Onze taalstudies

(Blog geschreven in april 2011 en later updates toegevoegd.)

Wat belangrijk is om eender welke taal aan een kind te leren:

Op een zo jong mogelijke leeftijd vreemde talen introduceren. Dit wil niet zeggen dat je elke vreemde taal die je je kind later wilt leren, al tijdens de kleuterleeftijd moet introduceren. Het is vooral belangrijk dat een jong kind al spelende in contact komt met enkele vreemde talen, zoals Engels en Frans. Liefst uit verschillende taalfamilies. Op die manier is de overgang naar andere talen later makkelijker te maken, zowel op gebied van uitspraak als woordenkennis.

In praktijk betekent dit voor ons:

Om een voorbeeld aan te halen: veel ouders kopen films van Disney. Ook ik begon hier al mee toen mijn oudste dochter nog maar een peuter was en ik in verwachting was van mijn tweede dochter.

Zelf leerde ik mijn Engels door als kind regelmatig naar films te kijken op BBC. Al vanaf de eerste lessen later op school, haalde ik bijna steeds 9 en 10 op 10, ook op mijn rapporten.

Persoonlijk heb ik een grote liefde voor talen op zich. Ik vind het prachtig dat er zoveel variatie is en vooral dat wij als mensen het vermogen kregen van onze Schepper om meerdere talen tegelijk te kunnen verwerven.

Zelf heb ik enkele jaren Latijn gevolgd op school vroeger, en ook wat Grieks. Twee vakken waar ik op zich wel gek op was, maar de manier waarop ze gebracht werden, ondermijnde al snel mijn interesse en leergierigheid. Eindeloze besprekingen van teksten en leerkrachten die steeds maar vertelden en vertelden... (Hetzelfde gold trouwens voor het vak geschiedenis; ook zo'n eindeloze redevoeringen die mij deden verlangen naar mijn bedje... En dus mijn aandacht echt niet konden vasthouden!) Ik kan alleen maar hopen dat het heden ten dage er anders aan toe gaat tijdens die lessen. Uiteindelijk heb ik beide vakken moeten laten schieten, omdat ik op den duur totaal niet meer wist waar ze het over hadden en geen motivatie meer vond om ook nog maar iets er van in te studeren of te begrijpen...

Maar om nu terug te komen op die films. Mijn man en ik zien zo'n film graag in de originele taal. De karakters zijn steeds aangepast aan de acteurs die de stemmen inspreken. In veel van die figuurtjes kun je de gezichten van de acteurs herkennen, wat een meerwaarde aan zo'n rol geeft, vinden wij. Wij houden er gewoon niet van dat die stemmen gedubd worden in het Nederlands. Dat maakt het zoveel onechter voor ons. Dus toen ik mijn eerste Disneyfilm kocht, en dit was nog op video waarbij je geen taal kon instellen, koos ik voor de originele Engelstalige versie met ondertiteling van The Lion King. Mijn dochter was toen ongeveer 1,5 jaar jong. Verbaasd was ik te zien hoe goed ze de film begreep! Dit wist ik elke keer op hetzelfde moment: toen Mufasa stierf... Mijn lief klein peutertje begon telkens te huilen van verdriet en wou niet meer verder kijken! (Wat me trouwens al snel deed besluiten om dit stuk en andere intense stukken in zulke films, door te spoelen.)

Later kocht ik dan soms wel de Nederlandstalige stripversie van zulke films. Of het leesboek. Natuurlijk moesten ze dan al kunnen lezen.

Met de komst van de DVD kwamen er wel enkele mogelijkheden bij. Ik ben nog steeds volledig voor de originele versies, maar heb sommige films toch ook eens in het Frans aangeboden, puur vanwege de educatieve waarde ervan. Ook is het al wel eens gebeurd dat ze eenmalig een film in het Nederlands mochten zien, om het verhaal beter te begrijpen.

Wat ik verder deed om mijn kinderen hun taalbegrip nog meer uit te breiden:

Om nog even verder door te gaan op het onderwerp TV: veel kinderen kijken al eens een kinderprogramma/tekenfilmreeks. Wel, waarom niet het nuttige aan het aangename koppelen, dacht ik zo. Toen mijn oudsten nog kleuter en peuter waren, keken we samen naar de Teletubbies. En nee, die waren er nog niet in het Nederlands. dus keken we ernaar op de BBC. Toen kwam ik erachter dat er een heleboel interessante schoolprogramma's werden uitgezonden op die zender. Ook daar keken we dan samen naar.

Toen onze zoon een peuter/kleuter was, was het de tijd van Bob de Bouwer. Ook dat nam ik op in het Engels. Of nog andere kinderprogramma's in het Frans, zoals Dora enz.

Toen mijn zoontje een kleuter was, mocht hij op een keer nogmaals Shrek zien. Hij mocht van mij eens de taal zelf kiezen. Doe maar Frans, zei hij spontaan!

Toen mijn kinderen groter werden:

Degenen die onze twee oudste kinderen al hebben mogen horen tijdens de Franstalige vergaderingen, die weten maar al te goed hoe geslaagd onze taalstudies zijn.

Ik heb al mogen horen dat aan hun uitspraak bijvoorbeeld niet te horen is dat Frans niet hun moedertaal is... Zij schitteren echt in hun uitspraak!

Mijn oudste dochter heeft al eens enkele keren het voorrecht gehad om een bijbelstudie in het Frans te leiden. Ze kreeg daarbij hulp van een vriendin die de Franse taal goed machtig is. Ze bereidden de studie samen grondig voor en dit was zeker een goede hulp om mijn dochter te helpen zich ook te leren uiten in het Frans. (Spontane gesprekken in het Frans voert ze nog niet, maar dat is meer een kwestie van durf dan kunnen, vermoed ik... En ik weet zeker dat ook dit op een dag in orde gaat komen.)

Wat wij nog meer doen om vreemde talen te leren:

Heel belangrijk zijn audio-bestanden. Dit is onmisbaar om de juiste uitspraak te leren van eender welke taal. Zelfs in de eigen moedertaal!

We hebben audio-cd's bij elke taalcursus, maar ook cd-roms om mee te oefenen op de computer.

Liederen zijn ook een fantastisch hulpmiddel. Engels is zonder twijfel een taal die je OVERAL tegenkomt. In films, op de radio, op de computer... Waarom daar niet nuttig gebruik van maken?

Een mooie tekst laten vertalen, is altijd een goede oefening (in eender welke taal!). De songtekst opzoeken van favoriete liedjes zodat ze die juist kunnen leren meezingen en uitspreken: nog een goed hulpmiddel. Op het internet is alles terug te vinden.

Latijn vind ik persoonlijk ook een fantastisch hulpmiddel. Van die vier jaren dat ik Latijn heb gehad op school, heb ik toch voordeel gehad. Veel woorden in andere talen zijn afkomstig uit het Latijn. Het is een basistaal die ervoor zorgt dat je in je hoofd eenvoudiger verbindingen kunt leggen tussen verschillende andere talen (herkenbare woorden, afleidingen, zegswijzen, zinsbouw, zinsontleding, grammatica enz.) en het daardoor nog makkelijker wordt om meerdere talen eigen te maken.

Het blijkt niet eenvoudig te zijn om mijn kinderen mijn liefde voor Latijn en talen door te geven. Tot op de dag van vandaag krijg ik hen er nog steeds moeilijk toe gemotiveerd hun Latijnse lessen te behartigen. Tja, op die leeftijd zag ik ook de voordelen er totaal niet van in, anders had ik niet zo nalatig geweest destijds in het studeren natuurlijk.

Maar ik blijf toch proberen! Hopelijk dring ik op een dag tot hen door. ;-)

De lessen die we al samen deden, waren steeds erg leuk en leerzaam. Dat wat ze al meekregen, kan hen tenminste niet meer worden afgenomen!

Een ander doeltreffend en belangrijk hulpmiddel voor ons: de cd-rom van het Wachttoren-Genootschap. Deze is verkrijgbaar in heel wat talen. Door hier regelmatig gebruik van te maken in de talen die jij je kind wilt leren, leren ze ook de bijbelse begrippen in die taal, die je in schoolboeken niet terugvindt!

Daarom gebruik ik de bijbelse werkbladen die ik maak in andere talen, ook voor mijn eigen kinderen. We komen in de velddienst steeds meer anderstaligen tegen. Enkele andere talen kennen is haast een noodzaak geworden in deze tijd, willen we die mensen ook kunnen vertellen over God's koninkrijk. Het anderstalig veld wordt steeds groter en de broeders en zusters die deze taak behartigen, krijgen het steeds drukker. Dus hulp is ook op dat gebied altijd welkom.

Ik heb om die reden dus mijn kinderen van kleinsaf gestimuleerd om zich enkele andere talen machtig te maken.

Mijn twee oudste dochters hebben zich met veel plezier bij de Franstalige groep gevoegd. Wanneer zij de Wachttoren voorbereiden voor de Franse vergadering, doen zij dit in twee talen, zodat zij het Franse artikel goed kunnen begrijpen. Zij oefenen hun uitspraak met de audio-bestanden die ze downloaden via de website van het Wachttoren-Genootschap, indien dit nodig is. Ook de Schriftuurplaatsen om voor te lezen tijdens de vergadering, bereiden zij op die manier voor.

Zij zijn beiden ingeschreven in de Franse Theocratische school als huisbewoonster, en mijn oudste sinds kort ook om zelf toespraakjes te gaan geven. Zij deed al eens een vervanging met een toespraakje dat ik maakte voor haar. Dit ging zo goed dat dit haar genoeg zelfvertrouwen gaf om de volgende keer het zelf aan te durven. Als ik dat kan, moet zij het zeker kunnen! Want zij is al in zoveel zaken beter dan ik.

(Update: Ondertussen maakte ze inderdaad al zelf een toespraakje in het Frans en deed dit schitterend! En gaat mijn tweede dochter ook die sprong wagen!)

Mijn doel is steeds: de leerling overtreft de meester. En dit is al op vele vlakken geslaagd, kan ik zeggen!

Mijn oudste dochter kreeg al een beetje Spaans toegevoegd aan haar taalstudies. Mijn tweede dochter toont interesse voor Italiaans en mijn derde dochter voor Duits. Mijn zoon is al van kleinsaf gek op Engels.

Het maakt mij op dit moment niet veel uit of ze ook daadwerkelijk die talen gaan leren en spreken. Ik ben er zeker van dat elk van hen later meer dan alleen de Nederlandse taal machtig gaat zijn. Ze moeten van mij niet hopen talen kennen, maar ze moeten wel zodanig gestimuleerd zijn dat, als ze later een bepaalde taal willen leren om welke reden dan ook, ze dit met gemak zullen aankunnen.

Je kind zo jong mogelijk met vreemde talen in contact brengen, draagt hiertoe bij. Kinderen die in hun kleutertijd met andere talen in contact kwamen, hebben het later veel makkelijker om een nieuwe taal aan te leren!

Werkstukken/projecten

Absoluut de meest doeltreffende manier van leren vind ik persoonlijk werkstukken of projecten maken!

Ongeveer een jaar geleden (eind 2010) begon ik met de 3 oudste kinderen specifieke opdrachten te geven met als bron steeds een artikel uit de Ontwaakt!, waar ze dan op konden uitbreiden zoveel ze wilden. Dit ging heel goed en ze leerden veel op die manier. Ook hoe ze een goed werkstuk moesten maken. Vroeger gaf ik hen wel eens een opdracht, maar ze wisten nooit niet precies wat ze dan moesten noteren in dat werkstuk, tenzij ik hen hielp. Door nu die opdrachtbladen te maken bij specifieke onderwerpen uit Ontwaakt!, hadden ze steeds een leidraad en ging het veel vlotter, en volledig zonder mijn hulp.

Er steekt voor mij wel wat tijd in wanneer ik zo’n opdrachtblad maak. Ik moet zelf ook eerst dat artikel lezen, dan opzoekwerk doen over alles wat ik nog als bijvragen kan stellen enz.

Dus ’t zou voor mij ook weer makkelijker zijn als ik ze gewoon een onderwerp zelf kon laten kiezen of aanbieden en ze er dan een werkstuk zouden rond maken, volledig zonder mijn hulp. Wel, door al die opdrachten van het afgelopen jaar, weten ze nu echt wel hoe een goed werkstuk te maken en kon ik hen dus nu gewoon een thema laten kiezen! Ik bedacht me laatst dat ze eigenlijk zelden echt samenwerken aan een lesproject, dus verdeelde ik hen voor het eerst eens in groepjes en moesten ze samen een werkstuk maken over een onderwerp dat ze dan als partners samen moesten kiezen. En wauw, dat ging fantastisch zeg! En ze hadden er nog plezier in ook! Ik had mijn 2^e en 3^e dochter samengevoegd en de oudste met de 2 jongsten. De oudste is dan het werkstuk op de PC gaan maken en ik heb de 2 jongsten allebei zover gekregen om een blad te schrijven met info over een bepaald dier dat ze hadden uitgekozen (hun thema was “knaagdieren”, van de ‘andere’ groep was het thema “frieten”, zie foto's). Mijn 2e dochter had zelfs frieten gebakken om er een foto van te kunnen trekken voor bij hun werkstuk! Waar wij dus allen van konden meegenieten... :-)

Mijn zoon heeft slechts een klein beetje ervaring met werkstukken en mijn jongste geen, dus zij hadden ditmaal nog wel wat hulp nodig. Maar ik dacht, hoe meer ik ze nu help, hoe sneller ze het leren en binnenkort ook zelfstandig kunnen.

Dit avontuur is alleszins voor herhaling vatbaar! Liefst terug wat regelmatiger, want mijn doel op gebied van werkstukken, is toch nog steeds het aantal opvoeren. Tot voor de zomer lukte het meestal wel wekelijks sinds we er mee begonnen, waar ik zeer tevreden over was, maar het pionieren van mijn oudste twee dochters heeft daar verandering ingebracht, plus dat het voor mij ook niet meer haalbaar was om elke week zoveel tijd in de nodige research ervoor, te steken. Ik weet niet of wekelijks ooit nog opnieuw haalbaar gaat zijn, maar meer dan om de paar maanden zou toch wel terug moeten kunnen. Maar als ik er niet meer elke keer zoveel research voor moet doen, omdat ze nu zelfstandiger aan de slag kunnen, dan zal het er toch wel eens vaker terug van kunnen komen ... misschien? Ik blijf hopen! :-)