Ondertussen zitten we al in de laatste volle week voor de examens! Volgende week donderdag is het al zover. Spannend… :-)
We zijn er dus volledig ingevlogen sinds 19 mei. En ja, zoals me al twee keer eerder overkwam: plots was ik zeker en heb ik de knoop doorgehakt. Ben er gewoon aan begonnen.
Tegenover de vorige keren heb ik het iets rustiger, omdat we een week eerder hebben kunnen starten. (Alhoewel ik nu echt wel hoop en plan om de volgende keer met Tobi VEEL eerder met de voorbereidingen te beginnen!)
Maar… er stonden enkele drukke activiteiten op het menu (daguitstap naar Bethel in Selters, Duitsland; en onze tweedaagse kringvergadering afgelopen weekend), waardoor we dus enkele dagen minder hadden om te studeren samen. En sommige dagen gaat het natuurlijk slechter dan andere, door mijn gezondheidsproblemen. Maar ondanks dit alles heb ik toch echt het gevoel dat het goed gaat met de voorbereidingen.
Natuurlijk gaat Ilani niet alles nog perfect onder de knie krijgen, maar de rest komt wel in het middelbaar. Voor nu hoop ik haar nog voldoende te leren om door die examens te geraken.
Ik weet ondertussen uit ondervinding dat datgene wat ze tijdens de examens niet kunnen of begrijpen, dit wel in orde komt de jaren nadien tijdens hun secundaire studies.
We werken dagelijks een pakketje af van tussen de 15 en 20 werkbladen. Vooral voor wiskunde, taal en Frans. De vorige keren heb ik Natascha en Yana ook veel op de computer laten werken, maar daar is dit keer niet veel tijd voor over. Als ik met Ilani werkbladen afwerk, heb ik wel meer controle over wat ze doet en wat ze kan. Ook ontdekte ik eindelijk een manier om die vele lesspellen te gebruiken die ik door de jaren heen aanschafte. Door omstandigheden komt het er niet vaak van die spellen te gebruiken, terwijl ze wel fantastisch handig en nuttig zijn bij elk lesplan! (Alhoewel ik wel steeds mijn voorneem om ze vaker te gebruiken en dit nog steeds vast van plan ben in de toekomst.) Ik heb enkele van die spellen wel gebruikt tijdens de voorbereiding van Natascha’s examens. Maar er was steeds niet genoeg tijd om die echt uitgebreid te gebruiken en daar dus voordeel van te hebben, ook bij Yana niet.
Maar nu kwam ik op het idee om van al die spellen alleen de spelkaarten te gebruiken. De spellen zijn allemaal gebaseerd op wat ze daadwerkelijk moeten kennen voor het basisonderwijs. Ik gebruik ze nu als overhoorkaarten. Het is een aangename afwisseling voor ons beiden. Ilani moet dan niet schrijven en het is een goede geheugentraining. Zo’n spel spelen, daar steekt heel wat tijd in en niet alles komt dan aan bod. Als ik gewoon die kaarten afwerk, komt wel alles aan bod en dat duurt niet zo lang en kan ik overal doen, hebben we niet per se een tafel voor nodig.
Met wat ik gepland had, zitten we goed op schema. Eigenlijk gaat het allemaal veel beter dan ik had verwacht! Ik heb zelfs nog heel wat kunnen toevoegen. Dus op dit moment heb ik er best wel vertrouwen in dat de examens gaan lukken.
We kunnen niet meer doen dan nog zoveel mogelijk proberen af te werken en te herhalen deze week. Wat ik wel bemerk, net zoals de vorige keren, is door dat het zoveel lesmateriaal ineens is, er veel dingen ook direct weer vergeten worden of door elkaar gehaald worden. Maar toch zie ik ook elke week verbetering. Dus voorlopig probeer ik optimistisch te blijven. :-)
Tussendoor ben ik toch al wat aan het plannen voor over 2 jaar, als Tobi aan de beurt is. Ik heb daar zelfs als wat materiaal voor afgedrukt. Ook was hij er af en toe bij wanneer ik die kaarten gebruikte en ook hij wist al wel eens wat antwoorden. Ik ga er echt naar proberen te streven om Tobi vroeger voor te bereiden en hopelijk dan daarna Ashanti ook wanneer het haar beurt is.
Ik had dit plan voor Ilani ook al wel ooit, maar door de veranderingen in mijn gezondheidstoestand en de verhuizing, is dit allemaal anders gelopen.
Waar we nu wonen, gaat het allemaal terug wat makkelijker omdat ik mijn slaapkamer beneden heb en verder alles wat ik nodig heb nu steeds vlakbij is. Daardoor ben ik terug meer bij het lesgeven betrokken en dit alles draagt ertoe bij dat ook die examens voorbereiden, nu een stuk vlotter gaat. Dus ik heb hoop! :-)
Ook voor de kinderen is het nu veel handiger dat ik steeds vlakbij ben. Ze komen sneller iets vragen of hun werkbladen bij mij op de kamer maken. Vroeger moesten ze daar voor naar boven en dat kwam er vaak niet van.
Soms werken we ook aan onze lessen in de tuin. Vroeger was dit een stuk de tuin in, maar nu staat de tafel vlakbij de achterdeur en dus ook weer vlakbij mijn slaapkamer (de keuken door en een klein stukje gang). Het is nu heel eenvoudig om mijn draagbaar schoolbord neer te zetten waar ik het nodig heb: naast mijn bed of buiten naast de tafel. (Dat bord kon ik in onze vorige woonst alleen buiten gebruiken, want het telkens de trap op en af dragen was geen optie…)
Wat ik wel vervelend vind, is dat ik nu mijn dochter op elke fout moet wijzen. Ik ben daar tegen. Ik ben voor positieve versterking en niet negatieve, door op elke fout te wijzen. Maar omdat het er nu om gaat waar ze allemaal op moet letten en aan moet werken, heb ik op dit moment geen keuze. Weeral een zoveelste nadeel aan toetsen en examens. Gewoonlijk laat ik mijn kinderen (zodra ze groot genoeg zijn) hun werk zelf nakijken en verbeteren aan de hand van de oplossingen. Op die manier leren ze trouwens ook veel meer bij dan door rode strepen op hun werk te zien verschijnen van hun mama (of de juffrouw). Maar nu is daar geen tijd voor en ook moet ik controleren of ze begrijpt waarom iets fout is en uitleggen hoe het wel moet enz., omdat ze het nu per se MOET kunnen tegen volgende week…
Besluit: Tot op vandaag heb ik er nog geen spijt van gehad dat ik besloot om te beginnen aan de voorbereidingen met Ilani. De eerste week ging het moeizaam, omdat ze zich terug moest aanpassen aan het dagelijks werken en vooral aan het persoonlijk les krijgen van mij. Ze was er ook van overtuigd dat ze veel helemaal niet kon en begon daarom aan elke les met een vooroordeel. Natuurlijk bleek ze meer te kunnen dan ze dacht en ondertussen heeft ze ook nog eens veel bijgeleerd. Bovenal hebben we al veel plezier gehad samen! Ik ving ook al op dat het weer aanpassen gaat zijn na de examens als we zoveel niet meer gaan samenwerken; er leek zelfs enige spijt door te klinken in haar stem… Dus het lijkt me dat het ook dit keer weer een positieve herinnering gaat zijn, net zoals bij Natascha en Yana. Zelf geniet ik er nu nog veel meer van dan de vorige keren, omdat de omgeving en daardoor mijn mogelijkheden nu sterk verbeterd zijn.
