Nieuwe website!

Mijn splinternieuwe website is zo online! Er staat nog niet zo veel op, maar het begin is gemaakt en ik hoop er mettertijd nog dingen aan toe te voegen. Ze zal vooral dienen om het lesmateriaal dat ik bij Ontwaakt! maak, op te plaatsen, en wat ik ontwerp in verband met notebooking en lapbooking. Maar de setjes memory in het Frans en Engels die ik maakte, staan er eveneens al op, en nog wat andere zaken die ik ooit maakte.

De bladen die ik zelf ontwierp voor ons lapbook over België, kun je daar dus nu ook terugvinden. Je kan daar van gebruiken wat je zelf graag wilt (dat moet dus niet per se alles zijn) of gewoon ideeën uit opdoen. Of je kan dat verder aanvullen met zoveel en wat je zelf belangrijk acht natuurlijk.

Verder alvast wat notebookpagina's die ik maakte, zowel blanco als bij enkele bijbelse publicaties.

Sommige materialen die ik ontwierp, zijn wat persoonlijker en zullen enkel via aanvraag te verkrijgen zijn.

Mag ik jullie even voorstellen: Homeschoolaholics - Downloads :-)

De werkbladen bij Ontwaakt! die ik in het verleden op mijn infowebsite plaatste, zijn daar dus volledig verdwenen. Maar dit alles is dan nu beschikbaar op mijn nieuwe downloadwebsite.

Één van de redenen dat ik het lang uitstelde zo'n downloadsite op te richten, is omdat ik altijd onzeker en ongerust ben over kopieerrechten en dergelijke. Maar als iemand zich aangesproken voelt, zal ik dat dan wel merken zeker... Als ik al iets van iemand gebruikt heb die dat niet goed zou vinden, dan heb ik dat zeker niet bewust of met slechte bedoelingen gedaan. De meeste prentjes die ik in mijn materiaal gebruik, haal ik gewoon op in Word zelf, via Microsoft Office Online. Tenzij ik hetgeen ik nodig heb, daar niet in vind, dan duik ik wel eens in Google afbeeldingen.

Voor het bijbelse materiaal gebruik ik altijd het materiaal van het Wachttorengenootschap natuurlijk, tenzij ik ook daarin iets niet vind, en verder eveneens via Word zelf. Enkel als ik in die 2 bronnen en mijn eigen foto's niet vind wat ik nodig heb, ga ik zoeken via Google afbeeldingen.

Mijn voornemen is nu om bewuster op te letten en bronnen te vermelden die afwijken van de hierboven genoemde. Maar aangezien mijn geheugen mij steeds vaker in de steek laat, kan het natuurlijk wel zijn dat ik dat vergeet wanneer ik weer eens in een hevige ontwerpbui ben... Maar het voornemen is er alvast... ;-)

Tweede bijbels lapbook in de maak :-)

Yep yep, het is gelukt: het lapbook over Mozes is sinds afgelopen week EINDELIJK beschikbaar, in het Nederlands en in het Engels!

Kennelijk was het eerst nodig om dat lapbook over Mozes beschikbaar te stellen online, om terug inspiratie te krijgen voor een volgend lapbook. Vlak nadat ik enkele maanden geleden het lapbook over Mozes af had, begon ik direct aan het volgende over Jezus, met de Gedachtenisviering in het vooruitzicht. Ik maakte alvast een mindmap over Jezus, om als leiddraad te gebruiken.

Maar hoe hard ik ook probeerde, ik had even geen ideeën meer en kwam niet verder dan een 3-tal knipbladen. En Jezus' leven is nu eenmaal niet in een paar pagina's samen te vatten... Dus liet ik het voor wat het was en maakte gewoon enkele werkbladen om de Gedachtenisviering voor te bereiden. Iets dat ik eigenlijk al vele jaren wou en nu dan dus eindelijk gelukt was. :-) Wat trouwens een groot succes was voor ons gezin en ik zeker elk jaar opnieuw hoop te verwezenlijken vanaf nu! Zowel mijn ventje als de kids vonden het heel leuk en leerzaam om de Gedachtenisviering op deze manier voor te bereiden. Er bleef veel meer hangen dan wanneer ze telkens alleen maar de teksten lazen samen, vonden ze. Ik had de werkbladen zodanig gemaakt dat ze elke dag bij elk leesgedeelte een aantal antwoorden moesten zoeken. En na enkele dagen moesten ze dan al die antwoorden in een puzzel passen en op het einde van die speciale week, nog eens. Dit puzzelaspect maakte het extra leuk, vonden ze. Het was een hele week elke avond een beetje gezinsaanbidding op die manier. :-)

Zoals in het begin al verteld, de afgelopen weken kreeg ik het dan toch voor elkaar om het Mozes-lapbook te vertalen in het Engels en kon daardoor beide eindelijk online beschikbaar maken. Diezelfde dag nog kreeg ik een explosie van ideeën voor het lapbook over Jezus en werkte ik de rest van de dag en de hele nacht er aan verder. Ook nog even de volgende dag, wat uiteindelijk resulteerde in 18 knippagina's! Joepie! :-)

Nu is het weer wachten op de gelegenheid om dit lapbook samen met mijn eigen gezin in elkaar te steken en dan nog te vertalen in het Engels.

Deze week is de kringopziener op bezoek in onze gemeente, dus dat uittesten zal ten vroegste pas volgende week kunnen plaatsvinden.

Ik denk er wel over om er een soort notebook-versie van te maken deze keer. Want voor heel wat huisonderwijzende Belgen is lapbooking nog onbekend en een notebook-versie zou die eerste stappen misschien iets kunnen vergemakkelijken. Daarmee bedoel ik:

in plaats van een foldermap te gebruiken, zouden we dan alles op stevig gekleurd (knutsel)papier plakken en dit nadien dan als een boek of brochure samenbinden. Dit kan door gewoon te perforeren en een mooi koordje door de gaatjes te steken of als je een inbindmachine hebt, het geheel op die manier in te binden. Het zou dan een soort flapjesboek worden, zoals je in een boekenwinkel wel eens vindt voor kinderen.

Wanneer ik iets nieuws voor mijn gezin ontwerp, denk ik steeds tegelijkertijd hoe dit ook tot nut zou kunnen zijn voor andere gezinnen. Dus bij ontwerpen komt dan best wel wat kijken. Ook in verband met foto's en handleidingen enz. Voor het "lapbooken" plaatste ik al een handleiding online in het Nederlands.

Dat is dan eveneens de reden dat ik nu een andere manier wil uitvoeren samen met mijn gezin, zodat ik ook daarover wat foto's en info als hulp beschikbaar kan stellen.

Ik heb het pakket alvast afgedrukt. :-)

Storm na de stilte

Tenminste, dat zou ik toch graag willen... :-)

Na onze hulppioniersmaand maart, viel ik letterlijk stil en had ik het enkele maanden moeilijk om terug op gang te geraken aan het onderwijsfront.

Ik word steeds maar geconfronteerd met mijn toenemend falende lichaam, wat me al eens tegen depressieve gevoelens doet strijden. Bewegen en lopen wordt steeds moeilijker en vooral pijnlijker.

Toch is het me wel gelukt af en toe iets in elkaar te steken en ik ben zeer content over de resultaten. Al had ik ze dan liever vaker gezien dan in het slakkengangetje van de afgelopen maanden. Maar ik blijf hopen!

Toen ik deze testperiode begon, met het afschaffen van de werkbladen (behalve voor talen) voor de 3 oudsten, was mijn plan om dat te vervangen met zowel lapbooking als notebooking. En dit laatste natuurlijk het meest. Als ik mij zo voel zoals de afgelopen maanden, is lapbooking spijtig genoeg (nog) geen optie in ons gezin. Doordat we daar pas zo laat mee begonnen in ons huisonderwijs-leven en we nog in de leerfase zitten, zijn onze kids daar helemaal nog niet zelfstandig mee weg. Als ik een periode niet kan begeleiden, wordt er dan natuurlijk niets gemaakt. Dus richt ik mij in mijn "stille" periodes vooral op taal en werkstukken/notebooking, iets wat ze wel zonder mij kunnen.

Zo ontwierp ik bij enkele Ontwaakt!-tijdschriften meerdere opdracht-en werkbladen. Tot nu toe had ik enkel de K-reeks, maar daar komt nu dus (eindelijk) uitbreiding bij. De bladen bestaan uit een mengeling van hedendaagse onderwerpen en bijbelse onderwerpen.

En aangezien de resultaten zeer bevredigend zijn, wil ik die pakketjes ook graag delen met andere huisonderwijzers. Maar door de mengeling van onderwerpen, was het de vraag, op welke site plaats ik die?

Mijn huisonderwijs-informatiesite was oorspronkelijk bedoeld om enkel informatie te verstrekken voor startende huisonderwijzers of personen die willen weten wat de mogelijkheden zijn.

De K-reeks stelde ik daar beschikbaar als download, omdat ik vond dat die niet echt thuishoorde op mijn andere site met bijbelse materialen. Aangezien de K-reeks hoofdzakelijk gaat over niet-bijbelse onderwerpen. En enkel voor die K-reeks een nieuwe site oprichten, was een beetje gek. Maar nu er meer dingen zijn bijgekomen, zoals die nieuwe pakketjes bij Ontwaakt!, heb ik toch maar besloten een nieuwe site toe te voegen hiervoor: een huisonderwijs-downloadsite. Ik heb ook nog andere dingen gemaakt in 't verleden die niet bijbels zijn, zoals die spelletjes bv., waarvan ik ook best dingen wil delen, en die zouden dan ook op die site kunnen komen. De site gaat echt enkel zijn voor volledig door mij gemaakte lesmaterialen. Er zal ook een Engelse sectie voorzien zijn, aangezien ik de K-reeks ook in het Engels maak, en die pakketjes bij Ontwaakt! ook in het Engels gepland zijn.

Ik moet zeggen dat ik het zo fantastisch vind dat al dat materiaal (Ontwaakt! en andere publicaties) nu als pdf-bestand te vinden is op jw.org! Zo'n pdf is zoveel toegankelijker dan een papieren tijdschrift, vind ik. Tenminste toch als je er bijvoorbeeld lesmateriaal mee wilt maken. Ook voor mijn kids/leerlingen is het een groot voordeel. Wanneer ze een tijdschrift nodig hebben voor hun werkstuk, kunnen ze dat gewoon opzoeken op de computer. Met vijf kinderen wordt er al wel eens iets misplaatst en onvindbaar op het moment dat je het nodig hebt. Dan hadden ze soms het excuus om hun opdracht niet te maken, omdat ze het juiste tijdschrift niet konden vinden... of omdat het tijdschrift in gebruik was. Die excuses zijn nu dus onmogelijk. :-)

Ontwaakt! is een tijdschrift met een breed aanbod van materiaal, en ik heb nog lang niet alle mogelijkheden benut. Hoop mettertijd nog meer ermee te gaan doen (geldt ook voor de publieke WT), maar deze nieuwe pakketjes zijn zeker al een goed begin. Ook de bladen van de K-reeks zullen mee geïntegreerd worden in deze pakketjes.

De pakketten kunnen ook toegevoegd worden aan een notebook bijvoorbeeld. Of als hulpmiddel voor het samenstellen van een lapbook over één van de onderwerpen uit Ontwaakt!.

Ik zag pas ergens een tip over "eenvoudig" notebooken, waar je mee kunt beginnen als je kleuter/ jong kind nog niet (of nog niet vlot) kan schrijven. Ook daar zijn de publicaties goede hulpmiddelen bij.

Je leest dan een (informatieve) tekst voor (bv. uit Ontwaakt!) en daar maken ze dan bovenaan de notebook-pagina een tekening over, waaronder jij dan een samenvatting schrijft van wat er gelezen is. Naargelang de leeftijd is het de bedoeling dat jij fungeert als schrijver van wat het kind over het onderwerp kan navertellen.

Sjablonen van zo'n pagina ga je binnenkort terugvinden op mijn nieuwe Homeschoolaholics downloadwebsite. :-)

(Ze staan er zelfs al op, maar de website is nog niet helemaal af op dit moment.)

De nieuwe pakketjes bij Ontwaakt! zijn bedoeld voor meerdere leeftijden. Mijn 3 oudsten krijgen er dus een ander deel werkbladen van dan mijn 2 jongsten. En zij zullen dan tijdens hun middelbare jaren de overige werkbladen ook nog krijgen.

Voor ons persoonlijk heb ik ook nog een werkblad gemaakt bij de kinderpagina's ("Voor gezinsbespreking"). Maar ben er nog niet uit of ik die ook ga toevoegen aan de pakketjes. 't Is eigenlijk de bedoeling dat ouders dat gedeelte samen met het gezin bespreken en dus zelf inkleden...

Bij ons komt het er niet gemakkelijk van echt iets met die pagina's te doen, wat ik altijd zeer spijtig vind. We deden al pogingen, maar die artikelen bestaan al enkele jaren en we deden daar nog maar enkele keren iets mee... Dus besloot ik die ook in werkbladvorm te gieten, waarbij de opdrachten dus schriftelijk gemaakt kunnen worden. Aangezien dit zowel bij mijn echtgenoot als kids beter in de smaak valt en meer stimuleert tot actie. Ook blijven zaken vaak beter "opgeslagen" als er wat van opgeschreven wordt. Mijn lieve schat heeft niet echt de tijd om zulke zaken voor te bereiden en dingen te verzinnen om ermee te doen. Voor hem is het veel makkelijker als ik hem dus iets kant-en-klaar bezorg.

Langs de andere kant, misschien zijn er nog gezinnen die hetzelfde probleem hebben als wij en met mijn werkbladen dan eveneens de juiste stimulatie zouden vinden... Ben er dus nog niet uit. Misschien op aanvraag? Zou ook nog een mogelijkheid zijn. 't Is wel zo, hoe zelfstandiger anderen aan mijn materiaal kunnen, hoe meer tijd en energie ik overhoud om aan nieuw materiaal te werken natuurlijk. Daarom richtte ik nu precies al mijn websites op! Conclusie: ben er nog steeds niet uit...

Verder heb ik ook een paar pakketten bij het bijbelleesgedeelte afgewerkt, waarmee ik achterstond. Ik sta nog steeds achter, maar dat zal zo wel blijven. Lichamelijk wordt alles steeds zwaarder en daardoor geestelijk vaak ook. Nadat ik het bijbelleesgedeelte gelezen en onderzocht heb, moet ik meestal een tijdje slapen. Elke week volgen lukt me daarom geregeld niet meer. Hopelijk kan ik de ontbrekende dingen volledig afwerken wanneer we tijdens het bijbelleesgedeelte de bijbel weer van vooraf aan beginnen te lezen.

Uiteindelijk geraakt alles wel ooit af en krijg ik de meeste van mijn plannen wel uitgevoerd, is mijn ervaring door de jaren heen. Maar zelden op de tijd dat ik het wil of dat het eigenlijk handig zou zijn. 't Is daarom voor mij ook altijd moeilijk om bijvoorbeeld een einddatum te geven. Ik kan dus niet zeggen tegen iemand: dat pakket bij dat boek/tijdschrift of over dat onderwerp zal af zijn tegen...

Zo heb ik nog enkele bijbelse spelideeën klaarliggen. Sommige ervan hebben we zelfs al uitgetest tijdens onze gezinsaanbiddingsavond vorig jaar en zelfs nog vóór onze verhuis... Maar dan kan het nog heel lang duren voor ik daadwerkelijk zo'n spel afgewerkt heb en het beschikbaar kan maken voor anderen...

Vroeger vroeg ik mij altijd af waarom het proces van een spel of boek maken bij andere mensen zolang duurt. Daar kunnen soms jaren overheen gaan! Dat leek mij zo onrealistisch. Maar sinds ik zelf ontwerper ben, begrijp ik dat maar al te goed. Zo'n spel heb ik vaak op enkele uren of dagen bedacht en een proefversie van gemaakt, maar het verder sleutelen er aan en het daadwerkelijk afwerken nadien...

Als je dit als beroep doet en dan ook nog eens met deadlines geconfronteerd wordt... Ik begrijp nu echt wel dat je bijvoorbeeld iets voor kunt hebben zoals een "writer's block" en dat moet echt een verschrikking zijn als je onder contract staat. Niets voor mensen met een paniekstoornis, zoals ik ook heb!

Zo heb ik in februari mijn eerste bijbelse lapbook ontworpen en wou dit ook in het Engels vertalen, zodat ik beide versies tegelijk kan uitbrengen. Wel, door het stilvallen de afgelopen maanden, heb ik dat pas vorige week eindelijk kunnen vertalen! En als ik daar zoveel uur mee bezig ben geweest, moet ik dat nadien weer een tijdje met rust laten. Zodat ik dan wat later met een frisse kijk dat nog eens kan nalezen en bepaalde dingen nog meer kan verbeteren, indien nodig. Dus dan duurt het alsnog een tijdje voordat het eindelijk online staat!

Mensen die mij kennen, zullen dat waarschijnlijk al sneller doorgehad hebben dan ikzelf... Het voelt dan wel alsof ik anderen teleurstel of niet betrouwbaar overkom, wanneer ik iets aankondig, en het dan pas vele maanden later waar maak (of nog veel later)... Zeker als ik van die leuke reacties krijg zoals dat ze zich erop verheugen of zelfs vragen of ik het hen al kan bezorgen enz. Sorry lieve schatten, het lukt mij echt niet anders! Één feit kan ik meestal wel met zekerheid zeggen: wat ik plan of aankondig, komt er uiteindelijk wel haast altijd! Oef. (Tenzij ik ondertussen een beter idee kreeg natuurlijk.)

Ach, je kunt het zo bezien: je krijgt bij mij ruimschoots de kans om aan eigenschappen te werken zoals "geduld" en "zelfbeheersing"... ;-)

Om een lang verhaal even samen te vatten:

Er was enkele maanden stilte, maar ik doe nu mijn best om weer flink te stormen... :-)

Proefperiode

Ik heb de knoop doorgehakt.

Iets wat ik al vele jaren wil, is dat een groot deel van de schoolwerkbladen volledig afgeschaft worden ten huize Lambregts. :-)

Tot nu toe heb ik alle nieuwe plannen steeds proberen te combineren MET die werkbladen en schoolboeken. Maar dan ondervinden we telkens opnieuw dat de werkbladen er voor zorgen dat de andere (betere) methoden op de achtergrond raken, of dat er gewoon geen energie, moed en tijd voor over is.

Wat hield mij tegen om het schoolmateriaal los te laten?

Wel, in de eerste plaats vooral de onwetendheid over de manier waarop ik dat materiaal moest vervangen. Dit geldt vooral voor de vakken die niets met talen te maken hebben.

Verder zat ik ook met wiskunde... (Maar ook voor dat vak heb ik ondertussen de knoop doorgehakt.)

En dan de vraag hoe ik hen voldoende Frans en andere talen leer zonder die schoolboeken...

Plus dat ik wel al heel veel geld in al dat materiaal stak hè... Ik vond het moeilijk om dat dan niet meer te gebruiken... Al dat geld heb ik dan voor niets uitgegeven!

Hier nu het plan.

Ik heb mijn drie oudsten al hun materiaal behalve de taalvakken laten afgeven aan mij. (Enkel de kleine overschot van het vak muziek heb ik in de kaft laten zitten bij Ilani, die dit vak nog moest afwerken, omdat dit geen zwaar vak is en het niet zoveel en niet zo moeilijk is.)

Dus de taalvakken houden ze, maar al de rest heb ik opzij gelegd. Bijbelstudie blijft natuurlijk ook gewoon. Maar met de werkbladen die ik zelf maak, hebben ze nooit problemen gehad, buiten dan dat de ene natuurlijk al wat liever puzzels oplost dan de andere. Ik begrijp nu ook waarom mijn bijbelse werkbladen wel altijd zo effectief waren en de schoolwerkbladen niet. Ik ontwerp die altijd zodanig dat ze meestal moeten gaan opzoeken om antwoorden te vinden, wat net die onderzoeksdrang wel stimuleert! Hetzelfde effect hebben de opdrachtbladen die ik ontwerp bij Ontwaakt!.

We gaan nu een proefperiode houden met de nieuwe lesplannen (unschooling, notebooking en lapbooking).

Als het werkt, hou ik het zo. Eerst moeten ze wennen aan deze manier van werken. Als ze het eenmaal goed onder de knie hebben en er is tijd over, kunnen ze eventueel nog de resterende werkbladen afwerken die ik nu opzij gelegd heb. (Enkele kaften vol!) Maar als dit er niet meer van komt, ook goed. PRIORITEIT is nu dat hun natuurlijke leerdrang terug hersteld wordt en ze terug bewuster plezier krijgen in exploreren en leren. Ze leren allen heel graag, maar de schoolwerkbladen ontmoedigde dit en werkte hun onderzoeksdrang tegen.

Bij de twee jongsten hadden we de afgelopen maanden al wat afgebouwd. Zij krijgen momenteel nog slechts 2 keer in de week de schoolwerkbladen, de andere dagen werken ze met Piccolo en de tijdschriftjes van Averbode. En ook probeer ik nu regelmatiger een leerzaam spel met hen te doen. Mijn doel met hen is om uiteindelijk nog meer veranderingen aan te brengen (zoals eveneens notebooking en lapbooking als regelmatiger onderdeel toevoegen), maar eerst moet ik nu het middelbaar onderwijs onder handen nemen. Ik laat mijn twee jongsten al een tijdje wat vrijer en ik merk dat de onderzoeksdrang al heel wat toegenomen is. Ze leren letterlijk een pak MEER met MINDER schoolwerkbladen. :-)

En verder besefte ik nog iets belangrijk deze week!

Ik heb tot het vierde ASO materiaal voor het vak Engels aangeschaft. Normaal zou ik dan daarna dat van het vijfde en zesde nog kopen. Want mijn plan was eerst om voor Frans en Engels verder nog wel schoolmateriaal te kopen. MAAAAAAR... Ik heb zelf maar Engels gehad tot 4 ASO, want daarna ben ik overgestapt naar het deeltijds onderwijs omdat ik school echt intens beu was. Toch kan ik zeer goed Engels. Die taal is voor mij een tweede natuur. Ik heb Natascha vorig jaar al eens een werkstuk laten maken in het Engels, en dat was echt fantastisch goed. De enkele fouten die ze had, daarover heb ik haar direct uitleg kunnen geven en daardoor leerde ze onmiddellijk bij wat ze precies nodig had, en niet nog een heleboel uitleg over onnuttige extra's die ze al kon. (Zoals in de werkboeken.)

De Engelse lessen op school waren voor mij echt vooral tijdopvulling. Ik had daar niet veel aan, net zoals het vak Nederlands. Met basisonderwijs had ik die vakken al echt onder de knie, meer had ik niet nodig. Ook zijn er verschillende onderdelen die ik door de onderwijsmethode op school na al die jaren nog steeds niet begreep voor meerdere vakken, en pas later toen ik die zaken moest uitpluizen voor mijn kids, eindelijk begreep. Puur door zelfonderzoek! Dus ook daar faalde het schoolsysteem.

Vandaar dat ik eveneens besloten heb te stoppen met schoolmateriaal te kopen voor het vak Engels (zoals ik ook eerder al besloot aangaande het vak Nederlands). Ik kan dat nog altijd doen als dat ooit nodig zou zijn voor mijn andere kids. Maar ook bij hen ben ik daar vrij gerust in, want ik bemerk bij hen allen dezelfde talenten als bij mijn oudste op die respectievelijke leeftijden.

Ik ga mijn oudste dochter nu zeker meer werkstukken in het Engels laten maken, en ook de sprong wagen om dit eveneens in de Franse taal te proberen. Frans is voor mij moeilijker dan Engels, dus daar ontbrak het me wat aan moed. Maar ik moet het minstens eens proberen. Lukt het mij niet om het werkstuk te verbeteren, kan ik nog altijd hulp vragen. Het zal wel meevallen, want ik had ook geen problemen met haar Franse toespraakje te verbeteren (waar ik trouwens niet veel aan moest verbeteren). Is ze er nog niet klaar voor, dan stel ik de volgende poging nog wat uit. (Maar ik vermoed dat het wel mee gaat vallen...)

Een toespraakje maken in het Frans is veel makkelijker voor mij, omdat ik dan veel uit de publicaties kan halen en dit maar aan te passen heb, en ook de Nederlandse vertaling voor mijn neus heb via de WT Library. Een werkstuk is andere kost hè. Maar net zoals dat Engelse werkstuk, zou het mij wel een goed idee kunnen geven van waaraan er nog gewerkt moet worden. Op die manier gaat het onderwijs veel doeltreffender zijn en moet ze niet eindeloos maar werkbladen blijven invullen. (En moet ik daar ook niet steeds voor blijven bijkopen...)

Ik weet meestal snel of iets goed is of niet, heb altijd goede instincten gehad. Maar moed... Da's minder. Ik heb vaak totaal geen zelfvertrouwen hè. Ik weet soms al jaren dat iets goed of slecht is, anders moet enz. Maar de moed vinden en voldoende zelfvertrouwen om er ook echt iets aan te doen, om veranderingen door te voeren... Een ramp!

En als ik dan eindelijk moed vind en zie hoeveel beter het daarna is, dan vraag ik mij steeds af waarom ik die stap niet eerder had kunnen zetten en dan vind ik mezelf zo zwak hè.

Maar in mijn goede dagen denk ik dan: beter dat ik nu nog de stap heb durven zetten dan nooit!

En ik vertrouw ook op Jehovah. Hij laat vaak bepaalde dingen een tijd toe om er uit te leren en sterker van te worden en hij zorgt ALTIJD tijdig voor een oplossing of uitweg. Elk proces heeft steeds tijd nodig. En zelfs al wil je het liefst morgen alles al goed kunnen wanneer je iets nieuws leert, de meeste groeiprocessen in het leven hebben wel degelijk veel tijd nodig, soms zelfs jaren.

We starten nu rustig onze proefperiode. De kinderen reageren met gemengde gevoelens. Langs de ene kant zijn ze blij en opgelucht dat ze die berg werkbladen hebben zien slinken. Maar langs de andere kant lopen ze nu een beetje verloren omdat ze niet goed weten wat er komen gaat en is er nog de angst of ze wel gaan kunnen wat ik van hen vraag enz. Maar ze reageren toch wel opgewonden ook. :-) Want de test met het fysicathema ging veel beter dan ze zelf hadden verwacht!

Ik weet dat het wel in orde komt. Jehovah bracht ons al tot hier, ik weet dat hij ons ook zal leiden de rest van onze weg!

Samenvatting van ons huidige huisonderwijs

Een samenvatting (tot nu toe) van het "eclectische" huisonderwijsplan ten huize Lambregts:

- unschooling (natuurlijk leren - zonder een schools systeem)

- notebooking

- lapbooking

- een deel Moore

- een deel Montessori

- een deel Mason

- VEEL Margitt :-)

- voor Tobi: VEEL Karel :-)

- en hopelijk ook VEEL MEER Natascha, Yana, Ilani, Tobi en Ashanti binnenkort :-)

- veel bijbels onderwijs (bijbel en bijbehorende publicaties, zelfontworpen materiaal, vergaderingen, prediking)

- op dit moment nog steeds te veel curriculair onderwijs, maar ik blijf werken aan het verminderen hiervan!

Buiten dat curriculair gedoe, zijn het allemaal methoden die een natuurlijke manier van leren ondersteunen en aanmoedigen.

Ik heb weinig bewust deze verschillende methoden kunnen toepassen tot voor kort, omdat ik er pas zo laat over leerde. Maar tijdens deze ontdekkingen herkende ik (gelukkig) wel veel van onze eigen onderwijsmanieren in deze verschillende methoden. Dus onbewust en instinctief paste ik wel al heel wat dingen toe. Het grote verschil nu is, dat ik vanaf nu bewust KIES om met deze methoden verder te blijven werken en daarin uit te breiden en het curriculair onderwijs (liefst sterk) te verminderen. Al die jaren dat mijn instincten voortduren mij erop wezen dat al dat schoolboekengedoe niet goed was voor mijn kids, heb ik wel steeds geprobeerd daar toch voorrang aan te geven. Gewoonweg omdat ik niet wist wat ik anders moest, eveneens deels uit angst voor de onderwijsinspectie en ook door een serieus gebrek aan moed. Ik voelde en merkte dat het verkeerd was; alleen al door mijn kinderen te observeren! Maar ik had het gevoel dat ik niet anders kon op dat moment. Ik ben wel altijd aan Jehovah blijven vragen om ons onderwijs te blijven verbeteren en steeds te laten groeien in de juiste richting. Daarom weet ik nu ook zeker dat mijn gevoel juist was en ik meer moet toepassen wat ik allemaal te weten ben gekomen tijdens mijn speurtocht naar betere en natuurlijkere onderwijsmethoden.

Nieuw lesplan krijgt vorm

Deze week had ik een project gepland voor mijn 3 oudsten. Mijn opdracht voor hen bestond ditmaal maar uit één woord: fysica. Het was de bedoeling dat ze dit zelf verder inkleden en er een werkstuk rond maken. En dat ze het geleerde op het einde van de week zouden omzetten in een lapbook.

Het doel was dat ze leren wat fysica precies inhoudt. Fysica is iets dat je in grote lijnen moet kennen voor in het dagelijks leven, maar al die extra's die erbij komen in de schoolboeken, zoals de vele proeven en formules, da's meer voor de individu die daar echt een interesse voor heeft en er zijn hobby van wil maken, vind ik persoonlijk. Of voor hen die dat later in hun beroep nodig hebben. Als ik dat opzoek in een encyclopedie of op het internet, dan moet ik geen dikke boeken doorlezen om te weten te komen wat fysica inhoudt en wat de toepassingen er van zijn. Media zoals Wikipedia en de Watchtower Library (Ontwaakt!) vind ik daar zeer geschikt voor. De onderdelen waar je dan meer over wil weten, daar kan je gewoon op klikken en zo steeds verder. En zo verken je datgene wat je interesseert en wordt het niet saai of irritant. En de dingen die je interesseren, blijven gewoonlijk ook hangen. Op een werkblad bij een schoolboek wordt datgene aangeboden wat anderen vinden dat je zou moeten interesseren... Niet echt stimulerend om verder te zoeken. En zelfs als het je interesseert, ben je niet echt geneigd om nadien nog verder uit te diepen wat je in de klas "leert". Geef nu toe, wie van ons ging vroeger 's avonds na schooltijd nog de behandelde lessen van die dag in de klas, verder uitdiepen? (En ja, zulke personen zijn er wel, maar de meeste onder ons hadden na een hele dag er toe gedwongen te worden op school, echt wel genoeg van leren en wilden alleen nog maar aan ontspanning denken!)

Het schoolsysteem vernietigt de natuurlijke leergierigheid en onderzoeksdrang van een kind. Alles wordt hen steeds aangeboden en opgedragen. Op school is het nu eenmaal steeds "moeten". En bij nalatigheid of faling volgt er een bestraffing door middel van minder punten... Nog maar gezwegen over de constante competitie en het vergelijken onderling. Wat een leerkracht zelfs met de beste bedoelingen niet kan voorkomen.

Dus, zoals verteld, ik gaf de opdracht "fysica". Na de eerste dag was ik er al achter dat deze opdracht enigszins anders ging uitlopen dan verwacht. Mijn dochters stonden er nogal kritisch tegenover. "Wat moet ik daar nu mee?"

Mijn oudste is al voldoende volwassen om er aan te beginnen zodra ze tijd heeft en er altijd iets goeds van te maken, ook als zij daar in eerste instantie tegenop ziet. Dus als zij bedenkelijk kijkt wanneer ik weer eens een "vreemde" opdracht geef, dan maak ik mij geen zorgen hihi.

Er was een iets uitgebreider gesprek nodig met mijn tweede dochter over wat ik allemaal bedoelde. Zij was de moedigste en begon er die eerste dag dan toch maar aan. Ik had haar enkele voorbeelden gegeven en met één van die voorbeelden ging ze aan de slag... (enkel een naam van een persoon die ik genoemd had.) Wat diezelfde dag nog resulteerde in een hele uitleg van haar aan mij over al de interessante dingen ze gevonden had! (Ik dolblij en opgelucht... hihi!)

Mijn derde had wat meer tijd nodig om moed te vinden, zag van de drie de opdracht het minst zitten. (Begrijpelijk, want heeft ook nog geen fysica in haar lespakket gehad, dus onbekend terrein.) Ik had haar eveneens gezegd dat ze eens moest kijken of er iets specifiek tussen zat wat haar interesseerde. En zo vond ze de volgende dag dus iets en begon er ook aan. En de dag nadien kreeg ik ook van haar te horen dat ze het nu wel interessant vond en wel zag zitten. :-)

Het onderwerp wat mijn tweede vond en verder wil uitwerken, heeft eigenlijk niet meer zoveel te maken met fysica. Vandaar dat ik zei dat deze opdracht anders ging uitlopen dan verwacht. Maar wel in een positieve zin! Ik heb veel gelezen over notebooking, lapbooking en unschooling enz. En zonder dat ik het verwacht had, heb ik datgene bereikt waar ik al zo vaak over las! Dat een kind dus een onderwerp kiest (of krijgt aangeboden om op gang te helpen) dat hem/haar interesseert en dat dan verder uitpluist, zodanig dat het een echte leerzame les wordt.

Dus al tijdens de tweede dag paste ik de opdracht aan. Het thema bleef fysica van waaruit ze hun reis moeten starten, maar ze mogen zelf inkleden welke richting dat ze van daaruit dan verder gaan. Als ze beginnen met het onderwerp fysica, lezen en leren ze daar toch al direct iets over, terwijl ze verder speuren naar puntjes die hen wat meer interesseren.

En daaruit ontstond mijn nieuw lesplan! Wat ik nu wil proberen is ze elke keer (voorlopig geen vast schema, maar wanneer het lukt) een ander thema aan te bieden (tenzij ze zelf al iets gevonden hebben dat ze willen onderzoeken) en hen dan diezelfde werkwijze laten volgen. Ik ga hierbij zeker gebruik maken van de vakken die gebruikelijk zijn in het secundair onderwijs, als thema zoals ik nu dus deed. Dit wil zeggen dat ik het thema fysica dus nog meerdere keren zal aanbieden, en zo ook de andere vakken. Hier gaan ze veel meer mee leren dan door altijd maar die werkbladen in te vullen. Voor de taalvakken werken we gewoon verder met het materiaal dat we hebben.

Thema's kunnen bijvoorbeeld zijn: geografie, geschiedenis, bijbelse geschiedenis, literatuur, kunst, cultuur, geneeskunde, chemie, biologie, economie, muziekgeschiedenis, klassieke talen, technologie, fysica, taalwetenschap, psychologie, wiskunde (de leuke kanten ervan hihi) enz. Heel wat van deze thema's komen trouwens ook in het tijdschrift Ontwaakt! regelmatig aan bod.

Ook de twee jongsten heb ik (bij toeval) aangemoedigd tot exploreren. Mijn zoon houdt enorm van onderzoeken en vooral van experimenteren. (En betrekt maar al te graag zijn zussen in zijn ontdekkingstochten.) We hebben een microscoop en die haalde hij net deze dagen nog eens te voorschijn. Dus spoorde ik hem aan om de volgende dag daar wat proeven mee te doen en dingen te onderzoeken. En dat deed hij. :-) Hij kwam regelmatig vertellen wat hij ontdekt had en soms kwam hij ons allemaal roepen om te komen kijken. (Of hij komt met microscoop en al tot in mijn bed hihi.) Verder heb ik ook enkele keren mee gezocht naar dingen die we onder de microscoop konden bekijken. We vonden het echt leerzaam en vooral leuk! :-)

Mijn kids hebben mij ooit al meerdere malen verteld dat die werkbladen zo ontmoedigend en vaak saai zijn... Die ontnemen hen echt de zin om te leren en te exploreren.

Mijn derde dochter, die vorig jaar examens voor het basisonderwijs aflegde, vertelde me dat ze nadien de smaak van studeren terug te pakken had en de eerste periode na de examens haar lessen graag deed. Maar na een tijdje sloeg de sleur toch terug toe en nu doet ze het weer niet meer zo graag. Dus nogal een geluk dat ik in diezelfde periode ben begonnen met ernstig te speuren naar een nieuw lesplan.

Ben benieuwd naar het einde van de week, want dan is het de bedoeling om de oudsten hun eerste lapbooks te laten maken. Spannend! :-) (Of eventueel volgende week, als het deze week niet moest lukken. Ik probeer steeds tot een bepaalde mate flexibel te blijven.) Ik heb al heel wat mini-boekjes voorgeknipt en ineen geknutseld, om het hen zo makkelijk mogelijk te maken de eerste keer. En ik ga hun natuurlijk helpen indien gewenst. Want ook tegenover lapbooking staan ze wat kritisch. Maar mijn ervaring leert me dat, zodra ze datgene waar ze kritisch tegenover staan, geprobeerd hebben, ze het meestal wel leuk vinden. Dus ik moet hen gewoon even doen doorbijten. Handje vasthouden, over de streep trekken, enz. Hihi.

Mijn doel is wel om die natuurlijke drang naar leren en kennis opdoen, terug volledig te ontplooien in mijn kids. De eerste resultaten zijn al zeer beloftevol. :-)

En wat er zich hier allemaal afspeelde de afgelopen week in het huisonderwijs ten huize Lambregts, is alweer veel dichter bij het beeld dat ik had, toen ik nog geen kind had en nadacht over hoe ik later mijn kinderen huisonderwijs zou willen geven!

Speurtocht in onderwijsmethoden

Ik moet toegeven: aan dit blog had ik jaren geleden al moeten beginnen. Ik geniet er zelf van, zowel van het schrijven (kan ik eindelijk mijn passie eens uiten zonder commentaar te krijgen hihi), als van het herlezen van elk blog. Telkens wanneer ik één van mijn blogs herlees, word ik daar vanzelf vrolijk van. Ik kan alleen maar hopen dat het bij (minstens enkele) andere medestrijders ook een lach op het gezicht brengt. Maar in elk geval weet ik nu al dat mijn kinderen er later ook veel plezier en zelfs nut van zullen hebben.

Momenteel ben ik druk bezig met het voorbereiden van ons eerste lapbook. Ik vertelde vorig jaar al over de veranderingen die ik wil en probeer door te voeren (o.a. notebooking -> meer met werkstukken werken, minder met schoolwerkbladen). Hoe verder ik zoek en hoe dieper ik graaf, hoe meer ik er van overtuigd raak dat het anders kan en moet. (Altijd al geweten, maar de gelegenheid en kennis was er nog niet.)

Spijtig genoeg heb ik tijdens deze ontdekkingstocht ook iets minder leuk ontdekt over mezelf en mijn huisonderwijs...

Ik ben mijn hele leven al tegen het schoolsysteem geweest. En wou dan ook mijn eigen kinderen ver weg houden van alles wat daar mee te maken heeft. Toch heb ik onbewust mijn eigen kinderen al die jaren eveneens opgezadeld met datzelfde schoolsysteem! Dat stelt me echt teleur. Dat wou ik nu net NIET!

Gewoonweg door hen steeds hetzelfde lesmateriaal als op school te geven. (En vaak zelfs wel dubbel en nog meer...) Werkbladen, werkbladen en nog eens werkbladen... Tja, het systeem heeft al die jaren wel gewerkt voor ons... maar enkel omdat ik er maar niet in slaagde een degelijk alternatief te vinden dat bij ons gezin past. En nu ik dat dan eindelijk begin te vinden (en vooral ook eindelijk de moed vind om die alternatieven daadwerkelijk te gebruiken), zijn we zoveel jaar verder. Mijn oudste wordt binnenkort al 17!

Hoe spijtig ik dit ook vind en hoe hard dit mij ook teleurstelt, ik ben wel blij DAT ik er alsnog achter gekomen ben. Dit voorkomt dat mijn kinderen later in dezelfde val terecht komen als ik.

Deels komt dit alles ook door de taboesfeer rond huisonderwijs in België, de weinige informatie die erover bekend is hier, en de pogingen van omstanders en inspectie om het huisonderwijs te ontmoedigen.

Het hoeft van mij niet per se volledig zonder werkbladen, maar toch heel wat minder van dat schoolmateriaal en meer natuurlijkere en leukere middelen!

Ik had lang geen computer en internet. Om les te geven is dit handig maar geen noodzaak. Wist ik altijd en beweer ik nu nog steeds. Maaaaaar... wat ik niet wist, is dat ik via het internet een hele nieuwe wereld zou ontdekken, de "homeschooling"-gewoonten van andere landen! EN WAUW, wat een openbaring! Keer op keer kwam ik mensen tegen met dezelfde ideeën als ik, met dezelfde strijd, met dezelfde doelen, met dezelfde "avonturen", met dezelfde idealen en noem maar op.

"Unschooling": nog nooit van gehoord voordien. ("Natural Learning".)

Notebooking en Lapbooking waren eveneens totaal onbekende termen voor mij...

Vandaag las ik het verhaal van een zuster, met exact dezelfde ideeën, doelen en overtuigingen als ik... En zo zijn er nog velen. IK BEN NIET ALLEEN! Keer op keer bemerkte ik dit de afgelopen jaren. Zo aanmoedigend!

Hoewel ik nu ons eerste lapbook-avontuur aan het voorbereiden ben, heb ik er geen idee van hoe ik daar moet inspringen. Ik lees niets dan positiefs erover en geloof er ook echt in, ben er helemaal van overtuigd dat notebooking en lapbooking DE manieren zijn om te leren en tevens ook perfect in het concept "Natural Learning" passen. Met notebooking heb ik al heel wat ervaring, omdat dit eigenlijk hetzelfde is als de werkstukken die wij maken. Maar lapbooking vind ik een grotere uitdaging, omdat hier toch wat meer planning bij komt kijken, en ook het uitvoeren is een stuk uitgebreider. Maar als ik rondneus op het internet, geniet ik van elk lapbook dat ik tegenkom, echt waar. Helemaal mijn ding en echt iets waarvan ik wil dat mijn kinderen het plezier en nut ervan leren kennen. En zo spijtig vind ik het dan, dat ik geen kleutertjes meer heb rondlopen! (Ik zal geduldig moeten wachten op mijn kleinkinderen zeker hè... hihi!)

Een ander nadeel is mijn gezondheid. Ook daardoor ben ik zo afhankelijk geworden van die werkbladen. Want daar kunnen de kinderen grotendeels zelfstandig mee werken, wat noodzakelijk is in ons gezin, omdat ik maar heel weinig nog echt actief les kan geven. Wel een goed getuigenis natuurlijk voor mensen die denken dat huisonderwijs door hun ziekte niet kan (ziektes zoals depressies, fibromyalgie en CVS bijvoorbeeld), want er is dus veel meer mogelijk dan je denkt. (En onderwijs geven aan je kids, betekent echt niet altijd de hele dag met hen bezig moeten zijn! - al komt dat natuurlijk ook wel eens voor.) Maar ik ken er ook met die ziektes, die dus niet met dat "schools" systeem werken, en echt dus volgens de "unschooling"-methode werken. Dus ik weet dat het mogelijk is. Het is een kwestie van wat men zijn kinderen aanleert hè. Ik heb hen geleerd die werkbladen zelfstandig te maken, dingen op te zoeken, zelf na te kijken enz. En dat loopt dus meestal als een trein. Maar ik had, als ik dat toen al geweten had, hen dus evengoed in de plaats kunnen leren notebooken en lapbooken van kleinsaf. Ik merk dat dit nu veel moeilijker is om op over te stappen. Ik moet daar in het begin natuurlijk serieuze inspanningen voor doen om hen dat aan te leren. Dat had ik dus beter gedaan toen ik fysiek nog meer aankon. Nu is die uitdaging veel groter en gaat het niet zo vlot als ik zou willen. Ik heb veel meer slechte dagen dan goede, dus op al die dagen wordt er meestal verder gewerkt met de werkbladen. Dit gaat momenteel nog niet anders. Helemaal er vanaf zal waarschijnlijk niet lukken en voor sommige vakken zijn werkbladen wel handig, zoals om in andere talen juist te leren schrijven enz. (... kan natuurlijk evengoed via notebooking.) De rest zal voor de volgende generatie zijn. Al de ervaring die ik nu nog op doe, daar hebben zij dan weer voordeel van. :-)

Voor ons eerste lapbook heb ik alle stappen tot nu toe al gevolgd. Eerst een thema gekozen, een planning gemaakt, de basis voor het lapbook gemaakt, de accessoires die aan de binnenkant komen, in elkaar gestoken... Het enige wat er nog rest is er aan beginnen. Daar moet ik dus echt wel een goede dag voor hebben. En mijn kinderen eveneens natuurlijk.

Naar het schijnt zou het allemaal makkelijker worden na je eerste keer... Hihi. Ik HOOP dat zo! Ik ben uren bezig geweest met research en knippen vandaag. En ook met steeds opnieuw alle informatie te lezen, om maar moed te vinden hihi.

Gewoonlijk als ik aan een nieuw avontuur begin, gaat dit meestal wel goed. Maar 't is de stap er naartoe hè...

Drempelvrees noemen ze dat zeker... :-)

Ik heb er speciaal voor gebeden tot Jehovah, en hem kennende, komt dat dus zeker wel in orde!

Ook leuk was toen ik vorige week ontdekte dat er zelfs een boek (of misschien zelfs boeken?) bestaat over het nut van gezelschapsspellen bij het onderwijs (sample). En zelfs dat gezelschapsspellen volledig het lesmateriaal kunnen vervangen, dat een kind alles wat het nodig heeft, kan leren met een verscheidenheid van spellen en met hier en daar wat aanpassingen! (Zoals ik de bijbelse spellen, die ik ontwerp, ook aanpas om ze niet enkel leuk te maken, maar ook altijd leerzaam.) Maar daar was ik ook altijd al van overtuigd. Toch leuk dat ook op een ander eens tegen te komen! (Natuurlijk weer in de Verenigde Staten...)

Gezelschapsspellen, het dagelijkse leven, notebooking, lapbooking, een vleugje van Montessori's leermethode, spelen, computerprogramma's , eigen ontworpen werkbladen en leermethodes, ... Zoveel mogelijkheden om je kind op een superleuke en natuurlijke manier te laten leren ZONDER al die werkboeken en lesboeken van school...

De zuster die ik aanhaalde, had het ook over de natuurlijke leerdrang van een kind. Tussen hun 0 en 5 jaar leren ze bergen verzetten (kruipen, lopen, eten, drinken, spreken, nadenken, redeneren, tellen, letters/woordjes herkennen, enz.), en dit allemaal ZONDER schoolwerkboeken en lesboeken! Een kind heeft de natuurlijke drang om voortdurend dingen te willen onderzoeken en te leren en doet dit meestal al spelende, niet via blaadjes invullen. Het enige wat wij moeten doen is die drang begeleiden en in goede banen leiden. En hoe leuker we dit aanpakken, hoe liever het kind zal blijven leren en hoe beter het kind zal slagen!

Ik verheug me wel enorm op dat lapbooken... Hopelijk kan ik er snel een blog over schrijven! :-)

Bezigheidstherapie

Nu de examens voorbij zijn, is het weer tijd om aan de rest van onze lesplannen te denken. Ben de afgelopen dagen al volop bezig geweest met organiseren. Voor Ilani staan er nog 2 volle maanden afwerking basisonderwijs op het menu. Ik heb er niets op tegen dingen te laten schieten, maar het was nog te veel om weg te doen en ook herhaalt ze dan nog eens het meeste van wat ze de afgelopen weken geleerd heeft, zodat het er beter in blijft. (Hoop ik…) Er is nog, maar de rest gaat ze gewoon bij haar 1^e ASO toegevoegd krijgen. Heb ik bij de twee oudste meisjes ook gedaan. Bij ons lopen er meestal meerdere jaren samen. Dat begon al in de kleutertijd, omdat ik enkele jaren eerder met leren lezen begin dan op school. Dus bij sommige vakken ontstaat er dan een voorsprong. En als ik bemerk dat ze voor sommige dingen nog niet klaar zijn, geef ik dat pas later. Ook kocht ik door de jaren heen voor de meeste vakken meerdere methodes, soms zelfs teveel voor het jaar waar het zogezegd in gegeven moet worden.

Dus meerdere redenen waardoor het komt dat er lesmateriaal uit verschillende jaren naast elkaar gebruikt wordt.

Verder wil ik graag mijn “notebooking”-plannen verder uitwerken. En de werkstukken terug opstarten. Tijdens de examens lag dat allemaal stil.

Deze week nog niet, want Ilani had nog verlof. Maar volgende week vliegen we daar weer volop in.

Ondertussen ben ik bezig met te proberen mij kind per kind door het materiaal te werken, wat ze gedaan hebben en wat ze nog moeten doen dit jaar enz.

Ilani heeft me eigenlijk nog maar eens aangetoond dat ze veel meer kunnen met veel minder materiaal… Maar… eigenlijk heb ik dat altijd al geweten. De reden dat ik zoveel materiaal gebruik, is omdat ik anders hun lesuren niet gevuld krijg en alles veel te snel afgewerkt is, terwijl ze dan geestelijk nog niet klaar zijn voor het volgende niveau.

Ilani had veel werk laten liggen. Ze heeft dit altijd wel gehad, het proberen “niets” te doen hihi. We zullen maar zeggen dat haar liefde voor verlof nogal eens de bovenhand haalt. ;-) Maar vroeger zat ik daar dan achteraan hè. Nu, door de verhuis, was er dat vaak niet meer van gekomen. Bijgevolg dat het materiaal waar ze normaal slechts enkele maanden over zou hebben moeten doen, er na een jaar nog steeds lag… Toch slaagde ze voor haar examens, alleen maar door 5 weken intens te leren samen! Dus ja, zoals een zuster mij ooit eens zei: je kunt een heel leerjaar in slechts enkele maanden (weken) proppen. (Of zelfs meerdere jaren in dit geval. Want van het vijfde leerjaar had ze voor wiskunde niet veel afgewerkt.)

De rest is dus eigenlijk vooral bezigheidstherapie… ;-)

Sssst, vertel dit niet verder aan mijn kinderen hè, of ze gaan misschien allemaal meer “verlof” nemen… hahahaha.

Ik verdeel het liever over het hele jaar, zodat ze ook veel tijd hebben voor andere dingen, maar toch regelmatig iets leren en hun hersenen dus op regelmatige basis gevoed en getraind worden.

Niettemin kun je tegenwoordig heel wat dingen leren door een (soms intense) cursus van slechts enkele maanden te volgen. Voor een kind is dat zelfs nog beter mogelijk, omdat een kind nog veel vlotter opslaat en leert. Zij hebben vaak ook iets na slechts één keer of enkele keren uitleg door.

Ik ben niet van plan om volledig van mijn dagelijks schema af te stappen, maar enige veranderingen wil ik toch echt wel doorvoeren. Maar het gaat tijd nodig hebben. Ik hoop tegen september mijn nieuwe lesplannen in orde te hebben. Bovendien krijgen we waarschijnlijk komend schooljaar weer inspectie, dus een reden te meer om dit daarvoor in orde te hebben! De inspectie is nochtans altijd zeer positief geweest over mijn vorige lesplannen. Maar ik moet aan mijn kinderen denken hè, niet aan wat bepaalde mensen die niets met mijn gezin te maken hebben, wel of niet goed vinden.

Alhoewel, ik meen mij te herinneren dat ze de vorige keer liever wat meer werkstukken zagen… Wel, dat gaat dan dik in orde zijn dit keer hihi. Werkstukken is hier ieders favoriete bezigheid geworden op gebied van leren! Ze leren daar zoveel meer mee dan met die werkbladen uit het schoolmateriaal. Ik wil daar dan ook steeds meer op overschakelen en… dat is ook ineens een onderdeel van “notebooking”. Eigenlijk is notebooking maar hetzelfde als werkstukken maken. Alleen besteedt men dan meer aandacht aan de inkleding en dergelijke.

Ook kwam ik via een gesprek met een andere huisonderwijsgevende moeder van wie de zoon tegelijk met Ilani deelnam aan de examens, te weten dat mijn dochters en ik niet de enige zijn die zich zo ergeren aan de vulgaire inhoud van het vak Nederlands in het middelbaar (en zij was geen getuige van Jehovah). Zij haalt haar lesmateriaal bij een religieuze uitgeverij in Nederland, als ik het goed begrepen heb, waar zulke dingen niet in voor komen. Ikzelf heb besloten dat ik al veel te veel geld heb gestoken in al die rommel en ga het anders aanpakken. Ik ga het houden bij de kern van het vak, het echte Nederlands dat ze moeten kunnen (spelling, grammatica, spraakkunst…). De rest in die schoolcursussen is vaak maar opvulling, want hoe krijg je anders een heel jaar gevuld met Nederlands? Iets wat veel kinderen al machtig zijn van in hun jonge kindertijd (als ze goed opgeleid zijn toch en geen leerproblemen hebben). Ook de lessen die wij als getuigen krijgen op onze theocratische school zijn een perfecte hulp.

Om een voorbeeld te noemen: een 14- of 15-jarig meisje hoort toch echt niet een tekst voorgeschoteld te krijgen waarin in detail een verkrachting beschreven wordt … !!! Geschokt was ik, en mijn dochter nog meer! Dat zit me nog steeds dwars. Ze lezen het grotendeel van hun teksten niet meer, gewoonweg omdat er zoveel rommel in komt… En ik heb de tijd niet meer om alles van te voren te censureren zoals ik nog deed toen ze kleiner waren… Heb ik nu wel spijt van natuurlijk. Anders had ik dat al veel eerder opgemerkt!  Ik heb mijn kinderen eigenlijk op dat gebied aan hun lot overgelaten… Maar dat probleem ga ik dus nu eveneens aanpakken. Heb op het internet aan het speuren geweest, en cursussen Nederlands voor volwassenen zijn daar de beste oplossing voor. Daarin leren ze alleen het essentiële van de zaak. (Begrijpen wie begrijpen kan: cursussen voor volwassen maken ze zonder vulgaire taal en onderwerpen, maar voor kinderen voegen ze dat dan wel toe!)

Een tip als je wel het schoolmateriaal wilt gebruiken: neem de tijd om de inhoud zelf ook eens te lezen! JIJ beslist wanneer je kind klaar is voor iets en of het wel geschikt is voor jouw kind, en NIET de schrijvers van zulk materiaal!

Nederlands is niet het enige probleemvak. Ook bij de andere taalvakken duiken er wel eens ongepaste zaken op. Maar om de één of andere reden is het bij Nederlands het ergste. Toch, voor het vijfde en zesde ASO durf en wil ik niet meer zoveel aanschaffen bij educatieve uitgeverijen. Ben dus al intens op zoek gegaan naar alternatieven en heb ook al heel wat gevonden. Weer een heleboel links die ik trouwens nog aan mijn infosite over huisonderwijs moet toevoegen. :-)

Volgens de wet mag je zelf je lesmateriaal kiezen. Ik begrijp daar nu pas de volle waarde van. Vroeger had ik geen idee wat ik daar mee moest en hoe ik dat dan moest aanpakken. Door allerlei omstandigheden ben ik door de jaren heen afhankelijk geworden van materiaal waar ik eigenlijk NIET van afhankelijk wil zijn. En het heeft nog verschrikkelijk veel geld gekost ook! Maar een mens heeft nu eenmaal steeds tijd nodig om te groeien en te leren. En gelukkig groei en leer ik nog steeds. Beter nu de moed voor verandering vinden dan nog veel later of zelfs nooit! Ik probeer mij daar eigenlijk al vele jaren van los te werken, maar door die examens is me dat nog niet gelukt. Wel, dit keer heb ik het eindelijk door hihi. Als ik zie hoe weinig Ilani nu met al die werkbladen heeft gedaan de afgelopen 2 leerjaren en er alsnog door is, met zelfs betere resultaten dan de vorige 2 keren… Ik heb mijn “les” eindelijk wel geleerd! Want uiteindelijk zijn die punten telkens een graadmeter voor mijn manier van onderwijzen hè, niet of mijn kind slim genoeg is of niet. Als ik het hen niet goed leer, kunnen ze niet door die examens geraken natuurlijk... En ik ondervond dat mijn methodes altijd nog voor verbetering vatbaar zijn. Gelukkig heb je bij elk kind vele jaren tijd om te groeien en te verbeteren hihi.

Ik ga wel nog een deel van dat materiaal blijven gebruiken om hen voor te bereiden op de examens (het gedeelte waar ik nu goede ervaring mee heb), maar verder ga ik mijn eigen plannen doorvoeren.

Wat ook enorm geholpen heeft, zijn de ervaringen van anderen. Vooral dan die van Amerikaanse, Australische en Britse huisonderwijzers. Daar zijn er velen die les geven zonder al die aangekochte werkbladen! Fantastisch vind ik dat. Ik ben nu zelf ook begonnen met mijn eigen materiaal te maken voor Frans, net zoals ik altijd heb moeten doen om mijn kinderen Nederlands te leren lezen. Want ik ben niet tevreden over het schoolmateriaal. Teveel begeleiding nodig en ik wil dat ze meer zelfstandig verder kunnen, zodat ze sneller geneigd zijn de oefening te maken en ze niet opzij leggen. En op die manier dus ook meer oefenen. (En we niet zoveel ineens moeten instuderen voor de examens hihi.)

Tja, toen ik begon, stond ik er volledig alleen voor en had ik ook nog geen internet om op rond te neuzen. En de enige paar ervaringen die ik gehoord had, waren vrij negatief. Waar ik natuurlijk wel lessen uit trok.

Sommigen stoppen ook met huisonderwijs omdat ze ervaren dat het zwaar is om dat schoolmateriaal allemaal door te werken elk schooljaar. Een reden te meer voor mij om ook ervaring op te doen zonder of minder, zodat ik die ervaring ook weer kan doorgeven aan zulke gezinnen (en aan mijn eigen kinderen voor later). Hoe leuker het onderwijs/de onderwijsmethode is, hoe meer een kind gewillig zal zijn om zelfstandiger te leren en te werken en hoe minder stress de lesgever er zelf van heeft. Da’s wat ik ook altijd al heb ervaren.

Nieuw lesplan: Notebooking

In al die jaren dat ik al huisonderwijs geef, is het al vaker voorgekomen dat we aan een punt van grote veranderingen kwamen. Vaak is het zo dat iemand die huisonderwijs geeft, haast voortdurend op zoek is naar "betere methodes". Het wil vooral zeggen dat je meegroeit met je kind(eren). Een methode die op een bepaald moment goed werkt, kan een tijd later wel eens niet meer werken. Een kind groeit voortdurend, ontwikkelt nieuwe capaciteiten en interesses en nieuwe behoeften volgen dan automatisch. Nog een voordeel van huisonderwijs: je kan je voortdurend aanpassen aan je kind, waardoor het echt onderwijs op maat krijgt!

Zo zijn de werkpakketjes bijvoorbeeld in de loop der jaren geëvolueerd van het dagelijks door mij persoonlijk verdelen toen de kinderen nog jonger waren, naar het hen zelf laten bepalen wat ze precies doen dagelijks, nu ze groter zijn. De twee jongsten krijgen op dit moment nog steeds vooraf samengestelde pakketjes. (Met dank aan mijn oudste dochter die zich daar nu over ontfermt!)

Maar de tijd ging voorbij, de kinderen groeiden en opnieuw veranderden de behoeften van ons gezin.

Daarom ging ik weer maar eens op zoek naar nieuwe methodes.

Wat ik vond, is eigenlijk iets dat we al jaren af en aan deden tussendoor: "notebooking". Alleen was ik mij er niet van bewust dat dit een naam heeft en als degelijke beproefde leermethode bestaat!

Ik voegde door de jaren heen allerlei aspecten van andere methodes toe. 

Eén methode waar ik al lang zeker positief tegenover sta bijvoorbeeld, is de Montessori-methode. Ik voegde dan ook een aantal elementen daarvan toe aan ons huisonderwijs, voor zover dit mogelijk was.

Ook "lapbooking" is iets dat mij zeer zeker aanspreekt. Maar iets moeilijker uit te voeren in onze situatie.

Ik was dan ook zeer verheugd toen ik onlangs "notebooking" ontdekte! Een eenvoudigere versie van "lapbooking", en zeer zeker uitvoerbaar in onze situatie! Het heeft aspecten van zowel de Montessori-methode als lapbooking. En zoals eerder gezegd, iets dat we, zonder het te beseffen, al lang af en toe toepasten!

Ik heb al wat ideeën uitgewerkt en plannen opgesteld. Ik  maakte al een heleboel sjablonen en drukte er ook al heel wat af. Sommige opdrachten gaf ik al door aan de drie oudste kinderen.

Maar er is nog wel wat werk aan de winkel voor de veranderingen zichtbaar gaan zijn!

Ik heb gelezen dat we, om dit echt goed te laten werken, de oude methode helemaal moet loslaten. Iets wat voor mij moeilijker is, omdat ik daar zo afhankelijk van ben geworden door de jaren heen. Met de oude methode bedoel ik het dagelijks verwerken van werkbladen. Ook de kinderen zijn daar al heel lang aan gewoon natuurlijk. Dus het aanpassingsproces zal nog even duren.

Ook komen de examens er weer aan en ditmaal is het de beurt aan mijn derde dochter. Eigenlijk moest ze vorig jaar al, maar door de verhuizing waar we toen net voor stonden en al volop voor aan het inpakken waren, zag ik dat echt helemaal niet zitten!

Maar dit keer wil ik het niet langer uitstellen, want ondertussen is ze al 12 en wil ik graag verder kunnen gaan met het secundair onderwijs. Iets wat ik tot nu toe nog steeds niet echt kon doordrijven, aangezien ze nog steeds eerst met de basismethodes moet bezig zijn ter voorbereiding van die examens. En daardoor ben ik nog niet onmiddellijk van die werkbladen vanaf. Die examens vinden plaats in een school en die toetsen zijn volledig gebaseerd op schoolmateriaal. Om mijn kinderen daar dus soepel door te krijgen, probeer ik steeds van soortgelijk materiaal gebruik te maken tijdens de voorbereidingen.

Persoonlijk vind ik dat ze veel meer leren als ze aan "notebooking" doen. Wij noemen dit hier eigenlijk werkstukken maken. Maar dan toegepast op zowat alles wat er te leren valt!

Ik ben toevallig enkele maanden geleden begonnen met de drie oudsten wekelijks een werkstuk te laten maken. Ze hebben daar enorm veel mee bijgeleerd! Zo'n werkstuk is altijd vakoverschrijdend. Er komt vaak natuurkunde, taal, economie, aardrijkskunde, geschiedenis, enz. bij aan bod. 

Neem gerust eens een kijkje op de pagina Projecten en Projecten uit het verleden. Daar kun je zien waar we ons op die manier al mee bezig gehouden hebben.

Mijn bedoeling is nu om dit op bijna alle vakken toe te passen.

Wanneer precies, dat weet ik nog niet. April is nu pioniersmaand en mei zal dan gewijd worden aan de voorbereidingen van de examens. Die vinden plaats in juni, dus waarschijnlijk kunnen we dan nadien pas echt grotere aanpassingen beginnen maken.

Ondertussen heb ik nog wat tijd om er verder over na te denken, nog wat opzoek- en voorbereidingswerk te doen en een uitgebreider plan te vormen over hoe we het precies allemaal gaan aanpakken.