Gewetensbezwaar

Om verder te gaan waar ik eindigde in mijn vorige blog: aangaande het vak Nederlands. Ook daar komt hoofdzakelijk rommel in voor bij de lessen van het secundair. Ik ben na het vierde gestopt met schoolmateriaal hiervoor te kopen. Ik heb nu een werkboek aangeschaft dat niet specifiek voor scholen is ontworpen, bij Deltas. Daar staat alles in wat ik vind dat ze over de Nederlandse spelling moeten weten. Zonder al die overbodige extra's met rommel in. Had ik jaren geleden al moeten weten en doen. Maar ja, al doende leert men vaak pas hè. En wist ik veel dat er zoveel rommel in die schoolboeken zou staan!

De reden dat ik uiteindelijk toch vier jaar middelbaar lesmateriaal voor Nederlands gekocht heb, was omdat ik niet wist hoe ik het anders moest aanpakken. Maar later besefte ik dat ze dat eigenlijk allemaal niet nodig hebben. En waarom hen verder confronteren met dingen die zij niet willen lezen (gewetensbezwaar)?

Om een voorbeeld te noemen: natuurlijk moet we onze kinderen op tijd inlichten over seks en de gevaren van vreemden die je aanspreken enz. Maar moet je ze daarvoor een verkrachting laten zien of een beschrijving daarvan laten lezen? Ik ben nu 37 en ik wil nog steeds een film met verkrachtingscènes erin, absoluut NIET ZIEN. Maar moest ik mijn toen nog 14-jarige oudste dochter dan wel dwingen die les door te nemen, waar dat in details in beschreven stond? Geschokt was ik toen ze me dat liet zien in haar lesboek! Ze was er zelf echt niet goed van. Ik heb dat blad eruit gescheurd. Ik kan dat wat ze gelezen heeft niet meer ongedaan maken hè, maar ik kan tenminste wel mijn andere 4 kinderen hier nog tegen beschermen op zo'n jonge leeftijd.

En stel je voor dat één van de leerlingen in de klas ooit misbruikt of verkracht is en die les dan aan bod komt... En enkele onnozele medeleerlingen daar dan mee zitten te lachen...

Ik herinner mij zeer goed dat er in elk van de klassen waar ik ooit in gezeten heb, er steeds enkele vervelende spotters bij zaten... Dus je kon je trauma's maar beter voor jezelf houden...

Als je kind dus op school zit, dan wordt die les gewoon behandeld in de klas, of ze nu willen of niet! BAH. Net zoals ik op die leeftijd op school eens een les bij zedenleer over masturbatie moest ondergaan. Ik wou dat helemaal niet! Ik vond dat privé. Ik zal dat nooit vergeten, heb me toen het hele lesuur zitten ergeren. Over zulke persoonlijke dingen praat je met je ouders of enkele vertrouwenspersonen, niet met een hele klas vol pubers, waarvan het grootste deel er dan ook vaak nog mee zit te spotten... Ik begrijp dat sommige jongeren daar wel willen over les krijgen of praten, maar men zou elk kind minstens de keuze moeten geven om er aan deel te nemen of niet.

Toen ik 13 was, kregen we eens bij de les zedenleer de film "The Exorcist" te zien. Maakt me niet uit wat anderen daar van vinden, maar ik vind dat GEEN film voor 13-jarigen! Mijn kinderen zouden die film niet eens WILLEN zien! Ook niet nu ze al ouder zijn. Maar toen kregen wij eveneens geen keuze. En werd je zelfs uitgelachen door je medeleerlingen als je uitte dat je dat niet wou zien...

Zo kreeg mijn oudste in het eerste middelbaar bij biologie lessen over het menselijk lichaam en over voortplanting en seks in haar pakket. Zij voelde zich nog niet klaar op haar 12 om dat allemaal door te nemen en vroeg me of ze dat echt moest. Ik ga mijn kind niet dwingen volwassen thema's te bestuderen als ze dat niet wil. Ik heb hen van kleinsaf daar niet onwetend over gelaten. Seks is iets natuurlijks en hoort bij het leven. Maar dat wil nog niet zeggen dat ik hen dan al uitgebreid dit moet laten lezen of zien hè!

Dus zij mocht die werkbladen van mij opzij leggen tot ze er zich wel klaar voor voelde. Mijn tweede had er minder problemen mee. Zij heeft het meeste doorgelezen en alleen dat ingevuld wat ze wilde invullen. Mijn derde heeft die lessen nu in haar pakket en ook zij kwam vragen of dat echt moest... Dus zelfde antwoord van mij natuurlijk!

Ik ben er absoluut tegen om een kind zijn/haar geweten te forceren. En op school gebeurt dat veel. Ook via de media. Zelfs al gewoon door naar het nieuws te kijken! Het is waar, je hebt niet over alles controle en je kind kan nu eenmaal erge dingen meemaken. Daarom, de zaken waar ik wel controle over heb, die ga ik dan ook zeker niet forceren en hun opleggen of hen daar in dwingen!

Bezigheidstherapie

Nu de examens voorbij zijn, is het weer tijd om aan de rest van onze lesplannen te denken. Ben de afgelopen dagen al volop bezig geweest met organiseren. Voor Ilani staan er nog 2 volle maanden afwerking basisonderwijs op het menu. Ik heb er niets op tegen dingen te laten schieten, maar het was nog te veel om weg te doen en ook herhaalt ze dan nog eens het meeste van wat ze de afgelopen weken geleerd heeft, zodat het er beter in blijft. (Hoop ik…) Er is nog, maar de rest gaat ze gewoon bij haar 1^e ASO toegevoegd krijgen. Heb ik bij de twee oudste meisjes ook gedaan. Bij ons lopen er meestal meerdere jaren samen. Dat begon al in de kleutertijd, omdat ik enkele jaren eerder met leren lezen begin dan op school. Dus bij sommige vakken ontstaat er dan een voorsprong. En als ik bemerk dat ze voor sommige dingen nog niet klaar zijn, geef ik dat pas later. Ook kocht ik door de jaren heen voor de meeste vakken meerdere methodes, soms zelfs teveel voor het jaar waar het zogezegd in gegeven moet worden.

Dus meerdere redenen waardoor het komt dat er lesmateriaal uit verschillende jaren naast elkaar gebruikt wordt.

Verder wil ik graag mijn “notebooking”-plannen verder uitwerken. En de werkstukken terug opstarten. Tijdens de examens lag dat allemaal stil.

Deze week nog niet, want Ilani had nog verlof. Maar volgende week vliegen we daar weer volop in.

Ondertussen ben ik bezig met te proberen mij kind per kind door het materiaal te werken, wat ze gedaan hebben en wat ze nog moeten doen dit jaar enz.

Ilani heeft me eigenlijk nog maar eens aangetoond dat ze veel meer kunnen met veel minder materiaal… Maar… eigenlijk heb ik dat altijd al geweten. De reden dat ik zoveel materiaal gebruik, is omdat ik anders hun lesuren niet gevuld krijg en alles veel te snel afgewerkt is, terwijl ze dan geestelijk nog niet klaar zijn voor het volgende niveau.

Ilani had veel werk laten liggen. Ze heeft dit altijd wel gehad, het proberen “niets” te doen hihi. We zullen maar zeggen dat haar liefde voor verlof nogal eens de bovenhand haalt. ;-) Maar vroeger zat ik daar dan achteraan hè. Nu, door de verhuis, was er dat vaak niet meer van gekomen. Bijgevolg dat het materiaal waar ze normaal slechts enkele maanden over zou hebben moeten doen, er na een jaar nog steeds lag… Toch slaagde ze voor haar examens, alleen maar door 5 weken intens te leren samen! Dus ja, zoals een zuster mij ooit eens zei: je kunt een heel leerjaar in slechts enkele maanden (weken) proppen. (Of zelfs meerdere jaren in dit geval. Want van het vijfde leerjaar had ze voor wiskunde niet veel afgewerkt.)

De rest is dus eigenlijk vooral bezigheidstherapie… ;-)

Sssst, vertel dit niet verder aan mijn kinderen hè, of ze gaan misschien allemaal meer “verlof” nemen… hahahaha.

Ik verdeel het liever over het hele jaar, zodat ze ook veel tijd hebben voor andere dingen, maar toch regelmatig iets leren en hun hersenen dus op regelmatige basis gevoed en getraind worden.

Niettemin kun je tegenwoordig heel wat dingen leren door een (soms intense) cursus van slechts enkele maanden te volgen. Voor een kind is dat zelfs nog beter mogelijk, omdat een kind nog veel vlotter opslaat en leert. Zij hebben vaak ook iets na slechts één keer of enkele keren uitleg door.

Ik ben niet van plan om volledig van mijn dagelijks schema af te stappen, maar enige veranderingen wil ik toch echt wel doorvoeren. Maar het gaat tijd nodig hebben. Ik hoop tegen september mijn nieuwe lesplannen in orde te hebben. Bovendien krijgen we waarschijnlijk komend schooljaar weer inspectie, dus een reden te meer om dit daarvoor in orde te hebben! De inspectie is nochtans altijd zeer positief geweest over mijn vorige lesplannen. Maar ik moet aan mijn kinderen denken hè, niet aan wat bepaalde mensen die niets met mijn gezin te maken hebben, wel of niet goed vinden.

Alhoewel, ik meen mij te herinneren dat ze de vorige keer liever wat meer werkstukken zagen… Wel, dat gaat dan dik in orde zijn dit keer hihi. Werkstukken is hier ieders favoriete bezigheid geworden op gebied van leren! Ze leren daar zoveel meer mee dan met die werkbladen uit het schoolmateriaal. Ik wil daar dan ook steeds meer op overschakelen en… dat is ook ineens een onderdeel van “notebooking”. Eigenlijk is notebooking maar hetzelfde als werkstukken maken. Alleen besteedt men dan meer aandacht aan de inkleding en dergelijke.

Ook kwam ik via een gesprek met een andere huisonderwijsgevende moeder van wie de zoon tegelijk met Ilani deelnam aan de examens, te weten dat mijn dochters en ik niet de enige zijn die zich zo ergeren aan de vulgaire inhoud van het vak Nederlands in het middelbaar (en zij was geen getuige van Jehovah). Zij haalt haar lesmateriaal bij een religieuze uitgeverij in Nederland, als ik het goed begrepen heb, waar zulke dingen niet in voor komen. Ikzelf heb besloten dat ik al veel te veel geld heb gestoken in al die rommel en ga het anders aanpakken. Ik ga het houden bij de kern van het vak, het echte Nederlands dat ze moeten kunnen (spelling, grammatica, spraakkunst…). De rest in die schoolcursussen is vaak maar opvulling, want hoe krijg je anders een heel jaar gevuld met Nederlands? Iets wat veel kinderen al machtig zijn van in hun jonge kindertijd (als ze goed opgeleid zijn toch en geen leerproblemen hebben). Ook de lessen die wij als getuigen krijgen op onze theocratische school zijn een perfecte hulp.

Om een voorbeeld te noemen: een 14- of 15-jarig meisje hoort toch echt niet een tekst voorgeschoteld te krijgen waarin in detail een verkrachting beschreven wordt … !!! Geschokt was ik, en mijn dochter nog meer! Dat zit me nog steeds dwars. Ze lezen het grotendeel van hun teksten niet meer, gewoonweg omdat er zoveel rommel in komt… En ik heb de tijd niet meer om alles van te voren te censureren zoals ik nog deed toen ze kleiner waren… Heb ik nu wel spijt van natuurlijk. Anders had ik dat al veel eerder opgemerkt!  Ik heb mijn kinderen eigenlijk op dat gebied aan hun lot overgelaten… Maar dat probleem ga ik dus nu eveneens aanpakken. Heb op het internet aan het speuren geweest, en cursussen Nederlands voor volwassenen zijn daar de beste oplossing voor. Daarin leren ze alleen het essentiële van de zaak. (Begrijpen wie begrijpen kan: cursussen voor volwassen maken ze zonder vulgaire taal en onderwerpen, maar voor kinderen voegen ze dat dan wel toe!)

Een tip als je wel het schoolmateriaal wilt gebruiken: neem de tijd om de inhoud zelf ook eens te lezen! JIJ beslist wanneer je kind klaar is voor iets en of het wel geschikt is voor jouw kind, en NIET de schrijvers van zulk materiaal!

Nederlands is niet het enige probleemvak. Ook bij de andere taalvakken duiken er wel eens ongepaste zaken op. Maar om de één of andere reden is het bij Nederlands het ergste. Toch, voor het vijfde en zesde ASO durf en wil ik niet meer zoveel aanschaffen bij educatieve uitgeverijen. Ben dus al intens op zoek gegaan naar alternatieven en heb ook al heel wat gevonden. Weer een heleboel links die ik trouwens nog aan mijn infosite over huisonderwijs moet toevoegen. :-)

Volgens de wet mag je zelf je lesmateriaal kiezen. Ik begrijp daar nu pas de volle waarde van. Vroeger had ik geen idee wat ik daar mee moest en hoe ik dat dan moest aanpakken. Door allerlei omstandigheden ben ik door de jaren heen afhankelijk geworden van materiaal waar ik eigenlijk NIET van afhankelijk wil zijn. En het heeft nog verschrikkelijk veel geld gekost ook! Maar een mens heeft nu eenmaal steeds tijd nodig om te groeien en te leren. En gelukkig groei en leer ik nog steeds. Beter nu de moed voor verandering vinden dan nog veel later of zelfs nooit! Ik probeer mij daar eigenlijk al vele jaren van los te werken, maar door die examens is me dat nog niet gelukt. Wel, dit keer heb ik het eindelijk door hihi. Als ik zie hoe weinig Ilani nu met al die werkbladen heeft gedaan de afgelopen 2 leerjaren en er alsnog door is, met zelfs betere resultaten dan de vorige 2 keren… Ik heb mijn “les” eindelijk wel geleerd! Want uiteindelijk zijn die punten telkens een graadmeter voor mijn manier van onderwijzen hè, niet of mijn kind slim genoeg is of niet. Als ik het hen niet goed leer, kunnen ze niet door die examens geraken natuurlijk... En ik ondervond dat mijn methodes altijd nog voor verbetering vatbaar zijn. Gelukkig heb je bij elk kind vele jaren tijd om te groeien en te verbeteren hihi.

Ik ga wel nog een deel van dat materiaal blijven gebruiken om hen voor te bereiden op de examens (het gedeelte waar ik nu goede ervaring mee heb), maar verder ga ik mijn eigen plannen doorvoeren.

Wat ook enorm geholpen heeft, zijn de ervaringen van anderen. Vooral dan die van Amerikaanse, Australische en Britse huisonderwijzers. Daar zijn er velen die les geven zonder al die aangekochte werkbladen! Fantastisch vind ik dat. Ik ben nu zelf ook begonnen met mijn eigen materiaal te maken voor Frans, net zoals ik altijd heb moeten doen om mijn kinderen Nederlands te leren lezen. Want ik ben niet tevreden over het schoolmateriaal. Teveel begeleiding nodig en ik wil dat ze meer zelfstandig verder kunnen, zodat ze sneller geneigd zijn de oefening te maken en ze niet opzij leggen. En op die manier dus ook meer oefenen. (En we niet zoveel ineens moeten instuderen voor de examens hihi.)

Tja, toen ik begon, stond ik er volledig alleen voor en had ik ook nog geen internet om op rond te neuzen. En de enige paar ervaringen die ik gehoord had, waren vrij negatief. Waar ik natuurlijk wel lessen uit trok.

Sommigen stoppen ook met huisonderwijs omdat ze ervaren dat het zwaar is om dat schoolmateriaal allemaal door te werken elk schooljaar. Een reden te meer voor mij om ook ervaring op te doen zonder of minder, zodat ik die ervaring ook weer kan doorgeven aan zulke gezinnen (en aan mijn eigen kinderen voor later). Hoe leuker het onderwijs/de onderwijsmethode is, hoe meer een kind gewillig zal zijn om zelfstandiger te leren en te werken en hoe minder stress de lesgever er zelf van heeft. Da’s wat ik ook altijd al heb ervaren.