Nieuwe website!

Mijn splinternieuwe website is zo online! Er staat nog niet zo veel op, maar het begin is gemaakt en ik hoop er mettertijd nog dingen aan toe te voegen. Ze zal vooral dienen om het lesmateriaal dat ik bij Ontwaakt! maak, op te plaatsen, en wat ik ontwerp in verband met notebooking en lapbooking. Maar de setjes memory in het Frans en Engels die ik maakte, staan er eveneens al op, en nog wat andere zaken die ik ooit maakte.

De bladen die ik zelf ontwierp voor ons lapbook over België, kun je daar dus nu ook terugvinden. Je kan daar van gebruiken wat je zelf graag wilt (dat moet dus niet per se alles zijn) of gewoon ideeën uit opdoen. Of je kan dat verder aanvullen met zoveel en wat je zelf belangrijk acht natuurlijk.

Verder alvast wat notebookpagina's die ik maakte, zowel blanco als bij enkele bijbelse publicaties.

Sommige materialen die ik ontwierp, zijn wat persoonlijker en zullen enkel via aanvraag te verkrijgen zijn.

Mag ik jullie even voorstellen: Homeschoolaholics - Downloads :-)

De werkbladen bij Ontwaakt! die ik in het verleden op mijn infowebsite plaatste, zijn daar dus volledig verdwenen. Maar dit alles is dan nu beschikbaar op mijn nieuwe downloadwebsite.

Één van de redenen dat ik het lang uitstelde zo'n downloadsite op te richten, is omdat ik altijd onzeker en ongerust ben over kopieerrechten en dergelijke. Maar als iemand zich aangesproken voelt, zal ik dat dan wel merken zeker... Als ik al iets van iemand gebruikt heb die dat niet goed zou vinden, dan heb ik dat zeker niet bewust of met slechte bedoelingen gedaan. De meeste prentjes die ik in mijn materiaal gebruik, haal ik gewoon op in Word zelf, via Microsoft Office Online. Tenzij ik hetgeen ik nodig heb, daar niet in vind, dan duik ik wel eens in Google afbeeldingen.

Voor het bijbelse materiaal gebruik ik altijd het materiaal van het Wachttorengenootschap natuurlijk, tenzij ik ook daarin iets niet vind, en verder eveneens via Word zelf. Enkel als ik in die 2 bronnen en mijn eigen foto's niet vind wat ik nodig heb, ga ik zoeken via Google afbeeldingen.

Mijn voornemen is nu om bewuster op te letten en bronnen te vermelden die afwijken van de hierboven genoemde. Maar aangezien mijn geheugen mij steeds vaker in de steek laat, kan het natuurlijk wel zijn dat ik dat vergeet wanneer ik weer eens in een hevige ontwerpbui ben... Maar het voornemen is er alvast... ;-)

Tweede bijbels lapbook in de maak :-)

Yep yep, het is gelukt: het lapbook over Mozes is sinds afgelopen week EINDELIJK beschikbaar, in het Nederlands en in het Engels!

Kennelijk was het eerst nodig om dat lapbook over Mozes beschikbaar te stellen online, om terug inspiratie te krijgen voor een volgend lapbook. Vlak nadat ik enkele maanden geleden het lapbook over Mozes af had, begon ik direct aan het volgende over Jezus, met de Gedachtenisviering in het vooruitzicht. Ik maakte alvast een mindmap over Jezus, om als leiddraad te gebruiken.

Maar hoe hard ik ook probeerde, ik had even geen ideeën meer en kwam niet verder dan een 3-tal knipbladen. En Jezus' leven is nu eenmaal niet in een paar pagina's samen te vatten... Dus liet ik het voor wat het was en maakte gewoon enkele werkbladen om de Gedachtenisviering voor te bereiden. Iets dat ik eigenlijk al vele jaren wou en nu dan dus eindelijk gelukt was. :-) Wat trouwens een groot succes was voor ons gezin en ik zeker elk jaar opnieuw hoop te verwezenlijken vanaf nu! Zowel mijn ventje als de kids vonden het heel leuk en leerzaam om de Gedachtenisviering op deze manier voor te bereiden. Er bleef veel meer hangen dan wanneer ze telkens alleen maar de teksten lazen samen, vonden ze. Ik had de werkbladen zodanig gemaakt dat ze elke dag bij elk leesgedeelte een aantal antwoorden moesten zoeken. En na enkele dagen moesten ze dan al die antwoorden in een puzzel passen en op het einde van die speciale week, nog eens. Dit puzzelaspect maakte het extra leuk, vonden ze. Het was een hele week elke avond een beetje gezinsaanbidding op die manier. :-)

Zoals in het begin al verteld, de afgelopen weken kreeg ik het dan toch voor elkaar om het Mozes-lapbook te vertalen in het Engels en kon daardoor beide eindelijk online beschikbaar maken. Diezelfde dag nog kreeg ik een explosie van ideeën voor het lapbook over Jezus en werkte ik de rest van de dag en de hele nacht er aan verder. Ook nog even de volgende dag, wat uiteindelijk resulteerde in 18 knippagina's! Joepie! :-)

Nu is het weer wachten op de gelegenheid om dit lapbook samen met mijn eigen gezin in elkaar te steken en dan nog te vertalen in het Engels.

Deze week is de kringopziener op bezoek in onze gemeente, dus dat uittesten zal ten vroegste pas volgende week kunnen plaatsvinden.

Ik denk er wel over om er een soort notebook-versie van te maken deze keer. Want voor heel wat huisonderwijzende Belgen is lapbooking nog onbekend en een notebook-versie zou die eerste stappen misschien iets kunnen vergemakkelijken. Daarmee bedoel ik:

in plaats van een foldermap te gebruiken, zouden we dan alles op stevig gekleurd (knutsel)papier plakken en dit nadien dan als een boek of brochure samenbinden. Dit kan door gewoon te perforeren en een mooi koordje door de gaatjes te steken of als je een inbindmachine hebt, het geheel op die manier in te binden. Het zou dan een soort flapjesboek worden, zoals je in een boekenwinkel wel eens vindt voor kinderen.

Wanneer ik iets nieuws voor mijn gezin ontwerp, denk ik steeds tegelijkertijd hoe dit ook tot nut zou kunnen zijn voor andere gezinnen. Dus bij ontwerpen komt dan best wel wat kijken. Ook in verband met foto's en handleidingen enz. Voor het "lapbooken" plaatste ik al een handleiding online in het Nederlands.

Dat is dan eveneens de reden dat ik nu een andere manier wil uitvoeren samen met mijn gezin, zodat ik ook daarover wat foto's en info als hulp beschikbaar kan stellen.

Ik heb het pakket alvast afgedrukt. :-)

Storm na de stilte

Tenminste, dat zou ik toch graag willen... :-)

Na onze hulppioniersmaand maart, viel ik letterlijk stil en had ik het enkele maanden moeilijk om terug op gang te geraken aan het onderwijsfront.

Ik word steeds maar geconfronteerd met mijn toenemend falende lichaam, wat me al eens tegen depressieve gevoelens doet strijden. Bewegen en lopen wordt steeds moeilijker en vooral pijnlijker.

Toch is het me wel gelukt af en toe iets in elkaar te steken en ik ben zeer content over de resultaten. Al had ik ze dan liever vaker gezien dan in het slakkengangetje van de afgelopen maanden. Maar ik blijf hopen!

Toen ik deze testperiode begon, met het afschaffen van de werkbladen (behalve voor talen) voor de 3 oudsten, was mijn plan om dat te vervangen met zowel lapbooking als notebooking. En dit laatste natuurlijk het meest. Als ik mij zo voel zoals de afgelopen maanden, is lapbooking spijtig genoeg (nog) geen optie in ons gezin. Doordat we daar pas zo laat mee begonnen in ons huisonderwijs-leven en we nog in de leerfase zitten, zijn onze kids daar helemaal nog niet zelfstandig mee weg. Als ik een periode niet kan begeleiden, wordt er dan natuurlijk niets gemaakt. Dus richt ik mij in mijn "stille" periodes vooral op taal en werkstukken/notebooking, iets wat ze wel zonder mij kunnen.

Zo ontwierp ik bij enkele Ontwaakt!-tijdschriften meerdere opdracht-en werkbladen. Tot nu toe had ik enkel de K-reeks, maar daar komt nu dus (eindelijk) uitbreiding bij. De bladen bestaan uit een mengeling van hedendaagse onderwerpen en bijbelse onderwerpen.

En aangezien de resultaten zeer bevredigend zijn, wil ik die pakketjes ook graag delen met andere huisonderwijzers. Maar door de mengeling van onderwerpen, was het de vraag, op welke site plaats ik die?

Mijn huisonderwijs-informatiesite was oorspronkelijk bedoeld om enkel informatie te verstrekken voor startende huisonderwijzers of personen die willen weten wat de mogelijkheden zijn.

De K-reeks stelde ik daar beschikbaar als download, omdat ik vond dat die niet echt thuishoorde op mijn andere site met bijbelse materialen. Aangezien de K-reeks hoofdzakelijk gaat over niet-bijbelse onderwerpen. En enkel voor die K-reeks een nieuwe site oprichten, was een beetje gek. Maar nu er meer dingen zijn bijgekomen, zoals die nieuwe pakketjes bij Ontwaakt!, heb ik toch maar besloten een nieuwe site toe te voegen hiervoor: een huisonderwijs-downloadsite. Ik heb ook nog andere dingen gemaakt in 't verleden die niet bijbels zijn, zoals die spelletjes bv., waarvan ik ook best dingen wil delen, en die zouden dan ook op die site kunnen komen. De site gaat echt enkel zijn voor volledig door mij gemaakte lesmaterialen. Er zal ook een Engelse sectie voorzien zijn, aangezien ik de K-reeks ook in het Engels maak, en die pakketjes bij Ontwaakt! ook in het Engels gepland zijn.

Ik moet zeggen dat ik het zo fantastisch vind dat al dat materiaal (Ontwaakt! en andere publicaties) nu als pdf-bestand te vinden is op jw.org! Zo'n pdf is zoveel toegankelijker dan een papieren tijdschrift, vind ik. Tenminste toch als je er bijvoorbeeld lesmateriaal mee wilt maken. Ook voor mijn kids/leerlingen is het een groot voordeel. Wanneer ze een tijdschrift nodig hebben voor hun werkstuk, kunnen ze dat gewoon opzoeken op de computer. Met vijf kinderen wordt er al wel eens iets misplaatst en onvindbaar op het moment dat je het nodig hebt. Dan hadden ze soms het excuus om hun opdracht niet te maken, omdat ze het juiste tijdschrift niet konden vinden... of omdat het tijdschrift in gebruik was. Die excuses zijn nu dus onmogelijk. :-)

Ontwaakt! is een tijdschrift met een breed aanbod van materiaal, en ik heb nog lang niet alle mogelijkheden benut. Hoop mettertijd nog meer ermee te gaan doen (geldt ook voor de publieke WT), maar deze nieuwe pakketjes zijn zeker al een goed begin. Ook de bladen van de K-reeks zullen mee geïntegreerd worden in deze pakketjes.

De pakketten kunnen ook toegevoegd worden aan een notebook bijvoorbeeld. Of als hulpmiddel voor het samenstellen van een lapbook over één van de onderwerpen uit Ontwaakt!.

Ik zag pas ergens een tip over "eenvoudig" notebooken, waar je mee kunt beginnen als je kleuter/ jong kind nog niet (of nog niet vlot) kan schrijven. Ook daar zijn de publicaties goede hulpmiddelen bij.

Je leest dan een (informatieve) tekst voor (bv. uit Ontwaakt!) en daar maken ze dan bovenaan de notebook-pagina een tekening over, waaronder jij dan een samenvatting schrijft van wat er gelezen is. Naargelang de leeftijd is het de bedoeling dat jij fungeert als schrijver van wat het kind over het onderwerp kan navertellen.

Sjablonen van zo'n pagina ga je binnenkort terugvinden op mijn nieuwe Homeschoolaholics downloadwebsite. :-)

(Ze staan er zelfs al op, maar de website is nog niet helemaal af op dit moment.)

De nieuwe pakketjes bij Ontwaakt! zijn bedoeld voor meerdere leeftijden. Mijn 3 oudsten krijgen er dus een ander deel werkbladen van dan mijn 2 jongsten. En zij zullen dan tijdens hun middelbare jaren de overige werkbladen ook nog krijgen.

Voor ons persoonlijk heb ik ook nog een werkblad gemaakt bij de kinderpagina's ("Voor gezinsbespreking"). Maar ben er nog niet uit of ik die ook ga toevoegen aan de pakketjes. 't Is eigenlijk de bedoeling dat ouders dat gedeelte samen met het gezin bespreken en dus zelf inkleden...

Bij ons komt het er niet gemakkelijk van echt iets met die pagina's te doen, wat ik altijd zeer spijtig vind. We deden al pogingen, maar die artikelen bestaan al enkele jaren en we deden daar nog maar enkele keren iets mee... Dus besloot ik die ook in werkbladvorm te gieten, waarbij de opdrachten dus schriftelijk gemaakt kunnen worden. Aangezien dit zowel bij mijn echtgenoot als kids beter in de smaak valt en meer stimuleert tot actie. Ook blijven zaken vaak beter "opgeslagen" als er wat van opgeschreven wordt. Mijn lieve schat heeft niet echt de tijd om zulke zaken voor te bereiden en dingen te verzinnen om ermee te doen. Voor hem is het veel makkelijker als ik hem dus iets kant-en-klaar bezorg.

Langs de andere kant, misschien zijn er nog gezinnen die hetzelfde probleem hebben als wij en met mijn werkbladen dan eveneens de juiste stimulatie zouden vinden... Ben er dus nog niet uit. Misschien op aanvraag? Zou ook nog een mogelijkheid zijn. 't Is wel zo, hoe zelfstandiger anderen aan mijn materiaal kunnen, hoe meer tijd en energie ik overhoud om aan nieuw materiaal te werken natuurlijk. Daarom richtte ik nu precies al mijn websites op! Conclusie: ben er nog steeds niet uit...

Verder heb ik ook een paar pakketten bij het bijbelleesgedeelte afgewerkt, waarmee ik achterstond. Ik sta nog steeds achter, maar dat zal zo wel blijven. Lichamelijk wordt alles steeds zwaarder en daardoor geestelijk vaak ook. Nadat ik het bijbelleesgedeelte gelezen en onderzocht heb, moet ik meestal een tijdje slapen. Elke week volgen lukt me daarom geregeld niet meer. Hopelijk kan ik de ontbrekende dingen volledig afwerken wanneer we tijdens het bijbelleesgedeelte de bijbel weer van vooraf aan beginnen te lezen.

Uiteindelijk geraakt alles wel ooit af en krijg ik de meeste van mijn plannen wel uitgevoerd, is mijn ervaring door de jaren heen. Maar zelden op de tijd dat ik het wil of dat het eigenlijk handig zou zijn. 't Is daarom voor mij ook altijd moeilijk om bijvoorbeeld een einddatum te geven. Ik kan dus niet zeggen tegen iemand: dat pakket bij dat boek/tijdschrift of over dat onderwerp zal af zijn tegen...

Zo heb ik nog enkele bijbelse spelideeën klaarliggen. Sommige ervan hebben we zelfs al uitgetest tijdens onze gezinsaanbiddingsavond vorig jaar en zelfs nog vóór onze verhuis... Maar dan kan het nog heel lang duren voor ik daadwerkelijk zo'n spel afgewerkt heb en het beschikbaar kan maken voor anderen...

Vroeger vroeg ik mij altijd af waarom het proces van een spel of boek maken bij andere mensen zolang duurt. Daar kunnen soms jaren overheen gaan! Dat leek mij zo onrealistisch. Maar sinds ik zelf ontwerper ben, begrijp ik dat maar al te goed. Zo'n spel heb ik vaak op enkele uren of dagen bedacht en een proefversie van gemaakt, maar het verder sleutelen er aan en het daadwerkelijk afwerken nadien...

Als je dit als beroep doet en dan ook nog eens met deadlines geconfronteerd wordt... Ik begrijp nu echt wel dat je bijvoorbeeld iets voor kunt hebben zoals een "writer's block" en dat moet echt een verschrikking zijn als je onder contract staat. Niets voor mensen met een paniekstoornis, zoals ik ook heb!

Zo heb ik in februari mijn eerste bijbelse lapbook ontworpen en wou dit ook in het Engels vertalen, zodat ik beide versies tegelijk kan uitbrengen. Wel, door het stilvallen de afgelopen maanden, heb ik dat pas vorige week eindelijk kunnen vertalen! En als ik daar zoveel uur mee bezig ben geweest, moet ik dat nadien weer een tijdje met rust laten. Zodat ik dan wat later met een frisse kijk dat nog eens kan nalezen en bepaalde dingen nog meer kan verbeteren, indien nodig. Dus dan duurt het alsnog een tijdje voordat het eindelijk online staat!

Mensen die mij kennen, zullen dat waarschijnlijk al sneller doorgehad hebben dan ikzelf... Het voelt dan wel alsof ik anderen teleurstel of niet betrouwbaar overkom, wanneer ik iets aankondig, en het dan pas vele maanden later waar maak (of nog veel later)... Zeker als ik van die leuke reacties krijg zoals dat ze zich erop verheugen of zelfs vragen of ik het hen al kan bezorgen enz. Sorry lieve schatten, het lukt mij echt niet anders! Één feit kan ik meestal wel met zekerheid zeggen: wat ik plan of aankondig, komt er uiteindelijk wel haast altijd! Oef. (Tenzij ik ondertussen een beter idee kreeg natuurlijk.)

Ach, je kunt het zo bezien: je krijgt bij mij ruimschoots de kans om aan eigenschappen te werken zoals "geduld" en "zelfbeheersing"... ;-)

Om een lang verhaal even samen te vatten:

Er was enkele maanden stilte, maar ik doe nu mijn best om weer flink te stormen... :-)

Lapbooking tijdens onze gezinsaanbiddingsavond

Yep, het is gelukt! We hebben als gezin samen ons eerste bijbelse lapbook gemaakt tijdens onze avond voor gezinsaanbidding. Het duurde ongeveer 2 uurtjes en het was heel leuk. Iedereen had iets te doen: knippen, plakken, opzoeken, kleuren of schrijven. (Foto's.)

Mijn eerste bijbelse ontwerp ging over Mozes. We bespraken een aantal aspecten uit zijn leven. En staken tegelijkertijd samen de onderdelen voor het lapbook in elkaar.

Wij hebben het nu bij dit basispakket gehouden, maar er kan daar nog makkelijk op uitgebreid worden als men dat zou willen en dit dan eventueel spreiden over meerdere gezinsaanbiddingsavonden. Er is nog plaats over in het lapbook, dus als ik ooit eens tot een tweede deel over Mozes zou komen, dan kan dat er zeker nog bij.

We vonden het echt leuk, omdat we allemaal heel wat te doen hadden en er verschillende activiteiten bij aan bod kwamen. Dus het ontwerpen van bijbelse lapbooks zal zeker een vast onderdeel worden van het bijbels materiaal dat ik ontwerp!

Ter voorbereiding en oefening besloot ik op zondagavond dat ik samen met mijn 2 oudste dochters eerst het lapbook over België ging afwerken. Want mijn derde dochter en ik hadden er al samen één gemaakt (over geluid - Foto's), maar mijn twee oudsten hadden nog steeds de kans niet gehad. En ik wou dat ze dat toch eerst leerden kennen voordat we dinsdagavond dan aan het lapbook over Mozes zouden beginnen. Zodoende is het lapbook over België zondagavond afgeraakt. :-) Heb mijn derde dochter ook eventjes laten meeknippen en kleuren om het wat sneller te laten gaan. Er was best wel veel knipwerk. Maar het resultaat mag er wezen! En allemaal leerden we wat bij over België. :-)

(Foto's.)

Nu word ik soms 's morgens wakker met in mijn hoofd allerlei ideeën over wat er ook nog bij had gekund... hihi. Maar zo kan ik wel bezig blijven natuurlijk! Het is wel zo dat ik nog in een soort van leerperiode zit op gebied van lapbooks hè. Ik zal nadien waarschijnlijk wel eens vaker denken dat dit of dat er nog bij had gemoeten of dat iets helemaal anders zou kunnen enz.

Al doende leert men. :-)

Ik ben alleszins al heel tevreden met de eerste resultaten en wil dit onderdeel zeker blijven behouden in ons huisonderwijs EN bijbels onderwijs!

Mijn eerste eigen lapbook-ontwerp

Ons project rond België is bijna af. Ik ben begonnen met het idee om de 3 oudste kids elk een deel van de geschiedenis van België te laten onderzoeken. Die opdracht kregen zij dan ook. Maar in de loop van de eerste week kwamen er nog ideeën bij, vooral over hoe ik ook de 2 jongsten erbij kon betrekken.

Zo had ik voor ons herfstproject gepland om herfstchocolade te maken: chocolade smelten en daar chocolaatjes mee maken met noten en rozijnen in/op. Maar door omstandigheden was dat er toen niet van gekomen. Ik had al dat materiaal wel nog steeds klaar staan en aangezien chocolade ook iets typisch Belgisch is, paste dit plan nu alsnog perfect bij ons huidige thema! Dus vrijdags gingen we aan de slag. De chocolaatjes waren zelfs zo goed gelukt, dat we hadden besloten ze de volgende dag aan onze vrienden, die we hadden uitgenodigd voor een kaastafel, te presenteren.

Verder ontwierp ik mijn eerste eigen kant-en-klaar lapbookpakket, bedoeld voor het basisonderwijs, over België. Ik heb zelfs rekening gehouden met enkele eindtermen voor dit bepaald onderdeel (België - politiek). Het bestaat op dit moment uit 12 knipbladen. Maar hier kan zoveel aan toegevoegd worden als gewenst natuurlijk (om eventuele ontbrekende eindtermen ook nog aan bod te laten komen).

Aangezien bijbelstudie steeds mijn grootste passie is, was mijn doel en wens dan ook om zeker bijbelse lapbookpakketten te maken. Iets wat ik al wou sinds ik lapbooks voor het eerst ontdekte enkele jaren geleden en wat ik dus ook al aan Jehovah had gevraagd om ooit te kunnen maken!

Zo'n bijbels lapbook zou eveneens een ideaal gezinsproject kunnen zijn tijdens de avond voor gezinsaanbidding. Elke leeftijd kan daar een aandeel in hebben (knippen, plakken, tekenen, schrijven, kleuren, opzoeken, ...).

Ik koos een makkelijk onderwerp als thema voor mijn eerste ontwerp: Mozes. Ik zag op een site van Amerikaanse zusters een tof ideetje voor de 10 plagen en daar bouwde ik op verder. Al gauw had ik 18 knipbladen ontworpen! :-) Volgende dinsdag gaan we het pakket tijdens onze gezinsaanbidding in elkaar steken, joepie!

Het pakket steekt dus nog niet in elkaar, maar mijn man vroeg nu al of hij dat dan nadien mee naar de koninkrijkszaal mocht nemen om aan anderen te laten zien... hihi! Het is toch zo'n schat hè!

En een Amerikaanse zuster vroeg direct waar ze het kon downloaden toen ik over mijn bijbels ontwerp en plannen vertelde op Twitter. Heb haar dus moeten zeggen dat we het eerst zelf nog moesten uittesten en dat ik het dan ook nog moet vertalen nadien hè. Leuk dat er al mensen blij mee zijn nog voor het uitgetest en verkrijgbaar is! :-)

Naast al dat ontwerpen, ging ik ook nog eens grondig op zoek op het internet en vond een heleboel gratis lapbookpakketten om mee aan de slag te gaan, zowel voor kleuter- en basis- als secundair onderwijs. Ik plaatste de links trouwens ook ineens op mijn infowebsite bij het onderdeel "Lapbooks". Alles is steeds in het Engels, maar ik ga er daar toch van gebruiken, want dit is ineens een goede oefening Engels voor mijn oudste kids. Verder zijn die sites en materialen dus erg handig om ideeën uit op te doen!

Mezelf kennende, zal ik snel meerdere pakketten zelf gemaakt hebben, omdat dit dan weer meer past bij onze persoonlijke noden en wensen. Ook kan ik met eigen ontworpen Nederlandstalige versies andere broeders en zusters die huisonderwijs geven, ook weer blij maken.

Maar tussendoor is zo'n Engelstalig kant-en-klaar pakket wel handig om veel tijd te besparen en de kids ervaring te helpen opdoen!

Op dit moment is lapbooking nog niet voor elke week. We zijn nog te onervaren en daardoor steekt er nog te veel tijd in de voorbereiding. Ik deed ondertussen wel al enkele tips op om het minder tijdrovend te maken. Planning en voorbereiding zijn zeker twee belangrijke sleutelwoorden!

Maar ik ben al zeer content over de veranderingen van de afgelopen weken in ons huisonderwijs. Zelfs mijn 10-jarige zoon werkt goed mee om dingen op te zoeken en werkstukken te maken over wat hij vindt! Ik had hem bepaalde suggesties gegeven over het onderwerp "België" en gezegd dat we pas met de chocolade konden werken, nadat hij ook iets af had om in het lapbook te plaatsen. Waar hij dan onmiddellijk ijverig aan begon. :-) Hij maakte een werkstuk op de computer van 2 bladzijden, en de week nadien voegde hij er spontaan nog eens 2 bij, dit keer zonder chocoladebeloning!

Met mijn jongste zocht ik samen prentjes op van typische Belgische dingen en liet er enkele van inkleuren door haar. Verder drukte ik voor haar grote open letters af van de woorden België en Retie, die zij dan ook mocht inkleuren, voor o.a. op de voorkant van ons lapbook. Bijna elke dag is er wel iets gemaakt (ook door mezelf hihi) en ik verzamelde alles aan het bord. Ik ben ondertussen al begonnen met uitknippen en  samenstellen. Misschien lukt dit de komende dagen al om alles af te werken, maar als het later is, ook goed. Voor het fysicaproject is ook nog niet alles afgeraakt. Heb trouwens eerst nog folders gezocht... en uiteindelijk gevonden bij Carrefour. :-)

De weken zijn tegenwoordig wel wat kort voor de kids. Maandag had mijn ventje regelmatig vrij tijdens deze winter en daardoor de kids ook, of is het soms velddienst; woensdag is het voor de 2 oudsten altijd vaste velddienstdag en donderdag steekt er natuurlijk vooral tijd in de voorbereiding van de vergadering 's avonds.

Vrijdag is zowat de enige dag dat iedereen echt volledig beschikbaar is om samen aan dingen te werken. En één van de vorige keren was dat dus ons chocoladeproject, waar mijn 3 jongsten en ik samen aan gewerkt hebben.

Nu in maart staan we met ons vijven (echtgenoot, onze 3 oudste dochters en ik) in de hulppioniersdienst en daardoor zal er deze maand ook vrijdag weinig gelegenheid overblijven om aan onze projecten te werken. Maar dat doen we dan wel tussendoor, telkens wanneer het uitkomt. Niets is echt dringend met huisonderwijs hè hihi.

Wat ik eveneens kocht na vele jaren uitstel, is een inbindmachine. Ik wou dat eigenlijk al lang, maar ik vond het wat duur voor die paar keer dat ik dat eens nodig zou hebben. Maar nu ik ons huisonderwijs meer richt naar notebooking en lapbooking, zou dat zeker wel vaker van pas komen. En ik vond er één die best wel betaalbaar was, dus joepie, ook die wens kwam eindelijk uit! :-)

De eerste resultaten

Het was een zeer interessante en fantastische week.

Ik kwam zoooooveel te weten deze week. Ik kon en kan erover blijven bloggen! :-)

Onze lesweek begon op dinsdag, want maandag had mijn ventje een vrije dag en dan krijgen onze kids gewoonlijk ook vrij. (De oudsten hechten minder belang aan zo'n vrije dag en werken dan soms alsnog aan hun lessen zodat ze op een andere dag in de week meer tijd vrij hebben om in de velddienst te gaan.)

Dus dinsdag was de dag dat ik mijn drie oudste dochters mijn nieuwe plannen uitlegde. Zij zouden moeten beginnen met het thema fysica.

Al snel ontwikkelde zich dit in enkele interessante individuele projecten, wat mij de opdracht 's avonds al deed herzien. Maar dat behoort nu precies tot mijn nieuw onderwijsplan: dat er meer plaats is voor input van de kids en er punten behandeld worden die zij zelf hebben gevonden tijdens hun speurtochten. Dus ik spoorde hen nadien aan om vanuit het aangeboden thema te starten, maar ze mochten daarbij gerust bij iets specifieker uitkomen dat hen interesseerde en ze graag dieper wilden onderzoeken.

Diezelfde dag was er één dappere dochter (Yana, 15 jaar) die al begon aan haar onderzoek over fysica. (Toen de nog onaangepaste opdracht.) Zij ging aan de slag met een persoon die ik als voorbeeld genoemd had. Vervolgens groeide uit dat onderzoek 3 thema's die ze verwerkte in haar werkstuk: Marie Curie, radioactiviteit en kanker. Ze kwam mij die eerste namiddag al enthousiast vertellen wat voor interessante dingen ze al allemaal gevonden had. Ik stond versteld van haar enthousiasme en de diepgang van wat ze onderzocht had en hoe snel mijn nieuwe plan succes had! Wat mij trouwens de opdracht deed aanpassen en de focus van fysica naar een onderdeel (-delen) van fysica deed verschuiven. En zo hou ik zelfs de mogelijkheid over om fysica nog vaker als thema te kunnen gebruiken.

Mijn derde dochter (Ilani, 13 jaar) was degene die het meest tegen de opdracht opzag. Het vak fysica zat nog niet in haar lespakket en dit was dus nog onbekend terrein voor haar. (Alhoewel ze natuurlijk al wel in het basisonderwijs natuurkundige lessen te verwerken kreeg, maar het verband niet direct besefte.)

Door het aanpassen van de opdracht en het enthousiasme van haar grotere zus, begon ze woensdag dan toch ook maar aan haar eigen speurtocht. Al gauw vond ze iets dat haar interesse opwekte en in no time had zij als eerste haar werkstuk klaar. Op donderdag nam ik het door om mij te kunnen voorbereiden op de geplande lapbookles voor de volgende dag, en viel ik haast achterover van verbazing!

Ze had zeer doeltreffend haar onderwerp - geluid - weergegeven in een sterke en duidelijke samenvatting, zodat het de inhoud zich makkelijk leende om in een lapbook te verwerken!

Ik stond echt versteld van haar kunnen. De training met de K-reeks (de opdrachtbladen die ik maak bij Ontwaakt!) werpt nu echt haar vruchten af!

Ik ben zo blij dat ik eindelijk mijn plan heb durven doorzetten!

Diezelfde avond stelde ik een schema op voor Ilani's eerste lapbook.

Ik vind het steeds heerlijk om de werkstukken van mijn kids te lezen. Vaak leer ik er ook nog van bij. En ik moedig hen altijd aan elkaars werkstukken eveneens te lezen, zodat ze bovendien van elkaar ook nog leren. Elk heeft z'n eigen kijk op een onderwerp en een verschillend opmerkingsvermogen en interesse. Daardoor voegt elk kind weer andere details toe.

Ook mijn oudste dochter (Natascha, wordt over twee maanden 17 jaar) deed me versteld staan door haar werkstuk helemaal anders aan te pakken dan verwacht. Zij had haar eigen ingenieus plan bedacht en nam de eindtermen voor het vak fysica erbij en werkte die stap voor stap door, zodat haar werkstuk de meeste eindtermen bedekte.

Zij heeft daardoor een zeer uitgebreid werkstuk en dit bleek achteraf niet echt te passen bij ons lapbookplan. Dus besloot ze om alsnog op zoek te gaan naar een onderdeel wat ze verder wou uitdiepen en dit komt dan in een tweede werkstuk dat meer geschikt zal zijn om een lapbook mee te maken.

Op vrijdag werkte Yana haar werkstuk af. Natascha had het hare pas 's avonds af en begon dan ook nog aan dat tweede, dat de komende week nog verder afgewerkt zal worden.

Ik maakte vervolgens ook een planning voor het lapbook van Yana en in de namiddag begonnen Ilani en ik aan haar eerste lapbook. 's Avonds was dit af, maar energie voor een tweede had ik echter niet meer, dus dat zal voor de komende week zijn. Yana schreef al wel een toepasselijke bijbeltekst op een kaartje voor in haar lapbook, dus het begin is al gemaakt. :-)

Mijn oudste vroeg zich af of ze wel voldoende materiaal in het werkstuk had gestoken enz. Maar ik heb haar gezegd dat het mij niet uitmaakt wat ze erin heeft staan en ook niet dat ze niet alles erin heeft kunnen verwerken wat ze tegenkwam. Het gaat niet om de inhoud van dat werkstuk, maar wel over wat ze geleerd heeft tijdens haar speurtocht! Ze heeft nu veel meer geleerd over fysica op twee dagen tijd dan in de periode toen ze de schoolwerkbladen voor dat vak moest doorploeteren!

Ik vond het echt een schitterend idee hoe ze het heeft aangepakt. Zeer volwassen. Ze maakte dus eigenlijk bij toeval een eindwerk fysica, volledig op eigen initiatief.

Een werkwijze die ook toepasbaar gaat zijn op de eindtermen van een aantal van de andere vakken! (Hihi, nu heeft ze zichzelf en de anderen wat aangedaan hè... ;-))

Toen ik met Ilani aan haar lapbook begon, zat ze er in het begin wat hulpeloos bij en ik vond het eerst echt moeilijk haar erbij te betrekken. Ik moest nog veel zelf plannen en uitzoeken, zoals waar bepaalde teksten het beste op zouden passen enz., dus dan moest zij telkens wachten. (Ik had dan ook nog maar ervaring met één lapbook hè.) Maar na verloop van tijd kwamen we toch goed op gang en lukte het me beter om ook haar een aandeel te laten hebben in het ontwerp en begon ze het zelfs heel leuk te vinden! Ik liet haar teksten schrijven, prentjes uitknippen en dingen opplakken. Ik laat de kids trouwens altijd de prentjes die ze vonden tijdens het opzoekwerk voor hun onderwerp(en), ineens in een map plaatsen (op de computer). Wat nu dus ook handig is om die dan nadien te kunnen gebruiken voor het lapbook. Toen de resultaten zich wat meer lieten zien, werd Ilani heel enthousiast en verheugde zij zich echt op het eindproduct!

We zijn dan ook zeer tevreden over het resultaat. :-) (Foto's.)

Het zal nog wel een tijd duren voordat elk van de kids in staat zal zijn zelf vlot een lapbook te produceren. Het ging deze keer al vlotter dan de vorige keer bij mij. Ik had, voordat ik begon aan mijn eerste, al veel onderzoek naar lapbooking gedaan en toen ik mijn eerste thema bedacht (herfst), had ik al vrij snel een bepaald beeld in mijn hoofd van hoe mijn lapbook eruit ging zien. Dat had ik nu ook weer, toen ik de werkstukken doornam. Dus ik ga er van uit dat de kids dat mettertijd ook steeds meer gaan ervaren. De bedoeling is uiteindelijk dat ze tijdens de start van hun onderzoek tegelijkertijd in hun hoofd ook al beginnen aan de planning van het bijbehorende lapbook.

Dit betekent dat, wanneer ze een bepaald stukje informatie lezen, ze in hun hoofd al een idee vormen van hoe ze die informatie in hun lapbook gaan verwerken, welk prentje er eventueel bijkan enz.

Er steekt dus nog best veel tijd in zo'n lapbook, dus het zal waarschijnlijk niet elke week lukken, en dat hoeft van mij ook niet. De nadruk ligt hoofdzakelijk op het onderzoeken en leren. Is er gelegenheid om dit in een werkstuk en/of lapbook te verwerken, dan is die mogelijkheid er.

Maar ik heb wel al een plan ontwikkeld om hen vlotter ervarener te maken in minder tijd en met minder werk.

Aangezien het samenwerken aan Ilani's lapbook het wat sneller liet gaan dan de vorige keer en een voordeel was voor ons beiden i.v.m. ervaring opdoen, wil ik nu dat ze het volgende thema samen omzetten in een lapbook. (En joepie, daardoor is ineens nog eens de samenwerkingsfactor toegevoegd!)

We vonden zelfs al een volgend thema, doordat één van de meisjes weer eens een vraag stelde hihi. Mijn gewoonlijke antwoord "Zoek het op" veranderde in "dat is een goed thema voor jullie volgende werkstuk en lapbook"! :-)

De volgende opdracht zal zijn voor het vak geschiedenis, meer bepaald "België", vanaf "Horum omnium fortissimi sunt Belgae", tot nu. Elk van hen krijgt een deel toegewezen en op het einde zullen we deze onderzoeken samenvoegen in één lapbook.

Ik ben echt zeer trots op mijn meisjes! Want ondanks hun vooroordelen en de onzekerheid over wat nu precies allemaal de bedoeling was deze week, deden ze allen hun uiterste best om mee te werken. Na de eerste tegenzin bij de aanvang van dit project, zijn hun bereidwilligheid en enthousiasme al snel de bovenhand gaan voeren, wat tot fantastische resultaten leidde! Elk van hen trad bevredigd het weekend tegemoet, en ik nog het meest! :-)

Wauw, de afgelopen week was echt fantastisch gezegend! Ik ben Jehovah zooooo dankbaar!

Proefperiode

Ik heb de knoop doorgehakt.

Iets wat ik al vele jaren wil, is dat een groot deel van de schoolwerkbladen volledig afgeschaft worden ten huize Lambregts. :-)

Tot nu toe heb ik alle nieuwe plannen steeds proberen te combineren MET die werkbladen en schoolboeken. Maar dan ondervinden we telkens opnieuw dat de werkbladen er voor zorgen dat de andere (betere) methoden op de achtergrond raken, of dat er gewoon geen energie, moed en tijd voor over is.

Wat hield mij tegen om het schoolmateriaal los te laten?

Wel, in de eerste plaats vooral de onwetendheid over de manier waarop ik dat materiaal moest vervangen. Dit geldt vooral voor de vakken die niets met talen te maken hebben.

Verder zat ik ook met wiskunde... (Maar ook voor dat vak heb ik ondertussen de knoop doorgehakt.)

En dan de vraag hoe ik hen voldoende Frans en andere talen leer zonder die schoolboeken...

Plus dat ik wel al heel veel geld in al dat materiaal stak hè... Ik vond het moeilijk om dat dan niet meer te gebruiken... Al dat geld heb ik dan voor niets uitgegeven!

Hier nu het plan.

Ik heb mijn drie oudsten al hun materiaal behalve de taalvakken laten afgeven aan mij. (Enkel de kleine overschot van het vak muziek heb ik in de kaft laten zitten bij Ilani, die dit vak nog moest afwerken, omdat dit geen zwaar vak is en het niet zoveel en niet zo moeilijk is.)

Dus de taalvakken houden ze, maar al de rest heb ik opzij gelegd. Bijbelstudie blijft natuurlijk ook gewoon. Maar met de werkbladen die ik zelf maak, hebben ze nooit problemen gehad, buiten dan dat de ene natuurlijk al wat liever puzzels oplost dan de andere. Ik begrijp nu ook waarom mijn bijbelse werkbladen wel altijd zo effectief waren en de schoolwerkbladen niet. Ik ontwerp die altijd zodanig dat ze meestal moeten gaan opzoeken om antwoorden te vinden, wat net die onderzoeksdrang wel stimuleert! Hetzelfde effect hebben de opdrachtbladen die ik ontwerp bij Ontwaakt!.

We gaan nu een proefperiode houden met de nieuwe lesplannen (unschooling, notebooking en lapbooking).

Als het werkt, hou ik het zo. Eerst moeten ze wennen aan deze manier van werken. Als ze het eenmaal goed onder de knie hebben en er is tijd over, kunnen ze eventueel nog de resterende werkbladen afwerken die ik nu opzij gelegd heb. (Enkele kaften vol!) Maar als dit er niet meer van komt, ook goed. PRIORITEIT is nu dat hun natuurlijke leerdrang terug hersteld wordt en ze terug bewuster plezier krijgen in exploreren en leren. Ze leren allen heel graag, maar de schoolwerkbladen ontmoedigde dit en werkte hun onderzoeksdrang tegen.

Bij de twee jongsten hadden we de afgelopen maanden al wat afgebouwd. Zij krijgen momenteel nog slechts 2 keer in de week de schoolwerkbladen, de andere dagen werken ze met Piccolo en de tijdschriftjes van Averbode. En ook probeer ik nu regelmatiger een leerzaam spel met hen te doen. Mijn doel met hen is om uiteindelijk nog meer veranderingen aan te brengen (zoals eveneens notebooking en lapbooking als regelmatiger onderdeel toevoegen), maar eerst moet ik nu het middelbaar onderwijs onder handen nemen. Ik laat mijn twee jongsten al een tijdje wat vrijer en ik merk dat de onderzoeksdrang al heel wat toegenomen is. Ze leren letterlijk een pak MEER met MINDER schoolwerkbladen. :-)

En verder besefte ik nog iets belangrijk deze week!

Ik heb tot het vierde ASO materiaal voor het vak Engels aangeschaft. Normaal zou ik dan daarna dat van het vijfde en zesde nog kopen. Want mijn plan was eerst om voor Frans en Engels verder nog wel schoolmateriaal te kopen. MAAAAAAR... Ik heb zelf maar Engels gehad tot 4 ASO, want daarna ben ik overgestapt naar het deeltijds onderwijs omdat ik school echt intens beu was. Toch kan ik zeer goed Engels. Die taal is voor mij een tweede natuur. Ik heb Natascha vorig jaar al eens een werkstuk laten maken in het Engels, en dat was echt fantastisch goed. De enkele fouten die ze had, daarover heb ik haar direct uitleg kunnen geven en daardoor leerde ze onmiddellijk bij wat ze precies nodig had, en niet nog een heleboel uitleg over onnuttige extra's die ze al kon. (Zoals in de werkboeken.)

De Engelse lessen op school waren voor mij echt vooral tijdopvulling. Ik had daar niet veel aan, net zoals het vak Nederlands. Met basisonderwijs had ik die vakken al echt onder de knie, meer had ik niet nodig. Ook zijn er verschillende onderdelen die ik door de onderwijsmethode op school na al die jaren nog steeds niet begreep voor meerdere vakken, en pas later toen ik die zaken moest uitpluizen voor mijn kids, eindelijk begreep. Puur door zelfonderzoek! Dus ook daar faalde het schoolsysteem.

Vandaar dat ik eveneens besloten heb te stoppen met schoolmateriaal te kopen voor het vak Engels (zoals ik ook eerder al besloot aangaande het vak Nederlands). Ik kan dat nog altijd doen als dat ooit nodig zou zijn voor mijn andere kids. Maar ook bij hen ben ik daar vrij gerust in, want ik bemerk bij hen allen dezelfde talenten als bij mijn oudste op die respectievelijke leeftijden.

Ik ga mijn oudste dochter nu zeker meer werkstukken in het Engels laten maken, en ook de sprong wagen om dit eveneens in de Franse taal te proberen. Frans is voor mij moeilijker dan Engels, dus daar ontbrak het me wat aan moed. Maar ik moet het minstens eens proberen. Lukt het mij niet om het werkstuk te verbeteren, kan ik nog altijd hulp vragen. Het zal wel meevallen, want ik had ook geen problemen met haar Franse toespraakje te verbeteren (waar ik trouwens niet veel aan moest verbeteren). Is ze er nog niet klaar voor, dan stel ik de volgende poging nog wat uit. (Maar ik vermoed dat het wel mee gaat vallen...)

Een toespraakje maken in het Frans is veel makkelijker voor mij, omdat ik dan veel uit de publicaties kan halen en dit maar aan te passen heb, en ook de Nederlandse vertaling voor mijn neus heb via de WT Library. Een werkstuk is andere kost hè. Maar net zoals dat Engelse werkstuk, zou het mij wel een goed idee kunnen geven van waaraan er nog gewerkt moet worden. Op die manier gaat het onderwijs veel doeltreffender zijn en moet ze niet eindeloos maar werkbladen blijven invullen. (En moet ik daar ook niet steeds voor blijven bijkopen...)

Ik weet meestal snel of iets goed is of niet, heb altijd goede instincten gehad. Maar moed... Da's minder. Ik heb vaak totaal geen zelfvertrouwen hè. Ik weet soms al jaren dat iets goed of slecht is, anders moet enz. Maar de moed vinden en voldoende zelfvertrouwen om er ook echt iets aan te doen, om veranderingen door te voeren... Een ramp!

En als ik dan eindelijk moed vind en zie hoeveel beter het daarna is, dan vraag ik mij steeds af waarom ik die stap niet eerder had kunnen zetten en dan vind ik mezelf zo zwak hè.

Maar in mijn goede dagen denk ik dan: beter dat ik nu nog de stap heb durven zetten dan nooit!

En ik vertrouw ook op Jehovah. Hij laat vaak bepaalde dingen een tijd toe om er uit te leren en sterker van te worden en hij zorgt ALTIJD tijdig voor een oplossing of uitweg. Elk proces heeft steeds tijd nodig. En zelfs al wil je het liefst morgen alles al goed kunnen wanneer je iets nieuws leert, de meeste groeiprocessen in het leven hebben wel degelijk veel tijd nodig, soms zelfs jaren.

We starten nu rustig onze proefperiode. De kinderen reageren met gemengde gevoelens. Langs de ene kant zijn ze blij en opgelucht dat ze die berg werkbladen hebben zien slinken. Maar langs de andere kant lopen ze nu een beetje verloren omdat ze niet goed weten wat er komen gaat en is er nog de angst of ze wel gaan kunnen wat ik van hen vraag enz. Maar ze reageren toch wel opgewonden ook. :-) Want de test met het fysicathema ging veel beter dan ze zelf hadden verwacht!

Ik weet dat het wel in orde komt. Jehovah bracht ons al tot hier, ik weet dat hij ons ook zal leiden de rest van onze weg!

Samenvatting van ons huidige huisonderwijs

Een samenvatting (tot nu toe) van het "eclectische" huisonderwijsplan ten huize Lambregts:

- unschooling (natuurlijk leren - zonder een schools systeem)

- notebooking

- lapbooking

- een deel Moore

- een deel Montessori

- een deel Mason

- VEEL Margitt :-)

- voor Tobi: VEEL Karel :-)

- en hopelijk ook VEEL MEER Natascha, Yana, Ilani, Tobi en Ashanti binnenkort :-)

- veel bijbels onderwijs (bijbel en bijbehorende publicaties, zelfontworpen materiaal, vergaderingen, prediking)

- op dit moment nog steeds te veel curriculair onderwijs, maar ik blijf werken aan het verminderen hiervan!

Buiten dat curriculair gedoe, zijn het allemaal methoden die een natuurlijke manier van leren ondersteunen en aanmoedigen.

Ik heb weinig bewust deze verschillende methoden kunnen toepassen tot voor kort, omdat ik er pas zo laat over leerde. Maar tijdens deze ontdekkingen herkende ik (gelukkig) wel veel van onze eigen onderwijsmanieren in deze verschillende methoden. Dus onbewust en instinctief paste ik wel al heel wat dingen toe. Het grote verschil nu is, dat ik vanaf nu bewust KIES om met deze methoden verder te blijven werken en daarin uit te breiden en het curriculair onderwijs (liefst sterk) te verminderen. Al die jaren dat mijn instincten voortduren mij erop wezen dat al dat schoolboekengedoe niet goed was voor mijn kids, heb ik wel steeds geprobeerd daar toch voorrang aan te geven. Gewoonweg omdat ik niet wist wat ik anders moest, eveneens deels uit angst voor de onderwijsinspectie en ook door een serieus gebrek aan moed. Ik voelde en merkte dat het verkeerd was; alleen al door mijn kinderen te observeren! Maar ik had het gevoel dat ik niet anders kon op dat moment. Ik ben wel altijd aan Jehovah blijven vragen om ons onderwijs te blijven verbeteren en steeds te laten groeien in de juiste richting. Daarom weet ik nu ook zeker dat mijn gevoel juist was en ik meer moet toepassen wat ik allemaal te weten ben gekomen tijdens mijn speurtocht naar betere en natuurlijkere onderwijsmethoden.

Nieuw lesplan krijgt vorm

Deze week had ik een project gepland voor mijn 3 oudsten. Mijn opdracht voor hen bestond ditmaal maar uit één woord: fysica. Het was de bedoeling dat ze dit zelf verder inkleden en er een werkstuk rond maken. En dat ze het geleerde op het einde van de week zouden omzetten in een lapbook.

Het doel was dat ze leren wat fysica precies inhoudt. Fysica is iets dat je in grote lijnen moet kennen voor in het dagelijks leven, maar al die extra's die erbij komen in de schoolboeken, zoals de vele proeven en formules, da's meer voor de individu die daar echt een interesse voor heeft en er zijn hobby van wil maken, vind ik persoonlijk. Of voor hen die dat later in hun beroep nodig hebben. Als ik dat opzoek in een encyclopedie of op het internet, dan moet ik geen dikke boeken doorlezen om te weten te komen wat fysica inhoudt en wat de toepassingen er van zijn. Media zoals Wikipedia en de Watchtower Library (Ontwaakt!) vind ik daar zeer geschikt voor. De onderdelen waar je dan meer over wil weten, daar kan je gewoon op klikken en zo steeds verder. En zo verken je datgene wat je interesseert en wordt het niet saai of irritant. En de dingen die je interesseren, blijven gewoonlijk ook hangen. Op een werkblad bij een schoolboek wordt datgene aangeboden wat anderen vinden dat je zou moeten interesseren... Niet echt stimulerend om verder te zoeken. En zelfs als het je interesseert, ben je niet echt geneigd om nadien nog verder uit te diepen wat je in de klas "leert". Geef nu toe, wie van ons ging vroeger 's avonds na schooltijd nog de behandelde lessen van die dag in de klas, verder uitdiepen? (En ja, zulke personen zijn er wel, maar de meeste onder ons hadden na een hele dag er toe gedwongen te worden op school, echt wel genoeg van leren en wilden alleen nog maar aan ontspanning denken!)

Het schoolsysteem vernietigt de natuurlijke leergierigheid en onderzoeksdrang van een kind. Alles wordt hen steeds aangeboden en opgedragen. Op school is het nu eenmaal steeds "moeten". En bij nalatigheid of faling volgt er een bestraffing door middel van minder punten... Nog maar gezwegen over de constante competitie en het vergelijken onderling. Wat een leerkracht zelfs met de beste bedoelingen niet kan voorkomen.

Dus, zoals verteld, ik gaf de opdracht "fysica". Na de eerste dag was ik er al achter dat deze opdracht enigszins anders ging uitlopen dan verwacht. Mijn dochters stonden er nogal kritisch tegenover. "Wat moet ik daar nu mee?"

Mijn oudste is al voldoende volwassen om er aan te beginnen zodra ze tijd heeft en er altijd iets goeds van te maken, ook als zij daar in eerste instantie tegenop ziet. Dus als zij bedenkelijk kijkt wanneer ik weer eens een "vreemde" opdracht geef, dan maak ik mij geen zorgen hihi.

Er was een iets uitgebreider gesprek nodig met mijn tweede dochter over wat ik allemaal bedoelde. Zij was de moedigste en begon er die eerste dag dan toch maar aan. Ik had haar enkele voorbeelden gegeven en met één van die voorbeelden ging ze aan de slag... (enkel een naam van een persoon die ik genoemd had.) Wat diezelfde dag nog resulteerde in een hele uitleg van haar aan mij over al de interessante dingen ze gevonden had! (Ik dolblij en opgelucht... hihi!)

Mijn derde had wat meer tijd nodig om moed te vinden, zag van de drie de opdracht het minst zitten. (Begrijpelijk, want heeft ook nog geen fysica in haar lespakket gehad, dus onbekend terrein.) Ik had haar eveneens gezegd dat ze eens moest kijken of er iets specifiek tussen zat wat haar interesseerde. En zo vond ze de volgende dag dus iets en begon er ook aan. En de dag nadien kreeg ik ook van haar te horen dat ze het nu wel interessant vond en wel zag zitten. :-)

Het onderwerp wat mijn tweede vond en verder wil uitwerken, heeft eigenlijk niet meer zoveel te maken met fysica. Vandaar dat ik zei dat deze opdracht anders ging uitlopen dan verwacht. Maar wel in een positieve zin! Ik heb veel gelezen over notebooking, lapbooking en unschooling enz. En zonder dat ik het verwacht had, heb ik datgene bereikt waar ik al zo vaak over las! Dat een kind dus een onderwerp kiest (of krijgt aangeboden om op gang te helpen) dat hem/haar interesseert en dat dan verder uitpluist, zodanig dat het een echte leerzame les wordt.

Dus al tijdens de tweede dag paste ik de opdracht aan. Het thema bleef fysica van waaruit ze hun reis moeten starten, maar ze mogen zelf inkleden welke richting dat ze van daaruit dan verder gaan. Als ze beginnen met het onderwerp fysica, lezen en leren ze daar toch al direct iets over, terwijl ze verder speuren naar puntjes die hen wat meer interesseren.

En daaruit ontstond mijn nieuw lesplan! Wat ik nu wil proberen is ze elke keer (voorlopig geen vast schema, maar wanneer het lukt) een ander thema aan te bieden (tenzij ze zelf al iets gevonden hebben dat ze willen onderzoeken) en hen dan diezelfde werkwijze laten volgen. Ik ga hierbij zeker gebruik maken van de vakken die gebruikelijk zijn in het secundair onderwijs, als thema zoals ik nu dus deed. Dit wil zeggen dat ik het thema fysica dus nog meerdere keren zal aanbieden, en zo ook de andere vakken. Hier gaan ze veel meer mee leren dan door altijd maar die werkbladen in te vullen. Voor de taalvakken werken we gewoon verder met het materiaal dat we hebben.

Thema's kunnen bijvoorbeeld zijn: geografie, geschiedenis, bijbelse geschiedenis, literatuur, kunst, cultuur, geneeskunde, chemie, biologie, economie, muziekgeschiedenis, klassieke talen, technologie, fysica, taalwetenschap, psychologie, wiskunde (de leuke kanten ervan hihi) enz. Heel wat van deze thema's komen trouwens ook in het tijdschrift Ontwaakt! regelmatig aan bod.

Ook de twee jongsten heb ik (bij toeval) aangemoedigd tot exploreren. Mijn zoon houdt enorm van onderzoeken en vooral van experimenteren. (En betrekt maar al te graag zijn zussen in zijn ontdekkingstochten.) We hebben een microscoop en die haalde hij net deze dagen nog eens te voorschijn. Dus spoorde ik hem aan om de volgende dag daar wat proeven mee te doen en dingen te onderzoeken. En dat deed hij. :-) Hij kwam regelmatig vertellen wat hij ontdekt had en soms kwam hij ons allemaal roepen om te komen kijken. (Of hij komt met microscoop en al tot in mijn bed hihi.) Verder heb ik ook enkele keren mee gezocht naar dingen die we onder de microscoop konden bekijken. We vonden het echt leerzaam en vooral leuk! :-)

Mijn kids hebben mij ooit al meerdere malen verteld dat die werkbladen zo ontmoedigend en vaak saai zijn... Die ontnemen hen echt de zin om te leren en te exploreren.

Mijn derde dochter, die vorig jaar examens voor het basisonderwijs aflegde, vertelde me dat ze nadien de smaak van studeren terug te pakken had en de eerste periode na de examens haar lessen graag deed. Maar na een tijdje sloeg de sleur toch terug toe en nu doet ze het weer niet meer zo graag. Dus nogal een geluk dat ik in diezelfde periode ben begonnen met ernstig te speuren naar een nieuw lesplan.

Ben benieuwd naar het einde van de week, want dan is het de bedoeling om de oudsten hun eerste lapbooks te laten maken. Spannend! :-) (Of eventueel volgende week, als het deze week niet moest lukken. Ik probeer steeds tot een bepaalde mate flexibel te blijven.) Ik heb al heel wat mini-boekjes voorgeknipt en ineen geknutseld, om het hen zo makkelijk mogelijk te maken de eerste keer. En ik ga hun natuurlijk helpen indien gewenst. Want ook tegenover lapbooking staan ze wat kritisch. Maar mijn ervaring leert me dat, zodra ze datgene waar ze kritisch tegenover staan, geprobeerd hebben, ze het meestal wel leuk vinden. Dus ik moet hen gewoon even doen doorbijten. Handje vasthouden, over de streep trekken, enz. Hihi.

Mijn doel is wel om die natuurlijke drang naar leren en kennis opdoen, terug volledig te ontplooien in mijn kids. De eerste resultaten zijn al zeer beloftevol. :-)

En wat er zich hier allemaal afspeelde de afgelopen week in het huisonderwijs ten huize Lambregts, is alweer veel dichter bij het beeld dat ik had, toen ik nog geen kind had en nadacht over hoe ik later mijn kinderen huisonderwijs zou willen geven!

Ons eerste lapbook!

Yep, ben redelijk fier. Euh, heel erg fier zelfs :-))).

Nog maar net een dag nadat ik mijn vorige blog schreef, ben ik er na de middag ingevlogen en 's avonds was mijn allereerste lapbook af!

Het thema lag voor de hand: herfst. (En ja, ik weet dat het nu winter is... haha!) Ik wou dolgraag afgelopen herfst een project daar rond doen met mijn twee jongste kids. We begonnen eraan, maar wegens omstandigheden kon ik niet alle plannen uitvoeren. Maar 't is niet omdat de herfst voorbij is, dat je daar niet meer rond mag werken hè... En ik had alles nog steeds klaarliggen, dus werkten we vandaag enkele dingen af. In de tips over lapbooks had ik gelezen dat het verstandig is om je eerste lapbook zelf te maken als ouder. Zodat de kinderen kunnen zien hoe het in elkaar steekt en dus een voorbeeld hebben om naar terug te grijpen als ze er zelf aan beginnen. (En je zelf ook de nodige ervaring opdoet om je kind nadien te kunnen helpen en begeleiden.) Ik liet Tobi en Ashanti wel enkele taken uitvoeren, zoals bepaalde dingen kleuren die in het boek gingen komen. En ook hadden we afgelopen herfst afbeeldingen van fruit en groente verzameld om een collage mee te maken. Die liet ik hen vandaag dus eindelijk maken :-).

Aan zo'n lapbook kun je eindeloos veel dingen toevoegen. Maar ik ben toch tot een soort afwerking kunnen komen... ;-) Een afgewerkt product kunnen voorleggen vond ik nu wel belangrijk, omdat het als voorbeeld moet dienen.

Er zouden nog dingen aan toegevoegd kunnen worden later. Maar dat is dan ook het leuke aan een lapbook, dat je dat nadien nog kunt blijven updaten, indien gewenst. Je kunt zoveel uitbreidingen toevoegen als je zelf wilt!

Heb er al uitgebreid foto's van getrokken, dus neem zeker eens een kijkje!

Hoewel het heel wat werk was deze eerste keer, zie ik het absoluut zitten om dit te herhalen. Nu ik de ervaring heb, gaat dat de volgende keer veel soepeler gaan. Ook deed ik ondertussen weer nieuwe ideetjes op.

Ik maakte zelfs een mini-memoryspel en voegde dit ook nog toe!

Ik had eveneens veel hulp van het internet. Ik maakte gebruik van sjablonen die ik downloadde voor de mini-books, maar maakte er toch ook al een deel zelf. Door gisteren de hele namiddag zulke dingen uit te knippen en in elkaar te steken, kon ik vandaag al snel zelf zulke dingen verzinnen en in elkaar steken. Dus het is echt zoals ik steeds overal las: na je eerste keer kan het alleen maar makkelijker worden.

Ben Jehovah dankbaar voor zijn hulp, had niet verwacht dat het vandaag al zou lukken en... zo'n mooi resultaat van de eerste keer!

Planning is inderdaad zeer belangrijk. Ik had zo'n planning gedownload gisteren en ingevuld. Die gebruikte ik vandaag dan om alles uit te voeren. En daardoor ging alles echt als vanzelf. Ik heb eigenlijk geen enkele keer moeten panikeren of mij moeten ergeren. Alleen mijn ongeduld speelde mij parten en zorgde enkele keren bijna voor problemen... (Zoals stukken tape die tegen het verkeerde papier terecht kwamen, ik terug moest lostrekken en dus dreigden dat papier te beschadigen... maar alles kwam gelukkig goed!) Ik wacht al zooooolang om zo'n lapbook te maken, dus het kon bij mij niet snel genoeg gaan vandaag hihi. Waardoor ik bijvoorbeeld mijn eten koud heb moeten opeten, want ik kon niet stoppen met eraan verder te werken omdat ik resultaat wou zien. En omdat het al heel snel er mooi uit begon te zien, wou ik natuurlijk nog sneller alles af hebben enz. Maar nu ben ik terug rustig hihi, en vooral zeer tevreden!

De kids vonden het allemaal heel mooi en leuk. Ze waren er niet allemaal van overtuigd dat zij dit ook gaan kunnen. Maar gelukkig is die beslissing aan mij en niet aan hen ;-).

Missie geslaagd, op naar de volgende!

Speurtocht in onderwijsmethoden

Ik moet toegeven: aan dit blog had ik jaren geleden al moeten beginnen. Ik geniet er zelf van, zowel van het schrijven (kan ik eindelijk mijn passie eens uiten zonder commentaar te krijgen hihi), als van het herlezen van elk blog. Telkens wanneer ik één van mijn blogs herlees, word ik daar vanzelf vrolijk van. Ik kan alleen maar hopen dat het bij (minstens enkele) andere medestrijders ook een lach op het gezicht brengt. Maar in elk geval weet ik nu al dat mijn kinderen er later ook veel plezier en zelfs nut van zullen hebben.

Momenteel ben ik druk bezig met het voorbereiden van ons eerste lapbook. Ik vertelde vorig jaar al over de veranderingen die ik wil en probeer door te voeren (o.a. notebooking -> meer met werkstukken werken, minder met schoolwerkbladen). Hoe verder ik zoek en hoe dieper ik graaf, hoe meer ik er van overtuigd raak dat het anders kan en moet. (Altijd al geweten, maar de gelegenheid en kennis was er nog niet.)

Spijtig genoeg heb ik tijdens deze ontdekkingstocht ook iets minder leuk ontdekt over mezelf en mijn huisonderwijs...

Ik ben mijn hele leven al tegen het schoolsysteem geweest. En wou dan ook mijn eigen kinderen ver weg houden van alles wat daar mee te maken heeft. Toch heb ik onbewust mijn eigen kinderen al die jaren eveneens opgezadeld met datzelfde schoolsysteem! Dat stelt me echt teleur. Dat wou ik nu net NIET!

Gewoonweg door hen steeds hetzelfde lesmateriaal als op school te geven. (En vaak zelfs wel dubbel en nog meer...) Werkbladen, werkbladen en nog eens werkbladen... Tja, het systeem heeft al die jaren wel gewerkt voor ons... maar enkel omdat ik er maar niet in slaagde een degelijk alternatief te vinden dat bij ons gezin past. En nu ik dat dan eindelijk begin te vinden (en vooral ook eindelijk de moed vind om die alternatieven daadwerkelijk te gebruiken), zijn we zoveel jaar verder. Mijn oudste wordt binnenkort al 17!

Hoe spijtig ik dit ook vind en hoe hard dit mij ook teleurstelt, ik ben wel blij DAT ik er alsnog achter gekomen ben. Dit voorkomt dat mijn kinderen later in dezelfde val terecht komen als ik.

Deels komt dit alles ook door de taboesfeer rond huisonderwijs in België, de weinige informatie die erover bekend is hier, en de pogingen van omstanders en inspectie om het huisonderwijs te ontmoedigen.

Het hoeft van mij niet per se volledig zonder werkbladen, maar toch heel wat minder van dat schoolmateriaal en meer natuurlijkere en leukere middelen!

Ik had lang geen computer en internet. Om les te geven is dit handig maar geen noodzaak. Wist ik altijd en beweer ik nu nog steeds. Maaaaaar... wat ik niet wist, is dat ik via het internet een hele nieuwe wereld zou ontdekken, de "homeschooling"-gewoonten van andere landen! EN WAUW, wat een openbaring! Keer op keer kwam ik mensen tegen met dezelfde ideeën als ik, met dezelfde strijd, met dezelfde doelen, met dezelfde "avonturen", met dezelfde idealen en noem maar op.

"Unschooling": nog nooit van gehoord voordien. ("Natural Learning".)

Notebooking en Lapbooking waren eveneens totaal onbekende termen voor mij...

Vandaag las ik het verhaal van een zuster, met exact dezelfde ideeën, doelen en overtuigingen als ik... En zo zijn er nog velen. IK BEN NIET ALLEEN! Keer op keer bemerkte ik dit de afgelopen jaren. Zo aanmoedigend!

Hoewel ik nu ons eerste lapbook-avontuur aan het voorbereiden ben, heb ik er geen idee van hoe ik daar moet inspringen. Ik lees niets dan positiefs erover en geloof er ook echt in, ben er helemaal van overtuigd dat notebooking en lapbooking DE manieren zijn om te leren en tevens ook perfect in het concept "Natural Learning" passen. Met notebooking heb ik al heel wat ervaring, omdat dit eigenlijk hetzelfde is als de werkstukken die wij maken. Maar lapbooking vind ik een grotere uitdaging, omdat hier toch wat meer planning bij komt kijken, en ook het uitvoeren is een stuk uitgebreider. Maar als ik rondneus op het internet, geniet ik van elk lapbook dat ik tegenkom, echt waar. Helemaal mijn ding en echt iets waarvan ik wil dat mijn kinderen het plezier en nut ervan leren kennen. En zo spijtig vind ik het dan, dat ik geen kleutertjes meer heb rondlopen! (Ik zal geduldig moeten wachten op mijn kleinkinderen zeker hè... hihi!)

Een ander nadeel is mijn gezondheid. Ook daardoor ben ik zo afhankelijk geworden van die werkbladen. Want daar kunnen de kinderen grotendeels zelfstandig mee werken, wat noodzakelijk is in ons gezin, omdat ik maar heel weinig nog echt actief les kan geven. Wel een goed getuigenis natuurlijk voor mensen die denken dat huisonderwijs door hun ziekte niet kan (ziektes zoals depressies, fibromyalgie en CVS bijvoorbeeld), want er is dus veel meer mogelijk dan je denkt. (En onderwijs geven aan je kids, betekent echt niet altijd de hele dag met hen bezig moeten zijn! - al komt dat natuurlijk ook wel eens voor.) Maar ik ken er ook met die ziektes, die dus niet met dat "schools" systeem werken, en echt dus volgens de "unschooling"-methode werken. Dus ik weet dat het mogelijk is. Het is een kwestie van wat men zijn kinderen aanleert hè. Ik heb hen geleerd die werkbladen zelfstandig te maken, dingen op te zoeken, zelf na te kijken enz. En dat loopt dus meestal als een trein. Maar ik had, als ik dat toen al geweten had, hen dus evengoed in de plaats kunnen leren notebooken en lapbooken van kleinsaf. Ik merk dat dit nu veel moeilijker is om op over te stappen. Ik moet daar in het begin natuurlijk serieuze inspanningen voor doen om hen dat aan te leren. Dat had ik dus beter gedaan toen ik fysiek nog meer aankon. Nu is die uitdaging veel groter en gaat het niet zo vlot als ik zou willen. Ik heb veel meer slechte dagen dan goede, dus op al die dagen wordt er meestal verder gewerkt met de werkbladen. Dit gaat momenteel nog niet anders. Helemaal er vanaf zal waarschijnlijk niet lukken en voor sommige vakken zijn werkbladen wel handig, zoals om in andere talen juist te leren schrijven enz. (... kan natuurlijk evengoed via notebooking.) De rest zal voor de volgende generatie zijn. Al de ervaring die ik nu nog op doe, daar hebben zij dan weer voordeel van. :-)

Voor ons eerste lapbook heb ik alle stappen tot nu toe al gevolgd. Eerst een thema gekozen, een planning gemaakt, de basis voor het lapbook gemaakt, de accessoires die aan de binnenkant komen, in elkaar gestoken... Het enige wat er nog rest is er aan beginnen. Daar moet ik dus echt wel een goede dag voor hebben. En mijn kinderen eveneens natuurlijk.

Naar het schijnt zou het allemaal makkelijker worden na je eerste keer... Hihi. Ik HOOP dat zo! Ik ben uren bezig geweest met research en knippen vandaag. En ook met steeds opnieuw alle informatie te lezen, om maar moed te vinden hihi.

Gewoonlijk als ik aan een nieuw avontuur begin, gaat dit meestal wel goed. Maar 't is de stap er naartoe hè...

Drempelvrees noemen ze dat zeker... :-)

Ik heb er speciaal voor gebeden tot Jehovah, en hem kennende, komt dat dus zeker wel in orde!

Ook leuk was toen ik vorige week ontdekte dat er zelfs een boek (of misschien zelfs boeken?) bestaat over het nut van gezelschapsspellen bij het onderwijs (sample). En zelfs dat gezelschapsspellen volledig het lesmateriaal kunnen vervangen, dat een kind alles wat het nodig heeft, kan leren met een verscheidenheid van spellen en met hier en daar wat aanpassingen! (Zoals ik de bijbelse spellen, die ik ontwerp, ook aanpas om ze niet enkel leuk te maken, maar ook altijd leerzaam.) Maar daar was ik ook altijd al van overtuigd. Toch leuk dat ook op een ander eens tegen te komen! (Natuurlijk weer in de Verenigde Staten...)

Gezelschapsspellen, het dagelijkse leven, notebooking, lapbooking, een vleugje van Montessori's leermethode, spelen, computerprogramma's , eigen ontworpen werkbladen en leermethodes, ... Zoveel mogelijkheden om je kind op een superleuke en natuurlijke manier te laten leren ZONDER al die werkboeken en lesboeken van school...

De zuster die ik aanhaalde, had het ook over de natuurlijke leerdrang van een kind. Tussen hun 0 en 5 jaar leren ze bergen verzetten (kruipen, lopen, eten, drinken, spreken, nadenken, redeneren, tellen, letters/woordjes herkennen, enz.), en dit allemaal ZONDER schoolwerkboeken en lesboeken! Een kind heeft de natuurlijke drang om voortdurend dingen te willen onderzoeken en te leren en doet dit meestal al spelende, niet via blaadjes invullen. Het enige wat wij moeten doen is die drang begeleiden en in goede banen leiden. En hoe leuker we dit aanpakken, hoe liever het kind zal blijven leren en hoe beter het kind zal slagen!

Ik verheug me wel enorm op dat lapbooken... Hopelijk kan ik er snel een blog over schrijven! :-)

Nieuw lesplan: Notebooking

In al die jaren dat ik al huisonderwijs geef, is het al vaker voorgekomen dat we aan een punt van grote veranderingen kwamen. Vaak is het zo dat iemand die huisonderwijs geeft, haast voortdurend op zoek is naar "betere methodes". Het wil vooral zeggen dat je meegroeit met je kind(eren). Een methode die op een bepaald moment goed werkt, kan een tijd later wel eens niet meer werken. Een kind groeit voortdurend, ontwikkelt nieuwe capaciteiten en interesses en nieuwe behoeften volgen dan automatisch. Nog een voordeel van huisonderwijs: je kan je voortdurend aanpassen aan je kind, waardoor het echt onderwijs op maat krijgt!

Zo zijn de werkpakketjes bijvoorbeeld in de loop der jaren geëvolueerd van het dagelijks door mij persoonlijk verdelen toen de kinderen nog jonger waren, naar het hen zelf laten bepalen wat ze precies doen dagelijks, nu ze groter zijn. De twee jongsten krijgen op dit moment nog steeds vooraf samengestelde pakketjes. (Met dank aan mijn oudste dochter die zich daar nu over ontfermt!)

Maar de tijd ging voorbij, de kinderen groeiden en opnieuw veranderden de behoeften van ons gezin.

Daarom ging ik weer maar eens op zoek naar nieuwe methodes.

Wat ik vond, is eigenlijk iets dat we al jaren af en aan deden tussendoor: "notebooking". Alleen was ik mij er niet van bewust dat dit een naam heeft en als degelijke beproefde leermethode bestaat!

Ik voegde door de jaren heen allerlei aspecten van andere methodes toe. 

Eén methode waar ik al lang zeker positief tegenover sta bijvoorbeeld, is de Montessori-methode. Ik voegde dan ook een aantal elementen daarvan toe aan ons huisonderwijs, voor zover dit mogelijk was.

Ook "lapbooking" is iets dat mij zeer zeker aanspreekt. Maar iets moeilijker uit te voeren in onze situatie.

Ik was dan ook zeer verheugd toen ik onlangs "notebooking" ontdekte! Een eenvoudigere versie van "lapbooking", en zeer zeker uitvoerbaar in onze situatie! Het heeft aspecten van zowel de Montessori-methode als lapbooking. En zoals eerder gezegd, iets dat we, zonder het te beseffen, al lang af en toe toepasten!

Ik heb al wat ideeën uitgewerkt en plannen opgesteld. Ik  maakte al een heleboel sjablonen en drukte er ook al heel wat af. Sommige opdrachten gaf ik al door aan de drie oudste kinderen.

Maar er is nog wel wat werk aan de winkel voor de veranderingen zichtbaar gaan zijn!

Ik heb gelezen dat we, om dit echt goed te laten werken, de oude methode helemaal moet loslaten. Iets wat voor mij moeilijker is, omdat ik daar zo afhankelijk van ben geworden door de jaren heen. Met de oude methode bedoel ik het dagelijks verwerken van werkbladen. Ook de kinderen zijn daar al heel lang aan gewoon natuurlijk. Dus het aanpassingsproces zal nog even duren.

Ook komen de examens er weer aan en ditmaal is het de beurt aan mijn derde dochter. Eigenlijk moest ze vorig jaar al, maar door de verhuizing waar we toen net voor stonden en al volop voor aan het inpakken waren, zag ik dat echt helemaal niet zitten!

Maar dit keer wil ik het niet langer uitstellen, want ondertussen is ze al 12 en wil ik graag verder kunnen gaan met het secundair onderwijs. Iets wat ik tot nu toe nog steeds niet echt kon doordrijven, aangezien ze nog steeds eerst met de basismethodes moet bezig zijn ter voorbereiding van die examens. En daardoor ben ik nog niet onmiddellijk van die werkbladen vanaf. Die examens vinden plaats in een school en die toetsen zijn volledig gebaseerd op schoolmateriaal. Om mijn kinderen daar dus soepel door te krijgen, probeer ik steeds van soortgelijk materiaal gebruik te maken tijdens de voorbereidingen.

Persoonlijk vind ik dat ze veel meer leren als ze aan "notebooking" doen. Wij noemen dit hier eigenlijk werkstukken maken. Maar dan toegepast op zowat alles wat er te leren valt!

Ik ben toevallig enkele maanden geleden begonnen met de drie oudsten wekelijks een werkstuk te laten maken. Ze hebben daar enorm veel mee bijgeleerd! Zo'n werkstuk is altijd vakoverschrijdend. Er komt vaak natuurkunde, taal, economie, aardrijkskunde, geschiedenis, enz. bij aan bod. 

Neem gerust eens een kijkje op de pagina Projecten en Projecten uit het verleden. Daar kun je zien waar we ons op die manier al mee bezig gehouden hebben.

Mijn bedoeling is nu om dit op bijna alle vakken toe te passen.

Wanneer precies, dat weet ik nog niet. April is nu pioniersmaand en mei zal dan gewijd worden aan de voorbereidingen van de examens. Die vinden plaats in juni, dus waarschijnlijk kunnen we dan nadien pas echt grotere aanpassingen beginnen maken.

Ondertussen heb ik nog wat tijd om er verder over na te denken, nog wat opzoek- en voorbereidingswerk te doen en een uitgebreider plan te vormen over hoe we het precies allemaal gaan aanpakken.