn oudste dochter nu zeker meer werkstukken in het Engels laten maken, en ook de sprong wagen om dit eveneens in de Franse taal te proberen. Frans is voor mij moeilijker dan Engels, dus daar ontbrak het me wat aan moed. Maar ik moet het minstens eens proberen. Lukt het mij niet om het werkstuk te verbeteren, kan ik nog altijd hulp vragen. Het zal wel meevallen, want ik had ook geen problemen met haar Franse toespraakje te verbeteren (waar ik trouwens niet veel aan moest verbeteren). Is ze er nog niet klaar voor, dan stel ik de volgende poging nog wat uit. (Maar ik vermoed dat het wel mee gaat vallen...)

Een toespraakje maken in het Frans is veel makkelijker voor mij, omdat ik dan veel uit de publicaties kan halen en dit maar aan te passen heb, en ook de Nederlandse vertaling voor mijn neus heb via de WT Library. Een werkstuk is andere kost hè. Maar net zoals dat Engelse werkstuk, zou het mij wel een goed idee kunnen geven van waaraan er nog gewerkt moet worden. Op die manier gaat het onderwijs veel doeltreffender zijn en moet ze niet eindeloos maar werkbladen blijven invullen. (En moet ik daar ook niet steeds voor blijven bijkopen...)

Ik weet meestal snel of iets goed is of niet, heb altijd goede instincten gehad. Maar moed... Da's minder. Ik heb vaak totaal geen zelfvertrouwen hè. Ik weet soms al jaren dat iets goed of slecht is, anders moet enz. Maar de moed vinden en voldoende zelfvertrouwen om er ook echt iets aan te doen, om veranderingen door te voeren... Een ramp!

En als ik dan eindelijk moed vind en zie hoeveel beter het daarna is, dan vraag ik mij steeds af waarom ik die stap niet eerder had kunnen zetten en dan vind ik mezelf zo zwak hè.

Maar in mijn goede dagen denk ik dan: beter dat ik nu nog de stap heb durven zetten dan nooit!

En ik vertrouw ook op Jehovah. Hij laat vaak bepaalde dingen een tijd toe om er uit te leren en sterker van te worden en hij zorgt ALTIJD tijdig voor een oplossing of uitweg. Elk proces heeft steeds tijd nodig. En zelfs al wil je het liefst morgen alles al goed kunnen wanneer je iets nieuws leert, de meeste groeiprocessen in het leven hebben wel degelijk veel tijd nodig, soms zelfs jaren.

We starten nu rustig onze proefperiode. De kinderen reageren met gemengde gevoelens. Langs de ene kant zijn ze blij en opgelucht dat ze die berg werkbladen hebben zien slinken. Maar langs de andere kant lopen ze nu een beetje verloren omdat ze niet goed weten wat er komen gaat en is er nog de angst of ze wel gaan kunnen wat ik van hen vraag enz. Maar ze reageren toch wel opgewonden ook. :-) Want de test met het fysicathema ging veel beter dan ze zelf hadden verwacht!

Ik weet dat het wel in orde komt. Jehovah bracht ons al tot hier, ik weet dat hij ons ook zal leiden de rest van onze weg!

Samenvatting van ons huidige huisonderwijs

Een samenvatting (tot nu toe) van het "eclectische" huisonderwijsplan ten huize Lambregts:

- unschooling (natuurlijk leren - zonder een schools systeem)

- notebooking

- lapbooking

- een deel Moore

- een deel Montessori

- een deel Mason

- VEEL Margitt :-)

- voor Tobi: VEEL Karel :-)

- en hopelijk ook VEEL MEER Natascha, Yana, Ilani, Tobi en Ashanti binnenkort :-)

- veel bijbels onderwijs (bijbel en bijbehorende publicaties, zelfontworpen materiaal, vergaderingen, prediking)

- op dit moment nog steeds te veel curriculair onderwijs, maar ik blijf werken aan het verminderen hiervan!

Buiten dat curriculair gedoe, zijn het allemaal methoden die een natuurlijke manier van leren ondersteunen en aanmoedigen.

Ik heb weinig bewust deze verschillende methoden kunnen toepassen tot voor kort, omdat ik er pas zo laat over leerde. Maar tijdens deze ontdekkingen herkende ik (gelukkig) wel veel van onze eigen onderwijsmanieren in deze verschillende methoden. Dus onbewust en instinctief paste ik wel al heel wat dingen toe. Het grote verschil nu is, dat ik vanaf nu bewust KIES om met deze methoden verder te blijven werken en daarin uit te breiden en het curriculair onderwijs (liefst sterk) te verminderen. Al die jaren dat mijn instincten voortduren mij erop wezen dat al dat schoolboekengedoe niet goed was voor mijn kids, heb ik wel steeds geprobeerd daar toch voorrang aan te geven. Gewoonweg omdat ik niet wist wat ik anders moest, eveneens deels uit angst voor de onderwijsinspectie en ook door een serieus gebrek aan moed. Ik voelde en merkte dat het verkeerd was; alleen al door mijn kinderen te observeren! Maar ik had het gevoel dat ik niet anders kon op dat moment. Ik ben wel altijd aan Jehovah blijven vragen om ons onderwijs te blijven verbeteren en steeds te laten groeien in de juiste richting. Daarom weet ik nu ook zeker dat mijn gevoel juist was en ik meer moet toepassen wat ik allemaal te weten ben gekomen tijdens mijn speurtocht naar betere en natuurlijkere onderwijsmethoden.

Nieuw lesplan krijgt vorm

Deze week had ik een project gepland voor mijn 3 oudsten. Mijn opdracht voor hen bestond ditmaal maar uit één woord: fysica. Het was de bedoeling dat ze dit zelf verder inkleden en er een werkstuk rond maken. En dat ze het geleerde op het einde van de week zouden omzetten in een lapbook.

Het doel was dat ze leren wat fysica precies inhoudt. Fysica is iets dat je in grote lijnen moet kennen voor in het dagelijks leven, maar al die extra's die erbij komen in de schoolboeken, zoals de vele proeven en formules, da's meer voor de individu die daar echt een interesse voor heeft en er zijn hobby van wil maken, vind ik persoonlijk. Of voor hen die dat later in hun beroep nodig hebben. Als ik dat opzoek in een encyclopedie of op het internet, dan moet ik geen dikke boeken doorlezen om te weten te komen wat fysica inhoudt en wat de toepassingen er van zijn. Media zoals Wikipedia en de Watchtower Library (Ontwaakt!) vind ik daar zeer geschikt voor. De onderdelen waar je dan meer over wil weten, daar kan je gewoon op klikken en zo steeds verder. En zo verken je datgene wat je interesseert en wordt het niet saai of irritant. En de dingen die je interesseren, blijven gewoonlijk ook hangen. Op een werkblad bij een schoolboek wordt datgene aangeboden wat anderen vinden dat je zou moeten interesseren... Niet echt stimulerend om verder te zoeken. En zelfs als het je interesseert, ben je niet echt geneigd om nadien nog verder uit te diepen wat je in de klas "leert". Geef nu toe, wie van ons ging vroeger 's avonds na schooltijd nog de behandelde lessen van die dag in de klas, verder uitdiepen? (En ja, zulke personen zijn er wel, maar de meeste onder ons hadden na een hele dag er toe gedwongen te worden op school, echt wel genoeg van leren en wilden alleen nog maar aan ontspanning denken!)

Het schoolsysteem vernietigt de natuurlijke leergierigheid en onderzoeksdrang van een kind. Alles wordt hen steeds aangeboden en opgedragen. Op school is het nu eenmaal steeds "moeten". En bij nalatigheid of faling volgt er een bestraffing door middel van minder punten... Nog maar gezwegen over de constante competitie en het vergelijken onderling. Wat een leerkracht zelfs met de beste bedoelingen niet kan voorkomen.

Dus, zoals verteld, ik gaf de opdracht "fysica". Na de eerste dag was ik er al achter dat deze opdracht enigszins anders ging uitlopen dan verwacht. Mijn dochters stonden er nogal kritisch tegenover. "Wat moet ik daar nu mee?"

Mijn oudste is al voldoende volwassen om er aan te beginnen zodra ze tijd heeft en er altijd iets goeds van te maken, ook als zij daar in eerste instantie tegenop ziet. Dus als zij bedenkelijk kijkt wanneer ik weer eens een "vreemde" opdracht geef, dan maak ik mij geen zorgen hihi.

Er was een iets uitgebreider gesprek nodig met mijn tweede dochter over wat ik allemaal bedoelde. Zij was de moedigste en begon er die eerste dag dan toch maar aan. Ik had haar enkele voorbeelden gegeven en met één van die voorbeelden ging ze aan de slag... (enkel een naam van een persoon die ik genoemd had.) Wat diezelfde dag nog resulteerde in een hele uitleg van haar aan mij over al de interessante dingen ze gevonden had! (Ik dolblij en opgelucht... hihi!)

Mijn derde had wat meer tijd nodig om moed te vinden, zag van de drie de opdracht het minst zitten. (Begrijpelijk, want heeft ook nog geen fysica in haar lespakket gehad, dus onbekend terrein.) Ik had haar eveneens gezegd dat ze eens moest kijken of er iets specifiek tussen zat wat haar interesseerde. En zo vond ze de volgende dag dus iets en begon er ook aan. En de dag nadien kreeg ik ook van haar te horen dat ze het nu wel interessant vond en wel zag zitten. :-)

Het onderwerp wat mijn tweede vond en verder wil uitwerken, heeft eigenlijk niet meer zoveel te maken met fysica. Vandaar dat ik zei dat deze opdracht anders ging uitlopen dan verwacht. Maar wel in een positieve zin! Ik heb veel gelezen over notebooking, lapbooking en unschooling enz. En zonder dat ik het verwacht had, heb ik datgene bereikt waar ik al zo vaak over las! Dat een kind dus een onderwerp kiest (of krijgt aangeboden om op gang te helpen) dat hem/haar interesseert en dat dan verder uitpluist, zodanig dat het een echte leerzame les wordt.

Dus al tijdens de tweede dag paste ik de opdracht aan. Het thema bleef fysica van waaruit ze hun reis moeten starten, maar ze mogen zelf inkleden welke richting dat ze van daaruit dan verder gaan. Als ze beginnen met het onderwerp fysica, lezen en leren ze daar toch al direct iets over, terwijl ze verder speuren naar puntjes die hen wat meer interesseren.

En daaruit ontstond mijn nieuw lesplan! Wat ik nu wil proberen is ze elke keer (voorlopig geen vast schema, maar wanneer het lukt) een ander thema aan te bieden (tenzij ze zelf al iets gevonden hebben dat ze willen onderzoeken) en hen dan diezelfde werkwijze laten volgen. Ik ga hierbij zeker gebruik maken van de vakken die gebruikelijk zijn in het secundair onderwijs, als thema zoals ik nu dus deed. Dit wil zeggen dat ik het thema fysica dus nog meerdere keren zal aanbieden, en zo ook de andere vakken. Hier gaan ze veel meer mee leren dan door altijd maar die werkbladen in te vullen. Voor de taalvakken werken we gewoon verder met het materiaal dat we hebben.

Thema's kunnen bijvoorbeeld zijn: geografie, geschiedenis, bijbelse geschiedenis, literatuur, kunst, cultuur, geneeskunde, chemie, biologie, economie, muziekgeschiedenis, klassieke talen, technologie, fysica, taalwetenschap, psychologie, wiskunde (de leuke kanten ervan hihi) enz. Heel wat van deze thema's komen trouwens ook in het tijdschrift Ontwaakt! regelmatig aan bod.

Ook de twee jongsten heb ik (bij toeval) aangemoedigd tot exploreren. Mijn zoon houdt enorm van onderzoeken en vooral van experimenteren. (En betrekt maar al te graag zijn zussen in zijn ontdekkingstochten.) We hebben een microscoop en die haalde hij net deze dagen nog eens te voorschijn. Dus spoorde ik hem aan om de volgende dag daar wat proeven mee te doen en dingen te onderzoeken. En dat deed hij. :-) Hij kwam regelmatig vertellen wat hij ontdekt had en soms kwam hij ons allemaal roepen om te komen kijken. (Of hij komt met microscoop en al tot in mijn bed hihi.) Verder heb ik ook enkele keren mee gezocht naar dingen die we onder de microscoop konden bekijken. We vonden het echt leerzaam en vooral leuk! :-)

Mijn kids hebben mij ooit al meerdere malen verteld dat die werkbladen zo ontmoedigend en vaak saai zijn... Die ontnemen hen echt de zin om te leren en te exploreren.

Mijn derde dochter, die vorig jaar examens voor het basisonderwijs aflegde, vertelde me dat ze nadien de smaak van studeren terug te pakken had en de eerste periode na de examens haar lessen graag deed. Maar na een tijdje sloeg de sleur toch terug toe en nu doet ze het weer niet meer zo graag. Dus nogal een geluk dat ik in diezelfde periode ben begonnen met ernstig te speuren naar een nieuw lesplan.

Ben benieuwd naar het einde van de week, want dan is het de bedoeling om de oudsten hun eerste lapbooks te laten maken. Spannend! :-) (Of eventueel volgende week, als het deze week niet moest lukken. Ik probeer steeds tot een bepaalde mate flexibel te blijven.) Ik heb al heel wat mini-boekjes voorgeknipt en ineen geknutseld, om het hen zo makkelijk mogelijk te maken de eerste keer. En ik ga hun natuurlijk helpen indien gewenst. Want ook tegenover lapbooking staan ze wat kritisch. Maar mijn ervaring leert me dat, zodra ze datgene waar ze kritisch tegenover staan, geprobeerd hebben, ze het meestal wel leuk vinden. Dus ik moet hen gewoon even doen doorbijten. Handje vasthouden, over de streep trekken, enz. Hihi.

Mijn doel is wel om die natuurlijke drang naar leren en kennis opdoen, terug volledig te ontplooien in mijn kids. De eerste resultaten zijn al zeer beloftevol. :-)

En wat er zich hier allemaal afspeelde de afgelopen week in het huisonderwijs ten huize Lambregts, is alweer veel dichter bij het beeld dat ik had, toen ik nog geen kind had en nadacht over hoe ik later mijn kinderen huisonderwijs zou willen geven!

Eclectische onderwijsstijl

Deze week had ik nog eens de gelegenheid om een zuster te helpen. Ze heeft haar dochter tijdelijk van school gehaald wegens problemen en had wat informatie nodig over hoe ze haar nu voor een periode thuis kon lesgeven.

Door enkele zaken voor haar op te zoeken op het internet, kwam ik weer dingen tegen die mijn persoonlijke interesse opwekte. Na haar vertrek zette ik mijn speurtocht verder en opnieuw kwam ik (voor mij) nieuwe info tegen over leermethodes. En WEER werd ik geconfronteerd met het feit dat ik al die jaren lesgaf op een veel te schoolse manier naar mijn zin. Iets dat best tegenvalt als je weet dat ik absoluut tegen het schoolsysteem ben. (-> Persoonlijke weldoordachte keuze en dat recht heb ik.) Dus na al die jaren huisonderwijs ontdekken dat ik eigenlijk alsnog dat schoolsysteem gevolgd heb in mijn manier van lesgeven, is redelijk storend voor mij! :-(

Niettemin kan ik mijn teleurstelling hierover wel relativeren, want wat je niet weet, kun je ook niet toepassen of veranderen hè. En Jehovah heeft ons huisonderwijs altijd gezegend. Ik moest "roeien met de riemen die beschikbaar waren", zeg maar. En dat deed ik dus.

Maar nu ik meer en meer nieuwe info ontdek, verandert dit natuurlijk wel wat!

Ik heb wel al die jaren geweten, dat wat ik deed, niet ideaal was. Door de druk van buitenstaanders, onderwijsinspectie, examenvooruitzichten en mijn gezondheidsproblemen, ben ik die berg (veel te dure) schoolboeken als leiddraad gaan gebruiken. En omdat ik toen nog niet kon komen aan informatie over andere onderwijsmethodes, hield ik mij noodgedwongen aan datgene dat ik al kende vanuit mijn eigen jeugd: schoolboeken. Het werkte, maar het had zeker anders en veel beter gekund (ook veel minder stressvol en stukken goedkoper!).

Waar ik wel al meerdere jaren over wist en een boek over gekocht had (moeten bestellen, want daar vond je hier toen ook nog niet veel over en ik had op dat moment nog geen internet/computer), was de Montessorimethode. En daar probeerde ik ook wel een aantal zaken van in gedachte te houden en toe te passen waar mogelijk.

Een groot deel van mijn persoonlijke ervaring en overtuiging is terug te vinden op deze pagina: De Moore Formule. Een methode waar ik spijtig genoeg tot voor deze week nog nooit van gehoord had...

We spreken hier over een beproefde (Amerikaanse) huisonderwijsmethode, die al vele jaren tot succes leidt. Ik ben het niet volledig met elk detail eens (bv. ik vind en heb ervaren dat een kind - zeker als bijbelstudent - een veel rijkere en zelfstandige leerperiode tegemoet gaat tijdens zijn/haar jeugd als het op een jonge leeftijd leert lezen), maar het meeste van die methode ervaar ik toch hetzelfde.

Ik vind het telkens zeer bevrijdend zulke dingen te ontdekken. De wetenschap dat mijn toekomstige kleinkinderen nu een veel grotere kans hebben om echt van dat (verschrikkelijk en onnatuurlijk) schoolsysteem af te raken, is een zeer aanmoedigend vooruitzicht voor mij!

Het ironische is, dat ik ooit goed begonnen was, al die jaren terug, met mijn eerste kind. Ik maakte toen nog veel zelf en deed allerlei activiteiten met haar zonder schoolmateriaal. Dat had ik dus gewoon op die manier moeten blijven doen. Huisonderwijs stond toen eigenlijk nog in de kinderschoenen hier in België. En ik vermoed dat daardoor het schoolsysteem bij veel huisonderwijzers nog steeds doorweegt. De beproefde methoden uit ervaren huisonderwijslanden beginnen nu pas door te sijpelen bij ons...

Begrijp me niet verkeerd, ik hang niet één specifieke methode aan (tenzij die van mezelf... hihi). Huisonderwijs pas je aan elk kind individueel aan. Het onderzoeken van meerdere methodes en daar onderdelen van uitproberen, kan helpen om huisonderwijs op maat te ontwikkelen, wat een kind/gezin het beste ligt en wat aldus het beste resultaat oplevert. Dat noemt men een eclectische onderwijsstijl. (Eclecticus: iemand die uit alle stelsels of stijlen overneemt wat hem het beste voorkomt.)

Uiteindelijk valt ons huisonderwijs daar ook wel onder, maar ik was me dus niet bewust van het feit dat het schoolsysteem (curriculair onderwijs*) bij ons toch veel heeft doorgewogen door de jaren heen. Iets waar ik nu toch veel bewuster verandering in probeer te brengen sinds vorige zomer.

*Met curriculair onderwijs wordt huisonderwijs bedoeld waar de kinderen gebruik maken van schoolboeken.

Sommige vakken zijn moeilijk aan te leren zonder hulpmiddelen, zoals bijvoorbeeld een vreemde taal. Tenzij je in de gelegenheid bent om je kind veelvuldig in contact te laten komen met anderstaligen (zoals wanneer partner of familie anderstalig is, of bij regelmatig verblijf in een andere taalomgeving - buitenland, Wallonië, anderstalige christelijke gemeente, enz.).

Maar dan nog hoeft dit niet per se met echte schoolboeken. Tegenwoordig zijn er ook in de boekhandel en supermarkt heel wat hulpmiddelen te verkrijgen om vreemde talen aan te leren (en stukken goedkoper dan schoolmateriaal). En op het internet vind je eveneens veel terug, vaak gratis.

Het zal nog wel even duren voor ik een voor ons aanvaardbaar evenwicht gevonden heb. Het kost ook vooral een flinke lading moed om te veranderen. Het is moeilijk iets los te laten waar je mee vertrouwd bent om dan in iets totaal nieuws en onbekend te springen. Dat ondervonden velen van ons ook wanneer we de waarheid omtrent Jehovah en de bijbel leerde kennen.

Zoek het op!

Een situatie die zich bij ons regelmatig voordoet, is de volgende: één van de kinderen komt met een vraag naar mij. Dat kan echt vanalles zijn, van iets over een dier tot bv. een vraag over een popster. Mijn antwoord is dan steeds: ZOEK HET OP! :-)

Wel grappig, ze komen nog steeds dingen vragen, maar vaak zeggen ze daar zelf al snel achteraan: jaja, ik weet al wat je gaat zeggen, "zoek het op"... :-)

Met het internet tot hun beschikking is dit wel veel leuker en uitdagender geworden. Juist omdat je maar te klikken hebt en al snel helemaal ergens anders zit, bij andere onderwerpen dan je oorspronkelijk aan het opzoeken was. Één (banaal) ding opzoeken kan betekenen dat je een hoop nieuwe en interessante dingen bijleert! Ik heb dat zelf ook vaak voor, als ik iets opzoek.

Leuk als ze dan nadien komen vertellen dat ze hun vraag opzochten en wat ze dan allemaal gevonden hebben!

Mijn twee jongste kids (8 en 10 jaar) mogen absoluut nog niet zo vrijelijk op het internet rondneuzen, maar hen moedig ik aan het in boeken op te zoeken indien van toepassing. En anders zal ik hun vraag gewoon beantwoorden of het voor hen op het internet opzoeken, soms samen.

Ons eerste lapbook!

Yep, ben redelijk fier. Euh, heel erg fier zelfs :-))).

Nog maar net een dag nadat ik mijn vorige blog schreef, ben ik er na de middag ingevlogen en 's avonds was mijn allereerste lapbook af!

Het thema lag voor de hand: herfst. (En ja, ik weet dat het nu winter is... haha!) Ik wou dolgraag afgelopen herfst een project daar rond doen met mijn twee jongste kids. We begonnen eraan, maar wegens omstandigheden kon ik niet alle plannen uitvoeren. Maar 't is niet omdat de herfst voorbij is, dat je daar niet meer rond mag werken hè... En ik had alles nog steeds klaarliggen, dus werkten we vandaag enkele dingen af. In de tips over lapbooks had ik gelezen dat het verstandig is om je eerste lapbook zelf te maken als ouder. Zodat de kinderen kunnen zien hoe het in elkaar steekt en dus een voorbeeld hebben om naar terug te grijpen als ze er zelf aan beginnen. (En je zelf ook de nodige ervaring opdoet om je kind nadien te kunnen helpen en begeleiden.) Ik liet Tobi en Ashanti wel enkele taken uitvoeren, zoals bepaalde dingen kleuren die in het boek gingen komen. En ook hadden we afgelopen herfst afbeeldingen van fruit en groente verzameld om een collage mee te maken. Die liet ik hen vandaag dus eindelijk maken :-).

Aan zo'n lapbook kun je eindeloos veel dingen toevoegen. Maar ik ben toch tot een soort afwerking kunnen komen... ;-) Een afgewerkt product kunnen voorleggen vond ik nu wel belangrijk, omdat het als voorbeeld moet dienen.

Er zouden nog dingen aan toegevoegd kunnen worden later. Maar dat is dan ook het leuke aan een lapbook, dat je dat nadien nog kunt blijven updaten, indien gewenst. Je kunt zoveel uitbreidingen toevoegen als je zelf wilt!

Heb er al uitgebreid foto's van getrokken, dus neem zeker eens een kijkje!

Hoewel het heel wat werk was deze eerste keer, zie ik het absoluut zitten om dit te herhalen. Nu ik de ervaring heb, gaat dat de volgende keer veel soepeler gaan. Ook deed ik ondertussen weer nieuwe ideetjes op.

Ik maakte zelfs een mini-memoryspel en voegde dit ook nog toe!

Ik had eveneens veel hulp van het internet. Ik maakte gebruik van sjablonen die ik downloadde voor de mini-books, maar maakte er toch ook al een deel zelf. Door gisteren de hele namiddag zulke dingen uit te knippen en in elkaar te steken, kon ik vandaag al snel zelf zulke dingen verzinnen en in elkaar steken. Dus het is echt zoals ik steeds overal las: na je eerste keer kan het alleen maar makkelijker worden.

Ben Jehovah dankbaar voor zijn hulp, had niet verwacht dat het vandaag al zou lukken en... zo'n mooi resultaat van de eerste keer!

Planning is inderdaad zeer belangrijk. Ik had zo'n planning gedownload gisteren en ingevuld. Die gebruikte ik vandaag dan om alles uit te voeren. En daardoor ging alles echt als vanzelf. Ik heb eigenlijk geen enkele keer moeten panikeren of mij moeten ergeren. Alleen mijn ongeduld speelde mij parten en zorgde enkele keren bijna voor problemen... (Zoals stukken tape die tegen het verkeerde papier terecht kwamen, ik terug moest lostrekken en dus dreigden dat papier te beschadigen... maar alles kwam gelukkig goed!) Ik wacht al zooooolang om zo'n lapbook te maken, dus het kon bij mij niet snel genoeg gaan vandaag hihi. Waardoor ik bijvoorbeeld mijn eten koud heb moeten opeten, want ik kon niet stoppen met eraan verder te werken omdat ik resultaat wou zien. En omdat het al heel snel er mooi uit begon te zien, wou ik natuurlijk nog sneller alles af hebben enz. Maar nu ben ik terug rustig hihi, en vooral zeer tevreden!

De kids vonden het allemaal heel mooi en leuk. Ze waren er niet allemaal van overtuigd dat zij dit ook gaan kunnen. Maar gelukkig is die beslissing aan mij en niet aan hen ;-).

Missie geslaagd, op naar de volgende!