Economie

Één van de eerste vakken waar ik me momenteel op probeer te focussen voor de examens, is economie. Al weken ben ik aan het broeden hoe ik daar zelf wat lesmateriaal bij kan maken, omdat een deel van het aangekochte materiaal vooral bedoeld is om te gebruiken in een klassituatie. Probeer bijvoorbeeld maar eens een zakgeldenquête uit te voeren met kinderen die geen zakgeld nodig hebben in een gezin dat samenwerkt en deelt... Gelukkig heb ik daar wat extra's rond gevonden online en zijn we uiteindelijk redelijk vlot door die lessen geraakt. We hebben er ook uitgebreid over gepraat. Kinderen leren veel door gesprekken met hun ouders. Het meeste van wat mijn kinderen ooit leerden, hebben ze niet van boeken of werkbladen, maar gewoon door lange diepgaande gesprekken met mij!

Verder heb ik in Ontwaakt! een aantal artikelen bijeen gezocht over het onderwerp en daar hoop ik nu een aantal werkbladen bij te kunnen maken. Het eerste is al af en liet ik mijn 16-jarige dochter alvast uittesten. :)

Onze kinderen zijn nochtans op economisch vlak al zeer bekwaam. Onze 3 oudste dochters (inclusief mijn getrouwde dochter) regelen samen de aankopen voor ons huishouden. Zij zijn dit gaan doen sinds afgelopen januari, omdat mijn man toen zijn enkel had gebroken. Onze kinderen namen zijn taken zodanig goed over, dat we er zelfs wekelijks geld mee bespaarden! Je let gewoon veel beter op geld als het niet je eigen geld is dat je uitgeeft. Dus bleven ze bepaalde taken behartigen, ook nadat hun vader terug mobiel werd. Zij doen nu wekelijks de huishoudelijke aankopen/boodschappen. DAT is het echte leven. Niet zo'n zakgeldenquête! Onze kinderen leren nu zelf verantwoord omgaan met een zeer beperkt budget. Ze plannen niet enkel de boodschappen, maar ook de dagelijkse maaltijden, wat ze daar voor nodig hebben, zoeken recepten op en maken afspraken over wie wanneer kookt. En zijn ook altijd bereid om in te vallen als een toebedeelde taak niet kan uitgevoerd worden door 1 van hen. Mijn dochters koken al vele jaren mee, maar nu regelen zij dus zelfs ook de aankopen van wat zij of hun vader gaan koken. De was & kuis doen ze ook al jaren, maar nu zijn ze zich veel bewuster van de producten die ze hier voor aankopen, de prijs, kwaliteit en ook de impact op het milieu. Ze houden eveneens bonnen, acties en aanbiedingen in het oog.

Zij zijn zich zeer bewust van onze geldnood, die er niet op gebeterd is sinds hun papa begin dit jaar 2 maanden niet kon gaan werken door zijn enkelbreuk. Als zelfstandige doe je dan alleen maar verlies. We hebben geld moeten lenen om onze doorlopende onkosten te kunnen dekken en er zijn verder enkel schulden bijgekomen. Redenen genoeg dus voor onze kinderen om hun hoofden bij elkaar te steken en uit te zoeken waarop ze kunnen besparen tijdens het boodschappen doen en het runnen van het huishouden. Ook onze jongste kinderen werken daar aan mee.

Hun relatie/vriendschap onderling is er nog sterker van geworden!

Verder komen ze via hun vaders zelfstandige zaak en mijn kaarsenatelier ook in aanraking met zakelijke aspecten zoals inkoop, verkoop, productieproces, diensten, winst (en vooral verlies hihi) enz.

Natuurlijk weet ik wel dat het vak economie meer omvat dan enkel huishoudbeleid en budgetteren. En natuurlijk weten ze ook meer over economie dan enkel dat. Maar in het dagelijkse leven zijn deze specifieke vaardigheden wel precies wat een gezin nodig heeft!

Alleszins, voor mij zijn ze meer dan geslaagd voor het vak economie. Maar zet dit alles nu maar eens om naar correcte antwoorden op de theoretische vragen van zo'n examen.

Frustraties, maar ook hoop

Bij het herlezen van enkele van mijn oudere blogs, moest ik toch eventjes slikken. Degenen die enthousiast mijn vooruitgang hebben gevolgd in het werken met nieuwe lesmethodes en het loslaten van de oude, zullen zeker en vast mee teleurgesteld zijn in enkele dingen die ik nu te vertellen heb.

Want doordat die examens opeens verplicht gemaakt werden, werd ik gedwongen volledig terug te grijpen naar de werkbladen en leerboeken, de schoolmethode dus, waarover die examens gaan, en is er op dit moment zo goed als geen plaats meer voor onze andere (betere) lesmethodes. GRR. Zo frustrerend. Nu moeten ze alsnog zoveel onnuttige rommel er inpompen, tijd die we aan nuttigere en interessantere dingen hadden kunnen besteden! ZEER frustrerend dat iemand die niets met je gezin te maken heeft, zomaar de macht in handen heeft om te beslissen voor jou als ouder welke onzin je je kind MOET leren, en vooral: daar een tijdslimiet opzet! (Ik begrijp hen ook wel: ze moeten ergens een lijn trekken. Niet elke huisonderwijzer geeft onderwijs in het belang van zijn of haar kind - een mate van controle en richtlijnen zijn nu eenmaal nodig.)

Maar langs de andere kant: het alternatief is al helemaal geen optie: naar school gaan. Als ik moet kiezen tussen die examens en school, dan is de keuze snel gemaakt natuurlijk!

En daarbij, op school zouden ze die stress en miserie ook meerdere keren per jaar doormoeten, en leef je als ouder evengoed mee! Dan krijgen ze telkens tijdens de examenperiode alle vakken achter elkaar. En dit elk jaar opnieuw, tot 3 keer toe. Voor de examencommissie zijn het eigenlijk enkel de examens einde 1e graad die je dan kunt spreiden over 3 jaar tijd, indien gewenst. Ook heb je als ouder geen garantie dat je kind slaagt via een school. Zeker niet meer dan als je zelf de lessen verzorgt. Vele kinderen in het schoolsysteem dubbelen. Ik ben zelf meermaals gedubbeld, ondanks mijn hoogbegaafdheid. Factoren zoals schoolmoeheid en een totaal gebrek aan interesse voor sommige onderdelen van de "gekozen" richting of lesmethodes van sommige leerkrachten, wegen ook mee door in de slaagkansen.

Ik vind het nu pure zaligheid om een onderwerp te bestuderen en volledig uit te pluizen. Ik heb zelf nu veel meer plezier in leren dan vroeger op school!

Ja, ik had 3 jaar geleden andere plannen. Maar de regering besliste anders. Ben daar nog altijd niet over te spreken. Ook niet over het feit dat ze slechts 1 herkansing krijgen. Dit is niet eerlijk ten opzichte van kinderen die meer moeite hebben met leren, of met handicaps en leerstoornissen te maken hebben, enz.

Gelukkig is voor ons alles over een paar jaar voorbij. Daarna toch nog enkele jaren dat we (terug) van onze vrijheid kunnen genieten, hoop ik. En gelukkig hebben we vóór die verplichting ook al flink wat plezier gehad met ons huisonderwijs. Alhoewel ik natuurlijk pas enkele jaren geleden echt zover was om daadwerkelijk veranderingen aan te brengen en ons te verlossen van dat beperkende schoolsysteem, en we er nu uiteindelijk alsnog niet vanaf zijn door die nieuwe regeling.

Momenteel ben ik bezig met naar alternatieve lesmaterialen zoeken voor de vakken waarover ze examens krijgen. Maar blijkt dat moeilijk zeg! Voor het basisonderwijs heb ik die zoektocht ook verricht en is er online een berg aan alternatieven te vinden. Maar voor SO is dat al een stuk moeilijker. In het Engels is er wel meer te vinden, maar dat komt natuurlijk niet allemaal overeen met de eindtermen hier. Dat moet ik dan ook eerst nog uitzoeken, wat er wel aan de orde is en wat niet. Het voelt alsof ik zoek naar een naald in een hooiberg... of naar een bepaalde naald in een berg met naalden?

Ik heb al wel enkele eigen ideeën, maar natuurlijk gaat daar ook weer tijd insteken om dat uit te werken. Dat heb ik niet in 1, 2, 3 klaar en ondertussen moet het lesgeven ook kunnen doorgaan hè.

3 jaar heb ik. 3 jaar om Ashanti door al die examens te loodsen. Liefst zou ik het sneller afwerken indien mogelijk. Hoe sneller van die beperkingen vanaf, hoe beter. Daarna zijn we weer vrij om nuttigere en uitgebreidere lesoorden te verkennen.

En weer kwamen mijn werkstukken in het gedrang. En weer mijn lessen Latijn. En weer mijn talenuitbreidingen. En weer mijn lapbookplannen. Frustratie ten top!

(Trouwens, de lapbooks die we al samen maakten, heb ik meegegeven als onderdeel van dat gevraagde portfolio voor muzische vorming. En die maakten gelukkig indruk, oef. :) )

En nee, ik krijg het er niet allemaal samen bij ingeperst. Mijn fysieke gezondheid, maar ook door omstandigheden van buitenaf waar wij geen controle over hebben: het zorgt er allemaal mede voor dat onze mogelijkheden beperkt zijn. Dus voorlopig moet ik het houden bij ongewilde prioriteiten: de voorbereidingen van die examens ASO.

13 examens in 3 jaar tijd. Dat wil zeggen: bv. 4, 4 en 5 per jaar. Of op 2 jaar tijd bv. 6 en 7 per jaar. Dat wil eveneens zeggen dat we steeds een aantal maanden tijd hebben om aan de kleine vakken te werken en daarnaast voortdurend aan de grote vakken moeten werken. Enkel voor Nederlands en wiskunde zijn geen buizen toegestaan. Bij de andere vakken is een beperkt aantal buispunten toegestaan, onder bepaalde regels.

Jehovah heeft ons nu al zover gebracht... Met zijn hulp moet dit volgende doel ook haalbaar zijn. :)

Ik vind het nog steeds heerlijk om mijn kinderen les te geven, hen zelf alles te leren. Dat is puur genieten en voor mij het ultieme moederschap. En dat kan geen enkele regeling of wet mij ontnemen!

Positieve resultaten met onze nieuwe lesmethode

In één van mijn vorige blogs vertelde ik over nieuwe werkbladen die ik speciaal bij het onderdeel "Voor Gezinsbespreking" uit Ontwaakt! maakte. 2 weken geleden gebruikten we zo'n blad voor het eerst bij de gezinsaanbidding, bij het tijdschrift van januari. Dat ging echt super! Weer een geslaagde uitbreiding! :-) Er zat een onderdeeltje bij met een opdracht over "iemand helpen". Wel, elk van de kids heeft dat ingevuld en daar zijn enkele heel mooie voornemens uit voortgekomen. Één voorbeeld daarvan is dat de kinderen de afgelopen 2 weken de auto gekuist hebben! Mijn ventje deed dat altijd en het is eigenlijk nooit ter sprake gekomen om dat door de kids eens te laten doen. Gewoon niet aan gedacht. Maar nu kwamen ze spontaan zelf met dat idee en deden het dus ook. Echt een supertof resultaat! Ook hebben ze nu vaker samen het eten gemaakt, wat nog zo'n voornemen was.  Nu ben ik dus eens zo enthousiast en content dat ik die werkbladen maakte, en dat we nu eindelijk dat prachtige materiaal dat het Genootschap ons verschafte, ook daadwerkelijk kunnen gebruiken in ons gezin. Soms moet je gewoon even zoeken hè, (of enkele jaren in dit geval hihi) en dingen aanpassen aan hoe dit het beste werkt voor je eigen gezin. :-)

Ik heb voorlopig dan maar besloten om ze op bestelling beschikbaar te maken, voor in het geval er nog gezinnen zijn die zo'n extra duwtje kunnen gebruiken om met die artikelen te starten.

En ik wacht nu in het vervolg vol ongeduld op de nieuwe Ontwaakt! om daar weer mee aan de slag te gaan, ook in verband met de andere werkbladen die ik erbij maak. Want die werkpakketten bij dit tijdschrift zijn eveneens echt nog steeds een succes bij mijn 3 oudsten. En ik krijg nog steeds nieuwe ideeën bij. Zo maakte ik bij juli een pakket met opdrachten bij 7 artikelen (eerst bij 6, maar kreeg later nog een idee meer). Nadien werkte ik terug wat verder aan het pakket bij april en nu zit ik al aan opdrachten bij 8 artikelen en 2 puzzels op 2 verschillende niveaus die haast het volledige tijdschrift van die maand overlopen (kernwoorden). In totaal bij april 12 bladzijden op dit moment, bij juli 7 bladzijden. (Download hier)

Mijn zoon kon daardoor ook een blad meer maken. Hij krijgt steeds het werkblad bij "Toeval of ontwerp?", het werkblad bij de "Bijbelkaart" en nu dan ook een puzzel waarbij hij woorden moet zoeken uit meerdere artikelen, waardoor hij toch ook enkele interessante en leerzame stukjes moet lezen waarvan ik graag zou hebben dat hij die zeker leest. :-)

Ik voel mij nu veel beter bij het lesmateriaal van mijn kinderen. Bij dit lesmateriaal moeten zowel zij als ik geen schrik meer hebben dat ze iets tegenkomen wat niet geschikt is. Het materiaal is steeds betrouwbaar, en altijd respectvol tegenover en over onze Schepper. Iets waar wij als gezin nu eenmaal veel belang aan hechten!

Verder gaf ik ook weer zo'n losse opdacht, zoals ik gepland had: ditmaal moeten ze een onderdeel van chemie onderzoeken (zoals ze ook al eens moesten voor fysica en geschiedenis) en mijn derde dochter (13,5 jaar) voerde die opdracht al uit. Weer wist ze mij te vertellen dat, hoewel ze in eerste instantie er tegenop zag (chemie was nog nieuw en onbekend voor haar), ze al snel interessante dingen tegenkwam tijdens haar speurtocht en haar werkstuk was dan ook vlot afgewerkt! :-)

Ik heb nog geen seconde spijt gehad van mijn beslissing om te veranderen van lesmethode. Ik heb alleen maar spijt dat ik de moed niet eerder had en er zo lang over deed. Maar alles heeft nu eenmaal tijd nodig, en de omstandigheden moeten er ook naar zijn. Ben al blij dat ik dit alles nog ontdek en leer terwijl mijn kinderen er nog vruchten van kunnen plukken. :-)

Proefperiode

Ik heb de knoop doorgehakt.

Iets wat ik al vele jaren wil, is dat een groot deel van de schoolwerkbladen volledig afgeschaft worden ten huize Lambregts. :-)

Tot nu toe heb ik alle nieuwe plannen steeds proberen te combineren MET die werkbladen en schoolboeken. Maar dan ondervinden we telkens opnieuw dat de werkbladen er voor zorgen dat de andere (betere) methoden op de achtergrond raken, of dat er gewoon geen energie, moed en tijd voor over is.

Wat hield mij tegen om het schoolmateriaal los te laten?

Wel, in de eerste plaats vooral de onwetendheid over de manier waarop ik dat materiaal moest vervangen. Dit geldt vooral voor de vakken die niets met talen te maken hebben.

Verder zat ik ook met wiskunde... (Maar ook voor dat vak heb ik ondertussen de knoop doorgehakt.)

En dan de vraag hoe ik hen voldoende Frans en andere talen leer zonder die schoolboeken...

Plus dat ik wel al heel veel geld in al dat materiaal stak hè... Ik vond het moeilijk om dat dan niet meer te gebruiken... Al dat geld heb ik dan voor niets uitgegeven!

Hier nu het plan.

Ik heb mijn drie oudsten al hun materiaal behalve de taalvakken laten afgeven aan mij. (Enkel de kleine overschot van het vak muziek heb ik in de kaft laten zitten bij Ilani, die dit vak nog moest afwerken, omdat dit geen zwaar vak is en het niet zoveel en niet zo moeilijk is.)

Dus de taalvakken houden ze, maar al de rest heb ik opzij gelegd. Bijbelstudie blijft natuurlijk ook gewoon. Maar met de werkbladen die ik zelf maak, hebben ze nooit problemen gehad, buiten dan dat de ene natuurlijk al wat liever puzzels oplost dan de andere. Ik begrijp nu ook waarom mijn bijbelse werkbladen wel altijd zo effectief waren en de schoolwerkbladen niet. Ik ontwerp die altijd zodanig dat ze meestal moeten gaan opzoeken om antwoorden te vinden, wat net die onderzoeksdrang wel stimuleert! Hetzelfde effect hebben de opdrachtbladen die ik ontwerp bij Ontwaakt!.

We gaan nu een proefperiode houden met de nieuwe lesplannen (unschooling, notebooking en lapbooking).

Als het werkt, hou ik het zo. Eerst moeten ze wennen aan deze manier van werken. Als ze het eenmaal goed onder de knie hebben en er is tijd over, kunnen ze eventueel nog de resterende werkbladen afwerken die ik nu opzij gelegd heb. (Enkele kaften vol!) Maar als dit er niet meer van komt, ook goed. PRIORITEIT is nu dat hun natuurlijke leerdrang terug hersteld wordt en ze terug bewuster plezier krijgen in exploreren en leren. Ze leren allen heel graag, maar de schoolwerkbladen ontmoedigde dit en werkte hun onderzoeksdrang tegen.

Bij de twee jongsten hadden we de afgelopen maanden al wat afgebouwd. Zij krijgen momenteel nog slechts 2 keer in de week de schoolwerkbladen, de andere dagen werken ze met Piccolo en de tijdschriftjes van Averbode. En ook probeer ik nu regelmatiger een leerzaam spel met hen te doen. Mijn doel met hen is om uiteindelijk nog meer veranderingen aan te brengen (zoals eveneens notebooking en lapbooking als regelmatiger onderdeel toevoegen), maar eerst moet ik nu het middelbaar onderwijs onder handen nemen. Ik laat mijn twee jongsten al een tijdje wat vrijer en ik merk dat de onderzoeksdrang al heel wat toegenomen is. Ze leren letterlijk een pak MEER met MINDER schoolwerkbladen. :-)

En verder besefte ik nog iets belangrijk deze week!

Ik heb tot het vierde ASO materiaal voor het vak Engels aangeschaft. Normaal zou ik dan daarna dat van het vijfde en zesde nog kopen. Want mijn plan was eerst om voor Frans en Engels verder nog wel schoolmateriaal te kopen. MAAAAAAR... Ik heb zelf maar Engels gehad tot 4 ASO, want daarna ben ik overgestapt naar het deeltijds onderwijs omdat ik school echt intens beu was. Toch kan ik zeer goed Engels. Die taal is voor mij een tweede natuur. Ik heb Natascha vorig jaar al eens een werkstuk laten maken in het Engels, en dat was echt fantastisch goed. De enkele fouten die ze had, daarover heb ik haar direct uitleg kunnen geven en daardoor leerde ze onmiddellijk bij wat ze precies nodig had, en niet nog een heleboel uitleg over onnuttige extra's die ze al kon. (Zoals in de werkboeken.)

De Engelse lessen op school waren voor mij echt vooral tijdopvulling. Ik had daar niet veel aan, net zoals het vak Nederlands. Met basisonderwijs had ik die vakken al echt onder de knie, meer had ik niet nodig. Ook zijn er verschillende onderdelen die ik door de onderwijsmethode op school na al die jaren nog steeds niet begreep voor meerdere vakken, en pas later toen ik die zaken moest uitpluizen voor mijn kids, eindelijk begreep. Puur door zelfonderzoek! Dus ook daar faalde het schoolsysteem.

Vandaar dat ik eveneens besloten heb te stoppen met schoolmateriaal te kopen voor het vak Engels (zoals ik ook eerder al besloot aangaande het vak Nederlands). Ik kan dat nog altijd doen als dat ooit nodig zou zijn voor mijn andere kids. Maar ook bij hen ben ik daar vrij gerust in, want ik bemerk bij hen allen dezelfde talenten als bij mijn oudste op die respectievelijke leeftijden.

Ik ga mijn oudste dochter nu zeker meer werkstukken in het Engels laten maken, en ook de sprong wagen om dit eveneens in de Franse taal te proberen. Frans is voor mij moeilijker dan Engels, dus daar ontbrak het me wat aan moed. Maar ik moet het minstens eens proberen. Lukt het mij niet om het werkstuk te verbeteren, kan ik nog altijd hulp vragen. Het zal wel meevallen, want ik had ook geen problemen met haar Franse toespraakje te verbeteren (waar ik trouwens niet veel aan moest verbeteren). Is ze er nog niet klaar voor, dan stel ik de volgende poging nog wat uit. (Maar ik vermoed dat het wel mee gaat vallen...)

Een toespraakje maken in het Frans is veel makkelijker voor mij, omdat ik dan veel uit de publicaties kan halen en dit maar aan te passen heb, en ook de Nederlandse vertaling voor mijn neus heb via de WT Library. Een werkstuk is andere kost hè. Maar net zoals dat Engelse werkstuk, zou het mij wel een goed idee kunnen geven van waaraan er nog gewerkt moet worden. Op die manier gaat het onderwijs veel doeltreffender zijn en moet ze niet eindeloos maar werkbladen blijven invullen. (En moet ik daar ook niet steeds voor blijven bijkopen...)

Ik weet meestal snel of iets goed is of niet, heb altijd goede instincten gehad. Maar moed... Da's minder. Ik heb vaak totaal geen zelfvertrouwen hè. Ik weet soms al jaren dat iets goed of slecht is, anders moet enz. Maar de moed vinden en voldoende zelfvertrouwen om er ook echt iets aan te doen, om veranderingen door te voeren... Een ramp!

En als ik dan eindelijk moed vind en zie hoeveel beter het daarna is, dan vraag ik mij steeds af waarom ik die stap niet eerder had kunnen zetten en dan vind ik mezelf zo zwak hè.

Maar in mijn goede dagen denk ik dan: beter dat ik nu nog de stap heb durven zetten dan nooit!

En ik vertrouw ook op Jehovah. Hij laat vaak bepaalde dingen een tijd toe om er uit te leren en sterker van te worden en hij zorgt ALTIJD tijdig voor een oplossing of uitweg. Elk proces heeft steeds tijd nodig. En zelfs al wil je het liefst morgen alles al goed kunnen wanneer je iets nieuws leert, de meeste groeiprocessen in het leven hebben wel degelijk veel tijd nodig, soms zelfs jaren.

We starten nu rustig onze proefperiode. De kinderen reageren met gemengde gevoelens. Langs de ene kant zijn ze blij en opgelucht dat ze die berg werkbladen hebben zien slinken. Maar langs de andere kant lopen ze nu een beetje verloren omdat ze niet goed weten wat er komen gaat en is er nog de angst of ze wel gaan kunnen wat ik van hen vraag enz. Maar ze reageren toch wel opgewonden ook. :-) Want de test met het fysicathema ging veel beter dan ze zelf hadden verwacht!

Ik weet dat het wel in orde komt. Jehovah bracht ons al tot hier, ik weet dat hij ons ook zal leiden de rest van onze weg!

Nieuw lesplan krijgt vorm

Deze week had ik een project gepland voor mijn 3 oudsten. Mijn opdracht voor hen bestond ditmaal maar uit één woord: fysica. Het was de bedoeling dat ze dit zelf verder inkleden en er een werkstuk rond maken. En dat ze het geleerde op het einde van de week zouden omzetten in een lapbook.

Het doel was dat ze leren wat fysica precies inhoudt. Fysica is iets dat je in grote lijnen moet kennen voor in het dagelijks leven, maar al die extra's die erbij komen in de schoolboeken, zoals de vele proeven en formules, da's meer voor de individu die daar echt een interesse voor heeft en er zijn hobby van wil maken, vind ik persoonlijk. Of voor hen die dat later in hun beroep nodig hebben. Als ik dat opzoek in een encyclopedie of op het internet, dan moet ik geen dikke boeken doorlezen om te weten te komen wat fysica inhoudt en wat de toepassingen er van zijn. Media zoals Wikipedia en de Watchtower Library (Ontwaakt!) vind ik daar zeer geschikt voor. De onderdelen waar je dan meer over wil weten, daar kan je gewoon op klikken en zo steeds verder. En zo verken je datgene wat je interesseert en wordt het niet saai of irritant. En de dingen die je interesseren, blijven gewoonlijk ook hangen. Op een werkblad bij een schoolboek wordt datgene aangeboden wat anderen vinden dat je zou moeten interesseren... Niet echt stimulerend om verder te zoeken. En zelfs als het je interesseert, ben je niet echt geneigd om nadien nog verder uit te diepen wat je in de klas "leert". Geef nu toe, wie van ons ging vroeger 's avonds na schooltijd nog de behandelde lessen van die dag in de klas, verder uitdiepen? (En ja, zulke personen zijn er wel, maar de meeste onder ons hadden na een hele dag er toe gedwongen te worden op school, echt wel genoeg van leren en wilden alleen nog maar aan ontspanning denken!)

Het schoolsysteem vernietigt de natuurlijke leergierigheid en onderzoeksdrang van een kind. Alles wordt hen steeds aangeboden en opgedragen. Op school is het nu eenmaal steeds "moeten". En bij nalatigheid of faling volgt er een bestraffing door middel van minder punten... Nog maar gezwegen over de constante competitie en het vergelijken onderling. Wat een leerkracht zelfs met de beste bedoelingen niet kan voorkomen.

Dus, zoals verteld, ik gaf de opdracht "fysica". Na de eerste dag was ik er al achter dat deze opdracht enigszins anders ging uitlopen dan verwacht. Mijn dochters stonden er nogal kritisch tegenover. "Wat moet ik daar nu mee?"

Mijn oudste is al voldoende volwassen om er aan te beginnen zodra ze tijd heeft en er altijd iets goeds van te maken, ook als zij daar in eerste instantie tegenop ziet. Dus als zij bedenkelijk kijkt wanneer ik weer eens een "vreemde" opdracht geef, dan maak ik mij geen zorgen hihi.

Er was een iets uitgebreider gesprek nodig met mijn tweede dochter over wat ik allemaal bedoelde. Zij was de moedigste en begon er die eerste dag dan toch maar aan. Ik had haar enkele voorbeelden gegeven en met één van die voorbeelden ging ze aan de slag... (enkel een naam van een persoon die ik genoemd had.) Wat diezelfde dag nog resulteerde in een hele uitleg van haar aan mij over al de interessante dingen ze gevonden had! (Ik dolblij en opgelucht... hihi!)

Mijn derde had wat meer tijd nodig om moed te vinden, zag van de drie de opdracht het minst zitten. (Begrijpelijk, want heeft ook nog geen fysica in haar lespakket gehad, dus onbekend terrein.) Ik had haar eveneens gezegd dat ze eens moest kijken of er iets specifiek tussen zat wat haar interesseerde. En zo vond ze de volgende dag dus iets en begon er ook aan. En de dag nadien kreeg ik ook van haar te horen dat ze het nu wel interessant vond en wel zag zitten. :-)

Het onderwerp wat mijn tweede vond en verder wil uitwerken, heeft eigenlijk niet meer zoveel te maken met fysica. Vandaar dat ik zei dat deze opdracht anders ging uitlopen dan verwacht. Maar wel in een positieve zin! Ik heb veel gelezen over notebooking, lapbooking en unschooling enz. En zonder dat ik het verwacht had, heb ik datgene bereikt waar ik al zo vaak over las! Dat een kind dus een onderwerp kiest (of krijgt aangeboden om op gang te helpen) dat hem/haar interesseert en dat dan verder uitpluist, zodanig dat het een echte leerzame les wordt.

Dus al tijdens de tweede dag paste ik de opdracht aan. Het thema bleef fysica van waaruit ze hun reis moeten starten, maar ze mogen zelf inkleden welke richting dat ze van daaruit dan verder gaan. Als ze beginnen met het onderwerp fysica, lezen en leren ze daar toch al direct iets over, terwijl ze verder speuren naar puntjes die hen wat meer interesseren.

En daaruit ontstond mijn nieuw lesplan! Wat ik nu wil proberen is ze elke keer (voorlopig geen vast schema, maar wanneer het lukt) een ander thema aan te bieden (tenzij ze zelf al iets gevonden hebben dat ze willen onderzoeken) en hen dan diezelfde werkwijze laten volgen. Ik ga hierbij zeker gebruik maken van de vakken die gebruikelijk zijn in het secundair onderwijs, als thema zoals ik nu dus deed. Dit wil zeggen dat ik het thema fysica dus nog meerdere keren zal aanbieden, en zo ook de andere vakken. Hier gaan ze veel meer mee leren dan door altijd maar die werkbladen in te vullen. Voor de taalvakken werken we gewoon verder met het materiaal dat we hebben.

Thema's kunnen bijvoorbeeld zijn: geografie, geschiedenis, bijbelse geschiedenis, literatuur, kunst, cultuur, geneeskunde, chemie, biologie, economie, muziekgeschiedenis, klassieke talen, technologie, fysica, taalwetenschap, psychologie, wiskunde (de leuke kanten ervan hihi) enz. Heel wat van deze thema's komen trouwens ook in het tijdschrift Ontwaakt! regelmatig aan bod.

Ook de twee jongsten heb ik (bij toeval) aangemoedigd tot exploreren. Mijn zoon houdt enorm van onderzoeken en vooral van experimenteren. (En betrekt maar al te graag zijn zussen in zijn ontdekkingstochten.) We hebben een microscoop en die haalde hij net deze dagen nog eens te voorschijn. Dus spoorde ik hem aan om de volgende dag daar wat proeven mee te doen en dingen te onderzoeken. En dat deed hij. :-) Hij kwam regelmatig vertellen wat hij ontdekt had en soms kwam hij ons allemaal roepen om te komen kijken. (Of hij komt met microscoop en al tot in mijn bed hihi.) Verder heb ik ook enkele keren mee gezocht naar dingen die we onder de microscoop konden bekijken. We vonden het echt leerzaam en vooral leuk! :-)

Mijn kids hebben mij ooit al meerdere malen verteld dat die werkbladen zo ontmoedigend en vaak saai zijn... Die ontnemen hen echt de zin om te leren en te exploreren.

Mijn derde dochter, die vorig jaar examens voor het basisonderwijs aflegde, vertelde me dat ze nadien de smaak van studeren terug te pakken had en de eerste periode na de examens haar lessen graag deed. Maar na een tijdje sloeg de sleur toch terug toe en nu doet ze het weer niet meer zo graag. Dus nogal een geluk dat ik in diezelfde periode ben begonnen met ernstig te speuren naar een nieuw lesplan.

Ben benieuwd naar het einde van de week, want dan is het de bedoeling om de oudsten hun eerste lapbooks te laten maken. Spannend! :-) (Of eventueel volgende week, als het deze week niet moest lukken. Ik probeer steeds tot een bepaalde mate flexibel te blijven.) Ik heb al heel wat mini-boekjes voorgeknipt en ineen geknutseld, om het hen zo makkelijk mogelijk te maken de eerste keer. En ik ga hun natuurlijk helpen indien gewenst. Want ook tegenover lapbooking staan ze wat kritisch. Maar mijn ervaring leert me dat, zodra ze datgene waar ze kritisch tegenover staan, geprobeerd hebben, ze het meestal wel leuk vinden. Dus ik moet hen gewoon even doen doorbijten. Handje vasthouden, over de streep trekken, enz. Hihi.

Mijn doel is wel om die natuurlijke drang naar leren en kennis opdoen, terug volledig te ontplooien in mijn kids. De eerste resultaten zijn al zeer beloftevol. :-)

En wat er zich hier allemaal afspeelde de afgelopen week in het huisonderwijs ten huize Lambregts, is alweer veel dichter bij het beeld dat ik had, toen ik nog geen kind had en nadacht over hoe ik later mijn kinderen huisonderwijs zou willen geven!

Nieuw lesplan: Notebooking

In al die jaren dat ik al huisonderwijs geef, is het al vaker voorgekomen dat we aan een punt van grote veranderingen kwamen. Vaak is het zo dat iemand die huisonderwijs geeft, haast voortdurend op zoek is naar "betere methodes". Het wil vooral zeggen dat je meegroeit met je kind(eren). Een methode die op een bepaald moment goed werkt, kan een tijd later wel eens niet meer werken. Een kind groeit voortdurend, ontwikkelt nieuwe capaciteiten en interesses en nieuwe behoeften volgen dan automatisch. Nog een voordeel van huisonderwijs: je kan je voortdurend aanpassen aan je kind, waardoor het echt onderwijs op maat krijgt!

Zo zijn de werkpakketjes bijvoorbeeld in de loop der jaren geëvolueerd van het dagelijks door mij persoonlijk verdelen toen de kinderen nog jonger waren, naar het hen zelf laten bepalen wat ze precies doen dagelijks, nu ze groter zijn. De twee jongsten krijgen op dit moment nog steeds vooraf samengestelde pakketjes. (Met dank aan mijn oudste dochter die zich daar nu over ontfermt!)

Maar de tijd ging voorbij, de kinderen groeiden en opnieuw veranderden de behoeften van ons gezin.

Daarom ging ik weer maar eens op zoek naar nieuwe methodes.

Wat ik vond, is eigenlijk iets dat we al jaren af en aan deden tussendoor: "notebooking". Alleen was ik mij er niet van bewust dat dit een naam heeft en als degelijke beproefde leermethode bestaat!

Ik voegde door de jaren heen allerlei aspecten van andere methodes toe. 

Eén methode waar ik al lang zeker positief tegenover sta bijvoorbeeld, is de Montessori-methode. Ik voegde dan ook een aantal elementen daarvan toe aan ons huisonderwijs, voor zover dit mogelijk was.

Ook "lapbooking" is iets dat mij zeer zeker aanspreekt. Maar iets moeilijker uit te voeren in onze situatie.

Ik was dan ook zeer verheugd toen ik onlangs "notebooking" ontdekte! Een eenvoudigere versie van "lapbooking", en zeer zeker uitvoerbaar in onze situatie! Het heeft aspecten van zowel de Montessori-methode als lapbooking. En zoals eerder gezegd, iets dat we, zonder het te beseffen, al lang af en toe toepasten!

Ik heb al wat ideeën uitgewerkt en plannen opgesteld. Ik  maakte al een heleboel sjablonen en drukte er ook al heel wat af. Sommige opdrachten gaf ik al door aan de drie oudste kinderen.

Maar er is nog wel wat werk aan de winkel voor de veranderingen zichtbaar gaan zijn!

Ik heb gelezen dat we, om dit echt goed te laten werken, de oude methode helemaal moet loslaten. Iets wat voor mij moeilijker is, omdat ik daar zo afhankelijk van ben geworden door de jaren heen. Met de oude methode bedoel ik het dagelijks verwerken van werkbladen. Ook de kinderen zijn daar al heel lang aan gewoon natuurlijk. Dus het aanpassingsproces zal nog even duren.

Ook komen de examens er weer aan en ditmaal is het de beurt aan mijn derde dochter. Eigenlijk moest ze vorig jaar al, maar door de verhuizing waar we toen net voor stonden en al volop voor aan het inpakken waren, zag ik dat echt helemaal niet zitten!

Maar dit keer wil ik het niet langer uitstellen, want ondertussen is ze al 12 en wil ik graag verder kunnen gaan met het secundair onderwijs. Iets wat ik tot nu toe nog steeds niet echt kon doordrijven, aangezien ze nog steeds eerst met de basismethodes moet bezig zijn ter voorbereiding van die examens. En daardoor ben ik nog niet onmiddellijk van die werkbladen vanaf. Die examens vinden plaats in een school en die toetsen zijn volledig gebaseerd op schoolmateriaal. Om mijn kinderen daar dus soepel door te krijgen, probeer ik steeds van soortgelijk materiaal gebruik te maken tijdens de voorbereidingen.

Persoonlijk vind ik dat ze veel meer leren als ze aan "notebooking" doen. Wij noemen dit hier eigenlijk werkstukken maken. Maar dan toegepast op zowat alles wat er te leren valt!

Ik ben toevallig enkele maanden geleden begonnen met de drie oudsten wekelijks een werkstuk te laten maken. Ze hebben daar enorm veel mee bijgeleerd! Zo'n werkstuk is altijd vakoverschrijdend. Er komt vaak natuurkunde, taal, economie, aardrijkskunde, geschiedenis, enz. bij aan bod. 

Neem gerust eens een kijkje op de pagina Projecten en Projecten uit het verleden. Daar kun je zien waar we ons op die manier al mee bezig gehouden hebben.

Mijn bedoeling is nu om dit op bijna alle vakken toe te passen.

Wanneer precies, dat weet ik nog niet. April is nu pioniersmaand en mei zal dan gewijd worden aan de voorbereidingen van de examens. Die vinden plaats in juni, dus waarschijnlijk kunnen we dan nadien pas echt grotere aanpassingen beginnen maken.

Ondertussen heb ik nog wat tijd om er verder over na te denken, nog wat opzoek- en voorbereidingswerk te doen en een uitgebreider plan te vormen over hoe we het precies allemaal gaan aanpakken.