Storm na de stilte

Tenminste, dat zou ik toch graag willen... :-)

Na onze hulppioniersmaand maart, viel ik letterlijk stil en had ik het enkele maanden moeilijk om terug op gang te geraken aan het onderwijsfront.

Ik word steeds maar geconfronteerd met mijn toenemend falende lichaam, wat me al eens tegen depressieve gevoelens doet strijden. Bewegen en lopen wordt steeds moeilijker en vooral pijnlijker.

Toch is het me wel gelukt af en toe iets in elkaar te steken en ik ben zeer content over de resultaten. Al had ik ze dan liever vaker gezien dan in het slakkengangetje van de afgelopen maanden. Maar ik blijf hopen!

Toen ik deze testperiode begon, met het afschaffen van de werkbladen (behalve voor talen) voor de 3 oudsten, was mijn plan om dat te vervangen met zowel lapbooking als notebooking. En dit laatste natuurlijk het meest. Als ik mij zo voel zoals de afgelopen maanden, is lapbooking spijtig genoeg (nog) geen optie in ons gezin. Doordat we daar pas zo laat mee begonnen in ons huisonderwijs-leven en we nog in de leerfase zitten, zijn onze kids daar helemaal nog niet zelfstandig mee weg. Als ik een periode niet kan begeleiden, wordt er dan natuurlijk niets gemaakt. Dus richt ik mij in mijn "stille" periodes vooral op taal en werkstukken/notebooking, iets wat ze wel zonder mij kunnen.

Zo ontwierp ik bij enkele Ontwaakt!-tijdschriften meerdere opdracht-en werkbladen. Tot nu toe had ik enkel de K-reeks, maar daar komt nu dus (eindelijk) uitbreiding bij. De bladen bestaan uit een mengeling van hedendaagse onderwerpen en bijbelse onderwerpen.

En aangezien de resultaten zeer bevredigend zijn, wil ik die pakketjes ook graag delen met andere huisonderwijzers. Maar door de mengeling van onderwerpen, was het de vraag, op welke site plaats ik die?

Mijn huisonderwijs-informatiesite was oorspronkelijk bedoeld om enkel informatie te verstrekken voor startende huisonderwijzers of personen die willen weten wat de mogelijkheden zijn.

De K-reeks stelde ik daar beschikbaar als download, omdat ik vond dat die niet echt thuishoorde op mijn andere site met bijbelse materialen. Aangezien de K-reeks hoofdzakelijk gaat over niet-bijbelse onderwerpen. En enkel voor die K-reeks een nieuwe site oprichten, was een beetje gek. Maar nu er meer dingen zijn bijgekomen, zoals die nieuwe pakketjes bij Ontwaakt!, heb ik toch maar besloten een nieuwe site toe te voegen hiervoor: een huisonderwijs-downloadsite. Ik heb ook nog andere dingen gemaakt in 't verleden die niet bijbels zijn, zoals die spelletjes bv., waarvan ik ook best dingen wil delen, en die zouden dan ook op die site kunnen komen. De site gaat echt enkel zijn voor volledig door mij gemaakte lesmaterialen. Er zal ook een Engelse sectie voorzien zijn, aangezien ik de K-reeks ook in het Engels maak, en die pakketjes bij Ontwaakt! ook in het Engels gepland zijn.

Ik moet zeggen dat ik het zo fantastisch vind dat al dat materiaal (Ontwaakt! en andere publicaties) nu als pdf-bestand te vinden is op jw.org! Zo'n pdf is zoveel toegankelijker dan een papieren tijdschrift, vind ik. Tenminste toch als je er bijvoorbeeld lesmateriaal mee wilt maken. Ook voor mijn kids/leerlingen is het een groot voordeel. Wanneer ze een tijdschrift nodig hebben voor hun werkstuk, kunnen ze dat gewoon opzoeken op de computer. Met vijf kinderen wordt er al wel eens iets misplaatst en onvindbaar op het moment dat je het nodig hebt. Dan hadden ze soms het excuus om hun opdracht niet te maken, omdat ze het juiste tijdschrift niet konden vinden... of omdat het tijdschrift in gebruik was. Die excuses zijn nu dus onmogelijk. :-)

Ontwaakt! is een tijdschrift met een breed aanbod van materiaal, en ik heb nog lang niet alle mogelijkheden benut. Hoop mettertijd nog meer ermee te gaan doen (geldt ook voor de publieke WT), maar deze nieuwe pakketjes zijn zeker al een goed begin. Ook de bladen van de K-reeks zullen mee geïntegreerd worden in deze pakketjes.

De pakketten kunnen ook toegevoegd worden aan een notebook bijvoorbeeld. Of als hulpmiddel voor het samenstellen van een lapbook over één van de onderwerpen uit Ontwaakt!.

Ik zag pas ergens een tip over "eenvoudig" notebooken, waar je mee kunt beginnen als je kleuter/ jong kind nog niet (of nog niet vlot) kan schrijven. Ook daar zijn de publicaties goede hulpmiddelen bij.

Je leest dan een (informatieve) tekst voor (bv. uit Ontwaakt!) en daar maken ze dan bovenaan de notebook-pagina een tekening over, waaronder jij dan een samenvatting schrijft van wat er gelezen is. Naargelang de leeftijd is het de bedoeling dat jij fungeert als schrijver van wat het kind over het onderwerp kan navertellen.

Sjablonen van zo'n pagina ga je binnenkort terugvinden op mijn nieuwe Homeschoolaholics downloadwebsite. :-)

(Ze staan er zelfs al op, maar de website is nog niet helemaal af op dit moment.)

De nieuwe pakketjes bij Ontwaakt! zijn bedoeld voor meerdere leeftijden. Mijn 3 oudsten krijgen er dus een ander deel werkbladen van dan mijn 2 jongsten. En zij zullen dan tijdens hun middelbare jaren de overige werkbladen ook nog krijgen.

Voor ons persoonlijk heb ik ook nog een werkblad gemaakt bij de kinderpagina's ("Voor gezinsbespreking"). Maar ben er nog niet uit of ik die ook ga toevoegen aan de pakketjes. 't Is eigenlijk de bedoeling dat ouders dat gedeelte samen met het gezin bespreken en dus zelf inkleden...

Bij ons komt het er niet gemakkelijk van echt iets met die pagina's te doen, wat ik altijd zeer spijtig vind. We deden al pogingen, maar die artikelen bestaan al enkele jaren en we deden daar nog maar enkele keren iets mee... Dus besloot ik die ook in werkbladvorm te gieten, waarbij de opdrachten dus schriftelijk gemaakt kunnen worden. Aangezien dit zowel bij mijn echtgenoot als kids beter in de smaak valt en meer stimuleert tot actie. Ook blijven zaken vaak beter "opgeslagen" als er wat van opgeschreven wordt. Mijn lieve schat heeft niet echt de tijd om zulke zaken voor te bereiden en dingen te verzinnen om ermee te doen. Voor hem is het veel makkelijker als ik hem dus iets kant-en-klaar bezorg.

Langs de andere kant, misschien zijn er nog gezinnen die hetzelfde probleem hebben als wij en met mijn werkbladen dan eveneens de juiste stimulatie zouden vinden... Ben er dus nog niet uit. Misschien op aanvraag? Zou ook nog een mogelijkheid zijn. 't Is wel zo, hoe zelfstandiger anderen aan mijn materiaal kunnen, hoe meer tijd en energie ik overhoud om aan nieuw materiaal te werken natuurlijk. Daarom richtte ik nu precies al mijn websites op! Conclusie: ben er nog steeds niet uit...

Verder heb ik ook een paar pakketten bij het bijbelleesgedeelte afgewerkt, waarmee ik achterstond. Ik sta nog steeds achter, maar dat zal zo wel blijven. Lichamelijk wordt alles steeds zwaarder en daardoor geestelijk vaak ook. Nadat ik het bijbelleesgedeelte gelezen en onderzocht heb, moet ik meestal een tijdje slapen. Elke week volgen lukt me daarom geregeld niet meer. Hopelijk kan ik de ontbrekende dingen volledig afwerken wanneer we tijdens het bijbelleesgedeelte de bijbel weer van vooraf aan beginnen te lezen.

Uiteindelijk geraakt alles wel ooit af en krijg ik de meeste van mijn plannen wel uitgevoerd, is mijn ervaring door de jaren heen. Maar zelden op de tijd dat ik het wil of dat het eigenlijk handig zou zijn. 't Is daarom voor mij ook altijd moeilijk om bijvoorbeeld een einddatum te geven. Ik kan dus niet zeggen tegen iemand: dat pakket bij dat boek/tijdschrift of over dat onderwerp zal af zijn tegen...

Zo heb ik nog enkele bijbelse spelideeën klaarliggen. Sommige ervan hebben we zelfs al uitgetest tijdens onze gezinsaanbiddingsavond vorig jaar en zelfs nog vóór onze verhuis... Maar dan kan het nog heel lang duren voor ik daadwerkelijk zo'n spel afgewerkt heb en het beschikbaar kan maken voor anderen...

Vroeger vroeg ik mij altijd af waarom het proces van een spel of boek maken bij andere mensen zolang duurt. Daar kunnen soms jaren overheen gaan! Dat leek mij zo onrealistisch. Maar sinds ik zelf ontwerper ben, begrijp ik dat maar al te goed. Zo'n spel heb ik vaak op enkele uren of dagen bedacht en een proefversie van gemaakt, maar het verder sleutelen er aan en het daadwerkelijk afwerken nadien...

Als je dit als beroep doet en dan ook nog eens met deadlines geconfronteerd wordt... Ik begrijp nu echt wel dat je bijvoorbeeld iets voor kunt hebben zoals een "writer's block" en dat moet echt een verschrikking zijn als je onder contract staat. Niets voor mensen met een paniekstoornis, zoals ik ook heb!

Zo heb ik in februari mijn eerste bijbelse lapbook ontworpen en wou dit ook in het Engels vertalen, zodat ik beide versies tegelijk kan uitbrengen. Wel, door het stilvallen de afgelopen maanden, heb ik dat pas vorige week eindelijk kunnen vertalen! En als ik daar zoveel uur mee bezig ben geweest, moet ik dat nadien weer een tijdje met rust laten. Zodat ik dan wat later met een frisse kijk dat nog eens kan nalezen en bepaalde dingen nog meer kan verbeteren, indien nodig. Dus dan duurt het alsnog een tijdje voordat het eindelijk online staat!

Mensen die mij kennen, zullen dat waarschijnlijk al sneller doorgehad hebben dan ikzelf... Het voelt dan wel alsof ik anderen teleurstel of niet betrouwbaar overkom, wanneer ik iets aankondig, en het dan pas vele maanden later waar maak (of nog veel later)... Zeker als ik van die leuke reacties krijg zoals dat ze zich erop verheugen of zelfs vragen of ik het hen al kan bezorgen enz. Sorry lieve schatten, het lukt mij echt niet anders! Één feit kan ik meestal wel met zekerheid zeggen: wat ik plan of aankondig, komt er uiteindelijk wel haast altijd! Oef. (Tenzij ik ondertussen een beter idee kreeg natuurlijk.)

Ach, je kunt het zo bezien: je krijgt bij mij ruimschoots de kans om aan eigenschappen te werken zoals "geduld" en "zelfbeheersing"... ;-)

Om een lang verhaal even samen te vatten:

Er was enkele maanden stilte, maar ik doe nu mijn best om weer flink te stormen... :-)

Woonkamer versus leslokaal

Door de jaren heen hielp ik heel wat gezinnen met het opstarten van hun huisonderwijs. Hierbij bemerkte ik dat velen de drang hebben om alsnog aan iets schools vast te houden. Zo wilden ze vaak een “leslokaal”, een echte klas, maken. Liefst in een ruimte apart, met schoolbankjes en al, als het even kan. Sommigen hadden daar de plaats voor en deden dit dan ook. Bij sommigen ging dit goed, bij anderen dan weer niet.

Ben daar zelf geen voorstander van. Voor mij is dit ook nooit praktisch geweest. Naast het huisonderwijs gaat je gewone dagelijkse leven ook nog door. Probeer maar eens te koken, te strijken of andere huishoudelijke klusjes te doen als jij je kinderen in het oog moet houden in die aparte kamer.

Wij hebben onze lesruimte in de woonkamer. In het gedeelte dat de meesten als eetgedeelte gebruiken. (Onze eettafel staat gewoon in de keuken.)

Dit is in veel huizen zowat het centraal gelegen punt en erg handig om van daaruit ook nog de rest van het huishouden te regelen.

Sommigen gebruiken de eettafel ook tegelijk als bureau. Dat is ook een mogelijkheid. Zeker als iemand de plaats niet heeft om ook nog aparte bureaus te plaatsen.

Toen ik het huishouden nog volledig kon behartigen en de kinderen nog kleiner waren, deed ik dat dus gewoon wanneer zij aan hun lessen bezig waren. Als ze eventjes zelfstandig verder konden met hun lessen, ging ik de was opzetten, de was opvouwen, de afwas opruimen, stofzuigen, enz. Ik was in een wip bij hen, als ze iets nodig hadden. Kon ook makkelijk controleren of ze wel verder werkten, want ik was nooit ver weg. Het meeste van het werk kon ik zelfs doen terwijl ik hen zag en zij mij.

Ondertussen is mijn ziekte zodanig toegenomen dat ik veel tijd in bed moet doorbrengen. Maar ook dit vormt nu geen obstakel meer om les te geven. Sinds onze verhuizing vorig jaar (2010) heb ik mijn bed beneden, vlakbij ons lesgedeelte. De kinderen kunnen makkelijk iets komen vragen, ik kan hen ook makkelijk controleren indien nodig (moet geen trap meer op/af, slechts enkele meters lopen). We kunnen elkaar ook horen zonder hard te moeten roepen. Of ze kunnen gewoon bij mij komen zitten op de slaapkamer. Vooral de 2 jongsten doen dat af en toe wel eens. Ik heb hier een bureau staan, maar meestal komen ze gewoon gezellig bij me in bed zitten, als ze hulp nodig hebben of gewoon bij me willen zijn. :-)

Ik weet van enkele gezinnen die hun leslokaal apart hadden gemaakt (zoals bijvoorbeeld in de garage of boven enz.), dat dit nadien toch problemen gaf. In een garage is het bv. in de winter te koud, men moest daar altijd blijven, kon binnen in huis niets doen tijdens die uren enz. Uiteindelijk belanden ze dan toch in de woonkamer, keuken of ergens anders in het centrum van het huis. Zit men boven in een aparte kamer, dan is 't ook weer moeilijker om het kind in het oog te houden, terwijl men ook nog een huishouden te behartigen heeft.

Natuurlijk is dit niet bij iedereen zo. Bij sommigen werkt dat systeem wel goed. Maar het is dus best wel belangrijk om de voor- en nadelen van tevoren goed af te wegen.

Zelf ben ik tegen alles wat met schoolsystemen te maken heeft, dus boots ik liever niet te veel een echte school/klas na. Natuurlijk kun je niet alles vermijden. Het ziet er al snel als een klas uit als je bureaus, stoelen, boekenkasten en een schoolbord hebt staan. Toch is de sfeer bij ons veel huiselijker en voelen wij ons niet alsof er een groot onderscheid is tussen onze lesruimte en de rest van het huis. Of dat we een echte klas nabootsen.

Sommigen huisonderwijzers voelen zo tijdelijk de drang terugkomen van in hun jeugd om “schooltje” te spelen. Ook bij mij was dit het geval helemaal in het begin. Net zoals ik bijna een gat in de lucht sprong toen ik eindelijk barbiepoppen en lego aan mijn kinderen kon geven hihi. Wat had ik dat gemist zeg. (Was enig kind, weinig geld thuis, dus weinig barbiespullen en lego enz.) Heb mij dan ook danig uitgeleefd met mijn eigen kinderen haha.

Heb ik ook al aardig wat in verzameld trouwens… ;-)

Maar dat “schooltje” spelen heb ik gelukkig snel achterwege gelaten. Tja, men groeit daar zelf mee op en dat kan dan natuurlijk nog wel eens naar boven komen... :-)

Persoonlijk zijn mijn man en ik meer voorstanders van natuurlijkere manieren, zoals onze Schepper het oorspronkelijk bedoeld had (voor zover dit redelijkerwijs mogelijk is in deze tijd natuurlijk).

Zelfde principe geldt voor ons trouwens voor borstvoeding vs. fles en fopspeen, draagdoek vs. kinderwagen, bij de ouders slapen vs. wieg enz.

Om dit te verduidelijken en eens over na te denken: hoe zouden Adam en Eva, Abraham en Sara, Jakob en Rachel, Elkana en Hanna, Jozef en Maria en andere ouders uit bijbelse tijden, alle bovengenoemde zaken hebben aangepakt…

Dit alles is uiteindelijk vooral onze persoonlijke ervaring natuurlijk. Of het bij jou nu ook zo gaat of helemaal anders: dat is nu net de vrijheid die je hebt met huisonderwijs! :-)

Onkosten besparen

Met huisonderwijs doe je sowieso altijd verlies, want je moet alles zelf bekostigen en je haalt die onkosten er nooit terug uit natuurlijk. Maar dan nog vind ik het een investering MEER DAN WAARD!

Wat een hulp kan zijn, is als jij je materiaal kan delen met anderen. Dan kun je samen de kosten dragen en dat scheelt natuurlijk een flink pak. Ook ik heb dat al gedaan.

Het goedkoopste is natuurlijk je materiaal zelf maken. Iets wat ik nu meer zou doen, moest ik een aantal jaren terug kunnen gaan in de tijd. Toen ik startte met huisonderwijs, moest ik mijn materiaal al snel zelf maken, omdat ik in de handel niet vond wat ik zocht. Ik ontwierp zo mijn eigen leesmethode. Want al het materiaal in de handel is vooral bedoeld voor 6-jarigen, die tegelijk ook al leren schrijven. Maar aangezien ik met mijn kinderen al enkele jaren eerder startte met leren lezen, was dat materiaal dus helemaal niet geschikt. En zo deed ik dat later dan ook met ons bijbels onderwijs. Weer vond ik nergens wat ik precies wou en na een heleboel andere dingen geprobeerd te hebben, ben ik dan ook maar alles zelf gaan maken.

Waar nu trouwens broeders en zusters van over de hele wereld mee voordeel van hebben. :-)

Maar… toen ik met dit avontuur begon, had ik nog geen computer. Dus dat was veeeeeeel werk. Daar kroop veel tijd en energie in. Knippen, plakken, tekenen, schrijven, … Op den duur kocht ik dan een kopieermachine, zodat ik niet alles voor elk kind helemaal opnieuw moest maken.

Maar met mijn toenemende ziekte was het niet makkelijk om al dat tijd- en energierovende werk te blijven volhouden. Dus ben op den duur toch afhankelijk geworden van aangekocht materiaal. (Behalve bijbels, dat ben ik blijven maken.)

Nu kan ik alles met de computer. Nu zou ik veel van dat lesmateriaal zelf kunnen maken. Maar ja, ik had alles al gekocht hè. En zo alles samen door de jaren heen is dat voor enorm veel geld. Om dat dan niet meer te gebruiken, vond ik lang toch een beetje te gek… Maar zoals je in mijn vorige blogs al kon merken, ben toch aan ’t proberen van een deel van dat materiaal los te geraken. :-)

Dus als je handig bent met een computer en geen energierovende ziektes hebt, is het echt een aanrader om je materiaal zelf te maken. Of anders toch een deel. Je bespaart er veel mee en je weet tenminste wat je kind krijgt, kunt het op maat maken en aanpassen enz.

Verder is er heel wat op het internet te vinden. Velen die materiaal zelf maken, zijn bereid dit te delen en als meerderen dit doen voor verschillende vakken, hebben ook meerderen daar voordeel van natuurlijk. De ene is handig met Excel, de andere met Word, weer iemand anders met PowerPoint enz.

Ik heb zelf zo al heel wat gemaakt. En zal dit steeds meer doen. Op die manier kan ik mijn kinderen veel doelgerichter lesgeven en verspillen we veel minder tijd aan zaken die overbodig zijn in al dat aangekocht lesmateriaal. Ook kan ik het materiaal zo aanpassen aan onze manier van onderwijs.

Ik doe ook heel wat ideetjes op van Engelstalige sites. In Groot-Brittannië, Australië en vooral de Verenigde Staten zijn er veel meer huisonderwijzers en velen van hen delen hun ervaringen en /of materiaal op het internet.

“Werp uw last op Jehovah…”

Onlangs las ik een blog van iemand die zich ergerde aan het feit dat velen steeds alleen over hun goede dagen schrijven, of over een dag die slecht begon maar goed eindigde enz. De werkelijkheid is nu eenmaal zo dat iedereen zeker wel eens slechte dagen heeft, velen misschien zelfs wel meer slechte dan goede… Hoe kan het ook anders in deze tijd. Daarbovenop komt dan ook nog dat Gods tegenstander het ons allemaal constant moeilijk probeert te maken en niet liever heeft dan dat we de hele tijd afzien en ongelukkig zijn.

En ja, ook ik heb geregeld slechte dagen. De persoon die ik net aanhaalde, zei dat ze behoefte had om te zien dat ze niet alleen was in haar strijd. Ook dat kan ik begrijpen. Maar toch zullen degenen die mijn blogs door de jaren heen gelezen hebben, bemerken dat ook ik meestal zo positief mogelijk schrijf…

Dat heb ik op een gegeven moment in mijn leven heel bewust besloten. Ja, ik heb ook heel wat om over te klagen. Vooral dan over mijn ziektes (o.a. voortdurend pijn), mijn verleden (jeugd), de dagelijkse strijd om tegen al die dingen te vechten en er mee te kunnen leven, de nadelen voor mijn gezin, de gevolgen voor mijn sociaal leven en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.

Maar ik heb ooit besloten om dit NIET te doen. En als ik er toch over schrijf, om dan alsnog een aanmoediging proberen te zijn voor anderen. Want tenslotte zorgt Jehovah al die jaren al voor mij, maakt HIJ mijn leven dragelijk en kan ik toch gelukkig zijn! Ja, elk jaar wordt mijn gezondheid slechter en maakt dit de last zwaarder. Maar ook elk jaar zorgt Jehovah voor zoveel zegeningen die dit alles steeds dragelijk blijven maken! Dus hoe kan ik dan klagen? Ik heb vele jaren geklaagd en gehuild. Ik kon en kan daar niets aan doen (depressies) en het huilen gebeurt natuurlijk nog regelmatig (is wel sterk geminderd sinds ik weet dat het aan een ziekte ligt en niet aan mezelf, en ik me er dus niet meer zo schuldig over voel), dat kan ook niet anders met mijn aandoeningen. Maar ik wil niet meer iemand zijn die steeds maar klaagt, terwijl Jehovah zoveel moeite doet om mij ondanks alles gelukkig te maken! En dat ben ik ook! Oprecht. Elk jaar tel ik opnieuw mijn zegeningen, en ik zie deze alleen maar vermenigvuldigen. Dus nee, GEEN verhalen enkel over mijn miserie, WEL over de overheersende positieve dingen in mijn leven! Dankzij God is een gelukkig leven mogelijk in deze tijd, hoe moeilijk je het ook hebt. Dat is wat ik probeer te laten zien door mijn ervaringen te vertellen. De bijbel zegt in Psalm 55:22 : “Werp uw last op Jehovah, En hijzelf zal u schragen. Nooit zal hij toelaten dat de rechtvaardige wankelt.” En zo is het ook echt, ik ervaar dat al meer dan 20 jaar, zolang ik Jehovah ken!

Ik wou dit even kwijt, voor degenen die zich misschien afvragen of ze alleen zijn in hun strijd… Nee dus. Maar ik kies er gewoon voor om te laten zien dat het al strijdende ook allemaal mogelijk is, dankzij Jehovah! Ik ben enkel geraakt waar ik nu ben, door Zijn voortdurende hulp en zegeningen, door “mijn last steeds op Hem te werpen”!