Economie

Één van de eerste vakken waar ik me momenteel op probeer te focussen voor de examens, is economie. Al weken ben ik aan het broeden hoe ik daar zelf wat lesmateriaal bij kan maken, omdat een deel van het aangekochte materiaal vooral bedoeld is om te gebruiken in een klassituatie. Probeer bijvoorbeeld maar eens een zakgeldenquête uit te voeren met kinderen die geen zakgeld nodig hebben in een gezin dat samenwerkt en deelt... Gelukkig heb ik daar wat extra's rond gevonden online en zijn we uiteindelijk redelijk vlot door die lessen geraakt. We hebben er ook uitgebreid over gepraat. Kinderen leren veel door gesprekken met hun ouders. Het meeste van wat mijn kinderen ooit leerden, hebben ze niet van boeken of werkbladen, maar gewoon door lange diepgaande gesprekken met mij!

Verder heb ik in Ontwaakt! een aantal artikelen bijeen gezocht over het onderwerp en daar hoop ik nu een aantal werkbladen bij te kunnen maken. Het eerste is al af en liet ik mijn 16-jarige dochter alvast uittesten. :)

Onze kinderen zijn nochtans op economisch vlak al zeer bekwaam. Onze 3 oudste dochters (inclusief mijn getrouwde dochter) regelen samen de aankopen voor ons huishouden. Zij zijn dit gaan doen sinds afgelopen januari, omdat mijn man toen zijn enkel had gebroken. Onze kinderen namen zijn taken zodanig goed over, dat we er zelfs wekelijks geld mee bespaarden! Je let gewoon veel beter op geld als het niet je eigen geld is dat je uitgeeft. Dus bleven ze bepaalde taken behartigen, ook nadat hun vader terug mobiel werd. Zij doen nu wekelijks de huishoudelijke aankopen/boodschappen. DAT is het echte leven. Niet zo'n zakgeldenquête! Onze kinderen leren nu zelf verantwoord omgaan met een zeer beperkt budget. Ze plannen niet enkel de boodschappen, maar ook de dagelijkse maaltijden, wat ze daar voor nodig hebben, zoeken recepten op en maken afspraken over wie wanneer kookt. En zijn ook altijd bereid om in te vallen als een toebedeelde taak niet kan uitgevoerd worden door 1 van hen. Mijn dochters koken al vele jaren mee, maar nu regelen zij dus zelfs ook de aankopen van wat zij of hun vader gaan koken. De was & kuis doen ze ook al jaren, maar nu zijn ze zich veel bewuster van de producten die ze hier voor aankopen, de prijs, kwaliteit en ook de impact op het milieu. Ze houden eveneens bonnen, acties en aanbiedingen in het oog.

Zij zijn zich zeer bewust van onze geldnood, die er niet op gebeterd is sinds hun papa begin dit jaar 2 maanden niet kon gaan werken door zijn enkelbreuk. Als zelfstandige doe je dan alleen maar verlies. We hebben geld moeten lenen om onze doorlopende onkosten te kunnen dekken en er zijn verder enkel schulden bijgekomen. Redenen genoeg dus voor onze kinderen om hun hoofden bij elkaar te steken en uit te zoeken waarop ze kunnen besparen tijdens het boodschappen doen en het runnen van het huishouden. Ook onze jongste kinderen werken daar aan mee.

Hun relatie/vriendschap onderling is er nog sterker van geworden!

Verder komen ze via hun vaders zelfstandige zaak en mijn kaarsenatelier ook in aanraking met zakelijke aspecten zoals inkoop, verkoop, productieproces, diensten, winst (en vooral verlies hihi) enz.

Natuurlijk weet ik wel dat het vak economie meer omvat dan enkel huishoudbeleid en budgetteren. En natuurlijk weten ze ook meer over economie dan enkel dat. Maar in het dagelijkse leven zijn deze specifieke vaardigheden wel precies wat een gezin nodig heeft!

Alleszins, voor mij zijn ze meer dan geslaagd voor het vak economie. Maar zet dit alles nu maar eens om naar correcte antwoorden op de theoretische vragen van zo'n examen.

Frustraties, maar ook hoop

Bij het herlezen van enkele van mijn oudere blogs, moest ik toch eventjes slikken. Degenen die enthousiast mijn vooruitgang hebben gevolgd in het werken met nieuwe lesmethodes en het loslaten van de oude, zullen zeker en vast mee teleurgesteld zijn in enkele dingen die ik nu te vertellen heb.

Want doordat die examens opeens verplicht gemaakt werden, werd ik gedwongen volledig terug te grijpen naar de werkbladen en leerboeken, de schoolmethode dus, waarover die examens gaan, en is er op dit moment zo goed als geen plaats meer voor onze andere (betere) lesmethodes. GRR. Zo frustrerend. Nu moeten ze alsnog zoveel onnuttige rommel er inpompen, tijd die we aan nuttigere en interessantere dingen hadden kunnen besteden! ZEER frustrerend dat iemand die niets met je gezin te maken heeft, zomaar de macht in handen heeft om te beslissen voor jou als ouder welke onzin je je kind MOET leren, en vooral: daar een tijdslimiet opzet! (Ik begrijp hen ook wel: ze moeten ergens een lijn trekken. Niet elke huisonderwijzer geeft onderwijs in het belang van zijn of haar kind - een mate van controle en richtlijnen zijn nu eenmaal nodig.)

Maar langs de andere kant: het alternatief is al helemaal geen optie: naar school gaan. Als ik moet kiezen tussen die examens en school, dan is de keuze snel gemaakt natuurlijk!

En daarbij, op school zouden ze die stress en miserie ook meerdere keren per jaar doormoeten, en leef je als ouder evengoed mee! Dan krijgen ze telkens tijdens de examenperiode alle vakken achter elkaar. En dit elk jaar opnieuw, tot 3 keer toe. Voor de examencommissie zijn het eigenlijk enkel de examens einde 1e graad die je dan kunt spreiden over 3 jaar tijd, indien gewenst. Ook heb je als ouder geen garantie dat je kind slaagt via een school. Zeker niet meer dan als je zelf de lessen verzorgt. Vele kinderen in het schoolsysteem dubbelen. Ik ben zelf meermaals gedubbeld, ondanks mijn hoogbegaafdheid. Factoren zoals schoolmoeheid en een totaal gebrek aan interesse voor sommige onderdelen van de "gekozen" richting of lesmethodes van sommige leerkrachten, wegen ook mee door in de slaagkansen.

Ik vind het nu pure zaligheid om een onderwerp te bestuderen en volledig uit te pluizen. Ik heb zelf nu veel meer plezier in leren dan vroeger op school!

Ja, ik had 3 jaar geleden andere plannen. Maar de regering besliste anders. Ben daar nog altijd niet over te spreken. Ook niet over het feit dat ze slechts 1 herkansing krijgen. Dit is niet eerlijk ten opzichte van kinderen die meer moeite hebben met leren, of met handicaps en leerstoornissen te maken hebben, enz.

Gelukkig is voor ons alles over een paar jaar voorbij. Daarna toch nog enkele jaren dat we (terug) van onze vrijheid kunnen genieten, hoop ik. En gelukkig hebben we vóór die verplichting ook al flink wat plezier gehad met ons huisonderwijs. Alhoewel ik natuurlijk pas enkele jaren geleden echt zover was om daadwerkelijk veranderingen aan te brengen en ons te verlossen van dat beperkende schoolsysteem, en we er nu uiteindelijk alsnog niet vanaf zijn door die nieuwe regeling.

Momenteel ben ik bezig met naar alternatieve lesmaterialen zoeken voor de vakken waarover ze examens krijgen. Maar blijkt dat moeilijk zeg! Voor het basisonderwijs heb ik die zoektocht ook verricht en is er online een berg aan alternatieven te vinden. Maar voor SO is dat al een stuk moeilijker. In het Engels is er wel meer te vinden, maar dat komt natuurlijk niet allemaal overeen met de eindtermen hier. Dat moet ik dan ook eerst nog uitzoeken, wat er wel aan de orde is en wat niet. Het voelt alsof ik zoek naar een naald in een hooiberg... of naar een bepaalde naald in een berg met naalden?

Ik heb al wel enkele eigen ideeën, maar natuurlijk gaat daar ook weer tijd insteken om dat uit te werken. Dat heb ik niet in 1, 2, 3 klaar en ondertussen moet het lesgeven ook kunnen doorgaan hè.

3 jaar heb ik. 3 jaar om Ashanti door al die examens te loodsen. Liefst zou ik het sneller afwerken indien mogelijk. Hoe sneller van die beperkingen vanaf, hoe beter. Daarna zijn we weer vrij om nuttigere en uitgebreidere lesoorden te verkennen.

En weer kwamen mijn werkstukken in het gedrang. En weer mijn lessen Latijn. En weer mijn talenuitbreidingen. En weer mijn lapbookplannen. Frustratie ten top!

(Trouwens, de lapbooks die we al samen maakten, heb ik meegegeven als onderdeel van dat gevraagde portfolio voor muzische vorming. En die maakten gelukkig indruk, oef. :) )

En nee, ik krijg het er niet allemaal samen bij ingeperst. Mijn fysieke gezondheid, maar ook door omstandigheden van buitenaf waar wij geen controle over hebben: het zorgt er allemaal mede voor dat onze mogelijkheden beperkt zijn. Dus voorlopig moet ik het houden bij ongewilde prioriteiten: de voorbereidingen van die examens ASO.

13 examens in 3 jaar tijd. Dat wil zeggen: bv. 4, 4 en 5 per jaar. Of op 2 jaar tijd bv. 6 en 7 per jaar. Dat wil eveneens zeggen dat we steeds een aantal maanden tijd hebben om aan de kleine vakken te werken en daarnaast voortdurend aan de grote vakken moeten werken. Enkel voor Nederlands en wiskunde zijn geen buizen toegestaan. Bij de andere vakken is een beperkt aantal buispunten toegestaan, onder bepaalde regels.

Jehovah heeft ons nu al zover gebracht... Met zijn hulp moet dit volgende doel ook haalbaar zijn. :)

Ik vind het nog steeds heerlijk om mijn kinderen les te geven, hen zelf alles te leren. Dat is puur genieten en voor mij het ultieme moederschap. En dat kan geen enkele regeling of wet mij ontnemen!