Pagina's

Posts tonen met het label stress. Alle posts tonen
Posts tonen met het label stress. Alle posts tonen

zondag 17 juli 2011

Verzamelen

Ben nog steeds bezig met mijn lesmateriaal te ordenen en te bewerken. Zo kwam ik nog heel wat tegen dat ik wil wegdoen. Dus ook dat gaat nog op de koopjespagina terechtkomen. Ik had dit al veel eerder moeten doen, want veel van dat materiaal gebruik ik al meerdere jaren niet meer.
Wat ben ik toch een verzamelaar pff. Op zowat alle gebieden kennelijk. Ik verzamel zelfs kinderen… ;-)

Ik heb genoeg lesmateriaal om meerdere gezinnen te voorzien.
En dan te denken dat ik nu net van het gebruik van zoveel materiaal af wil.
Ach, ’t is nu zo hè. Moest ik het kunnen overdoen, had ik alsnog wel met teveel materiaal geëindigd. Want door de jaren heen kom je nu eenmaal altijd nieuwe dingen tegen die weer veel beter en doeltreffender zijn dan wat je al hebt. Ook als ik meer geld gehad had en meer in de richting van het Montessori-leersysteem had kunnen gaan, dan zou ik alsnog eindigen met teveel materiaal hoogstwaarschijnlijk hihi. Nu heb ik van alles wat en ook teveel. En als ik morgen iets tegenkom dat echt weer veel beter is (ben wel veel kieskeuriger nu door mijn ervaring) en ’t is betaalbaar, dan schaf ik het waarschijnlijk ook weer aan. Maar ’t zal nooit meer zoveel zijn als ik al deed in ’t verleden. Met mijn eigen werk werken, is veel doeltreffender, leuker en dus ook een stuk goedkoper. :-)

De onderwijsinspectie heeft er ook wel voor een deel invloed op gehad. De angst hen teleur te stellen enz. In hun aankondiging staat altijd dat ze het gebruikte materiaal willen zien… Dus dan sloeg ik in paniek. Niet dat dit ooit een probleem voor hen was. De eerste keer dat ze kwamen controleren, vielen ze al haast achterover van verbazing. Juist omdat ik zoveel materiaal had hihi. Mijn kasten stonden toen al vol en er zijn nadien alleen nog maar meer kasten bijgekomen. Toen had ik nog geen computer. Wat ze wel liever zagen. Maar eigenlijk heb je geen computer nodig om huisonderwijs te geven, heb het met gemak vele jaren zonder gedaan. Het is vooral door mijn gezondheid dat ik dat nadien wel nodig had. En ook om andere praktische redenen (zoals voor het bijbelse materiaal dat ik maak). Maar het is wel een feit: je kan je huisonderwijs een hele nieuwe dimensie geven als je eenmaal een computer hebt.
Nu zou ik die voorziening niet meer kunnen missen. Dus nu verzamel ik ook… computers. Hihi.
En vooral computerprogramma’s… Voor elk vak en elk leerjaar is er wel iets te vinden.
Nog een manier om op ander lesmateriaal te besparen. En op papier en inkt. :-)
Met de computer kunnen de kinderen ook meestal zelfstandig aan de slag. Ze hebben veel minder begeleiding nodig, wat dus nog een handig voordeel is voor mij.

Ach, ik kan al deze raad wel doorgeven aan anderen, maar ik ondervond ook al dat de meesten dat vaak liever zelf ondervinden. Gewoonlijk hoor ik een tijd later wel: je had toch gelijk! Nadat ze het “ongelukkigerwijs” zelf ondervonden. Dus ik heb het al opgegeven te verwachten dat anderen iets met mijn raad doen hihi. Misschien komen ze er op die manier alsnog een beetje vroeger achter dan wanneer ik niets zou zeggen. Dan scheelt het alsnog in de onkosten, stress enz. Wie weet... :-)

woensdag 18 mei 2011

Examens einde basisonderwijs

Al tweemaal ondergingen wij als gezin deze martelingen...
Met martelingen overdrijf ik nu wel wat... :-)

Ik herinner mij van mijn schooltijd dat wij dit 2 maal door moesten, elk jaar opnieuw. Tegenwoordig zijn er ook veel scholen waar ze zelfs 3 maal per jaar examens organiseren. Dus dan kun je die één keer op het gehele basisonderwijs per kind dat huisonderwijs krijgt, eigenlijk echt geen marteling noemen!

Wel is het beide keren best zwaar geweest, omdat ik telkens pas op het laatste moment besloten had om mijn dochters te laten deelnemen. Waardoor we dus slechts enkele weken hadden om ons voor te bereiden!
Ook dit keer twijfel ik weer. Vraag mij af wat voor zin het heeft enz. Normaal moest mijn derde dochter zogezegd vorig jaar voor haar examens gaan. Maar toen zaten we met onze verhuizing. Ik zag het toen echt niet zitten.

Nu probeer ik er eerder rekening mee te houden, zodat we niet weer alles in 3 of 4 weken moeten proppen… Maar door allerlei omstandigheden komt het er maar niet van eerder aan de voorbereidingen te beginnen! Ook die twijfels ontnemen mij steeds de zin om er echt aan te beginnen.

Niettemin, hier alsnog mijn poging.

Ik heb nog 12 dagen om te beslissen, want ik moet haar laten inschrijven voor 31 mei.
Dus de vorige keren zijn we telkens DAN pas begonnen met de voorbereidingen!
Door onze verhuizing hebben we hier en daar toch wel flink wat achterstand opgelopen. Niets dat niet in te halen is als we er eventjes stevig onze schouders onder zetten. Maar daaraan beginnen…

Ja of nee, ja of nee, ja of nee?
Ik heb al wel het inschrijvingsformulier afgedrukt gisteren.

Er zijn een aantal redenen om het wel te doen:
- die periode is al telkens een zeer toffe tijd geweest waarin we als moeder en kind dichter naar elkaar toe gegroeid zijn
- ik leer de capaciteiten en zwakheden van mijn kinderen beter kennen, de kinderen leren mij beter kennen
- het is een afsluiting van het basisonderwijs, iets dat anders maar steeds blijft aanslepen zoals dus nu al een jaar langer bij mijn derde dochter, waardoor zij nog steeds niet echt aan het secundair onderwijs is kunnen beginnen
- wat ze nog niet onder de knie hebben maar wel nodig hebben om aan het secundair te beginnen, wordt op deze manier dan toch nog in orde gemaakt
- die examens zijn een goede stimulatie om het basisonderwijs af te werken en af te sluiten, wat anders maar steeds wordt opgeschoven “want dat kan later ook nog”…

Redenen voor mij om het niet te willen:
- het kost TE VEEL van de vrijheid om ons eigen lesschema en ritme te volgen, want je moet tegen een bepaalde tijd alles hebben afgewerkt
- het bindt ons vast aan bepaald lesmateriaal, terwijl ik nog zoveel andere dingen zou willen toevoegen of zelfs in de plaats zou willen doen
- een aantal zaken zijn minder relevant of zelfs nutteloos maar moeten ook geleerd worden
- tijdverlies

Ik blijf het een nutteloos controlesysteem vinden. Examens bepalen NIET wat we later gaan kunnen in ons leven. Alleen ervaring in de praktijk kan ons voorbereiden op - en is nuttig in - het echte leven, niet het volproppen van ons hoofd met regeltjes en kennis.

En zo worstel ik dan maanden aan een stuk. Nu dus eigenlijk al een jaar voor mijn derde dochter, en geraak ik er maar niet uit. Behalve dan op het laatste moment waarschijnlijk weer... Pfffff.
Door de achterstand die we opliepen het afgelopen jaar, vermoed ik dat ik dit keer meer tijd ga nodig hebben om alles in te halen tegen de examens! Dus de paniek slaat toe…