Economie

Één van de eerste vakken waar ik me momenteel op probeer te focussen voor de examens, is economie. Al weken ben ik aan het broeden hoe ik daar zelf wat lesmateriaal bij kan maken, omdat een deel van het aangekochte materiaal vooral bedoeld is om te gebruiken in een klassituatie. Probeer bijvoorbeeld maar eens een zakgeldenquête uit te voeren met kinderen die geen zakgeld nodig hebben in een gezin dat samenwerkt en deelt... Gelukkig heb ik daar wat extra's rond gevonden online en zijn we uiteindelijk redelijk vlot door die lessen geraakt. We hebben er ook uitgebreid over gepraat. Kinderen leren veel door gesprekken met hun ouders. Het meeste van wat mijn kinderen ooit leerden, hebben ze niet van boeken of werkbladen, maar gewoon door lange diepgaande gesprekken met mij!

Verder heb ik in Ontwaakt! een aantal artikelen bijeen gezocht over het onderwerp en daar hoop ik nu een aantal werkbladen bij te kunnen maken. Het eerste is al af en liet ik mijn 16-jarige dochter alvast uittesten. :)

Onze kinderen zijn nochtans op economisch vlak al zeer bekwaam. Onze 3 oudste dochters (inclusief mijn getrouwde dochter) regelen samen de aankopen voor ons huishouden. Zij zijn dit gaan doen sinds afgelopen januari, omdat mijn man toen zijn enkel had gebroken. Onze kinderen namen zijn taken zodanig goed over, dat we er zelfs wekelijks geld mee bespaarden! Je let gewoon veel beter op geld als het niet je eigen geld is dat je uitgeeft. Dus bleven ze bepaalde taken behartigen, ook nadat hun vader terug mobiel werd. Zij doen nu wekelijks de huishoudelijke aankopen/boodschappen. DAT is het echte leven. Niet zo'n zakgeldenquête! Onze kinderen leren nu zelf verantwoord omgaan met een zeer beperkt budget. Ze plannen niet enkel de boodschappen, maar ook de dagelijkse maaltijden, wat ze daar voor nodig hebben, zoeken recepten op en maken afspraken over wie wanneer kookt. En zijn ook altijd bereid om in te vallen als een toebedeelde taak niet kan uitgevoerd worden door 1 van hen. Mijn dochters koken al vele jaren mee, maar nu regelen zij dus zelfs ook de aankopen van wat zij of hun vader gaan koken. De was & kuis doen ze ook al jaren, maar nu zijn ze zich veel bewuster van de producten die ze hier voor aankopen, de prijs, kwaliteit en ook de impact op het milieu. Ze houden eveneens bonnen, acties en aanbiedingen in het oog.

Zij zijn zich zeer bewust van onze geldnood, die er niet op gebeterd is sinds hun papa begin dit jaar 2 maanden niet kon gaan werken door zijn enkelbreuk. Als zelfstandige doe je dan alleen maar verlies. We hebben geld moeten lenen om onze doorlopende onkosten te kunnen dekken en er zijn verder enkel schulden bijgekomen. Redenen genoeg dus voor onze kinderen om hun hoofden bij elkaar te steken en uit te zoeken waarop ze kunnen besparen tijdens het boodschappen doen en het runnen van het huishouden. Ook onze jongste kinderen werken daar aan mee.

Hun relatie/vriendschap onderling is er nog sterker van geworden!

Verder komen ze via hun vaders zelfstandige zaak en mijn kaarsenatelier ook in aanraking met zakelijke aspecten zoals inkoop, verkoop, productieproces, diensten, winst (en vooral verlies hihi) enz.

Natuurlijk weet ik wel dat het vak economie meer omvat dan enkel huishoudbeleid en budgetteren. En natuurlijk weten ze ook meer over economie dan enkel dat. Maar in het dagelijkse leven zijn deze specifieke vaardigheden wel precies wat een gezin nodig heeft!

Alleszins, voor mij zijn ze meer dan geslaagd voor het vak economie. Maar zet dit alles nu maar eens om naar correcte antwoorden op de theoretische vragen van zo'n examen.

Woonkamer versus leslokaal

Door de jaren heen hielp ik heel wat gezinnen met het opstarten van hun huisonderwijs. Hierbij bemerkte ik dat velen de drang hebben om alsnog aan iets schools vast te houden. Zo wilden ze vaak een “leslokaal”, een echte klas, maken. Liefst in een ruimte apart, met schoolbankjes en al, als het even kan. Sommigen hadden daar de plaats voor en deden dit dan ook. Bij sommigen ging dit goed, bij anderen dan weer niet.

Ben daar zelf geen voorstander van. Voor mij is dit ook nooit praktisch geweest. Naast het huisonderwijs gaat je gewone dagelijkse leven ook nog door. Probeer maar eens te koken, te strijken of andere huishoudelijke klusjes te doen als jij je kinderen in het oog moet houden in die aparte kamer.

Wij hebben onze lesruimte in de woonkamer. In het gedeelte dat de meesten als eetgedeelte gebruiken. (Onze eettafel staat gewoon in de keuken.)

Dit is in veel huizen zowat het centraal gelegen punt en erg handig om van daaruit ook nog de rest van het huishouden te regelen.

Sommigen gebruiken de eettafel ook tegelijk als bureau. Dat is ook een mogelijkheid. Zeker als iemand de plaats niet heeft om ook nog aparte bureaus te plaatsen.

Toen ik het huishouden nog volledig kon behartigen en de kinderen nog kleiner waren, deed ik dat dus gewoon wanneer zij aan hun lessen bezig waren. Als ze eventjes zelfstandig verder konden met hun lessen, ging ik de was opzetten, de was opvouwen, de afwas opruimen, stofzuigen, enz. Ik was in een wip bij hen, als ze iets nodig hadden. Kon ook makkelijk controleren of ze wel verder werkten, want ik was nooit ver weg. Het meeste van het werk kon ik zelfs doen terwijl ik hen zag en zij mij.

Ondertussen is mijn ziekte zodanig toegenomen dat ik veel tijd in bed moet doorbrengen. Maar ook dit vormt nu geen obstakel meer om les te geven. Sinds onze verhuizing vorig jaar (2010) heb ik mijn bed beneden, vlakbij ons lesgedeelte. De kinderen kunnen makkelijk iets komen vragen, ik kan hen ook makkelijk controleren indien nodig (moet geen trap meer op/af, slechts enkele meters lopen). We kunnen elkaar ook horen zonder hard te moeten roepen. Of ze kunnen gewoon bij mij komen zitten op de slaapkamer. Vooral de 2 jongsten doen dat af en toe wel eens. Ik heb hier een bureau staan, maar meestal komen ze gewoon gezellig bij me in bed zitten, als ze hulp nodig hebben of gewoon bij me willen zijn. :-)

Ik weet van enkele gezinnen die hun leslokaal apart hadden gemaakt (zoals bijvoorbeeld in de garage of boven enz.), dat dit nadien toch problemen gaf. In een garage is het bv. in de winter te koud, men moest daar altijd blijven, kon binnen in huis niets doen tijdens die uren enz. Uiteindelijk belanden ze dan toch in de woonkamer, keuken of ergens anders in het centrum van het huis. Zit men boven in een aparte kamer, dan is 't ook weer moeilijker om het kind in het oog te houden, terwijl men ook nog een huishouden te behartigen heeft.

Natuurlijk is dit niet bij iedereen zo. Bij sommigen werkt dat systeem wel goed. Maar het is dus best wel belangrijk om de voor- en nadelen van tevoren goed af te wegen.

Zelf ben ik tegen alles wat met schoolsystemen te maken heeft, dus boots ik liever niet te veel een echte school/klas na. Natuurlijk kun je niet alles vermijden. Het ziet er al snel als een klas uit als je bureaus, stoelen, boekenkasten en een schoolbord hebt staan. Toch is de sfeer bij ons veel huiselijker en voelen wij ons niet alsof er een groot onderscheid is tussen onze lesruimte en de rest van het huis. Of dat we een echte klas nabootsen.

Sommigen huisonderwijzers voelen zo tijdelijk de drang terugkomen van in hun jeugd om “schooltje” te spelen. Ook bij mij was dit het geval helemaal in het begin. Net zoals ik bijna een gat in de lucht sprong toen ik eindelijk barbiepoppen en lego aan mijn kinderen kon geven hihi. Wat had ik dat gemist zeg. (Was enig kind, weinig geld thuis, dus weinig barbiespullen en lego enz.) Heb mij dan ook danig uitgeleefd met mijn eigen kinderen haha.

Heb ik ook al aardig wat in verzameld trouwens… ;-)

Maar dat “schooltje” spelen heb ik gelukkig snel achterwege gelaten. Tja, men groeit daar zelf mee op en dat kan dan natuurlijk nog wel eens naar boven komen... :-)

Persoonlijk zijn mijn man en ik meer voorstanders van natuurlijkere manieren, zoals onze Schepper het oorspronkelijk bedoeld had (voor zover dit redelijkerwijs mogelijk is in deze tijd natuurlijk).

Zelfde principe geldt voor ons trouwens voor borstvoeding vs. fles en fopspeen, draagdoek vs. kinderwagen, bij de ouders slapen vs. wieg enz.

Om dit te verduidelijken en eens over na te denken: hoe zouden Adam en Eva, Abraham en Sara, Jakob en Rachel, Elkana en Hanna, Jozef en Maria en andere ouders uit bijbelse tijden, alle bovengenoemde zaken hebben aangepakt…

Dit alles is uiteindelijk vooral onze persoonlijke ervaring natuurlijk. Of het bij jou nu ook zo gaat of helemaal anders: dat is nu net de vrijheid die je hebt met huisonderwijs! :-)

Onkosten besparen

Met huisonderwijs doe je sowieso altijd verlies, want je moet alles zelf bekostigen en je haalt die onkosten er nooit terug uit natuurlijk. Maar dan nog vind ik het een investering MEER DAN WAARD!

Wat een hulp kan zijn, is als jij je materiaal kan delen met anderen. Dan kun je samen de kosten dragen en dat scheelt natuurlijk een flink pak. Ook ik heb dat al gedaan.

Het goedkoopste is natuurlijk je materiaal zelf maken. Iets wat ik nu meer zou doen, moest ik een aantal jaren terug kunnen gaan in de tijd. Toen ik startte met huisonderwijs, moest ik mijn materiaal al snel zelf maken, omdat ik in de handel niet vond wat ik zocht. Ik ontwierp zo mijn eigen leesmethode. Want al het materiaal in de handel is vooral bedoeld voor 6-jarigen, die tegelijk ook al leren schrijven. Maar aangezien ik met mijn kinderen al enkele jaren eerder startte met leren lezen, was dat materiaal dus helemaal niet geschikt. En zo deed ik dat later dan ook met ons bijbels onderwijs. Weer vond ik nergens wat ik precies wou en na een heleboel andere dingen geprobeerd te hebben, ben ik dan ook maar alles zelf gaan maken.

Waar nu trouwens broeders en zusters van over de hele wereld mee voordeel van hebben. :-)

Maar… toen ik met dit avontuur begon, had ik nog geen computer. Dus dat was veeeeeeel werk. Daar kroop veel tijd en energie in. Knippen, plakken, tekenen, schrijven, … Op den duur kocht ik dan een kopieermachine, zodat ik niet alles voor elk kind helemaal opnieuw moest maken.

Maar met mijn toenemende ziekte was het niet makkelijk om al dat tijd- en energierovende werk te blijven volhouden. Dus ben op den duur toch afhankelijk geworden van aangekocht materiaal. (Behalve bijbels, dat ben ik blijven maken.)

Nu kan ik alles met de computer. Nu zou ik veel van dat lesmateriaal zelf kunnen maken. Maar ja, ik had alles al gekocht hè. En zo alles samen door de jaren heen is dat voor enorm veel geld. Om dat dan niet meer te gebruiken, vond ik lang toch een beetje te gek… Maar zoals je in mijn vorige blogs al kon merken, ben toch aan ’t proberen van een deel van dat materiaal los te geraken. :-)

Dus als je handig bent met een computer en geen energierovende ziektes hebt, is het echt een aanrader om je materiaal zelf te maken. Of anders toch een deel. Je bespaart er veel mee en je weet tenminste wat je kind krijgt, kunt het op maat maken en aanpassen enz.

Verder is er heel wat op het internet te vinden. Velen die materiaal zelf maken, zijn bereid dit te delen en als meerderen dit doen voor verschillende vakken, hebben ook meerderen daar voordeel van natuurlijk. De ene is handig met Excel, de andere met Word, weer iemand anders met PowerPoint enz.

Ik heb zelf zo al heel wat gemaakt. En zal dit steeds meer doen. Op die manier kan ik mijn kinderen veel doelgerichter lesgeven en verspillen we veel minder tijd aan zaken die overbodig zijn in al dat aangekocht lesmateriaal. Ook kan ik het materiaal zo aanpassen aan onze manier van onderwijs.

Ik doe ook heel wat ideetjes op van Engelstalige sites. In Groot-Brittannië, Australië en vooral de Verenigde Staten zijn er veel meer huisonderwijzers en velen van hen delen hun ervaringen en /of materiaal op het internet.

Grote schoonmaak

Ben grote schoonmaak aan het houden in mijn lesmateriaal. Wat heb ik veel verzameld door de jaren heen! (En wat een fortuin heb ik daar ingestoken…) En dan moet ik mij nog inhouden, want elk jaar komen er weer betere en leukere dingen op de markt. Het is vooral financieel dat ik niet anders kan dan me in te houden... ;-)

Niettemin, ik heb dus veel verzameld en een deel ervan wil ik toch graag terug kwijt. Het is gewoonweg teveel om allemaal bij te houden. Ik hou wel nog een groot deel in mijn bezit om vrienden te kunnen helpen en ook voor mijn toekomstige kleinkinderen. Maar ik besef ook dat er daartegen weer andere nieuwe, betere en leukere dingen beschikbaar zijn. Dus wil niet alles meer bijhouden. Wel voldoende zodat mijn kinderen later altijd verder kunnen zonder direct een fortuin te moeten uitgeven. :-)

Maar… Zelfs al wil ik een deel verkopen, dan moet ik nog wel kopers tegenkomen natuurlijk hihi.

Ach, we zien wel. Ik zet het op mijn website en wie weet… 
Het materiaal krijgt alleszins een eigen pagina! :-) Koopjespagina

Verder ben ik mij jaar per jaar door het materiaal dat ik op de computer zette, aan het werken. Ook grote schoonmaak. Alles ordenen, nog een deel omzetten naar pdf’s enz. Ik heb al leerjaar 4, 5 en 6 af en op cd’s gezet. Hier en daar zal ik nog wel eens wat tegenkomen dat nog bij op de PC moet en dan ook nog bij op die cd’s, maar da’s dan snel toegevoegd. Blij dat ik die beslissing ooit nam. Geen plaats voor al die kaften en werkboeken in mijn kasten! Wanneer er hier nieuw materiaal bijkomt, alles zo snel mogelijk de computer in en het materiaal zelf de zolder op.

Ik heb ook besloten dat ik een aantal zaken niet meer ga afdrukken voor mijn 2 jongste leerlingen. Ik heb van de 3 oudsten telkens zoveel overschot, en zonder die hopen overschot zijn ze ook door die examens geraakt! Conclusie: sommige dingen zijn ECHT overbodig en wil ik niet meer afdrukken voor de volgende 2 kids. Het meeste daarvan is wiskunde. Ook vond ik ondertussen nog wat nieuw, leuker en beter materiaal voor dit vak. Wat ik nu dan in de plaats ga gebruiken. En misschien wat van die overschotten.

Toen ik zwanger werd van mijn zesde, was ik net aan het afdrukken voor bepaalde vakken. Soms werk ik vooruit en toen heb ik een aantal materialen ineens ook al voor dat zesde kind mee afgedrukt. Alleen had ik enkele dagen later al een miskraam… En dan nog eens, en waarschijnlijk nog eens… Dus ja, ook dat materiaal belandde bij in de kaften met overschot.

Ik vind het nu vooral zonde van al dat papier. Als niemand daar iets mee kan doen, dan moet ik dat weggooien natuurlijk.

Ik ben ondertussen wel voorzichtiger geworden met vooruit te werken. En dan nog hebben we telkens overschot. Alhoewel, bij de jongste 2 nu toch veel minder gelukkig.

Ik ben er nog bij geen enkel kind in geslaagd om het 6^e leerjaar wiskunde volledig af te drukken, tenminste, van de hoofdmethode die ik gebruik. We hebben telkens zelfs veel overschot van het 5^e. Dus ga ik nu voor Tobi (die naar het 5^e gaat binnenkort) de werkbladen van het 5^e van die methode, niet meer afdrukken. Alleen het laatste deel met herhalingsoefeningen als controle en voorbereiding op de examens (en dus ook het laatste deel van het 6^e – welke ik al elke keer gebruikte ter voorbereiding). En misschien geef ik hem wel de overschot van de anderen. Het probleem met die overschot is, dat we dan moeten gaan zoeken van welk deel elk blad is enz. Want die zijn ondertussen flink door elkaar geraakt. Dus dat is nog een heel werk om dat te ordenen en uit te zoeken, als ik die zou willen gebruiken, pff.

Sommige materialen zijn in de kaften blijven zitten omdat ze teveel begeleiding nodig hebben en ik daar de energie en/of tijd niet (meer) voor heb, of wat gewoon niet bij onze manier van onderwijzen past. Tja, al doende leert men hè. Dat weet je niet van te voren. Als ik nu materiaal koop, dan let ik daar op en meestal kan ik dat nu wel beter inschatten. Maar die ervaring doe je pas na jaren op en dus heb ik ooit ook heel wat materiaal gekregen en gekocht wat dus eigenlijk niet zo geschikt was voor onze manier van onderwijs. Plus dat behoeften door de jaren heen ook veranderen.

Veel huisonderwijzers zijn wel in de gelegenheid om vaker persoonlijk met hun kind te werken en daar is dat materiaal dus perfect geschikt voor.

Bezigheidstherapie

Nu de examens voorbij zijn, is het weer tijd om aan de rest van onze lesplannen te denken. Ben de afgelopen dagen al volop bezig geweest met organiseren. Voor Ilani staan er nog 2 volle maanden afwerking basisonderwijs op het menu. Ik heb er niets op tegen dingen te laten schieten, maar het was nog te veel om weg te doen en ook herhaalt ze dan nog eens het meeste van wat ze de afgelopen weken geleerd heeft, zodat het er beter in blijft. (Hoop ik…) Er is nog, maar de rest gaat ze gewoon bij haar 1^e ASO toegevoegd krijgen. Heb ik bij de twee oudste meisjes ook gedaan. Bij ons lopen er meestal meerdere jaren samen. Dat begon al in de kleutertijd, omdat ik enkele jaren eerder met leren lezen begin dan op school. Dus bij sommige vakken ontstaat er dan een voorsprong. En als ik bemerk dat ze voor sommige dingen nog niet klaar zijn, geef ik dat pas later. Ook kocht ik door de jaren heen voor de meeste vakken meerdere methodes, soms zelfs teveel voor het jaar waar het zogezegd in gegeven moet worden.

Dus meerdere redenen waardoor het komt dat er lesmateriaal uit verschillende jaren naast elkaar gebruikt wordt.

Verder wil ik graag mijn “notebooking”-plannen verder uitwerken. En de werkstukken terug opstarten. Tijdens de examens lag dat allemaal stil.

Deze week nog niet, want Ilani had nog verlof. Maar volgende week vliegen we daar weer volop in.

Ondertussen ben ik bezig met te proberen mij kind per kind door het materiaal te werken, wat ze gedaan hebben en wat ze nog moeten doen dit jaar enz.

Ilani heeft me eigenlijk nog maar eens aangetoond dat ze veel meer kunnen met veel minder materiaal… Maar… eigenlijk heb ik dat altijd al geweten. De reden dat ik zoveel materiaal gebruik, is omdat ik anders hun lesuren niet gevuld krijg en alles veel te snel afgewerkt is, terwijl ze dan geestelijk nog niet klaar zijn voor het volgende niveau.

Ilani had veel werk laten liggen. Ze heeft dit altijd wel gehad, het proberen “niets” te doen hihi. We zullen maar zeggen dat haar liefde voor verlof nogal eens de bovenhand haalt. ;-) Maar vroeger zat ik daar dan achteraan hè. Nu, door de verhuis, was er dat vaak niet meer van gekomen. Bijgevolg dat het materiaal waar ze normaal slechts enkele maanden over zou hebben moeten doen, er na een jaar nog steeds lag… Toch slaagde ze voor haar examens, alleen maar door 5 weken intens te leren samen! Dus ja, zoals een zuster mij ooit eens zei: je kunt een heel leerjaar in slechts enkele maanden (weken) proppen. (Of zelfs meerdere jaren in dit geval. Want van het vijfde leerjaar had ze voor wiskunde niet veel afgewerkt.)

De rest is dus eigenlijk vooral bezigheidstherapie… ;-)

Sssst, vertel dit niet verder aan mijn kinderen hè, of ze gaan misschien allemaal meer “verlof” nemen… hahahaha.

Ik verdeel het liever over het hele jaar, zodat ze ook veel tijd hebben voor andere dingen, maar toch regelmatig iets leren en hun hersenen dus op regelmatige basis gevoed en getraind worden.

Niettemin kun je tegenwoordig heel wat dingen leren door een (soms intense) cursus van slechts enkele maanden te volgen. Voor een kind is dat zelfs nog beter mogelijk, omdat een kind nog veel vlotter opslaat en leert. Zij hebben vaak ook iets na slechts één keer of enkele keren uitleg door.

Ik ben niet van plan om volledig van mijn dagelijks schema af te stappen, maar enige veranderingen wil ik toch echt wel doorvoeren. Maar het gaat tijd nodig hebben. Ik hoop tegen september mijn nieuwe lesplannen in orde te hebben. Bovendien krijgen we waarschijnlijk komend schooljaar weer inspectie, dus een reden te meer om dit daarvoor in orde te hebben! De inspectie is nochtans altijd zeer positief geweest over mijn vorige lesplannen. Maar ik moet aan mijn kinderen denken hè, niet aan wat bepaalde mensen die niets met mijn gezin te maken hebben, wel of niet goed vinden.

Alhoewel, ik meen mij te herinneren dat ze de vorige keer liever wat meer werkstukken zagen… Wel, dat gaat dan dik in orde zijn dit keer hihi. Werkstukken is hier ieders favoriete bezigheid geworden op gebied van leren! Ze leren daar zoveel meer mee dan met die werkbladen uit het schoolmateriaal. Ik wil daar dan ook steeds meer op overschakelen en… dat is ook ineens een onderdeel van “notebooking”. Eigenlijk is notebooking maar hetzelfde als werkstukken maken. Alleen besteedt men dan meer aandacht aan de inkleding en dergelijke.

Ook kwam ik via een gesprek met een andere huisonderwijsgevende moeder van wie de zoon tegelijk met Ilani deelnam aan de examens, te weten dat mijn dochters en ik niet de enige zijn die zich zo ergeren aan de vulgaire inhoud van het vak Nederlands in het middelbaar (en zij was geen getuige van Jehovah). Zij haalt haar lesmateriaal bij een religieuze uitgeverij in Nederland, als ik het goed begrepen heb, waar zulke dingen niet in voor komen. Ikzelf heb besloten dat ik al veel te veel geld heb gestoken in al die rommel en ga het anders aanpakken. Ik ga het houden bij de kern van het vak, het echte Nederlands dat ze moeten kunnen (spelling, grammatica, spraakkunst…). De rest in die schoolcursussen is vaak maar opvulling, want hoe krijg je anders een heel jaar gevuld met Nederlands? Iets wat veel kinderen al machtig zijn van in hun jonge kindertijd (als ze goed opgeleid zijn toch en geen leerproblemen hebben). Ook de lessen die wij als getuigen krijgen op onze theocratische school zijn een perfecte hulp.

Om een voorbeeld te noemen: een 14- of 15-jarig meisje hoort toch echt niet een tekst voorgeschoteld te krijgen waarin in detail een verkrachting beschreven wordt … !!! Geschokt was ik, en mijn dochter nog meer! Dat zit me nog steeds dwars. Ze lezen het grotendeel van hun teksten niet meer, gewoonweg omdat er zoveel rommel in komt… En ik heb de tijd niet meer om alles van te voren te censureren zoals ik nog deed toen ze kleiner waren… Heb ik nu wel spijt van natuurlijk. Anders had ik dat al veel eerder opgemerkt!  Ik heb mijn kinderen eigenlijk op dat gebied aan hun lot overgelaten… Maar dat probleem ga ik dus nu eveneens aanpakken. Heb op het internet aan het speuren geweest, en cursussen Nederlands voor volwassenen zijn daar de beste oplossing voor. Daarin leren ze alleen het essentiële van de zaak. (Begrijpen wie begrijpen kan: cursussen voor volwassen maken ze zonder vulgaire taal en onderwerpen, maar voor kinderen voegen ze dat dan wel toe!)

Een tip als je wel het schoolmateriaal wilt gebruiken: neem de tijd om de inhoud zelf ook eens te lezen! JIJ beslist wanneer je kind klaar is voor iets en of het wel geschikt is voor jouw kind, en NIET de schrijvers van zulk materiaal!

Nederlands is niet het enige probleemvak. Ook bij de andere taalvakken duiken er wel eens ongepaste zaken op. Maar om de één of andere reden is het bij Nederlands het ergste. Toch, voor het vijfde en zesde ASO durf en wil ik niet meer zoveel aanschaffen bij educatieve uitgeverijen. Ben dus al intens op zoek gegaan naar alternatieven en heb ook al heel wat gevonden. Weer een heleboel links die ik trouwens nog aan mijn infosite over huisonderwijs moet toevoegen. :-)

Volgens de wet mag je zelf je lesmateriaal kiezen. Ik begrijp daar nu pas de volle waarde van. Vroeger had ik geen idee wat ik daar mee moest en hoe ik dat dan moest aanpakken. Door allerlei omstandigheden ben ik door de jaren heen afhankelijk geworden van materiaal waar ik eigenlijk NIET van afhankelijk wil zijn. En het heeft nog verschrikkelijk veel geld gekost ook! Maar een mens heeft nu eenmaal steeds tijd nodig om te groeien en te leren. En gelukkig groei en leer ik nog steeds. Beter nu de moed voor verandering vinden dan nog veel later of zelfs nooit! Ik probeer mij daar eigenlijk al vele jaren van los te werken, maar door die examens is me dat nog niet gelukt. Wel, dit keer heb ik het eindelijk door hihi. Als ik zie hoe weinig Ilani nu met al die werkbladen heeft gedaan de afgelopen 2 leerjaren en er alsnog door is, met zelfs betere resultaten dan de vorige 2 keren… Ik heb mijn “les” eindelijk wel geleerd! Want uiteindelijk zijn die punten telkens een graadmeter voor mijn manier van onderwijzen hè, niet of mijn kind slim genoeg is of niet. Als ik het hen niet goed leer, kunnen ze niet door die examens geraken natuurlijk... En ik ondervond dat mijn methodes altijd nog voor verbetering vatbaar zijn. Gelukkig heb je bij elk kind vele jaren tijd om te groeien en te verbeteren hihi.

Ik ga wel nog een deel van dat materiaal blijven gebruiken om hen voor te bereiden op de examens (het gedeelte waar ik nu goede ervaring mee heb), maar verder ga ik mijn eigen plannen doorvoeren.

Wat ook enorm geholpen heeft, zijn de ervaringen van anderen. Vooral dan die van Amerikaanse, Australische en Britse huisonderwijzers. Daar zijn er velen die les geven zonder al die aangekochte werkbladen! Fantastisch vind ik dat. Ik ben nu zelf ook begonnen met mijn eigen materiaal te maken voor Frans, net zoals ik altijd heb moeten doen om mijn kinderen Nederlands te leren lezen. Want ik ben niet tevreden over het schoolmateriaal. Teveel begeleiding nodig en ik wil dat ze meer zelfstandig verder kunnen, zodat ze sneller geneigd zijn de oefening te maken en ze niet opzij leggen. En op die manier dus ook meer oefenen. (En we niet zoveel ineens moeten instuderen voor de examens hihi.)

Tja, toen ik begon, stond ik er volledig alleen voor en had ik ook nog geen internet om op rond te neuzen. En de enige paar ervaringen die ik gehoord had, waren vrij negatief. Waar ik natuurlijk wel lessen uit trok.

Sommigen stoppen ook met huisonderwijs omdat ze ervaren dat het zwaar is om dat schoolmateriaal allemaal door te werken elk schooljaar. Een reden te meer voor mij om ook ervaring op te doen zonder of minder, zodat ik die ervaring ook weer kan doorgeven aan zulke gezinnen (en aan mijn eigen kinderen voor later). Hoe leuker het onderwijs/de onderwijsmethode is, hoe meer een kind gewillig zal zijn om zelfstandiger te leren en te werken en hoe minder stress de lesgever er zelf van heeft. Da’s wat ik ook altijd al heb ervaren.